āṉntm (p. 44) s. A medicinal root, அரத்தை, Alpinia galanga, L. 2. A supposed inauspicious form of construction in poetry, பாக்குற்றங்களினோர்வகை. It is of six kinds; viz.: 1. எழுத்தானந்தம், lengthening the final long vowel or mute of the name of the patron of a poem, பாட்டுடைத்தலைவன்பெயர் சார்த்தியளபெழப்பாடுவது; உ-ம். நறுமாலைதாராய்தி ரையவோஒ வென்பள் செறுமாலைசென்றடைந்தபோ ழ்து. 2. சொல்லானந்தம், using a word in a poem, so that an undesigned, inauspicious meaning may be applied to its patron, இயற்பெயர்மருங்கின் மங்கலமழிக்குந்தொழிற் சொற்பு ணர்ப்பது; உ-ம். தண்மதியமின்னிவரிந்திலங்கும்வெ ண்குடைச்செங்கோல்விசய னெரிந்திலங்கும் வேலி னெழும். 3. பொருளானந்தம், inauspicious expressions of different kinds, in poems as following. (a) Stating in a poem written in praise of a king, or a great man, that the productions of his land are injured or ruined, இறைச்சிப்பொருளையூறுபடக்கூறுதல்; உ-ம். குட்டியுந்தாயுமவ்விடரகம்புக்குவீழ்ந்தன வீழக் குரங்குகளெல்லாமவற்றுக்கிரங்கி யழுது பெரியதோரார வாரமெழுந்ததவ்வரையை யொருவிப்போமினென்றான். (b.) Stating inauspicious actions as praise, மங்கலமழியக்கூறுகை; உ-ம். பீலிவிரித்துப்பலமயிலி ருந்தென வழிவந்தசைந்தவ்வருத்தத்தாற்றத்தங்கேசங்களை யெடுத்து முடிக்கில்லாதுவிரித்திருப்பரவன் வரைமேல். (c.) Stating an inapplicable comparison, உவமைக்காட்சியிலூனந்தோன்றக்கூறுவது; உ-ம். பெ யலொடு வைகிய வியன்கணிரும்பனத் தகலிருவிசும்பி னாஅரல்போலவாலிதின்மலர்ந்தபுன்கொடிமுசுண்டை. (d) Stating that a calamity or injury happened to that which is compared to the patron of the poem, பாட்டுடைத்தலைவனோ டுவமிக்கப்பட்டதற் கிடையூறுபடச் சொல்லுவது; உ-ம். வெற்பினிற்பொருத விறலோனன்ன பொற்புறு பரூஉத்தாட்போதகந்துரந்த. (e.) Comparing the patron of a poem to the meanest thing, இறப்பவிழிந்தவானந்த உவமை; உ-ம் வள்ளெயிற்றுப் பேழ்வாய் ஞமலிக்கு மான்குழா மெள்ளியிரிந்தாற்போ லெவ்வழியும் வள்ளற்கு மாலார்கடலன்ன மண்பரந்த வாட்டானை மேலாருமேலார் விரைந்து. (f) Comparing the meanest person or thing to the highest, இறப்ப வுயர்ந்த வானந்தவுவமை; உ-ம். இந்திரனேபோலுமிளஞ்சாத்தன் சாத்தற்கு மந்தரமேபோ ன்றுளது மல்லாகம் மந்தரத்துத் தாழருவிபோன்றுளதுதார் மாலையம்மாலை யேழுலகுநாறுமிணர், (g.) Comparing the patron of a poem to a thing that loses its power or eminence, இறந்துபாட்டு வமையானந்தம்; உ-ம். சென்றுபடுபரிதியிற்சிறந்ததோ ற்றத்தை. 4. யாப்பானந்தம், constructing a poem so that the name of its patron may follow a noun which is preceded by a word placed after the rhyming word of the stanza, முதற் றொடைமருங்கின் மொழிநிறுத்தொருபெயரிடைப்படுத் தவ்வழியிருசீர்ப்படப்பாடுவது; உ-ம். ஊகத்தினான்ம ல்குசோலையுழியனுயர்வரைவாய் மேகத்தினாலுமின்னாலு மெலிந்துநைந்த வாகத்தினானேற்கருளாயென்பணியு மைவாய் நாகத்தினான்மால் கடைந்திடப்பட்ட நளிகட லே. 5. தூக்கானந்தம், constructing a musical poem so that the name of its patron shall be inauspiciously, indistinctly, or abruptly pronounced, யாழொடுபுணர்ந்தபாவிற்பாட்டுடைத் தலைவன்பெயர் அமங்கலமாகத்தொனிக்கவும், ஒருவற் குப்புலனாகாதிருக்கவும், பிரிந்திசைக்கவும்பாடுதல். 6. தொடையானந்தம், placing the name of the patron of a poem at the beginning of the stanza, so that it may rhyme with அளபெ டை; அளபெடைத்தொடைப்பாட்டினுட்பாட்டுடைத் தலைவன்பெயர்சார்த்தியளபெடுப்பத்தொடுப்பது; உ-ம். வாஅ வழுதிமதுரைமறுகினிற்பொலிபகைமுனைப்போர். 7)

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

ellām (p. 74) s. All, the whole, every, முழுதும். Like other universal terms, this admits உம், which however is often omitted, when the word is not used as a prefix; when it occupies the place of an adjective, its ம் is lost, and உம் is added to the word which it qualifies.--Note. In classical usage எல்லாம் takes அற்று as its declining particle--as மரமெல்லாவற்றையுங்கண்டான், he has seen all the trees. எல்லாத்திசைகளும். The whole horizon. எல்லாநம்மையும். All of us. எல்லீர்நும்மையும். All of you. எல்லாப்பூமியும்--பூமியெல்லாம். All the land, the whole of the land. 2. The whole earth. எல்லாரும்--எல்லோரும். All persons, அனை வரும். எல்லாரையும்--எல்லார்தம்மையும். All of them. எல்லோமும். We all, all of us, நாமெல்லாம். நீங்ககெல்லாரும். Impr. for நீவிரெல்லாரும். அவர்களெல்லாரும். All of them.--Note. The superlative being unknown in Tamil, the comparative is employed, as in the following and similar instances. The universality of the term gives it a superlative meaning. எல்லாரிலுமேலானவர். The greatest of all. 2. The most high. அதுஎல்லாவற்றிலும்மேலானது. It is the highest of all. 8)

kviẕ (p. 98) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To turn upside down, turn partly over, to capsize, invert, கவிழச்செய்ய. 2. To subvert, overthrow, discomfit, destroy, கெடுக்க. தன்வாய்க்கஞ்சியைக்கவிழ்த்துப்போட்டான். He has upset the congee of his own mouth; i. e. he has deprived himself of his maintenance. தேசத்தையொருகாற்கீழ்மேலாய்க்கவிழ்த்துப்போட் டான். He has once turned the country upside down; i. e. made a great change in public affairs. கவிழ்த்திட--கவிழ்த்துவிட inf. To turn upside down, &c. கவிழ்த்தல்--கவிழ்ப்பு, v. noun. Over-turning. 39)

kīẕ (p. 113) s. Place or space, under, below, beneath, downward, low or nether; the bottom, கீழிடம். 2. The east, கிழக்கு. 3. A pit, a hole, பள்ளம். 4. The nether regions, the worlds below, கீழுலகம். 5. Forgetfulness, மறதி. 6. Bridle, reins, bit, கடிவாளம். 7. A low caste, கீழ்மக்கள். (p.) கீணர், s. [கீழ்நர்.] Low, mean people, the base, the vulgar, எளியோர். கீழது, s. That which is under or below; bottom. கீழதுமேலதாக்கிப்போட, inf. To overturn, upset, capsize; to overthrow, to defeat. கீழறுக்க, inf. To burrow, to excavate, to make a subterranean passage, to undermine, பூமியிற் சுரங்கஞ்செய்ய. 2. (fig.) To undermine, to injure by any underhand, clandestine means, சதிசெய்ய. கீழறை, s. An under-ground room, a cellar, நிலவறை. 2. A cavern, a cell, a hole or passage under ground, வளை. கீழாக, inf. To become depressed, to sink--as a stalk, a heap of muck, &c.; to deteriorate, to waste--as the body by use or disease; or as property, &c., தாழ் வடைய. கீழாக--கீழாய s. Under, below, beneath. கீழாயிருக்க, inf. To be below, to be mean, to be inferior. கீழாலவத்தை, s. 'Descending states of the soul.' State and degree of consciousness, commencing with objective sensations and descending to subjective feeling and contemplation, the mind receding farther and farther from objective impressions and associations. Hindu physiologists fancy that the mind descends from its seat in the forehead to its other seats, the neck, breast, umbilicus and terminus rectum. (தத்துவக். சிவ. சி.) கீழிருக்க, inf. To lie under, to be under one's dominion or control. கீழாறு, s. A river under ground, பூமி யினுள்ளோடுமாறு. 2. A river in the Congu country, கொங்குதேசத்தாறு. கீழாறுகொண்டுபோயிற்று. The under ground river has carried it away--said of things lost without knowing how. கீழுக்குப்போக, inf. To be diminishes, to be reduced. அவன்புத்தியுங்கல்வியும்வரவரக்கீழுக்குப்போகி றது. His understanding and knowledge are more and more diminishing. கீழோங்கி, s. [prov.] An inferior class or fishermen--as distinguished from மே லோங்கி, a higher rank. கீழ்நோக்க, inf. To look downward, to tend downward, கீழ்ப்பார்க்க. 2. To be sensual, grovelling, to tend toward secularities, இழிவானதைவிரும்ப. 3. To be on the decline--as to wealth, &c.; to go to ruin, to come to naught, தாழ்வடைய. கீழ்நோக்கித்திட்ட--கீழ்நோக்கியேச inf. To use obscene language, to assail with very indecent speech. கீழ்நோக்கு--கீழ்நோக்கம் v. noun. Looking downward, downward tendency, கீழ்ப்பார்வை. 2. Low or grovelling pursuits, a base inclination; underhand, clandestine purpose. கீழ்மேலாக, adv. Upside down. கீழ்ப்பட, inf. To be subdued, to yield, to be submissive, to become inferior, கீழ்ப்படிய. 2. To be subject, to be subordinate, to submit to, அடங்க. 3. To be degraded, mean, base, இழிவுபட. கீழ்ப்படிய--கீழ்ப்பணிய inf. To submit, to yield, to obey. கீழ்ப்படியாத்தனம்--கீழ்ப்படியாமை, s. Disobedience, insubordination. கீழ்ப்படிவு, v. noun. Submission, obedience, subordination, subjection, கீழ்ப்ப ணிவு. 2. Docility, tractableness, அமைவு. கீழ்ப்படுத்த--கீழ்ப்படியப்பண்ண, inf. To subdue, to subject, to subordinate, to subjugate, to quell, அடக்க. 2. To lower, to bring down, to reduce, தாழ்வுபடு த்த. 3. To degrade, ஈனப்படுத்த. கீழ்நோக்கினநட்சத்திரம், s. [in astro.] A lunar mansion looking downward-opposed to மேனோக்கினநட்சத்திரம். They are twelve in number. (உள்ளமு.) கீழ்நோக்கினராசி, s. [in astrol.] A zodiacal sign which looks downward.-Note. These signs, as well as the கீழ்நோக் கினநட்சத்திரம், are favorable for planting esculent roots and digging wells. கீழ்மேற்றென்வடல், s. The east, west, north and south. 42)

niṉ (p. 277) [a change of Sa. prefix நிர், before soft letters.] For most of the compounds, see under நிர். நின்மலம், s. Purity, immaculateness. நின்மலாவத்தை, s. [also மேலாலவத் தை.] Certain parts of the body regarded as stations of the soul, seeking deliverance from Malam. They are five-fold: 1. நின்மலச்சாக்கிரம், soul's coming to a full vision; 2. நின்மலசொப்பனம், not being affected by the elements; 3. நின்ம லகழுத்தி, insensibility to sinful desires; 4. நின்மலதுரியம், reaching the region of நீ நீக்குப்போக்கு, s. An opening, interstice or gap; used chiefly in the negative, இடைவெளி. 2. Means, pecuniary ability, வழிவகை. 3. Routine of business, கிரியைக் கிரமம். 4. Management, contrivance, உ பாயம். அதற்கொருநீக்குப்போக்குபண்ணும். Devise some means for that. நீக்குப்போக்கில்லாமல். Without proper openings or order. நீக்குப்போக்கறியாதவன், appel. n. One unacquainted with business, a notice. 2. One ignorant of etiquette. நிக்குப்போக்கில்லாதவன், appel. n. One destitute of pecuniary means. 221)

prm (p. 297) adj. Best, most excellent, சிரேஷ் ட. 2. Chief, principal, பிரதான. W. p. 53. PARAMA. 3. Divine, celestial, heavenly, திவ்விய.--Note. It is sometimes used with words of bad meaning, as பரமசண்டாளன், a vile wretch. See நல். [For most of the compounds, compare திவ்வியம், தேவம், பரம்.] பரமகதி, s. Bliss, as பரகதி. பரமகருத்தன், s. The Supreme Being. பரமகாரியம், s. A divine, spiritual, or heavenly subject. பரமக்கியானம்--பரமஞானம், s. Knowledge of, or acquaintance with, the deity. பரமசண்டாளன், s. A desperate wretch. பரமசத்துரு, s. A great enemy, a chief adversary, கடும்பகைவன். பரமசந்தேகம், s. A great doubt, obscurity. பரமசமாதி, s. As பரமசாந்தி. பரமசாந்தி, s. Divine tranquility of the soul, absorbed in spiritual contemplations and enjoyments, யோகநிலை. பரமசாயுச்சியம், s. Union or identification with the deity, sometimes described as enjoyed even before quitting the body. பரமசித்தி, s. Heavenly bliss, முத்தி. பரமசுந்தரி, s. The goddess of virtue, தருமதேவதை. பரமசைதன்னியம், s. Universal spirit or intelligence, the Supreme Being. பரமதூர்த்தன், s. A capital rake, மிகு துட்டன். பரமநாழிகை, s. The whole period of hours during which a திதி, வாரம், கரணம், யோகம் or நட்சத்திரம் lasts. பரமநிஷ்டை, s. Contemplation on the deity, the mind being entirely set upon பரமநிவர்த்தி, s. Final liberation from anxieties, and secularities, &c., பாச விமோசனம். பரமபதம், s. The heaven of a god, more especially of Vishnu, as bestowed on his followers. பரமபதவாசி, s. An inhabitant of the heavenly place. 2. Vishnu; also Siva. பரமபாகவதசிகாமணி--பரமபாகவதன், s. A superior class of Vaishnuvas. பரமமூர்த்தி, s. The Supreme Being. 2. Vishnu, விஷ்ணு. பரமயோக்கியம், s. Divine excellence as தேவதாயோக்கியம். பரமரகசியம், s. A divine secret or mystery; also used in irony. பரமலுத்தன், s. A great niggard. பரமலோகம், s. A world of bliss. பரமாகாயம், s. The wide expanse of ether, as the abode of deity, or the vacuum of the yogi, பெருவெளி. பரமாங்கிசம், s. A part of divinity; [ex அமிசம்.] 2. [hon. for அங்கிசம்.] A upanishad. பரமாணு, s. An atom, the invisible base of aggregate bodies; In Wils. thirty of them are supposed to form a mote in a sunbeam, பொருண்மூலம். 2. [in modern usage.] Atmosphere, ஆகா யம்.--The atomic bases of the five elements, called பஞ்சபூதஅணு, are பிருதுவிப் பரமாணு, atomic base of earth, being water; 2. அப்புப்பரமாணு, of water, being fire; 3. தேயுப்பரமாணு, atomic base of fire, being air; 4. வாயுப்பரமாணு, of air or wind. being ether; 5. ஆகாயப்பரமாணு, of ether being maya. பரமாத்துமம்--பரமாத்துமா, s. The soul of the universe. 2. The Deity or universal soul, as contrasted with சீவாத் துமா, the human soul. பரமாத்துமன், s. God as the soul of the world, கடவுள். 2. (fig.) A saint, or glorified spirit, சுத்தாத்துமா. பரமாயு--பரமாயுஸ், s. Great age, தீர்க்காயு. 2. Full age according to one's maturity. பரமாபமம், s. The inclination of a planet's orbit to the equator; [ex அபமம்.] பரமார்த்தம், s. Any excellent or important aim, or object, மேலானபொருள். 2. A kind of spiritual knowledge which reveals the vanity and illusion of the world, மெய்ஞ்ஞானம். 3. [com. in irony.] Simplicity. பரமார்த்தகுரு--பரமார்த்தன், s. A simpleton, not experienced in worldly affairs. பரமார்த்தகுருவின்கதை, s. Story of Guru Noodle by Beschi. பரமாற்புதம், s. A divine miracle. பரமானந்தம், s. Spiritual joy, heavenly delight. 2. The Divine Being before his exertion of energy in the work of creation, பிரமம். பரமானந்தர், s. [hon.] Deity in enjoyment with ஆனந்தரூபசத்தி. பரமானம், s. [com. for பரமான்னம்.] பரமானுபவம், s. Experience in spiritual things, acquaintance or communications with the deity. பரமான்மா, s. The Deity as the soul of the universe, as பரமாத்துமா. பரமான்னம், s. Celestial food, rice boiled with milk and sugar for an oblation, பாற்சோறு. பரமேசன்--பரமேசுரன்--பரமேச்சுரன், s. A name of deity, commonly Siva, சிவன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. God, கடவுள். W. p. 54. PARAMESVARA. பரமேச்சுரி, s. Sakti or the consort of deity, commonly, parvati, பார்வதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. பரமேட்டி, s. The Supreme Being, பராபரவஸ்து. 2. Siva, சிவன். 3. Vishnu, விஷ்ணு. 4. Brahma, பிரமன். 5. Argha, அருகன். W. p. 54. PARAMESHTIN. பரமௌஷதம், s. An excellent medicine, மேலானமருந்து. 29)

pāvāṭai (p. 313) s. Cloth spread on the ground, for a bride and bridegroom, or persons of distinction, to walk on; also a carpet used in seasons of festivity, நடை சீலை. 2. A petticoat, a skirt, பெண்களாடை. 3. A table-cloth, போசனபீடத்தின்மேலாடை. பாவாடைபோட--பாவாடைவிரிக்க, inf. To spread cloth on the ground in honorary decoration. பாவாடைப்பூ, s. A fall of the flowers of the இலுப்பை tree on he ground as a carpet. பாவாடையமுது. s. An offering to the gods. பாவாடைவீச, inf. To wave a white cloth as a signal. 2. To show a flag of truce. 32) *

piṟṉ (p. 319) s. [pl. பிறர்.] Another person, some other one, any other one, மற்றையான். 2. A stranger, an alien, அன்னியன். 3. A neighbor, அயலான், (c.) பிறன்பொருள்,s. Property of another. பிறன்கோட்கூறல், v. noun. [in literature.] Adopting the sentiments, &c., of another author, முப்பத்திரண்டுத்தியினொன்று. பிறனில்--பிறன்மனை, s. Neighbor's house, or ground. 2. [fig.] Neighbor's wife, அயலவன்மனைவி. பிறனில்விழையாமை, s. Not coveting another's wife. (குறள்.) பிறன்மனையாள்மேலாசைப்பட, inf. To covet another man's wife. பிறன்மனைவிரும்பாமை, neg. v. noun. Not desiring another man's wife. 8)

matti (p. 343) s. Midst, midway, intermediate space or time, நடு; [ex மத்தியம்.] (c.) நான்பேசும்போதுமத்தியிலேவந்தான். He came in the midst of my speech. மத்தியாலவத்தை, s. A middle state between சாக்கிரம் and மேலாலவத்தை. 8)

mit (p. 353) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To float, to swim on the surface of water, &c. 2. To rise high in the sky, மேலெ ழும்ப. 3. To be heaped, as corn in a measure, மட்டுமிஞ்ச. 4. (fig.) To rise in office, dignity, or wealth, மேலாக. 5. To assume a character above the reality, வெறும்பெருமைபண்ண. (c.) மிதப்பு, v. noun. Floating. 2. A float. See தூண்டில். தம்பிக்குக்கொஞ்சம்மிதப்பாயிருக்கிறது. He is some what sulky. 39) *

mīcaram (p. 355) --மீசுரம், s. [Tel.] That which is superior or preferable, மேலானது. 2. Plenty, as மீசு. 3. [prov.] Speed, விரைவு. நீர்எனக்கென்னமீசரம். In what are you superior to me? இந்தத்தானியம்மீசுரமாயிருக்கின்றது. The grain is of a superior quality. தானியமீசரமாய்க்கிடக்கிறது. Corn is plenty. 37)

muṉ (p. 360) [adj. and adv.] Before, antecedent, previous, முதலான. 2. Beyond, next, future, இனிமேலான. 3. In presence of, in front --oppos. to பின். 4. First in importance, chief, special, முதன்மை. 5. Side, பக்கம். 6. Antiquity, பழமை. 7. The seventh case or local ablative , ஏழனுருபு. 8. Over.--Note. Before the hard letters ன் is sometimes changed to ற் It is declined, as முன்னுக்கு, முன்னாலே, &c. முன்வருங்காரியம். The thing which shall be. கற்றார்முற்றோன்றாகழிவிரக்கம். The learned do not grieve for the past. --Note. Here முன் is the seventh case. வெய்யோன்வெயின்முன்னெரிதீபம்போல. Like a lamp burning in the beams of the bright rayed sun. (p.) முற்காலம், s. Former time; old time. முற்காலத்திலிருந்தமகாத்துமாக்கள். The illustrious of former days. முற்குளம், s. The twentieth lunar mansion. See பூராடம். (சது.) முற்குறிப்பு, s. Prefiguration, prototype. முற்கூரை--முன்கூரை, s. Front-slope of a roof. முற்கூறு, s. Former part, the beginning. முற்கொழுங்கோல், s. The twenty-fifth lunar mansion, பூரட்டாதி. (சது.) முற்கோபம்--முன்கோபம், s. Sudden anger from a slight cause. See கோபம். முற்கோபி--முற்கோபக்காரன்--முன் கோபி, s An irascible person, one who is easily provoked. முற்சனி, s. The tenth lunar mansion, மகநாள். (சது.) முற்பகல், s. The former birth. 2. The preceding day. 3. Former time. 4. The forenoon. முற்பக்கம்--முன்பக்கம், s. The front part. முற்பட, inf. To precede, go before. 2. To come in front, to meet. முற்பவம், s. The former or first birth. 2. Evils done in a former birth. முற்பழி, s. Sin committed in a former birth. முற்பாதி, s. The first half of any thing. முற்பிறப்பு--முன்பிறப்பு, s. The former birth. முன்கட்டு, s. The hands pinioned before. 2. The front rooms or buildings in a house. 3. As கைகட்டு, 2. முன்குடுமி, s. Men's hair-lock tied in front. முன்கை, s. [com. முன்னங்கை.] The arm below the elbow. See நீளு. முன்கைவளை, s. A bracelet worn by females. முன்கொம்பு, s. The pole attached to the front of a palanquin. முன்சந்து, s. The forepart of the hump of a beast. See சந்து. முன்சொல், s. Old sayings. (p.) முன்தட்டு, s. Front beams across the head of a dhoney. முன்தண்டு-முற்படை, s. The van of an army. முன்பனி--முற்பணி, s. The season of evening dew, December and January. See பருவகாலம். முன்பன், s. He who is the first, the chief, முதல்வன்; [ex முன்பு.] (p.) முன்பிறந்தாள், appel. n. The elder sister, அக்காள், (சது.) முன்பின், adv. Before and behind, as usual. எனக்குமுன்பின்ஆளில்லை. I have no one to help me. முன்பின்செய்கிறபடிசெய். Do as usual. முன்பின்விசாரிக்கிறது. Deliberating with one's self about a thing. முன்பு, s. Antiquity, பழமை. 2. Greatness, பெருமை. 3. Strength, வலி. 4. Before, in presence of, முன். (சது.) முன்புருவம், s. [in anat.] Anterior bicipetal ridge. முன்போக, முன்னுக்குப்போக, inf. To go before, to advance. முன்போல--முன்போலே--முன்னைய ப்போலே, As formerly. முன்மடி, s. A tuck or fold in the cloth for a pocket. முன்மறம், s. Precipitate anger, as முற்கோபம். (p.) முன்மறக்க, inf. [improp. for மும்மரிக் க.] To grow vehement or passionate, உக்கிரங்கொள்ள. (R.) முன்மறத்தினாற்பேசுகிறான். He speaks with vehement anger. முன்மாதிரி, s. Precedent, example. முன்முகப்பு, s. The front or fore-part. See முகப்பு. முன்முடுகுவெண்பா, s. A வெண்பா, having a quick measure in the first two feet. See முடுகு. முன்மொழி, s. An antecedent. 2. An old saying, மூதுரை. முன்மொழிந்துகோடல், v. noun. An author's adopting and amplifying what has been stated by other writers. See உத்தி. முன்வளம், s. [prov.] The front, forepart. 2. As அணியம். முன்வாய், s. The lips, உதடு. 2. The opposite side to that whence the wind blows--in winnowing corn, சுளகின்தூற்று வாய். முன்வாய்ப்பல், s. [com. முன்னம்பல்.] Foreteeth, cutters, incisors. முன்றளை, s. Fastening for a beast's fore-leg; [ex தளை.] முன்றாதை, s. A grand-father, பாட் டன்; [ex தாதை.] (சது.) முன்றானை, s. [improp. முந்தாணி.] The skirt of a person's cloth; [ex தானை.] அடிமுன்றானை. The border of a woman's cloth worn inside. மேல்முன்றானை. The edge of it worn upon her shoulders. முன்றானைபோட--முன்றானைவிரிக்க, inf. To spread the skirts, lay open the skirts, as the wife to her husband. முன்றில், s. [com. முற்றம்.] The front yard, or court yard; [ex இல்.] (p.) முன்றூதன், s. A fore-runner; [ex தூ தன்.] (Colloq.) முன்றோன்றல், s. An elder brother, தமையன்; [ex தோன்றல்.] (சது.) முன்னங்கால், s. The fore-feet of a quadruped. 2. The skin or fore-part of the leg. முன்னங்கை, s. The elbow, as முன்கை. முன்னடந்தகாரியம், s. An act of former times. முன்னடி, s. The first part; an entrancehall in a house; [ex அடி.] அதுமுன்னடியிலேயிருக்கிறது. It is at the entrance, not very far. முன்னடியார், s. [pl.] Ancestors. முன்னடியான், s. An image or statue in front of a fane, by which its tutelar god, or goddess, may be known. சுவாமிவரங்கொடுத்தாலும்முன்னடியான்வரங்கொ டான். Though the king may be liberal, the proter will not be [prov.] முன்னடைப்பன், appel. n. An obstruction which prevents chewing the cud. முன்னடையாளம், s. A prognostic, a typical prefiguration--(R.) அடையாளம். முன்னணி, s. The van of an army. முன்னணியிலேவந்தான். He came in the van of the army. முன்னணை, s. Crib, மாட்டுத்தொட்டி. 2. A first-born child, முதற்பிள்ளை. See பின்னணை. முன்னதாக, Before, as முன்னமே. முன்னந்தம், s. The front-view. முன்னந்தொடை, s. A fore-shoulder, or quarter of mutton, &c. See தொடை. 2.The front of the thigh. முன்னமே, adv. Before, afore-time. as முன்னே. நான்முன்னமேவந்திருக்கிறேன்......I came some time ago. ஏன்முன்னமேசொல்லவில்லை. Why did you not say [this] before? முன்னம், s. Before. 2. The fore-part --as முன்னங்கால். 3. Sign, mark, குறிப்பு. முன்னர். Before, முன். 2. s. The beginning, துவக்கம். 3. A place, இடம். (p.) முன்னர்விலக்கு, s. A rhetorical or poetical figure. See அலங்காரம். முன்னவள், s. An elder sister, அக் காள். (p.) முன்னவன், s. An epithet of Deity, applied variously, கடவுள். 2. An elder brother, தமையன். 3. The first, முதலானவன். முன்னவனே முன்னின்றால்முடியாதபொருளுள தோ. Will there be any thing which we cannot perform, God being with us? முன்னவையகத்திணை, s. The rule for prognostication. See அகத்திணை. (p.) முன்னற--முன்னுற, inf. [as adv.] Previously, before-hand, already. முன்னறச்சொல்லியிருக்கிறேன். I have told [him.] beforehand. முன்னாக, inf. To precede, முந்த. [used adverbially.] முன்னாகவைத்தல், v. noun. Placing before; setting before the public. முன்னாடி, As முன்னற. (Colloq.) முன்னாலே, s. Formerly, before. முன்னாள், s. Yesterday, former days; the former birth; [ex நாள்.] 2. As முன் பிறந்தாள். முன்னாளையமனிதன். An ancient man. முன்னாளையிற்பேச்சு. s. Old saying. 2. A talk of yesterday. (R.)