etukai (p. 73) s. Initial rhyme, commonly occurring in the second letter of every line in the stanza. (See தொடை.) 2. [vul.] (fig.) Agreement, union, consonance, similarity, பொருத்தம். (p.) தலையாகெதுகை, s. In rhyme, similarity of the first class in which all the letters except the initial of the first foot in each line through the stanza are the same--as சொற்போர்புரிவர்நான்மறை யாறங்கமுணர்ந்ததொழுகுலத்தோர், விற்போர்புரிவர் நெடியசிலையிராமனனையவிறல்வேந்தர், பொற்போர் புரிவர் பிறர்பொருளுந்தம்போற் பேணிப்புரிவணிகர், நெற்போர்புரிவரந்நகரில்வேளாண்குலத்து நெறியி னரே. இடையாகெதுகை, s. Consonance of a medial kind in which the second letter only ryhmes--as அகரமுதலவெழுத் தெல்லாமாதி, பகவன்முதற்றேயுலகு. கடையாகெதுகை, s. Consonance of an inferior order including every kind except the two given above. ஆசெதுகை, s. An exception to the general rule of எதுகை; i. e. when the second letter of the first line is ய, ர, ல, or ழ, it may be omitted in the following lines when necessary. வழியெதுகை, s. The agreement of the second and third letters in the first, second, and sometimes the third feet in every line through the stanza. நெடிலெதுகை, s. The rhyming of the long consonants in a poem--as ஆவாவென்றேயஞ்சினராழ்ந்தாரொருசாரார், கூகூ வென்றேகூவிளிகொண்டாரொருசாரார், மாமாவென் றேமாய்ந்தனர்நீந்தாரொருசாரார், ஏகீர்நாகீரென்செய் துமென்றாரொருசாரார். இனவெதுகை, s. The rhyming of the same class of consonants in a poem. It consists of three kinds: 1. வல்லின வெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the வல்லினம் consonants, உ-ம். தக்கார்தகவிலரென்பதவரவ ரெச்சத்தாற்காணப்படும். 2. மெல்லினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the மெல்லினம் consonants, உ-ம். அன்பீனுமார்வமுடைமையதுவீனுநண்பென் னுநாடாச்சிறப்பு. 3. இடையினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the இடையினம் consonants, உ-ம். எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப் பொய்யாவிளக்கேவிளக்கு. 51) *

mel (p. 363) adj. Soft. மெல்ல, adv. [com. மெள்ள.] Slowly, gently. மெல்லணை, s. A soft pillow, or bed, மெத்தை. (p.) மெல்லன், appel. n. The chief of a brackish soil, or of a district near the sea, நெய்தனிலத்தலைவன். மெல்லி, s. A woman, பெண். (p.) மெல்லிக்கை, s. Thinness, ஒஞ்சட்டை. மெல்லிது--மெல்லியது, appel. n. [com. மெல்லிசு.] That which is soft. மெல்லிதாய்நூற்கிறது......Spinning fine threads. மெல்லியநல்லாள், s. A gentlewoman, பெருமாட்டி. (p.) மெல்லியர்--மெல்லியார்--மெல்லிய லார், s. The weak, the emaciated, the delicate, மெலிந்தவர். 2. Women, பெண்கள். மெல்லியல், s. A female, பெண். [pl. மெல்லியலார்.] 2.A tender twig of a tree, இளங்கொம்பு. (சது.) மெல்லியவாழை, s. The soft plantaintree. மெல்லியாள், s. A woman, பெண். (p.) மெல்லியாடோள்சேர். Live with thine own wife. (Avv.) மெல்லினம், s. The class of soft, or nasal consonants, ங், ஞ், ண், ந், ம், ன். மெல்லினவெதுகை, s. One of the இன வெதுகை, in which the second letter of each line is any of the soft consonants. மெல்லெழுத்து, s. A soft or liquid consonant. மெல்லென, inf. To be soft, gentle; used adverbially. மெல்லெனப்பாயுந் தண்ணீர்கல்லையுங்குழியப்பா யும். The water which flows gently will excavate a stone. மென்கணம், s. The soft letters, as மெல்லினம். (p.) மென்சொல், s. A soft or kind word. மென்பால், s. Fertile and cultivated ground; [ex பால், place.] மென்மை, s. Fineness, softness, thinness. See ஊறு. 2. (p.) As மெல்லினம். மென்மையார், s. [pl.] Women, as மெல் லியர். மென்னடை, s. A swan, as a bird of graceful walk, அன்னம். 2. A gentle, slow walk, அன்னநடை. மென்னிலை, s. A mode of using the hands in dancing. See காலட்சணம். 12)