muṭi (p. 356) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To tie, or make a knot, முடிச்சுமுடிய. 2. v. n. To end, terminate, be finished, or completed, முற்ற. 3. To die, சாக. 4. To be possible, capable, கூட. நான்சாப்பிட்டுமுடிந்தது. I have done eating. ஆராதனைமுடிந்தது. The service was over. (Chris. usage.) அதுஉன்னாலேமுடியுமா. Can it be accomplished by you? நான்வரமுடியாது. I cannot come. வேலைஎப்போதுமுடியும். When will the work be finished? அவன்காரியமுடிந்தது. His case is settled, [fig.] he is dead. அதுமுடியாது. It won't do. 2. It is impossible. அதைமுடியப்பார். See how it ends. ஆராய்ந்துமுடியாதகாரியம். It is an unfathomable mystery. அதைமுடிந்துவை. Tie it up in a cloth. நீர்காலால்முடிந்ததை நான்கையாலுமவிழ்க்கமாட்டே ன். The knot tied by your feet, I cannot untie with my hand; see அவிழ், v. முடிந்ததுமுடித்தல், v. noun. The recapitulation of an author, briefly re-stating the points discussed. See உத்தி. முடிந்ததுமுற்றும். Finis, end. (in books.) முடிந்துபோக, inf. To end, to be completed. முடிந்துபோட, inf. To tie up [money &c.] in a cloth. முடிய, inf. [as adv.] Unto the end, finally. See முற்றமுடிய. முடியல், s. All, the whole, எல்லாம். (சது.) முடியாமை, neg. v. noun. Endlessness, முற்றாமை. 2. Impossibility, incapability, கூடாமை. முடிச்சு, v. noun. A knot, a tie; something tied in a bundle. கொடுமுடிச்சு--படுமுடிச்சு, s. A hard intricate knot. See கொடுமை. முடிச்சுமுடிச்சாயிருக்கிறது. It is full of knots. முடிச்சுப்போனது மல்லாமல் இளிச்சவாய்ப்பட்ட முங்கூடக்கிடைத்தது. He has lost his money, and is left to grin. முடிச்சவிழ--முடிச்சுக்குலைய, inf. To become loose, or untied, as a knot, or as hair hanging behind and knotted. முடிச்சவிழ்க்க, inf. To untie a knot. முடிச்சவிழ்க்கி--முடிச்சுமாறி, appel. n. A pick-pocket. திருட்டுப்பையன்கலியாணத்தில்முடிச்சவிழ்க்கிபெ ரியதனம்பண்ணல். In the marriage of a thief, the pick-pocket is the conductor. முடிப்பு, v. noun. A tie, as முடிச்சு. 2. Money wrapt up in a cloth. See கிழி. 3. (p.) End, conclusion, result, completion, &c., as முடிவு. முடிப்புச்செலுத்த, inf. To pay money on a debt, பணங்கட்ட. முடிப்புச்சொல்ல, inf. To conclude a discourse. 2. As முடிவுசொல்ல. முடிப்புரி, s. [improp. முடிப்பிரி.] A receiver of rents, taxes, &c., a shroff, ச ராப்புக்காரன். முடிவு, v. noun. [in gram. முடிபு.] End, termination, close, completion, issue, result, expiration, conclusion, கடை. (சது.) 2. Death, destruction, மரணம். முடிவென்னசொல்லுகிறீர். What do you say of the result? முடிவறிய, inf. To know the result, or end, of a matter, as துறைபோக. முடிவிடம், s. The end, or termination, of a subject or sentence. முடிவிடங்கூறல், v. noun. Giving notice where a point in a discussion terminates. See உத்தி. முடிவிலேபார்க்க, inf. To view abstractly, to consider generically; not to take into consideration individual or particular instances, or determine from immediate causes, but to look to the prime cause, முடிவாய்யோசிக்க. பாரதிதனிலுள்ள செயலெலாமுடிவிலே பார்க்கினி ன்செயலல்லவோ. Are not thine acts in this world, from an abstract, and generalized view of things? (தாயுமான.) முடிவில்லாமை, neg. v. noun. Eternity, that which hath no end. முடிவுசொல்ல, inf. To decide, or pass sentence. முடிவுரை, s. The conclusion of a work, or discourse; the peroration, as distinguished from முகவுரை, the introduction. 110)

muṟṟu (p. 359) கிறேன், முற்றினேன், வேன், முற்ற, v. n. To become mature, to ripen, முதிர. 2. To become hard, solid, வயிரங்கொள்ள. [improp. முத்து.] (c.) 3. To be finished, completed, முடிய. 4. v. a. To complete, to finish, முடிக்க. 5. To blockade, to shut up a port, வளைக்க. (p.) காய்முற்றிப்போயிற்று. The fruit is ripe. காரியமுற்றிப்போயிற்று. The matter has become aggravated. வியாதிமுற்றிப்போனது. The disease is incurable. முற்ற, inf. [as adv. vul. முட்ட.] Entirely, fully, முடிய. முற்றநனைந்தவனுக்கீரமில்லை. There is no wetting him who is well drenched. வழிமுற்றஎன்கூடவந்தான். He came with me all the way. முற்றமுடிய, as adv. To the close. முற்றவிட, inf. To leave fruits to ripen. முற்றவும், adv. Wholly, as முற்றும். முற்றவுணர, inf. To be deeply impressed. முற்றாய்தம், s. The letter ஃ with its full sound--as distinct from ஆய்தக்கு றுக்கம். முற்றியலுகரம்--முற்றுகரம், s. The letter உ in its full quantity, unabbreviated உ--as distinct from குற்றுகரம், as கடு poison, கதவு, door, and not as in மதகு, sluice, உதடு, lip, &c. முற்றியைபு, s. Rhyming in the last letter in all the feet. See தொடை. முற்றிழை, s. A lady completely adorned. முற்றிழாய். O thou who hast adorned thyself with perfect jewels. (p.) முற்றுகை, v. noun. [com. முற்றிக்கை.] Straitness, distress, want, [vul. முட்டு கை.] 2. [vul. முத்திக்கை.] Blockade, seige. சாப்பாட்டுக்கெனக்குமெத்தமுற்றிக்கையாயிருக்கி றது. I am in-great distress for want of food. பட்டணத்தைமுற்றிக்கைபோட்டார்கள். They beseiged the town. முற்றும், A finite verb, வினைமுற்று, as முடியும். 2. A relative future participle, as முற்றுங்காலத்தில், in ending time. 3. [adverbially.] Wholly, entirely, all, முழு தும். 4. [substantively.] The end, finis, the end of a book, கடை. ஒருநாள்முற்றும்என்னசெய்தாய். What have you been doing a whole day. முற்றல், v. noun. Any thing which has become old and hardened, the core or heart of a tree.--oppos. to இளைசு. 2. Old age, மூப்பு. 3. Ending, முடிதல். 4. As முற்றுகை, 2. கத்தரிக்காய்முற்றலாயிருக்கிறது. The brinjalfruit is over-ripe [hard]. 17)