uṇmai (p. 59) s. Being, existence, entity, (opposed to இன்மை) உள்ளது. 2. Natural or intrinsic quality, essense, nature, இயல்பு. (p.) 3. Sincerity, honesty, probity, fidelity, uprightness, faithfulness, veracity, reality, fact, யதார்த்தம். 4. Certainty, ascertainment, மெய். 5. Oath, abjuration, சத்தி யம். 6. (p.) Destiny or entailment of actions issuing in joys and sorrows, ஊழ். 7. Wisdom, right knowledge, அறிவு. உண்மையானுண்டிவ்வுலகு. By the existence (of kindness, favor, politeness) the world is sustained. (குறள்.) நீயதற்குண்மைபண்ணிக்கொடுப்பாயா? Will you swear to it? உண்மைகண்டவன். One who has experienced the truth (of a religion). உண்மைத்தவறு, s. Falsification, உண்மைவழு. 2. Failure in moral rectitude, சன்மார்க்கவழு. 3. A breach of trust, நாணயப்பழுது. உண்மைத்தாழ்ச்சி, s. Unfaithful ness, breach of trust, உண்மைக்குறை. உண்மைத்தாற்பரியம், s. The real object, scope or design, யதார்த்தமானகருத்து. உண்மைத்துரோகம்--உண்மைப்பா தகம், s. A very flagrant breach of truth, flagitious crime of the guilt thus incurred, நம்பிக்கைத்துரோகம். உண்மைப்பட, inf. To become evident to the mind--as the deity to his worshippers, மெய்ப்பட. 2. To prove true --as religion, by means of the Shasters, arguments, miracles, &c., மெய்யாக. 3. To appear as a certainty to the exclusion of all doubt, hesitation, &c., நிச்சயப் பட. உண்மைப்படுத்த, inf. To prove or show to be true, மெய்ப்பிக்க. உண்மைப்பிடி, s. Tenacious adherence to a religion from a discovery of its truth. 2. Consistent and steady perseverance in religion. உண்மைப்பேதகம், s. Prevarication. 2. Breach of trust, unfaithfulness. உண்மைப்பொருள், s. The Deity, the real Being, as eternal, immutable, &c., மெய்ப்பொருள். 2. The meaning of the Vedas, or of a system of religion, உள்ளபொருள். உண்மையளவை, s. [in logic.] Ascertainment of a thing from the attributes or qualities affirmed of it--as when we hear that a stone attracts iron, we know that it is a magnet, பிரத்தியட்சப் பிரமாணம். உண்மையறிந்தவன், s. One who has discovered the reality, authenticity, mysteries, &c. of religion. 2. One who has experienced the truth, &c. of religion. உண்மையானதெய்வம், s. The true deity. உண்மையானவன், s. A man sincere in religion. 2. A man of probity. உண்மையுவமை, [in rhetoric.] A figure in which the simile is rejected, the reality being ascertained, மெய்யுவமை. 130) *

etārttam (p. 73) s. Right, propriety, suitableness, உண்மை. 2. Actuality, certainty, நிச்சயம்--as யதார்த்தம். Wils. p. 68. YATHARTA. 45)

niccayam (p. 276) s. Certainty, assurance, ascertainment, உறுதி. 2. Truth, veracity, செய். 3. Decision, positiveness, தீர்ப்பு. 4. Resolution, determination, நியமம். W. p. 48. NISCHAYA. (c.) நிச்சயதாம்பூலம், s. Betel, plantains, turmeric, new cloth, &c., given by the father of the bridegroom to the father of the bride, in confirmation of a marriage contract. நிச்சயப்பட, inf. To be made certain, to be ascertained. நிச்சயப்படுத்த--நிச்சயம்பண்ண, inf. To determine, resolve. 2. To render certain. நிச்சயதார்த்தம், s. Certainty, truth, மெய்ப்பொருள்; [ex அர்த்தம்.] 52)

neṟi (p. 281) s. Swelling of the kernels, under the chin, or in the arm pits, &c., சுளுக்கு. 2. Temples, கண்மண்டைக்குழி. 3. Way, road, path, வழி. 4. Moral way, way of virtue, or religion, நீதிமார்க்கம். 5. Rectitude, propriety, morality, honesty, truth, chastity, யதார்த்தம். 6. Justice, equity, righteousness, நீதி. 7. Method, means, expedient, manner, விதம். 8. Rule, system, செவ்வை. 9. Row, order, line, series, வரிசை. 1. State of mind, spirit, temper, குணம். 11. [prov.] Commencement of each coat of the plantain trunk from the bottom, வாழைப்பட்டை யினடி. (c.) நெறியிலேபட்டுவிட்டது. It hit him on his temples, or on a glandular swelling. அவன்ஒருநெறியிலேநிற்கிறதில்லை. He is an unprincipled man. நெறிகட்ட--நெறியேற, inf. To swell as the glands or kernels of the neck, arm pits, &c.; sometimes நெறியிட. (c.) குட்டிச்சுவருக்குதேள்கொட்டக்கட்டுத்தறிக்கு நெறிகட்டுமா. If a scorpion stings a wall, will there be a swelling on the cow-post? i. e. irrelevant causes sould not be alleged. நெறிகுலைக்க, inf. To vitiate one's morals, &c. See குலை, v. நெறிகெட்டவன்--நெறிகேடன்--நெறி யில்லாதவன். appel. n. An unjust or immoral man. 2. One regardless of religious ceremonies, &c., நெறிகேடு, v. noun. Injustice, immorality. நெறிக்கோரை, s. A kind of grass, ஓர் கோரை. See நெறிநெட்டிக்கோரை. நெறிதப்ப--நெறிதவற, inf. To deviate from propriety, equity, or religious rule. நெறிநிற்க, inf. To adhere to the path of virtue or religion. (p.) நெறிநின்றார்நீடுவாழ்வார். The upright will prosper. (குறள்.) நெறிப்பட, inf. To be but in order. 2. To be established in a good, moral, or religious course. நெறிப்படி, adv. In order, according to method, custom, rule. நெறிப்படுத்த, inf. To put in order, &c., as the active of நெறிப்பட. நெறிமான், s. As நெறியுள்ளவன். (R.) நெறிமுறைமை, s. Rules of propriety, rectitude, equity. நெறியிலார், s. [pl.] The vulgar, the mean, the base, the lawless, கீழோர். நெறியுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, a just man. 12)

patam (p. 293) s. Foot, கால்; [commonly பாதம்.] 2. Foot or line of a stanza, செய்யுளடி. 3. Word, vocable, மொழி. 4. Place, site, location, இடம். 5. Rank, station, degree, வரிசை. 6. A state of future bliss, as பதவி. 7. Mark, sign, spot, அடையாளம். 8. Way, road, path, வழி. W. p. 499. PADA. 9. [in astrol.] The compartments delineated on a chart for determining a spot to be chosen for building a house, &c., வீடுகட்ட நல்லிடமறியத்தீட்டும்யந்திரம். பதகமலசகஸ்திரம், s. A poem in praise of the feet of a god, ஓர்நூல். பதக்கிரமம், s. Regularity of step in a dance, நடனநடைக்கிரமம். பதச்சாரியை, s. Expletive of two or more letters. See சாரியை. பதச்சேதம், s. Separation of words, in interpreting poetry; parsing, construing or analyzing a passage, சொற்பிரிப்பு. பதச்சேதம்பண்ண--பதம்பிரிக்க, inf. To analyze a word, to parse or construe a passage. பதநியாசம், s. Regularity of step in dancing. பதந்தவற, inf. To fall from a superior state or world, as a god. 2. To fall as a meteor by night. பதபஞ்சனம், s. Grammar of words, சொல்லிலக்கணம். 2. Separation of words, சொற்பிரிவு; [ex பஞ்சனம், separation.] பதபாதம், s. Step of the leg, காலடி. பதப்புணர்ச்சி, v. noun. Combination of one word with another. பதப்பேறு, v. noun. Attainment of any inferior state of bliss, முத்திபெறுகை. பதப்பொருள், s. Interpretation of word be word, or in small portions. see உரை. பதப்பொருட்காட்சியணி, s. [in rhet.] Attributing the qualities of one thing to another as similes and the things compared, ஓரலங்காரம். பதமுடிக்க, inf. To analyze compound words, or resolve them into their component parts, பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரி யை, சந்தி, விகாரம். பதமுத்தி, s. Inferior states of bliss below ஞானம் in the Saiva system; oppos. to யதார்த்தமுத்தி. பதவியல், s. Formation of words by letters. 2. The name of a division in Nannūl. பதவுரை, s. Interpretation of poetry by separating it into phrases, &c., See உரை. 2. Meaning of a word, சொல்லு க்குப்பொருள். 15) *

yatā (p. 370) [Sans. prefix, adj. or adv. com. எ தா.] As, according to; proper, fit, right W. p. 679. YATHA. யதாஸ்து. Be it so. யதாஸ்தானம், s. The proper place. யதாப்பிரகாரம், s. In like manner. யதார்த்தம், s. Truth, correctness. See எதார்த்தம். 28) *