cimiẕ (p. 185) s. Any little round box, a casket, செப்பு. (c.) சிமிழிலடைத்துவைக்க, inf. To enclose in a little box. தந்தச்சிமிழ், s. An ivory, or horn box used for unguents, medicines, &c. மரச்சிமிழ், s. A small wooden box used as play tools for children. வெள்ளிச்சிமிழ், s. A silver-box. மூக்குத்தூள்ச்சிமிழ், s. A snuffbox. (R.) 9)

tūḷ (p. 255) s. [a change of தூளி.] Dust, powder, particle, துகள். 2. Medicinal powder, சூரணம். 3. Curry powder, கறித்தூள். 4. Snuff, as மூக்குத்தூள். 5. Any thing small collectively, as fishes, stones, roots, &c., spoken diminutively, பொடி. (c.) 6. The lowest class of pearls being very small, சிறுமுத்து. 7. Pollen of flowers, பூந்தாது. தூளாக்க, inf. To pulverize, reduce to powder, levigate. தூட்கல்லு, s. [prov.] Small stones, bricks, &c., பொடிக்கல். தூள்போட, inf. To take snuff. 2. To strew curry powder, &c., on the curry before cooking. தூள்மீன், s. [prov.] Small fish. தூள்விறகு, s. Small firewood. 30)

nāci (p. 273) s. [contraction of நாசிகை.] Nose, மூக்கு. 2. Nostril, மூக்குத்துளை. (c.) 3. Upper timber of a door, கதவுநிலையின்மேற்சட்டம். 4. the passage through the arch of a drain, சலதாரையின்வாய். நாசிக்கனப்பு, v. noun. Heaviness of the nose from cold or mucus. நாசித்தலை, s. [prov.] Figured head of the யாளி, or lion, on the walls of a temple or upper part of a tower. நாசித்துவாரம், s. The nostrils. நாசிப்பொடி, s. Snuff or other sternutatory powders, மூக்குத்தூள். நாசியடைத்தல்-நாசியடைப்பு, v. noun. [loc. மூக்கடைப்பு.] A stopping up of the nose. நாசியரிக்க, inf. To itch in the nose; from cold, &c. நாசியைச்சிந்த, inf. To blow the nose; also மூக்குச்சிந்த. (c.) 46) *

poṭi (p. 336) s. Powder, தூள். 2. Dust, புழுதி. 3. Pollen of flowers, பாரகம். (சது.) 4. Any thing small or minute, a particle, a fragment, சிறியது. 5. A small gem, as கெம்புப் பொடி. 6. Snuff, மூக்குத்தூள். 7. Magical powders, as சொக்குப்பொடி. 8. Solder, metallic cement, பற்றவைக்கும்பொடி. (c.) 9. Ashes, சாம்பல். 1. Sacred ashes, திருநீறு. 11. [prov.] A little child, சிறுபிள்ளை பொடிப்பயல்கள். Little boys. பொடிப்பொடியாய்நறுக்கு. Cut it into small pieces. பொடிப்பொடியாய்ப்போயிற்று. It is reduced to small pieces. பொடிக்கல், s. Small stones, pebbles, gravel stones or small gems. பொடிசு, s. [improp.] A particle, as of sand; a fragment, any thing smail, துகள். (Old Dic.) பொடிதூவுதல், v. noun. Sprinkling, with flour, or seasoning powder--as salt or pepper. பொடிபொட்டு, s. Any thing small, சிறியது. 2. That which is like chaff, பதரானது. பொடிப்போட, inf. To take snuff. 2. To cast magical powders on one. பொடிமீன், s. A small fish. பொடியன், s. [fem. பொடிச்சி.] A boy, சிறுவன். (Jaff.) பொடியாக்குதல், v. noun. Pulverizing, shivering to pieces. பொடியெழுத்து, s. Small letters, small writing. பொடிவரகு, s. A kind of grain, Panicum fluitans. பொடிவெட்டி, appel. n. A goldsmith's shears, or scissors, for cutting wire, &c., ஓர்கத்தரிக்கோல். பொடிவைத்தூதல், v. noun. Soldering. 91)

mūkku (p. 361) s. Nose, nostril, நாசி. 2. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 3. Spout of a pot, or kettle, கலயத்தின்மூக்கு. 4. Lip of a cup or lamp, விளக்கின்மூக்கு. 5. Chit-point of a seed, தானியத்தின்மூக்கு. இல்லிமூக்கு--சில்லிமூக்கு, s. A bleeding nose. மூக்கடைப்பு, v. noun. Hinderance of breath through the nostrils. மூக்கணாங்கயிறு-மூக்காங்கயிறு, s. The rope or string which is put through a bullock's nose for a bridle. மூக்காங்கயிறுகுத்துகிறது. Perforating a bullock's nose for the string. மூக்கந்தண்டு, s. [com. மூக்காந்தண்டு.] Bridge of the nose. மூக்கரிகத்தி, s. [poet. குளிரி.] An instrument for nipping betel-leaves. (சது.) மூக்கறிவு, s. Knowing by smell. மூக்கறை, s. A person with an amputated nose; in contempt, மூக்கறைப்பயல். மூக்கறைச்சி--மூக்கறைப்பெண், s. [masc. மூக்கறையன்.] A woman deprived of her nose by amputation or disease. மூக்கறையனுக்குவாழ்க்கைப்பட்டால்முன்னும்போ கவிடான்பின்னும்போகவிடான். A woman whose husband has no nose can neither go forward nor backward; applied to a fickleminded master. மூக்கன், s. A man with a large nose. See காக்கைமூக்கன். மூக்காங்கொழுந்து--மூக்குக்கொழுந்து, s. End of the nose. மூக்காலேபோகிறசீவன். A living being which breathes its last by the nose; said of men in contempt. மூக்காலேயழுதல், v. noun. Snivelling, crying through the nose. மூக்கிலி, appel. n. A plant, Portalaca meridiana, சொக்களிப்பூடு. 2. As மூக்கறை. மூக்குக்கண்ணாடி, s. [high dialect சுலோ சனம்.] A pair of spectacles. மூக்குக்குத்துதல், v. noun. Perforating the nose of a child born after the death of two previous children, to preserve its life. மூக்குச்சளி--மூக்கூளை, s. Mucus of the nose. மூக்குச்சாத்திரம், s. See சரசாஸ்திரம். மூக்குச்சிந்த--மூக்குச்சீற, inf. [also சளிச்சிந்த.] To blow the nose. மூக்குத்தளுக்கு, s. A gold-ring worn in one nostril, by some women. மூக்குத்தி, s. A nose-ornament, or jewel. மூக்குத்திபோட்டிருக்கிறாள். She wears a nose-jewel. மூக்குத்தூள்--மூக்குப்பொடி, s. Snuff. மூக்குப்பிளவை, s. An ulcer on the nose. மூக்குப்பூருதல், v. noun. [vul.] Perforating the nose. மூக்குமயிர், s. Hair in the nostrils. மூக்குமயிர்பிடுங்கினாலாட்பாரங்குறையுமா. Will one's weight be diminished by pulling out the hair from the nostrils?--said of mean savings. [prov.] மூக்குவாளி, s. A ring worn in one nostril. மூக்குறிஞ்ச, inf. See உறிஞ்சு, v. மூக்கைச்சுளித்தல்--மூக்கைநெறித்தல், v. noun. Turning up the nose. மூக்கைத்தீட்டுதல், Whetting the beak as a bird. மூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டுதல். Showing an alluring face, as a courtezan. 2. Looking sullen, displeased, &c. பிள்ளைமூக்கையுமுகத்தையுங்காட்டிக்கொண்டிருந் தாலேபோதும். If the child would only shew its [pretty] face and nose, it would suffice; said by a mother after its death. மூக்கொற்றி, s. A gold ring set with a stone or jewel. மூக்கொற்றிக்காய், s. The unripe fruit of the Thumbergia racemosa, used in food. மூக்கொற்றிக்கோரை, s. A grass, Scirpus antarcticus. மூக்கொற்றிப்பூடு--மூக்கொற்றிப்பூண்டு, s. A plant, Inula Indica. 21)