arcu (p. 22) s. Royalty, government, இ ராசாங்கம். 2. A king, இராசா. 3. A kingdom, the territory of a sovereign, இராச் சியம். 4. The planet Jupiter, வியாழம். (p.) அரசடைந்தான். He is come to the throne, he has obtained the kingdom. அரசங்கம், s. The six safe-guards of royalty; viz.: படை, குடி, கூழ், அம ச்சு, நட்பு, அரண். அரசளிக்க, inf. To govern. அரசாள, inf. To reign, govern. அரசாட்சி, v. noun. Reign, government, the exercise of government, the right of possession to the throne, இராசரிகம். அரசியல், s. Royalty, இராசாங்கம். 2. The duties or functions of a king, இராசரிகமுறைமை. They are six; viz.: அறநி லையறம், மறநிலையறம், அறநிலைப்பொருள், மறநிலைப் பொருள், அறநிலையின்பம், மறநிலையின்பம். அரசிருக்கை, s. The place of a king, or throne. அரசிறை, s. The king's tribute. அரசுசெய்ய, inf. To exercise the functions of government, govern, reign.

iṉm (p. 57) s. Kindred, relations, connections, affinity, relationship, சுற்றம். 2. Class, kind, species, caste, sort, குலம். 3. Association (with persons), union, fellowship, சம்பந்தம். 4. A company, collective body, a society, association, கூட்டம். 5. Flock, herd, shoal, swarm, திரள். 6. Attendants of kings, royal household, அரசர்க் குறுதிச்சுற்றம். See உறுதிச்சுற்றம். இனக்கட்டு, s. Family ramifications, connections, உறவின்முறை. 2. Bond of union between relations, பந்துக்கட்டு. 3. Subordination, due respect, &c. among the several branches of a family, relative bonds, முறைமை. இனஞ்சனம்--இனத்தார்சனத்தார், s. Relations, kindred and connexions, சுற்றத்தார். இனமொழிவிடை, s. One of the five kinds of இறைபயப்பது--an indirect answer. இனமோனை, s. A rhyme where the letters which begin a line or foot are not the same as those of the next line or foot, but of the same class, இன வெழுத்தால்வருமோனை. If the letters are of the வல்லினம் class, the rhyme is called வல்லினமோனை; if of the மெல்லினம் class, the rhyme is மெல்லினமோனை; if of the இடையினம் class, the rhyme is இடையின மோனை. இனம்பிரிக்க, inf. To divide into classes. இனம்பிரிய, inf. To be separated from the company. இனவழி, s. Descent from the same line or ancestry. 2. Being related to the same breed of cattle. இனவெதுகை, s. A species of rhyme in which the second letters of each stanza are of the same class; it is of three kinds, வல்லினவெதுகை, மெல்லின வெதுகை and இடையினவெதுகை. இனவெழுத்து, s. Relative letters --as the hard letters are to their respective nasals, or vice versa; also letters formed from the same sources which in the consonants run in couplets through the alphabet, and the long vowels to the short, and vice versa, இன மாயுள்ளவெழுத்துக்கள். பாவினம், s. The three classes of poems which partake of the nature of each of the four out of five classes of poems called, தாழிசை, துறைவிருத்தம். 1. Those that have some of the properties of வெண்பா are வெண்டாழிசை or வெள்ளொத் தாழிசை, வெண்டுறை and வெளிவிருத்தம். 2. Those of ஆசிரியம் are ஆசிரியத்தாழிசை, ஆசிரி யத்துறை and ஆசிரியவிருத்தம். 3. Those of கலிப்பா are கலித்தாழிசை, கலித்துறை and கலி விருத்தம். 4. Those of வஞ்சிப்பா are வஞ் சித்தாழிசை, வஞ்சித்துறை and வஞ்சிவிருத்தம். மூவினம், s. The three classes of consonants--as வல்லினம், the six hard sounding consonants--as க், ச், ட், த், ப், ற். 2. மெல்லினம், the six soft sounding consonants--as ங், ஞ், ண், ந், ம், ன். and 3. இடையினம், the six middle sounding conconsonants--as ய், ர், ல், வ், ழ், ள். 43)

irīti (p. 50) s. Pale brass, or prince's metal, பித்தளை. 2. Method, principle, regulation, institute, usage, முறைமை. Wils. p. 76. REETI. 58)

umpl (p. 63) s. An elephant, யானை. 2. The male of beasts in general, விலங்கி னாண். 3. A ram, ஆட்டுக்கடா. 4. A male elephant, ஆண்யானை. 5. A bull, எருது. 6. A male buffalo, எருமைக்கடா. 7. Mounting on a beast or vehicle, getting up, rising, எழுச்சி. 8. Power, strength, வலிமை. 9. Tribe, family, கோத்திரம். 1. Usage, custom, முறைமை. (p.) 4)

uẕuvl (p. 67) s. Established usage, custom, natural rights, proper course of proceeding, முறைமை. 2. Kindness, affection, attachment persevered in from birth to birth, whether the transmigration be supernal, animal, or vegetable, one taking the same kind of birth as the other, and if one be male the other becomes a female, &c., or both may be of the same sex and they may be different animals, விடாதுதொடர்ந்தவன்பு. 3. Quality, temper, disposition, as peculiar to or characteristic of a person or thing, குணம். (p.) 26)

oppurvu (p. 83) s. Established customs and duties, obligation, முறைமை. 2. Beneficence, liberality, உபகாரம். 3. Levelness, evenness, சமம். 4. Agreement, union, ஒற்றுமை. ஒப்புரவினால்வருங்கேடெனின். If it be said that by liberality, poverty should result-(குறள். 67. 1.) ஒப்புரவொழுகு. Conduct yourself consistently. (ஔவை.) ஒப்புரவறிதல், v. noun. The appreciation of that which is suitable, agreeable. ஒப்புரவாக, inf. To be reconciled. ஒப்புரவாயிருக்க, inf. To be tolerably well-said of a sick person, &c. ஒப்புரவுசெய்ய, inf. To fulfil established duties, முறைமைசெய்ய. 2. To level, smooth, சமமாக்க. 3)

oẕukkm (p. 84) s. Conduct, behavior, demeanor, course, நடை. 2. Prescribed rules, regulations, order, mode, முறைமை. 3. Rules of conduct for different castes, orders, &c., ஆசாரம். 4. Good conduct, good morals, good usages, morality, virtue, decorum, நன்னடக்கை. 5. Reverence, obeisance, modesty, &c., towards a superior, பண்பு. 6. Walking, walk, செல்லுகை. 7. Way, வழி. 8. Height, elevation, உயரம். 9. Eminence, greatness, மேன்மை. 1. Quality, manner, state, condition, தன்மை. 11. Caste, tribe, குலம். (p.) ஒழுக்கமுயர்குலத்தினன்று. Virtue is to be preferred before rank. ஒழுக்கத்தவறு, s. Breach of decency. ஒழுக்கந்துறக்க, inf. To apostatize, forsake the path of virtue, to swerve from the rules of caste, religion, &c. ஒழுக்கமாயிருக்க, inf. To be modest, polite, well-behaved. ஒழுக்கமுடைமை, s. The possession of good manners. (திருவள்.) ஒழுக்கவணக்கம், s. Decent and reverent deportment, modesty. நல்லொழுக்கம், s. Good manners, modesty. தீயொழுக்கம், s. Bad manners. கூடாவொழுக்கம், s. Hypocrisy in religion, &c. 9)

kṭmai (p. 87) s. An elk, a wild beast, ஓர்காட்டுமிருகம். 2. Duty, obligation, propriety, what should be done, முறைமை. 3. A debt, கடன். 4. Liability, exposure, tendency, responsibility, indispensability, தகுதி. 5. Allegiance, குடிகள்அரசர்க்குச்செய்யு முரிமை. 6. Tax, assessment, tribute, toll, குடியிறை. கடமைசெலுத்த, inf. To perform duties, to pay tax. கடமையின்குட்டி, s. The fawn of an elk. கொம்புக்கடமை, s. [prov.] Tax on fishing boats. 13) *

kṟpi (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To teach, instruct, instil knowledge, படிப்பிக்க. 2. To create, make, fabricate, construct, invent, compose a term, poem, &c., உண்டாக்க. (c.) 3. (p.) To direct, command, issue orders, order, charge,கட்டளை கொடுக்க. 4. To appoint, destine, decree, ordain, assign, விதிக்க. 5. To purpose, determine, நியமிக்க. 6. To figure in the mind, imagine, fancy, from a vain project, to build castles in the air, பாவனைசெய்ய. 7. To appoint to an office, invest with office, to grant, confer, தொழிலில்ஸ்தாபிக்க. கற்பிக்குமுறைமை, s. Order in teaching. கற்பித்தசொல், s. Verbal instructions. 2. A newly-invented form of expression, new-made word. கற்பித்தபணிவிடை, s. Duties commanded, commissions. கற்பித்துச்சொல்ல, inf. To fabricate stories, &c. 2. To invent, frame new forms of speech, to use words in a new sense for the occasion. கற்பித்தோன், s. A teacher, instructor. கற்பித்தல், v. noun. Teaching, instructing, commanding. 24) *

kṟpu (p. 102) s. Female virtue, conjugal fidelity, chastity, constancy, the virtue of a good wife, மகளிற்கற்பு. 2. (p.) Propriety, fitness, முறைமை. 3. Learning, study, knowledge, literature, information, intelligence, கல்வி. 4. Destiny, divine ordination, விதி. 5. A raised area within a fortification, மதிலுண்மேடை. 6. A surrounding wall, a fortification, மதில். 7. The முல்லை flower shrub, regarded by poets as an emblem of female chastity. 8. Justness, equity, moral rectitude, நீதிநெறி. 9. An ordinance, command, கற்பனை. கற்பலங்காரி, s. A chaste virgin or woman. கற்பழிக்க--கற்புக்குலைக்க, inf. To defile, corrupt chastity, to deflour. கற்புக்குலைக்கிறவன், s. A ravisher, a deflourer. கற்பழிந்தபெண், s. A defloured woman. கற்பழிய, inf. To be defloured. கற்பழியாதபெண், s. A virgin, an undefiled woman, கன்னி. கற்பாட்டி--கற்பினாள்--கற்புடை யாள், s. A chaste woman, கற்புடையவள். கற்புடைமகளிரத்தியாயம், s. The chapter which treats of the qualities of a chaste woman, contained in the book காசிகாண்டம். கற்பியல், s. A branch of அகப் பொருள், which treats of female chastity, கற்பொழுக்கங்கூறுமியல். கற்பிலக்கணம், s. The rules of chastity and housewifery. கற்புடைமை, s. Female chastity and virtue. கற்புநெறி, s. Female chastity (a pleonastic form). கற்புவலிமை, s. The power of female chastity and virtue. 2. The miraculous efficacy of female chastity, which, when possessed in a high degree, is considered capable of counteracting the order of nature. 26)

kiramam (p. 109) s. Order, propriety, rule, method, regularity, economy, முறைமை. 2. A sacred precept or practice, prescribed by the Shastras, &c., நீதிநூன்முறை. 3. A proper course of action, ஒழுங்கு. 4. Strict observance of sacred or moral rules, நன்னெ றியிற்செல்கை. Wils. p. 257. KRAMA. கிரமக்காரன், s. One strict in the observance of sacred rules; ஒழுக்கமுடையோன். 2. A strictly moral man, சன்மார்க்கன். கிரமங்கிரமமாய், In order, regularly. 2. In classes, one class, one class after another. கிரமச்சா, s. [in astronomy.] The sine of a planet's declination Wils. p. 256. KRAMAJYA. 2. Sine in general. கிரமத்திரைராசிகம், s. [in arithmetic.] Rule of three direct--opposed to விலோ மத்திரைராசிகம். கிரமத்துக்காகச்செய்ய, inf. To observe or perform a thing, merely because the prescribed rule has required it. கிரமந்தப்ப, inf. To transgress religious rules, to violate established rules. கிரமந்தப்பாமலிருக்க--கிரமத்தோடேயி ருக்க, inf. To be regular, to be systematic; to observe order; to preserve regularity. கிரமப்பட, inf. To be reduced to order. கிரமப்படுத்த, inf. To arrange, regulate, systematize. கிரமம்பார்க்க, inf. To observe religious rules scrupulously. 2. To observe auspicious days, &c. கிரமமாயுட்்கார, inf. To sit in a regular order. கிரமமாய், adv. Regularly, in regular order; duly, rightly. கிரமமாய்நடக்க, inf. To live regularly, well. கிரமி, s. A strict observe of religious rules, ceremonies, &c., கிரமமுடையோன். உற்பத்திக்கிரமம், s. Genealogy, genealogical order. பொல்லாதகிரமம், s. Evil dealing. 82) *

cāti (p. 176) s. Sex, tribe, caste--as Hindu castes, குலம். 2. Lineage, race, family, மரபு. 3. Kind, class, sort, species, இனம். 4. Nutmeg, the tree, சாதிக்காய்மரம். 5. The right kind or best of the class, &c., சாதியி லுயர்ந்தது. (c.) 6. One of the ten modes of beating time, தாளப்பிரமாணம்பத்தினொன்று. W. p. 347. JATI. 7. (சது.) A tree in general, மரப்பொது.--Note. Hindu caste in the time of Menu. according to the சூடாமணிநிகண்டு was as follows 1. பிராமணர், Brahmans, the sacerdotal caste--reputed to have sprung from the face of the god Brahma; 2. சத்திரியர் or க்ஷத்திரியர், the royal or military caste--said to have sprung from his shoulders; 3. வைசியர், Vaisya caste as sprung from his thighs. This class is threefold; (a) கோவைசியர், herdsmen. (b) தனவைசியர், the mercantile caste including செட்டிகள். (c.) பூவைசியர், the agriculturalists embracing வேளாளர். 4. சூத்தி ரர், Sudra caste, embracing artificers and other servile tribes, supposed to have sprung from Brahma's feet. Of these eighteen are named, but the number is much greater. See குடிமை.--Note. 2. All the Tamil authorities, except the Nighandu, make the கோவைசியர் and பூவைசியர் including the வேளாளர் as the fourth or சூத் திரர் caste, and all inferior to these as சங்கர சாதி or mixed caste.--Note. 3. Brahmans call the கோவைசியர் and the பூவைசியர், சற்சூத்தி ரர் or superior Sudras, and the சூத்திரர் they call தற்சூத்திரர் or real Sudras. எந்தச்சாதியாடுவேணும். What kind of sheep do you want? நான்குபதினெட்டுச்சாதி. A mixture of the castes, high and low, (lit.) the four and eighteen castes intermixed, in contempt. சாதிக்குத்தக்கபுத்தி. The different degrees of intellect that characterize the respective castes; commonly spoken of inferiors. சாதியந்தப்புத்திகுலமந்த ஆசாரம். Every caste, has its degree of intellect, and every tribe its peculiar habits, usages, &c.-spoken when one of low caste does wrong. சாதிகுலம், s. [prov.] High caste. 2. Caste. சாதிகெட்டவன், s. One of low caste. 2. One degraded from caste. சாதிக்கட்டு, s. Customs of caste. See கட்டு. சாதிக்கலப்பு, v. noun. A mixed caste. 2. See கல. v. a. சாதிக்கலாபம், s. Caste disturbance, commonly, the quarrel between இடங்கை and வலங்கை; the right and left hand castes. சாதிக்காரன், s. A person of good caste, of unmixed descent. 2. A genuine European, or one of pure European descent. அன்னியசாதி, s. Foreigners, low castes, tribes, &c. 2. (அள.) Foreign species, not of its own species, பிறவினம். கீழ்சாதி, s. Low caste. மேல்சாதி, s. High caste. ஈனசாதி, s. Degraded caste. See ஈ னம். தீண்டாச்சாதி, s. A degraded low caste person, not to be touched. தின்னாச்சாதி, s. Castes in whose houses, one of a better caste will not eat. பலபட்டடைச்சாதி, s. Mixed caste, mixed multitude of low castes. மிருகசாதி, s. The brute creation. 2. Stupid tribes, அறிவிலார். மடையசாதி--மடைச்சாதி, s. Ignorant people. 2. Low and ignorant tribes. சாதிகம்--சாதீகம், s. Customs peculiar to a tribe or caste. (p.) சாதிக்குணம், s. Habits, characters, disposition, &c., peculiar to a caste. சாதிசனம், s. Tribe and kindred. (c.) சாதிசாங்கரியம், s. Mixture of caste by marriage, சாதிக்கலப்பு. (p.) சாதிதருமம், s. Peculiar and prescribed duties, practices, employments, &c., of the respective castes, &c. See தருமம். சாதித்தலைமை, s. The chieftaincy over the tribe. 2. The chief, chieftain, &c. சாதிக்காரை, s. [prov.] Worthiness, competency, fitness, &c., in a disciple for a high degree of the illuminating தீட்சை of the Guru. (Limited.) சாதிப்பிரஞ்சகரம், s. Breaking caste, departure from caste-rules--one of the nine sins for which atonement is to be made; [ex பிரஞ்சம், injury.] (p.) சாதிபேதம்--சாதிவித்தியாசம்--சாதிவேற் றுமை, s. Diversity of castes, difference of caste. 2. The different castes. 3. Different kind, sorts, classes. சாதிப்பகை, s. Rancor or implacable hatred between different tribes, parties, &c. சாதிப்பண்பு, s. Traits, characteristics of a caste--commonly in a bad sense. சாதிப்பிரஷ்டத்துவம், s. Declension from the rules of caste--as சாதிப்பிரஞ்ச கரம், சாதிமுறைதப்பல். (p.) சாதிப்பிரஷ்டன், s. One of mixed caste, an out-caste, சாதியீனன். சாதிமார்க்கம்--சாதிசுபாவம், s. The manners of a tribe or nation. (R.) சாதிமானம், s. Regard for one's own caste, sympathy among those of the same caste; [ex மானம்.] சாதிமுறை--சாதிமுறைமை, s. The laws, usages, rules, &c., of a caste. சாதிமான், s. One of a superior caste. சாதியாசாரம், s. Habits, customs, manners, professions, &c., of the caste. சாதியீனன், s. One of low caste, an out-caste. சாதியையிழுக்க, inf. To expatiate or dwell upon the low parentage of another. சாதியைவிட, inf. To break caste. சாதிவருணாச்சிரமம், s. [com. சாதிவ ருணாச்சிரம்.] The caste, class, religious order, &c.,--Note. This word is sometimes used as synonymous with சாதியா சாரம். சாதிநீலம், s. A genuine sapphire.-Note. All the gems, metals, &c., are in like manner distinguished. சாதிக்குதிரை, s. A horse of fine breed. சாதிக்காய், s. Nutmeg, (lit.) the nut of the சாதி tree. சாதிக்காய்த்தயிலம், s. Oil of nutmeg. சாதிச்சரக்கு, s. Good commodities. See சரக்கு. சாதிப்பூ, s. Mace, சாதிக்காய்ப்பூ. சாதிமணி, s. A genuine gem. (p.) சாதிமரம், s. The nutmeg tree, as சாதி. சாதிமல்லிகை, s. An excellent kind of Jasmine. Jasminum grandiflorum, L. சாதிவெள்ளைக்காரன், s. A pure European. 9) *

cutam (p. 193) s. Destruction, injury, loss, perishing, கேடு. W. p. 333. CHYUTA. 2. Method, order, the right way of doing a thing, முறைமை. (சது.) 3. The நெருஞ்சில் plant. (M. Dic.) 76) *

cengkōl (p. 202) s. Sceptre, நீதிமுறை. 2. A right sceptre, kindly justice the right administration of justice--oppo. to கொடுங் கோல்; [ex செம்மை, regular.] (c.) செங்கோல்கோணினாலெங்கும்கோணும், if justice is departed from, there will be trouble. செங்கோலோச்ச, inf. To reign. (p.) See ஓச்ச, v. செங்கோலரணை-செங்கோன்முறைமை, s. Sovereign authority. செங்கோல்செலுத்த--செங்கோல்நடா த்த, inf. to wield the sceptre equitably. 2. to reign, ஆளுகைசெய்ய. செங்கோற்கடவுள், s. Yama--as the just arbiter, இயமன். செங்கோன்மை, s. Rule, government. See செங்கோல், 2. 67)

tuppurvu (p. 247) s. Enjoyment of the senses, gratification, ஐம்பொறிநுகர்ச்சி. 2. Experience, fruition, fruit of actions, அனுபவம். 3. Great beauty, அலங்காரம். 4. Established custom, order, propriety of conduct. முறைமை. 5. (c.) Purity, cleanness, சத் தம். 6. Entireness, முழுமை. 7. Excellence, மேன்மை. துப்புரவாயில்லை. None at all. துப்புரவாக, inf. To be clean, pure. 2. To be clean gone, removed, extirpated, &c. துப்புரவாக்க, inf. To clean, cleanse, purify. துப்புரவாயழிய, inf. To be entirely destroyed, perish utterly. துப்புரவானவன், s. (fem. துப்புரவான வன்.) A clean of cleanly person. 2. An upright, sincere, chaste man; one of good caste, attentive to religious duties, &c. துப்புரவானவேலை, s. Neat, finished or perfect work. 35)