aṭimai (p. 8) s. Slavery, bondage, service, தொண்டுபடுந்தன்மை. 2. Slave, servant, devotee, தொண்டானவன். (c.) அடிமைகொள்ள, inf. To receive, or use one as a slave, or servant. அடிமைபூண, inf. To become the bond-servant of the deity, &c. (p.) அடிமைப்பட, inf. To become a slave. அடிமைப்படுத்த, inf. To enslave. 7)

aẕukku (p. 33) s. Filth, impurity, stain, taint, pollution, moral defilement, மாசு. 2. Envy, பொறாமை. 3. Excrement. மலம். 4. A tortoise, ஆமை, change of அழுங்கு. தலையழுக்காயிருக்கிறாள். She has an unclean head, i. e. she has her menses. அழுக்ககற்றி, s. Lie or lixivium. அழுக்கடைய, inf. To grow unclean, dirty. அழுக்கணவன், s. A small insect, blight, &c. about plants, leaves, &c., ஓர்புழு; [ex அண், adhering, et அன், termination.] அழுக்கறுக்க, inf. To be envious, to show envy, பொறாமைகொள்ள. (குறள்.) அழுக்காமை, s. A species of tortoise whose shell is used for the handle of penknives, &c., ஓராமை. அழுக்கானமனம், s. An envious mind. அழுக்கின்மை, s. Purity, immaculateness, spotlessness. 2)

āḷ (p. 43) s. A person, grown man, ஆண் மகன். 2. A man of property, power, influence, consequence, &c., ஆடவன். 3. A servant, slave, அடிமை. 4. A laborer, messenger, கூலியாள். 5. A devotee, தொண்டன். 6. The common termination of the third person singular feminine, பெண்பாற்படர்க்கை யொருமைவிகுதி. ஆளானான். He has attained to manhood, has become a person of consequence. அவனதற்காளோ? Is he competent for that? மரங்களாளாய்ப்போயின. The trees have arrived at maturity. ஆட்காட்டி, s. The forefinger, சுட்டுவிரல். 2. A bird, the lapwing, which screeches on the approach of a person by night, ஓர்பறவை. ஆட்கூலி, s. The hire of a workman. ஆட்கொல்லி, s. A murderer, manslayer, homicide, assassin, கொலை காரன். 2. (fig.) Gold, money, பணம். ஆட்கொள்ள, inf. To employ as a servant, admit as a worshipper, devotee, &c.--used in reference to the deity, or a great person--implying grace or condescension in the receiver, and benefit to the person taken, அடிமைகொள்ள. ஆட்பட, inf. To become a servant, devotee, &c., commonly to a deity. 2. [prov.] To rise from obscurity, become a man of some property, or consequence. 3. To come to manhood. 4. To regain strength, &c., after sickness. அவனென்னாலேயாட்பட்டான். He became eminent by me. ஆட்படுத்த, inf. To adopt one as a devotee, servant, &c. 2. To raise a person from obscurity. 3. To rear, bring up a person from a child to a man, cherish, nourish. ஆட்பார்க்க, inf. To seek another. 2. To watch as a thief, guard himself against detection. 3. To look for persons for any bad purpose--as a prostitute, &c.--as Yama the god of death. ஆட்பார்த்துழலுமருளில்கூற்றுண்மையால். Since Yama the merciless god of death, who goes about looking for his victims, does actually exist. (நாலடி). ஆளரி, s. Vishnu in his incarnation as a lion. ஆளன்கீழப்பெண்சாதி, s. A wife. ஆளானவன், s. One who is arrived at the state of manhood. 2. One who is become eminent, or exalted over others. ஆளொட்டி--ஆளொதுங்கி, s. A hiding place, மறைவு. 2. A sentry-box, காவற்கூடு. ஆளோட்டி, s. A slave-driver, task-master, overseer of workmen, ஆளை வேலைகொள்வோன். ஆள்தேறுதல், v. noun. Recovering strength or stoutness. ஆள்த்திட்டம்--ஆட்டிட்டம், s. Depth, capacity of a person. 2. Marks for recognizing a person, recognizance. ஆள்வணங்கி, s. A tree, Ficus, L. ஆள்வினை, s. Energy, alacrity, diligence, application, exertion, perseverance, an enterprise, முயற்சி. 2. Bravery, உற்சாகம். (p.) ஆள்வினையுடைமை, s. The possession of energy. (p.) வீட்டாள், s. A house-servant. சிற்றாள், s. A servant boy. 58)

eri (p. 73) கிறது, ந்தது, யும், எரிய, v. n. To glow, shine, give light, பிரகாசிக்க. 2. To burn, ignite; to be injured, or consumed by fire, to be scorched, to flame, அழல. 3. To burn--as a sore, or fever; to smart, to be inflamed, புண்முதலியவெரிய. 4. To be envious, jealous, to fret, be peevish, பொறா மைகொள்ள. 6. To burn as the stomach with hunger, வயிறெரிய. 7. To suffer pain --as from a heavy load on the head, &c., தலைமுதலியனவெரிய. (c.) அடுப்பெரிகிறது. The fire upon the hearth burns. மந்தமெரிந்துபோனது. The indigestion has ceased, lit. is burnt up. நட்சத்திரமெரிந்துவிழுகின்றது. A star glows and falls. நான்தின்றதெல்லாமெரிந்துபோயிற்று. The food I took has digested. 2. I am so pained by what you said that the food I have eaten seems as nothing. 3. The food I took has digested by means of enchantment, medicines, &c. வயிறெரிகின்றது. My bowels are inflamed for food. 2. I am in distress, yearning, &c. அவன்பட்டதை நினைக்கிறபொழுது என்வயிறெரிகிற து. My bowels are inflamed when I think of what he suffered. கணகணென்றெரிகிறது. It burns with excessive heat. அவனெரிபொரியென்றுவிழுகிறான். He breaks out with rage and fury, lit. saying, Burn him, fry him. எரிகரும்பு, s. Fagots, விறகு. (c.) எரிகுடல், s. A canine appetite, எரிவயிறு. (c.) எரிகுடலன், s. One who is always craving for food, தீபனமுள்ளவன். எரிகுன்மம், s. A stomachic disease, excessive heat, head-ache, &c., ஓர்நோய். எரிகொள்ளி, s. A fire-brand, கொள்ளிக்கட்டை. எரிசினம், s. Burning anger, கடுங் கோபம். எரிநரகம், s. The burning hell, ஓர்நரகம்--in distinction from others. எரிபடுவன், s. A burning ulcer or cancer, பிளவை. எரிபந்தம், s. A burning torch, a flambeau, தீவர்த்தி. 2. A kind of burning sensation all over the system from disease, எரிச்சல். எரிபிடாரி, s. An enraged or furious demoness, எரிதுர்க்கை. 2. A peevish, or fretful person-spoken disparagingly, எரிச்சலுடையவள். எரிபுழு, s. A kind of brownish, yellow caterpillar, the sight of which on leaving home, &c., is regarded as propitious, கம்பளப்பூச்சியினோர்வகை. எரிபூச்சி, s. A flying insect which, on contact, emits moisture that causes a burning smart and a discoloring of the skin, ஓர்பூச்சி. எரிமணி, s. Sparkling jewels, bright gems, பிரகாசமுள்ளமணி. எரிமுகி, s. A tree, the milk of whose seeds is pungent and caustic, and being indelible, is used in marking, சேங் கொட்டைமரம், Semicarpus anacardium. எரியவிழிக்க, inf. To look fiercely having the eyes flaming with rage, கோ பத்தோடுபார்க்க. எரிவண்டு, s. The Mylabris or blistering beetle, ஓர்வகைவண்டு. 2. An insect which strikes against the eye-ball inducing severe smarting, கண்ணிலடிக்கும் வண்டு. எரிவந்தம், s. A burning sensation in the body, எரிபந்தம். 2. (Met.) Anger, wrath, எரிச்சல். எரிவனம், s. A burning place for the dead, சுடுகாடு. எரிவரியன், s. A snake of the viper kind. பற்றியெரிய, inf. To take fire. எரிப்பு, v. noun. Burning, ignition, எரிவு. 2. s. Envy, jealousy, peevishness, malice, rancor, பொறாமை. 3. Satiety, nausea, நெஞ்செரிப்பு. எரிப்புக்காரன்--எரிப்புள்ளவன், s. An envious, impatient, peevish, or irritable person, பொறாமையுடையவன். எரிப்பெடுக்க, inf. To be peevish, cynical, querulous, எரிப்புண்டாக. ஓரெரிப்பாயெரிக்க, inf. To keep a fire burning, to heat continually--as in preparing medicines. ஓரெரிப்பாயெரித்துப்போட்டான்... He consumed it at one burning. 2. He has utterly destroyed (the family, town, &c., by injustice, oppression, &c.). எரியல், v. noun. Burning, எரிவு. 2. [prov.] That which is burnt--as food, at the bottom of a vessel in cooking, எரிந்தது. எரிவு, v. noun. Burning, ignition, எரிகை. 2. s. Heat in the system, smarting, pungency, inflammation, உடலெரிவு 3. Envy, jealousy, resentment, பொறாமை. 4. Fretting, displeasure, anger, irritation of body and mind, கோபம். கண்ணெரிவு, s. Burning of the eyes. கையெரிவு, s. Burning of the hands. காலெரிவு, s. Burning of the feet. உடலெரிவு, s. Burning of the whole body. குடலெரிவு, s. Burning of the bowels. 87)

oṟṟumai (p. 84) s. Union, coalescence, concord, contact, agreement, unison, ஒரு மை. 2. Oneness, sameness, participation of the same qualities, வேறன்மை. 3. Peculiarity, peculiar rights, relation, propriety, உரிமை. 4. Application of mind to one object, close attention, marking with the mind, மனமொன்றுகை. 5. Compound, mixture, கலப்பு. ஒற்றுமைகொள்ளுநெஞ்சனாய். Having the powers of mind concentrated in divine meditation-- (சேதுப்.) எல்லாருமொற்றுமைப்பட்டிருக்கிறார்கள். They are all closely united. தெய்வவொற்றுமையிருந்தால் If providence favor-ஒற்றுமைகோடல், v. noun. Living in peace with others--one of the ten வேளாண்மைமாந்தரியல்பு. ஒற்றுமைநயம், s. Combination, intimate connection, mutual agreement, close union--opp. to வேற்றுமைநயம். (நன் னூல்.) 29)

kāntu (p. 104) கிறேன், காந்தினேன், வேன், காந்த, v. n. To shine, give out lustre, emit rays, பிரகாசிக்க. 2. To be scorched, singed, reduced to a cinder, கருகிப்போக. 3. To be heated gently--as a vessel on the fire, காய. 4. To be hot with indignation, to be to be enkindled, மனம்வேக. 5. To feel hot as the body, by warm weather, fever, or hot medicines, வெப்பமுற. 6. To heat, burn, smart, as a sore, எரிய. 7. To burn with envy, பொறாமைகொள்ள. 8. v. a. [prov.] To absorb water, rain, &c.--as hot vessels, parched earth, &c., சுவற்ற. 9. To heat, to make hot, சுட. 1. [prov.] To bite off, scoop or scrape out with the upper teeth--as a cocoanut, பல் லினாற்கோத. கண்டுகாந்துகிறாள். She envies one. விளக்கிலெண்ணெய்காந்தியது. The lamp has absorbed the oil. வயிறுகாந்த, inf. To be pinched with hunger. காந்தல், v. noun. Burning, floating flakes of straw, olas, paper, &c.; cinders, ஓலைமுதலியவற்றின் காந்தல். 2. Any thing over-dried or scorched by fire, முதிரக் காய்ந்தது. 3. Anger, சினக்குறிப்பு. 4. (fig.) Growing grain greatly burnt by the sun, காய்ந்தபயிர். காந்தலாய்ப்போக, inf. To be reduced to cinders. 2. To be greatly scorched. காந்தற்சோறு, s. Parched, boiled rice. 47) *

kuḷirmai (p. 131) s. [imp குளுமை.] As குளிர், s. 1. 2. 3. 2. Kindness, benevolence, அன்பு. குளுமை மூடிக்கொண்டது. Coldness has supervened--as in a dying person, being a sign of death. குளிர்மைகொள்ள--குளிர்மையேற, inf. To feel chilly--as on the approach of disease. குளிர்மைக்கட்டி, s. Mumps. குளிர்மையில்லாதவர், s. Unkind persons; the unaffectionate, அன்பில்லாதவர். குளிர், adj. [by dropping மை.] Cold, frigid, chilly. குளிர்காற்று, s. Cold wind. குளிர்காலம், s. The cold season. 9)

koẕu (p. 146) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To grow fat, to fatten, to become corpulent; to be full, plump, sleek, மதர்க்க. 2. To grow too luxuriantly, so as to be unproductive; to be rank, மதர்த்துத்தழைக்க. 3. To be too rich--as land, தழைத்துச்செழிக்க. 4. To be saucy, insolent, impertinent, மேட் டிமைகொள்ள. நண்டுகொழுத்தால்வளையிலிராது. A crab grown fat will not stay in its hole. கொழுத்தவன்கைக்கு இளைத்தவன் துரும்பு. A lean man in the hand of a fat man is like a straw. கொழுகொம்பு--கொழுக்கொம்பு, s. Sticks, poles, &c., for supporting climbing plants, கொடியேறுகொம்பு. 2. [local.] A central, straight, lofty branch of a tree, நடுக்கொம்பு. 3. (fig.) A help, a support or aid, தஞ்சம். கொழுக்கவிட, inf. To fatten animals for slaughter. கொழுத்தசாப்பாடு, s. Delicate, rich food. 2. [loc.] As கொழுத்தபூசை. கொழுத்தபூசை, s. [prov.] Severe punishment. கொழுத்தாடுபிடித்தல், v. noun. A play imitating the fox attacking a flock of sheep--as கொடுக்காடுபிடித்தல். 127)

poṟāmai (p. 337) s. [neg. of பொறுமை.] Envy, grudging, repining, at another's prosperity or possession, பிறர்செல்வஞ்சகியா மை. 2. Impatience, பொறையின்மை; [ex பொறு, v.] (c.) பொறாமைகொள்ள--பொறாமைப்பட, inf. To grudge, to envy. 76)

miñcu (p. 353) கிறேன், மிஞ்சினேன், வேன், மிஞ்ச, v. n. To exceed, abound, surpass, to increase too much, மிக. 2. [fig.] To become proud, be elevated, பெருமைகொள்ள. சாப்பாடுமிஞ்சிப்போனது. There was an excess of food. காரியம்மிஞ்சிப்போயிற்று. The matter has been already settled. அவன்மிஞ்சிப்போசலாமா. Can he speak haughtily? அவன்மிஞ்சிமிஞ்சிவருகிறான். He is coming on furiously. மிஞ்ச, inf. [used adv.] Excessively. மிஞ்சவொட்டாமற்செய்வான். He will allow none to act extravagantly. ஒருவனைமிஞ்சவொட்டாமல்நடப்பிக்கிறது...... Keeping one from exceeding due bounds. மிஞ்சியிருக்க, inf. To be over and above. 2. To be arrogant. மிஞ்சினது, appel. n. The remainder, any thing left as a surplus. மிஞ்சினதுகொண்டுமேற்கேபோகலாகாது. It is not good to take a surplus and go westward. [prov.] மிஞ்சினவன், appel. n. A froward, unmanageable man. 22)

vyiṟu (p. 376) s. [gen. வயிற்றின், improp. வயறு.] Belly, paunch, stomach, உதரம். (c.) 2. The womb, கருப்பப்பை, (Ell. 171.) எனக்குவயிற்றாலேபோகிறது. I have looseness of the bowels. வயிறழுகிறது. Wambling of the bowels. வயிறுகொதிக்கிறது. The bowels yearn, (lit.) the belly boils. வயிறுபகீரெனல். Trembling of the belly from sudden fear. வயிறுகனத்துக்கொள்ள, inf. [v. noun. வயிற்றுக்கனப்பு.] To feel heavy in the stomach, &c. See கன, v. வயிறுகாய--வயிறுகாந்த, inf. To hunger. வயிறுகுளிர, inf. To be satisfied, refreshed by food; also used adverbially. வயிறுசம்பூரணமாகுதல், v. noun. Filling the stomach with food. வயிறுதாரி--வயிற்றுமாரி, s. A glutton; a devourer. வயிறுபொருமுதல்-வயிறூதுதல், v. noun. Puffing up of the belly, by indigestion. 2. Swelling of the belly from eating. வயிறெரிய, inf. [v. noun. வயிற்றெரிவு.] To feel heat in the stomach, 2. [fig.] To be envious, zealous, பொறாமைகொள்ள. 3. To yearn in compassion, இரங்க. 4. To be hungry, பசிக்க. இந்தவயிற்றெரிவுஎன்னாலேபார்க்கக்கூடாது. I can't look upon this distressing scene. வயிற்றிற்கிருமி, s. Belly-worms. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Pains in dysentery, &c. 2. Dysentery. வயிற்றுக்கட்டி, s. An abscess in the bowels. வயிற்றுக்கனப்பு, s. Constipation, &c. See கன, v. வயிற்றுக்குத்து, s. Piercing pain in the belly. வயிற்றுக்கொதி, s. Hunger, &c. See கொதி. வயிற்றுப்பறப்பு, s. [prov. வயிற்றுப்ப றதி.] Voraciousness. 2. Livelihood sought with great labor, (lit.) flying of the stomach. வயிற்றுப்பாடு--வயிற்றுப்பிழைப்பு, v. noun. Livelihood. வயிற்றுப்புகைச்சல், v. noun. [lit. smoking in the belly.] Excessive heat in the stomach from the duodenum, on account of long standing impurities. வயிற்றுப்பிஷம்--வயிற்றுப்பொருமல், s. Flatulency, tympany. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்கிறது. Serving one for daily support. வயிற்றுப்போக்கு, Looseness of the bowels. 2. Cholera. வயிற்றுவலி--வயிற்றுநோய், s. Stomachache, belly-ache. வயிற்றுளைவு, s. Cramp in the stomach. 2. Diarrh&oe;a. வயிற்றையொறுத்தல், v. noun. Pinching one's self, stinting in one's food. வயிற்றெரிச்சல்-வயிற்றெரிவு, Yearning, great sorrow, grief. 2. A pitiful object or event. வயிற்றெரிச்சல்என்ன சொல்ல. What can I say of my bowel's yearning? 99) *