cintu (p. 184) கிறேன், சிந்தினேன், வேன், சிந்த, v. a. To spill, shed, effuse, தெளிக்க. 2. To scatter, diffuse, சிதற. (c.) 3. (p.) To take away life, to kill, slay, கொல்ல. இரத்தஞ்சிந்த, inf. To shed blood. கண்ணீர்சிந்த, inf. To shed tears. மூக்குச்சிந்த, inf. To blow the nose. Compare சளிசிந்த. (c.) சிந்திப்போட, inf. To shed any dry thing, as grain, seed, sand, &c. பொரிசிந்த, inf. To scatter parched paddy at a funeral, at the house, in the way before the corpse and when that is laid on the pile. 2. To cast parched paddy and flowers in a marriage hall. சிந்துண்டுபோக, inf. To be shed, to be spilt. (c.) ஒழுகிச்சிந்த, inf. To leak, to drop from a leak. வேர்வைசிந்த, inf. To perspire in drops--spoken of hard labor, industry, &c., கடும்பாடுபட. 4) *

cīntu (p. 190) கிறேன், சீந்தினேன், வேன், சீந்த, [vul.] v. a. To wish, to regard with favor, care for, விரும்ப. 2. [prop. சிந்து.] To blow the nose, மூக்குச்சிந்த. 3. (R.) To sniff or hiss at one like a cat, or other feline animal when provoked, சீற. சீந்துவாரற்றுக்கிடக்க, inf. To be profuse, abundant, &c. இவனையார்சீந்துவார்கள். Who respects him? 84) *

nāci (p. 273) s. [contraction of நாசிகை.] Nose, மூக்கு. 2. Nostril, மூக்குத்துளை. (c.) 3. Upper timber of a door, கதவுநிலையின்மேற்சட்டம். 4. the passage through the arch of a drain, சலதாரையின்வாய். நாசிக்கனப்பு, v. noun. Heaviness of the nose from cold or mucus. நாசித்தலை, s. [prov.] Figured head of the யாளி, or lion, on the walls of a temple or upper part of a tower. நாசித்துவாரம், s. The nostrils. நாசிப்பொடி, s. Snuff or other sternutatory powders, மூக்குத்தூள். நாசியடைத்தல்-நாசியடைப்பு, v. noun. [loc. மூக்கடைப்பு.] A stopping up of the nose. நாசியரிக்க, inf. To itch in the nose; from cold, &c. நாசியைச்சிந்த, inf. To blow the nose; also மூக்குச்சிந்த. (c.) 46) *

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)