aṇ (p. 9) s. A leash for dogs, a running knot, வேட்டைநாயினுருவுகயிறு. 2. (Rott.) A notch, தடியில்வெட்டியவரை. 49)

antiyam (p. 15) s. End, termination, முடிவு. Wils. p. 39. ANTYA. 2. Death, மரணம். அந்தியகருமம், s. Funeral ceremonies. See சாச்சடங்கு. Wils. p. 39. ANTYAKARMA. அந்தியகாலம், s. The time of death. அந்தியவர்ணம், s. The fourth caste, சூத்திரசாதி, Wils. p. 39. ANTYAVARNA. அந்தியேஷ்டி, s. Funeral obsequies performed for the benefit of progenitors, உத்தரகிரியையிலொன்று; [ex இஷ்டி, sacrifice.] Wils. p. 39. ANTYESHTI. 5)

iṭṟu (p. 45) கிறேன், இடறினேன், வேன், இடற, v. a. To kick off or away, to sever or strike off a head, a limb, &c., with the foot, a bent bow, &c., பெயர்க்க. 2. v. n. To stumble, trip, strike the foot against, தடக்க. இடறொட்டமெனநெடியவரையுருட்டி. Rolling the towering mountains, as one might dash to pieces a pot-sherd with his feet. (இராமா.) கரடியிடறிவிளையாடுஞ்சுரம். The forest where the bear plays, knocking about (the fruits, &c.) with his feet. பரிகாரர்தலையிடறி. (An elephant) striking off the heads of horsemen. (பெரியபுராணம்.) காலிடறிவிழுந்தான். He stumbled and fell. பகைவரின்தலையையானையின்காலினாலிடறுவித்தான். He caused the heads of the enemies to be struck off, with the foot of an elephant. இடறுகட்டை, s. A stumbling block, hinderance, an obstruction. இடறல், v. noun. Stumbling, tripping. 2. Offence, scandal. இடறற்பட, inf. To take offence, to be offended, be hindered. 76)

iṭi (p. 45) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pound, beat in a mortar, comminute, pulverize, reduce to flour, தூளாக்க. 2. To strike with the fist, a club or any thing blunt, slantingly, not with a direct blow, தாக்க. 3. To push, gore as a beast, to thrust, to butt--as an old calf in sucking, முட்ட. 4. To thunder, eject thunder-bolts, இடியிடிக்க. 5. To beat so as to break, bruise or batter to pieces, demolish, shatter, தகர்க்க. 6. To speak forcibly and emphatically, to use strong language in order to make an impression, to urge, insist upon with earnestness, உறுதிசொல்ல. 7. v. n. To throb, beat-as the head when aching: to beat, pant, palpitate, துடிக்க. 8. To strike--as a vessel against the shore--as a gun fired, &c., உதைக்க. 9. To sound, make a noise, ஒலிக்க. இடிக்குந் துணையாரை யாள்வாரையாரே கெடுக்குந் தகைமையவர்? Who can destroy those with whom are counsellors, that caution them faithfully? நீலனைமுழங்காலினாலிடித்துருட்டினான். He pushed Neelan with his knee, and rolled him over. (இராமா.) இடித்துரை, s. Affirmation, assurance, உறுதிச்சொல். இடிமரம், s. A pestle, உலக்கை. இடிமருந்து, s. Pulverized or comminuted medicine. 88)

iṉimai (p. 57) s. Sweetness, deliciousness, pleasantness, agreeableness, இனிப்பு. இனிது, s. That which is sweet, pleasing, agreeable, இனிமையுடையது. இனியசொல், s. A sweet word, pleasant discourse, complimentary, courteous language, இன்சொல். இனியவைகூறல், s. Title of a chapter in Cural on pleasant or courteous speech, குறளினோரதிகாரம். இனியன், s. (phu. இனியர் or இனி யவர்.) An agreeable, pleasant person. இனியாநாற்பது, s. The name of a book containing forty agreeable aphorisms, ஓர்நூல். (p.) 48)

imai (p. 47) s. The eye-lid, கண்ணிமை. 2. A twinkle, twinkling of the eye, கண் ணிமைப்பொழுது. 3. (p.) A small or minute thing, a particle, அற்பம். 4. A bear, கரடி. 5. A peacock, மயில். கண்ணிமைகைந்நொடியளவேமாத்திரை. The time of a twinkling of the eye, or snapping of the finger is the duration of a மாத்திரை. இமைகொட்ட, inf. To twinkle, இமைக்க. இமைக்குழிவு, s. A hollow formed within the eye-lid, causing acute pain. இமையவர்--இமையோர், s. The gods who never sleep nor wink, வான வர். (p.) இமையவர்வேந்தன், s. Indra the king of the gods, இந்திரன். இமையாட, inf. To twinkle--as the eyes. இமையில், s. Garuda--the watchful bird that never shuts its eyes--the vehicle of Vishnu, கருடன். (p.) 18)

iyvr (p. 48) s. Inferiors, low castes, கீழ் மக்கள். 2. Villains, rogues, சண்டாளர். 3. Drummers, those who play on instruments made of skin, Pariars, தோற்கருவியாளர். (p.) 14) *

iẕai (p. 55) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To rub one against another, to chafe--as trees, உரிஞ்ச. 2. To become soft and thick--as boiled rice by keeping, குழைய. 3. To copulate--as snakes, பிணைய. 4. To be tender--as the mind through love--as உட்கு ழைய. விழைந்திழைந்துவேண்டியவர்க்கண்டகண். The eyes which saw him with desire, tenderness and love. பாம்புகளொன்றோடொன்றிழையும். The snakes copulate. மூங்கிலொன்றுடனொன்றிழைந்து பற்றிக்கொள்ளும். The bamboos rub one against another and become ignited. இழைதல், v. noun. Mixture. 46)

uṇrttu (p. 59) கிறேன், உணர்த்தினேன், வேன், உணர்த்த, v. a. To teach, instruct, explain, cause to feel, perceive, understand, to enlighten, impart knowledge, to convince, கற்பிக்க. 2. To declare, treat of a subject--as a speaker or author, அறிவிக்க. 3. To conciliate the other party--as man or wife, to recover the affections--as lovers after love quarrels, ஊடறீர்க்க; [ex உணர். v.] (p.) கலந்துணர்த்துங்காதலற்கண்டாற்புலந்துணராய்பொ ய்க்காய்வுகாய்தியென்னெஞ்சு. O my heart, if thou once again behold thy husband, who by love can conciliate thee, thou wilt no longer maintain thy feigned opposition. (குறள்.) ஊடியவரையுணர்த்தாமை. Not conciliating your concubine. (குறள்.) 115)

uyvl (p. 63) --உயவு, s. [sometimes உய.] Distress, affliction, pain, suffering, வருத் தம். (p.) உயவர், s. Persons in distress, வருந்தினர். (p.) 18)

urimai (p. 64) s. Propriety, peculiarity, proprietorship, appropriateness, property or quality of a person or thing, உரியதன்மை. 2. Heritage, inheritance, hereditary and unalienable rights, சுதந்திரம். 3. Relationship, the ties of consanguinity, இனம். 4. Natural or correlative duty, obligation, கடமை. 5. Love, affection, intimacy, tender regard, friendship, சிநேகம். 6. Liberality, privilege of familiarity, freedom taken or permitted on the ground of relationship, friendship, acquaintance, &c., இஷ்டம். 7. Claim, right, உரித்து. 8. (p.) A wife, மனைவி. உரித்து. A symbolic verb used as a noun with meanings similar to those of உரிமை, being peculiar to a person, or thing--as duty, obligation, property, quality, &c., உரியது. 2. s. Relative duty and care as of a child to his parents, the teacher to his pupils, the Guru to his disciples, the husband to his wife, and vice versa, கடமை. 3. Affection, பட்சம் உரித்தாக்கிக்கொள்ள, inf. To appropriate to one's self, procure a right in, to make one's own, உரிமையாகச்செய்ய. 2. To secure the friendship of one, நட்பாக்கிக்கொள்ள. உரித்தாளி--உரித்தானவன், s. Proprietor, owner, heir, சுதந்திரன். 2. One near of kin, இனமானவன். சபைக்குரித்தானவன். A person entitled to a place in an assembly. என்னுடைமைக்குரித்தானவன். The heir of my property. உரிமைக்கஞ்சி--உரிமைச்சோறு, s. Food prepared for the relations of a deceased person on the day of his death. 2. [prov.] Rice-water poured into the mouth of a dying person as the last token of respect. உரிமைக்கடன், s. The duties and obligations of near relations to perform funeral rites, and to show respect to a deceased person, பிரேதத்திற்குரியவர்கள் செய்யுங்கடமை. 2. The duty of a child to support his father in sickness or other extremity, &c., புத்திரன்பிதாவுக்குச்செய்யுங் கடமை. 3. Obligations of the heir to pay the debts of a deceased person, அவன வன்செய்யவேண்டியகடமை. உரிமைக்கட்டு, s. Consanguinity allowing a marriage connexion, இனக் கட்டுப்பாடு. 2. Preservation of one's rights as a relative. உரிமைக்கலியாணம், s. Marriage within the prescribed degrees of consanguinity. உரிமைக்காணி, s. Inherited land. உரிமைக்காரர், s. Heirs, சுதந்தி ரர். 2. Natural guardians, responsible relatives, உரியவர்கள். உரிமைசெய்ய, inf. To discharge correlative duties, கடமைசெய்ய. 2. To perform funeral rites, கருமாதிசெய்ய. உரிமைத்தத்துவம், s. [prov.] Right or letters of administration to the estate of a deceased person, சுதந்திரதத்துவம். 2. Right of guardianship in a case of minority, lunacy, &c., பாத்தியம். உரிமைபாராட்ட--உரிமைகொண் டாட, inf. To own the obligations one is under to another, on the ground of consanguinity, friendship, religion, country, &c., and to act accordingly, சுதந்திரங் கொண்டாட. 2. To converse with another on the ties of friendship, consanguinity, &c., common between them either to show that such ties exist, or for social enjoyments, சம்பந்தங்கொண்டாட. உரிமைபேச, inf. To urge one's rights, claims, &c. on the ground of consanguinity, usage, occupation, previous services, acquaintance or otherwise, சுதந்திரங்காட்டிப்பேச. உரிமைப்பங்கு, s. Share of an inheritance, சுதந்திரப்பங்கு. உரிமைப்பாடு, s. Relative authority, obligation, &c., உரியகடமை. உரிமைப்பிள்ளை, s. An adopted child entitled to the property of the adopter, சுவிகாரபுத்திரன். உரிமைப்பெண், s. A female in the proper degree of consanguinity to be taken in marriage, விவாகஞ்செய்வதற் குரித்தானவள். உரிமைமண், s. [prov.] Earth thrown on a corpse at its burial, by the near relatives, பிரேதக்குழியிலுரியவர்கள்போ டுமண். உரிமையாட்சி, s. Possession or right of possession of property devolving on a child, which, had the parents been living, would have belonged to them, சுதந்திரவாட்சி. உரிமையின்மை, s. Want of right or privilege. உரிமையெடுக்க, inf. To take possession, to enjoy or claim one's share of an inheritance, produce, &c. உரிமைவழி, s. Consanguinity, lineage, ancestral connection, சம்பந்தமுறை. 2. Inheritance or right of possession from ancestors, தொன்றுதொட்டுவருஞ்சுதந்தி ரம். உரிமைவிட, inf. To give freedom to, to manumit a slave. சொல்லுரிமை, s. A fine emphatic expression. உரியது, s. That which is proper to, peculiar to, tending to, liable to, exposed to, deserved, deserving, worthy of, appropriate to, obnoxious to, உரித்தா னது. இததற்குரியசொல். This is the appropriate word for it. உரியதண்டனை, s. Condign punishment, deserved chastisement. உரியபொருள், s. The primary meaning of a passage, உரியவர்த்தம். 2. Property in which one has a peculiar right, சுதந்திரமானதிரவியம். உரியர்--உரியார்--உரியோர், s. Proprietors, உடையவர்கள். 2. Heirs, சுதந்திரர். 3. Near or responsible relations, சம்பந்த முடையார். 4. The learned, அறிஞர். அன்பிலாரெல்லாந்தமக்குரியர்அன்புடையர்என்பு முரியர்பிறர்க்கு. Those destitute of love live only to themselves, whereas they who possess it are ready to give up their lives (lit. bones) for others. (குறள்.) உரியவன்--உரியன்--உரியோன், s. Proprietor, owner, உடையவன். 2. Heir, சுதந்திரன். 3. A near relation, இனத் தான். 4. One worthy of, deserving of, தக்கவன். 5. (p.) Husband, கணவன். கொலைக்குரியவன், s. One who is worthy of death. இழவுக்குரியவன், s. One whose duty it is to perform funeral rites. எனக்குரியவன், s. One near to me by the ties of consanguinity, friendship, relation, caste, country, &c. உரியள்--உரியாள், s. A wife, மனையாள். (p.) 17)

uluppai (p. 66) s. (For.) Presents of fruits, grain, &c., made to a temple, a wedding house, &c., கோயில்முதலியவற்றிற்கனுப்புங்காணிக் கை. 2. Supplies of fruits, rice, &c., furnished to a great person on his journey, பெரியவர்க்களிக்குமூண்பண்டம். 3. Supplies of vegetables, &c. to a dependant, அடைந்தோ ர்க்களிக்குமூண்பண்டம். உம்பர்கோன்வைத்தஉலுப்பையென. As the present of fruits offered by the king of the Devas-- (வருணகுலா.) உலுப்பைகட்ட, inf. To send a present to a great person in order to gain his favor. உலுப்பைகொடுக்க, inf. To give a supply to an inferior. உலுப்பைப்பை, s. A bag containing provisions to be conveyed to a superior person. 23)

emr (p. 73) --எமார், s. Our people, எம் முடையவர். 68)

eṟṟu (p. 75) . Third pers. sing. irrational class of the symbolic verb என். 2. What manner, of what kind or sort, like what, எத்தன்மைத்து. 3. Interjection of pity--as எற்றே. சிறியவர்கட்கெற்றாலியன்றதோநர. Of what are the tongues of those wretches made? (நாலடி.) எற்றே--எற்றோ. Interjections of pity, இரக்கச்சொல். 34)

ēktēvṉ (p. 76) s. The only God-the one true and living God, கடவுள். 2. [in திவா.] Buddha, புத்தன். (p.) ஏகஸ்தராய். Jointly, unanimously, ஒரேம னதுடையவர்களாய். நாங்களிருவருமேகஸ்தராயெழுதிக்கொடுத்தவுடம் படிக்கை. The contract which we both have jointly written and given. 14)