ukam (p. 58) s. Any one of the four Yugas, an age of the world. (See யுகம்.) 2. (p.) End, முடிவு. 3. A pair, a couple, இரண்டு. உகமுடிந்தாற்போலேபேசுகிறாய். Thou speakest as if the world were at an end. உகசந்தி, s. The meeting of two Yugas--the end of the preceding and beginning of the following. ஈன்றவணிமை, s. The time immediately after calving--spoken of a cow. 2. The tenderness, delicacy, &c. of a new-born animal, கன்றினிளமை. 3. The tenderness, weakness, &c. of an animal that has recently brought forth young, இளங்கொற்றியின்பச்சுடம்பு. ஈன்றவள்--ஈன்றாள், s. A mother, தாய். 2. Parvati--as the genetrix of the worlds, பார்வதி. (p.) ஈன்றவன்--ஈன்றான், s. A father, genetor, generator, பிதா. 2. The god Brahma--as creator, பிர்மன். (p.) ஈனல், s. An ear of corn, கதிர். (p.) 2. v. noun. Yeaning, bringing forth, ஈனுகை. ஈன்றல். A verbal in the past form of ஈனுதல. (p.) இன்சொல்லினிதீன்றல். Courteous speech yields pleasure. (குறள்.) ஈற்று, v. noun. Bringing forth, ஈனுகை. 2. s. That which is brought forth, whether animal or vegetable, ஈனப் பட்டது. தலையீற்று--முதலீற்று, s. The first calving; also the first calf, the firstling. ஓரீற்றா, s. A cow that has calved but once. 46)

uṟu (p. 67) கிறேன், உற்றேன், வேன், உற, v. n. To be, to exist, உண்டாக. 2. To feel, experience, suffer, enjoy, experience sensations--as heat, cold, பரிசிக்க. 3. To be in contact, to join closely, unite with, combine, கூட. 4. To happen, occur, befall -- as a good, or evil, சம்பவிக்க. 5. To accrue--as riches, சேர. 6. To profit, turn to account, பயனுற. 7. To obtain, கிடைக்க. 8. To arrive at, reach, வர. 9. To belong to peculiarly, to be appropriate, பொருந்த. 1. To be situated at, or be in a place, இரு க்க. 11. To dwell, reside, தங்க. (p.)-Note. This word is often joined to verbals or verbal roots to form new verbs, and the infinitive and other parts are used adverbially to express intensity, entireness, &c.--as குழுற்றது, it surrounded; ஊடுறச்சென் றது, it pierced, or penetrated. உறச்சிவந்தது. It is become very red. உறவளைக்கும்வில். A bow bent to the utmost. சுகமுறுநித்திரை. Refreshing sleep. கிலேசமுற்றேன். I became sorrowful. விருப்பமுற்றேன். I have conceived a desire. இன்பமுற்றேன். I was rejoiced. பயமுற்றேன். I grew frightened. நோயுறும்போது. When sickness befalls-பாவியருறும்பழி. The evil endured by the wicked for their sins. (இராமா.) சொல்லலுற்றேன்--சொல்லுற்றேன். I said, I have treated on--a formal or dignified mode of expression among authors. மீகீழிதழுறப்பம்மப்பிறக்கும். The letters ப் and ம் are produced by the contact of the upper and lower lips. (நன்.) முந்தினார்பின்னுறக்கடுகவோடினான். He ran so swiftly that all who started before him were left behind. உறவற்ற, inf. To dry up entirely. உறுந்தருணம்--உறுந்தறுவாய், s. Emergency, exigency, particular juncture. உறுவதுகூறல், v. noun. Giving an indirect answer to a question, எண்வகை விடையிலொன்று. உற்ற, rel. part. Uncommonly devoted, trusty. உற்றசெய்தி, s. True report, true news. உற்றது, appel. n. The thing as it is, the whole of it. உற்றதுசொல்ல, inf. To speak the truth. உற்றதுசொல்லஅற்றதுபொருந்தும். By telling the truth, misunderstandings are adjusted; truth is the surest resource through life. உற்றபண்புரைப்போர், s. Messengers, தூதர். (p.) உற்றமனிதன், s. A fit or proper person to transact an affair, one who can be trusted. உற்றவன், s. A friend, a relation, உறவோன். உற்றவிசேஷம், s. A proper or suitable expression. உற்றளவு, s. An accurate, genuine, fair measure, சரியளவு. 2. Genuine state of things, real news, உள்ளதன்மை. உற்றறிய, inf. To feel by the touch, be sensible to touch--as plants, &c., பரிசித்துணர. 2. To experience, to know by experience, பயின்றறிய. உற்றாண்மை, s. [prov. prop. உற்ற வுரிமை.] Interest as among near relatives and friends. 2. Close or intimate friendship, attachment. உற்றாண்மைபேச, inf. To speak for--as a near relative, or friend interested in one's welfare. உற்றாராய, inf. To investigate deeply, attentively, minutely, &c. உற்றார்--உற்றோர், s. Relations, உறவோர். 2. Friends, சிநேகர். உற்றிடம், s. An emergency, exigency, ஆபத்து. (p.) 2. (Rott.) A refuge, அடைக்காலம். உற்றிடத்துதவ, inf. To help on an emergency. உற்றுக்கேட்க, inf. To listen attentively. உற்றுப்பார்க்க, inf. To look steadfastly. 2. To examine minutely. உற்றுழி, s. Emergency, exigency, time of expected evil, imminent danger, &c., வருத்தமானகாலம். புலம்புற, inf. To utter lamentation. பயமுற, inf. To be afraid. கையுறாப்பொருள், s. A thing which does not come near to hand; i. e. which is obtained with great difficulty. உரனுற, inf. To obtain strength or force. உறல், v. noun. Being near, coming, approaching. உறுபு, v. noun. Costiveness, thickness, narrowness, செறிவு. 2. Abundance, plenty, மிகுதி. உறுவிக்க, inf. To cause to be, &c. 79)

eṉṉāliyṉṟvḷvum (p. 48) . To the extent of my ability, as much as I can. இயலாமை, neg. v. noun. Impracticability, impossibility, incompetency, கூடாமை. இயல்பு--இயல்வு, v. noun. Ability, being able. இயல்பாயிருக்க, inf. To be able be influential. இயல்புள்ளவன், s. A man of ability. 10)

koṟṟm (p. 147) s. Victory, success, வெற்றி. 2. Power, strength; ability, வல்லபம். 3. Royalty, kingly government, அரசியல். 4. (நிக.) A limit--as கொத்தம். கொற்றக்குடை, s. The Canopy of royalty. (p.) கொற்றவள்ளை, s. Devastation of a country by a hostile army. கொற்றவன், s. A king, a monarch, அரசன். 2. A valiant, victorious man, வெற்றிசிறந்தோன். (p.) கொற்றவை, s. Durga--as the goddess of war and victory, துர்க்கை. கொற்றி, s. Durga, the goddess of war--as கொற்றவை. 2. The goddess, காடு காள். கொற்றியாருக்குப்படைத்தல், v. noun. Making offerings to the goddess கொற்றி யார். கொற்றியாரைவழிவிடுதல், v. noun. Dismissing the goddess on the 5th day after child birth, the midwife carrying away the mat on which the woman lay with a little of each kind of food she has eaten, to some open place or jungle. கொற்றியார், s. [prov.] The goddess of parturition. 32)

tvḷai (p. 227) s. A frog, மண்டூகம், Ran&ae; Temporaria. There are different species, as கிணற்றுத்தவளை--சொரியாந்தவளை--மணற்றவளை--பச் சைத்தவளை, &c. (c.) தவளைகத்த, inf. To croak as a frog. தவளைக்கல், s. A rough stone, சொறிக் கல். தவளைக்குஞ்சு, s. A tadpole, a periwinkle. தவளைக்குறங்கு--தவளைக்கால், s. [in jewelry.] A kind of clasp in a chain, பணிப்பூட்டு. 2. A kind of iron hook. தவளைச்சினை, s. Frog's spawn. தவளைதத்த, inf. To hop or leap, as a frog. 2. To play at leap-frog. தவளைநுரை, s. Frog's froth, containing spawn. தவளைப்பாட்டு, s. Boy's song, about the frog. தவளைப்பாய்ச்சல்--தவளைப்பாய்த்து, v. noun. A frog's leap. 2. A poetical transposition of words, one of the four சூத்திர விலை, which see.

tāy (p. 234) s. Mother, அன்னை. 2. Dam, female parent of animals in general, விலங்கின் தாய். 3. [in combination.] A maternal aunt, &c. (See சிறியதாய், சிறியதாய்முறை and பெரியதாய்.) 4. Origin, that which is primitive, chief, or principal, முதன்மை. (c.) தாய், is also applied to five kinds of nurses. 1. பாராட்டுத்தாய். 2. ஊட்டுந்தாய். 3. முலைத்தாய். 4. கைத்தாய். 5. செவிலித்தாய். which see. Another five-fold classification is given of persons held in similar esteem with mothers. 1. அரசன்தேவி, king's wife. 2. குருவின்தேவி, wife of the guru. 3. அண் ணன்தேவி, elder brother's wife. 4. தன்தே வியைஈன்றவள், wife's mother. 5. தன்னைஈன் றவள், one's own mother. தாய்ப்பொன்னிலும்மாப்பொன்எடுக்கிறவன். He who would steal one-twentieth even of his mother's gold--a maxim on the thievishness of goldsmiths. தாய்முகங்காணாதபிள்ளை. A child early bereaved of its mother. தாய்முலைப்பாலிலும்உப்புப்பார்க்கிறவன். One who tries even his mother's milk to see if it is not salt; i. e. a distrustful, mistrustful, sceptical person. தாய்சொற்சிறந்தவாசகமில்லை. No word is like that of a mother. (Avv.) தாயினும்அன்பர்கர்த்தர். The Divine Being more loving than a mother. (Christ. usage.) தாய்க்குள்ளதுமகளுக்கு. As the mother, so the daughter. தாயாடு, s. A dam. தாயேடு--தாயோலை, s. [prov.] The original book, முதலேடு. தாயைக்கொல்லி, appel. n. A matricide. 2. A villain, a wretch, மாபாவி. 3. A plantain, or other tree that perishes after yielding, வாழைநண்டுசிப்பிவேய்முதலியன. தாய்கால்--தாய்க்கால்வழி, s. Maternal relatives--as தாய்வழி. தாய்க்கம்பு, s. A stick with which children, in a play, strike a smaller one, கோட்டி. தாய்க்கரும்பு, s. The parent sugarcane. தாய்க்கறையான்--தாய்ச்செல், s. A large white-ant. See கறையான். தாய்க்காணி, s. [prov.] Land of the first quality, முதற்றரமானகாணி. தாய்க்கிராமம், s. A principal village or hamlet. தாய்க்கிழங்கு, s. The principal esculent root. தாய்ச்சீட்டு, s. Original bond, draft, &c. தாய்ச்சீலை, s. (com. தாச்சீலை.) The fore-flap. தாய்ச்சோட்டை--தாய்ச்சோஷை, s. Longing of a child for its mother. தாய்தகப்பனில்லாதபிள்ளை, s. An orphan. தாய்மாமன், s. Maternal uncle. தாய்வழி--தாய்வழிச்சுற்றம், s. Relatives in the maternal line. தாய்வாழை, s. The original plantain tree. பெரியதாய், s. Mother's elder sister. 2. Elder paternal uncle's wife. பெரியதாய்முறை, s. Relationship of the wife's father's elder sisters, or of the husband's mother's elder brothers. பெற்றதாய்--நற்றாய், s. One's own mother. மாற்றாந்தாய், s. A step-mother. 23)

tūram (p. 254) s. Remoteness, distance, சேய் மை, W. p. 419. DURA. 2. (fig.) Remoteness to consanguinity, உதிரக்கலப்பில் லாமை. 3. Difference, distinction, discrepancy, disparity, வித்தியாசம். (c.) தூரத்துத்தண்ணீர்ஆபத்துக்குதவாது. Water at a distance will not avail in emergency. தூரநில். Stand off. தூரவிலகு. Go away, get away. அதற்குமிதற்கும்வெகுதூரம். That is very remote from this. 2. There is much difference between them. அவர் மனம் தூரத்திலேகிடக்கிறது. His thoughts are very far from the thing in hand. தூரத்திலேதெரிகிறது. It appears at a distance. உனக்குமெனக்குந்தூரம். We differ much. தூரகாரி--தூரதரிசி, s. One capable of understanding futurity or prognosticating, வருகாரியமறிவோன். (பாரதம், போர். 14.) தூரகாரியம், s. Remoteness from the subject. 2. [in Rhetoric.] Effect from a distant cause. தூரசூலை, s. Obstruction of the menses. See சூலை. தூரதிட்டி--தூரதிஷ்டி--தூரதிருஷ்டி, s. Distant sight, being far-sighted, சேய் மைப்பார்வை. 2. Foresight, view of things future, முன்னுணர்ச்சி. 3. A far-sighted man, a seer a prophet, தீர்க்கதரிசி. தூரதிருஷ்டிக்கண்ணாடி, s. A telescope. See கண்ணாடி. தூரதேசம், s. A distant country. தூரத்தார், s. (Sing. தூரத்தான்.) Persons living at a distance. 2. Distant relations. தூரஸ்திரீ, s. A menstruous woman removed for the time from domestic concerns, வீட்டுக்குத்தூரமாயிருக்கிறவள். தூரத்திலேபோட, inf. To put at a distance. 2. To destine or appoint one to a distant station. தூரத்திலேயெறிய, inf. To throw to a distance. 2. To reject one's advices. 3. To abandon one to forsake one. தூரந்தொலை, s. A great distance, a long way, as தொலைதூரம். தூரத்துறவு--தூரஉறவு, s. Distant relations; [ex தூரம், et உறவு.] தூரப்பயணம்--தூரப்பிரயாணம், s. Journey to a distant place. தூரமாயிருக்க, inf. To be distant, remote, &c. 2. To be far removed 3. To be very different. 4. To be menstruous; (lit.) distant. See தூரஸ்திரி. தூரமானஎண்ணம், s. Aspiring thoughts, ambition. 2. Anxious thoughts as to futurity, &c. 3. Absence of mind, thinking of other things. 4. Thoughts abstracted from the world, and aspiring after the deity. தூரர்க்குத்தூரன், s. God, as being far from those who are far from him. தூரவைக்க, inf. To treat one coldly, to keep one at a distance, to be reserved in intercourse with one. கொஞ்சத்தூரம்--கொஞ்சதூரம்--சில தூரம். To some distance. நெடுந்தூரம், To a great distance. 2. To a great length, extent, &c. தூராதூரம், s. Various distances. 2. A very great distance, மிகுதூரம். 25)

pṭi (p. 291) s. Step, stair, round of a ladder, சோபனம். 2. Grade, rank, class, order. sphere, degree in religion, &c., நிலை. 3. Disposition, குணம், 4. Hatred, பகை. 5. The earth, as one of the series of worlds, பூமி. 6. Stirrup, அங்கவடி. 7. Weight for scales. நிறையறிகருவி. 8. The weight of a hundred palam, நூறுபலங்கொண்டது. 9. The நாழி measure, also the கொத்து measure of Jaffna. (சது.) 1. Extra daily allowance for workmen or servants on a journey, &c., batta, ஆள்படி. 11. Manner, method, way, mode, விதம். 12. Resemblance, simile, comparison, ஒப்பு. 13. Sill, the lower or upper frame of a door, வாயிற்கீழ்ப்படி or மே ற்படி. 14. Fixed daily allowance of food, generally limited, உண்ணுமளவு. (c.)--Of படி measure, there are in common use, பிச்சை ப்படி, a small sized one; முத்திரைப்படி, a stamped measure. அரைப்படி. Half a measure. 2. Half batta. அவர்சொற்படி. According to his word. பார்த்தபடியாய்நின்றான். He stood fixedly gazing. கையிலெடுத்தபடியேபோனான். He carried it away in his hand, just as he took it. நீர்சொன்னபடி. As you said. நடந்தபடிநடக்கட்டும். Let it happen as is to happen. தப்பும்படியறியேன். I know not how to escape. நான்படிக்குவந்தபண்ணைக்காரனைப்போலநிற்கவா..... Am I to wait like a hired laborer for batta? அவன்ஒருபடியாயிருக்கிறான். He remains in the same state. அவனுக்குஒருபடியாயிருக்கிறது. He is a little indisposed. வழக்கத்தின்படி. According to custom. படிகட்டுதல், v. noun. Giving batta, or a daily allowance. 2. Making up a weight equal to another. 3. Making steps or stairs. படிகொடுத்தல்-படியளித்தல், v. noun. Giving stated allowances. படிக்கட்டளை, s. [also நித்தியக்கட்டளை.] Daily allowance to a temple for puja. படிக்கட்டி, appel. n. Counterpoise, equipoise. (R.) படிக்கட்டு, s. Steps, stairs of masonry. 2. A weight, நிறைத்தல். படிக்கணக்கு, s. Stated, as to quantity and time of meals. படிக்காரன்--படிக்குச்செய்கிறவன்--ப டியாள், s. One who works for his food. படிக்கு, [with a particle.] In order to, so that, in so much. படிக்குப்படி. Step by step; in an ascending series. படிக்குப்பாதி--படிபாதி, s. [com. படு பாதி.] The half of a debt, loss, gain, &c., படிச்செலவு, v. noun. Expense of daily allowance. படித்தரம், s. Rule, good order. 2. (சது.) Daily allowance, as படிக்கட்டளை. 3. Middling quality. அவர்கள்படித்தரமானவர்கள். They are of the middle class. படித்துறை, s. Tank, or other bathing place, with steps leading down. See தண்ணீர்த்துறை. படிபோடுதல், v. noun. Giving a daily allowance, or batta. 2. Placing a step, or block for a step. படிப்படியாக, adv. By steps, gradually, progressively. படிப்படியாகச்சொன்னார்கள். They related (it) in order. படிப்படியாயேறுதல், v. noun. Rising gradually, as from the first elements. படிமுறை, s. The time at which daily allowance is given to workmen. (R.) படியளத்தல், v. noun. Dispensing to each one his daily food, &c., as the Deity. படியளந்தபெருமாள்-படியளந்தோன், appel. n. Vishnu as measurer of the universe, at three steps, விஷ்ணு. படியால்--படியினால், [with a particle.] Because, in as much as. படியாள், s. See படிக்காரன். படியேறிச்சேவிக்கிறவள், appel. n. A female servant to the idol in a fane, who has the privilege (not permitted to others) of ascending the steps before a shrine. படியோலை, s. A deed copied from the original. See ஓலை. என்வாசற்படிநடந்துவராதே. Come not past my threshold. 65) *

pilāccai (p. 317) s. A sea-frog; an ugly looking kind of fish, கடற்றவளை, the same as பொத்தை or பேத்தை a fish. சொறிப்பிலாச்சை--முள்ளம்பிலாச்சை--நச்சுப்பி லாச்சை, are different kinds. 112)

puṟm (p. 328) s. Side, part, face, surface, பக் கம். 2. Outside, exterior--oppos. to அகம். 3. Backside, behind, back ground, rear, பின்புறம். 4. Back of the person, முதுகு. 5. Place, இடம். 6. Side, party, interest, பட்சம். 7. Region, point of compass, quarter, tract or part of a country; district, &c., திசை. 8. That which is foreign, extraneous, அந்நியம். 9. Backbiting, aspersion, calumny, புறங்கூற்று. 1. A surrounding wall or fortification, சுற்றுமதில். 11. A form of the seventh case, the ablative of place, ஏழனுருபு. 12. Valor, bravery, வீரம். அதைப்புறத்திலேவை. Put that separately. புறத்திலேசொல்லப்படாது. This is not to be spoken abroad. உள்ளும்புறமும்ஒத்தவன். A sincere and upright man. (lit.) alike within and without. புறக்கடல், s. [in puran. geogra.] The extreme circumambient sea. புறக்கட்டு, s. Exterior apartments of an edifice. புறக்கட்டுக்கட்ட, inf. To tie one's hands behind his back. (R.) புறக்கண், s. Exterior of the eye-lids. புறக்கதவு, s. The back door, பின்கதவு. புறக்கந்து, s. [prov.] The ends of an axle of a cart. See கந்து. புறக்காதுபடல், v. noun. [prov.] Being turned forward as the lobe of the ear by bad treatment after perforation. புறக்காவல், s. Exterior guard. 2. External or physical protection, as distinguished from self-government. புறக்காழ்--புறங்காழ், s. Hard timber in the outer part of a tree while the middle is soft, as the palmyra, வெளிவ யிரம். See காழ். புறக்கூரை, s. Back part of the roof, பின்கூரை. புறக்கை, s. Outwardness, turning outside, வெளிப்புறம். 2. The right side in turning, &c., வலப்புறம். 3. As புறங்கை. புறக்கோடி, s. Back yard, புறக்கடை. புறக்கோட்டை, s. An outer work of a castle, barbacan. புறங்கடை, s. Out-side, outer gate, outer court, வெளிவாசல். (p.) புறங்காடு, s. A place of cremation, சுடு காடு. (சது.) புறங்காட்ட, inf. To turn the back, in contempt, or through incivility, வெறுப் புக்காட்ட. 2. To turn the back when routed or defeated. புறங்காண, inf. To defeat, put to flight, முறியஅடிக்க. (p.) புறங்கால், s. Upper part of the foot. See கால். புறங்கான், s. Forest tract of country, முல்லைநிலம். (p.) புறங்கூற, inf. [v. noun புறங்கூற்று.] To expose secrets, இராசியம்வெளிப்படுத்த. 2. To back-bite, asperse, slander. புறங்கை, s. Back of the hand or arm. See கை. பறங்கொடுக்க, inf. To turn the back, as புறங்காட்ட, 2. புறச்சமயம், s. The six systems of religion regarded as heterodox by the Saiva sect. See சமயம். புறச்சாட்சி, s. External evidence, &c., See சாட்சி. புறச்சுட்டு, s. [in gram.] The demonstrative prefixes அ, இ, and உ, when not a part of the word.--oppos. to அகச்சுட்டு. புறச்சுவர்தீற்ற, inf. To plaster the outside wall. 2. [fig.] To aid strangers. See உட்சுவர். புறச்சுற்று, s. Parts about a country. as சுற்றுப்புறம். புறச்சேரி--புறஞ்சேரி, s. An outside village. புறத்தவன், s. A name of Aiyanar, ஐய னார். (சது.) புறத்தான், s. A foreigner, a stranger, one from without, அந்நியன். புறத்தி, s. That which is out-side, external, foreign, extrinsic, புறம்பு. (usage.) புறத்திக்கிடம்பண்ண, inf. To expose a friend to reproach. புறத்திணை, s. [as புறப்பொருள்.] Public or state affairs, reference to foreign powers as distinguished from அகத்திணை, domestic or love affairs. It is divided into eight branches: 1. பகைநிரைகவர்தல். 2. பகைவர்கவர்ந்ததன்னிரைமீட்டல். 3. பகைமேற் செல்லல். 4. வரும்பகைமுன்னெதிரூன்றல். 5. தன்னரண்காத்தல். 6. பொருதல். 7. போர்வெ ல்லல், which see. For the respective garlands worn by the soldiers in these different exercises, see வாகை. புறத்திணை, 3. Three kinds of rhetorical rules to be followed in explaining and proving a doctrine; 1. ஒழுக்கப் புறத்திணை, from the customs and manners of great men; 2. நூற்புறத்திணை, from the Vedas or law-books; 3. கரிப்புறத்திணை, or சாட்சிப்புறத்திணை, from the writings and testimonies of the learned. புறத்திண்ணை--புறந்திண்ணை, s. The outer திண்ணை. புறத்தியம், s. As புறத்தி. புறத்தியான்--புறத்திமனிதன், s. Another, a stranger. புறத்துறுப்பு--புறத்தங்கம், s. Externals--as horses, property, influence, &c. புறத்தே--புறத்தியிலே, adv. Outwardly, without, abroad. புறநானூறு, s. A poem. புறநிலை, s. An outer state or condition. 2. A poem invoking blessings on one's family, See பிரபந்தம். புறநிலையகத்திணை, s. One of the அகப் பாட்டுறுப்பு, Which see. புறநிலைவாழ்த்து, s. Blessing, with an invocation. 2. See பிரபந்தம். புறநீங்கல், v. noun. Being at liberty, தன்னிட்டமாய்ப்போதல். 2. Being separated from others, விலக்கப்படல். புறநீங்கலாக. [as adv.] Exclusively. புறநீர்மை, s. A song sung according to some metre. ஓர்பண். (சது.) புறந்தர, inf. To protect, maintain, cherish, ஓம்ப. 2. As புறங்காட்ட. (p.) புறந்தாள், s. Upper part of the foot, புறங்கால். புறப்பகை, s. Avowed hatred. புறப்பக்கம், s. [in log.] An inference regarding secular matters. See பக்கம். புறப்பத்தியம், s. Diet, or regimen, observed after a course of medicine, as மறுபத்தியம்--oppos. to அகப்பத்தியம். புறப்பற்று, s. External attachments, or connexions--oppos. to அகப்பற்று. புறப்பொருள், s. External or state affairs, especially such as relate to war, being a division of the subjects embraced in பொருள். See புறத்திணை. புறமடை, s. An out-side channel for water. 2. Outer oblations, as flesh and spirits, presented to ferocious deities out-side the temple. See உண்மடை. புறமட்டை, s. Out-side or back-side of a cocoa or palmyra branch. புறமயிர், s. The hairs of the body, not of the head. புறமறிவு, s. Regard for the welfare of others, benevolence, sympathy, பிறர்க்கு நன்மைநினைக்கை. புறம்பணை--புறவணி, s. A forest-tract of country, முல்லைநிலம். 2. A hilly or mountainous tract, as away from population, குறிஞ்சிநிலம். (சது.) புறம்பு, s. Exterior, out-side, abroad, புறம். 2. Exclusion, separation, நீக்கம். 3. That which is apart, detached, distinct, exclusive, separate, by itself, தனியானது. 4. What is outer, or other, மற்றை. (c.) புறம்பாக்க, inf. To exclude, excommunicate. புறம்பாய்--புறம்பே, adv. Outwardly. புறம்புக்குப்போக, inf. To go out to stool. புறம்புபண்ண, inf. To Set apart, தனி ப்புறவைக்க. 2. As புறம்பாக்க. புறம்புபுறம்பாய், adv. Distinctly, separately. புறம்போக்கு, s. Part of a corn-field not cultivated; also புறம்போக்குத்தரிசு. புறவடி, s. Upper part of the foot, as புறங்கால்; [ex அடி.] புறவடை, s. A field given to other people to till. புறவயிரம், s. Hard timber in the external part of a tree, வெளிவயிரம். புறவளையம், s. A medical application for sore eyes. &c., applied about the eye, கண்ணோவுமுதலியவற்றுக்குமருந்துபூசுகை. புறவாயில், s. An out-side door. புறவிசிவுச்சன்னி--புறவீச்சு--புறவீச் சுச்சன்னி, s. External convulsions, ஓர் சன்னி. புறவிதழ், s. External petals of flowers. புறவீதி, s. Outer court of a temple, &c. புறவுரை, s. Preface, as outside of the main work; [ex உரை.] புறவெட்டு, s. The outside slab in sawing timber. 2. Hewing the side of palmyra timber, மேல்வெட்டு. 3. Opposition contradiction, எதிர்ப்பேச்சு. (Jaff.) புறவெட்டானபேச்சு. Verbal opposition, contradiction. புறவெளி, s. That which is external-oppos. to உள்வெளி. ஒதுப்புறம், s. A solitary place. See ஒதுக்குப்புறம். For வலப்புறம், விலாப்புறம், முற் புறம், பிற்புறம், &c., look in their places. 23)

peṟu (p. 334) கிறேன், பெற்றேன், வேன், பெற, v. a. To obtain, attain, secure, possess, அடைய. 2. To beget, generate, செனிப்பிக்க. 3. To bring forth, to have children, பிரச விக்க. 4. To experience, to be affected favorably or unfavorably, அனுபவிக்க. 5. To have the benefit or enjoy the privilege of, சுகிக்க. 6. v. n. To be worth, to bring a price, to be valid for, விலைபெற. 7. To be worthy, தக.--Note. In some cases this verb when preceded by another in the infinitive has much the sense of பட, as அடையப்பெறும், it may be had; சொல்லப் பெறும், it may be said; காணப்பெற்றறேன், I obtained sight of. ஆதாயத்தைப்பெற்றான். He obtained profit. இதுபடும்பிரயாசத்தைப்பெறாது. It is not worth the trouble. பத்துப்பணம்பெறும். It is worth ten fanams. அவன்பெறுமானவன். He is a worthy man. ஒருகாசும்பெறாதவேலை. It is worth nothing. பெற்றமனம்பித்துப்பிள்ளைமனங்கல்லு. The heart of the mother is bile [water]; the heart of the child is stone. பெறாத, neg. rel. part. Insufficient, unsound, ineffectual, &c. பெறாதஈடு. Insufficient security. பெறாதகாரியம். An unsound argument, or ineffectual lawsuit. பெறாதபேச்சு. Worthless talk. ஆற்றப்பெறாதவேதனை. Intolerable torment. (p.) பே பேசாதே. Don't speak, don't tell. பேசத்தெரியாதவன், appel. n. One who is not a good speaker, or who cannot negociate, &c. பேசாதபேச்சு, s. Improper talk. 2. Indecent or obscene language. பேசாமடந்தை, s. A princess who resolved not to speak, but was forced to do so by Vikramaditya. பேசாமலிருக்க, inf. To be silent. பேசிக்கொண்டிருக்க, inf. To be conversing socially. பேசுவாய், s. A chief minister of the Tanjore kings. (Beschi.) பேச்சு, v. noun. Speaking, பேசுதல். 2. Speech, language, பாஷை. 3. Declaration, expression, விளம்புதல். 4. praise, புகழ். 5. Conversation, talk, subject of conversation, சம்பாஷணை. 6. Errand, பெறுத்த, inf. [prov. in combin. v. noun. பெருத்தல்.] To cause, பெறுவிக்க. நிலைபெறுத்தலும், நீக்கலும், Establishing and removing or destroying. (இரா.) பெறுமதி, s. [prov. பெறுதி.] Worth, value, தகுதி. 2. Ability, திராணி. 3. Validity, security, உறுதி. 4. Prize, reward, வெகுமதி. பெறுவதுகொள்வோர், appel. n. Prostitutes, வேசையர். (p.) பெற்றகடன், s. Obligation which the child owes to its parent, especially the mother, for giving it birth, தாய்க்குச்செய்யு முரிமை. பெற்றதகப்பன், s. One's own father. பெற்றதாய், s. One's own mother. பெற்றபிள்ளை, s. One's own child. பெற்றவயிறெரிய, inf. To grieve, yearn, as a mother at the death or sufferings of her child. பெற்றவன், appel. n. A father, [fem. பெற்றவள்.] 2. [in combin.] One who has received, as பெயர்பெற்றவன், வரம்பெற்றவன். பெற்றார், appel. n. Parents, இன்றார். பெற்றார்பிறந்தார், appel. n. Parents, brothers, and sisters. பெற்றுவளர்க்க, inf. To bring forth and bring up a child. பெறல்--பெறுதல், v. noun. Obtaining, அடைதல். 2. Finding, getting, கிடைத்தல். (சது.) 28)

mṇl (p. 341) s. Sand, gravel, dust--of sands are கருமணல், black sand; பருமணல், coarse sand; வெண்மணல், வெள்ளைமணல், white sand; நுண்மணல், பொடிமணல், fine sand. மணலிலேதைலம்வடிக்கிறது. Extorting with rigor; (lit.) extracting oil from sand. 2. Endeavoring to make gain from small things. 2. Borrowing or recovering a debt with difficulty. மணலூற்று, s. A spring in a sandy soil, a well. மணல்வாரி, appel. n. A fine kind of rice. ஓர்நெல். 2. A sand-scraper, மணல் நீக்குங்கருவி. மணற்காளான்--மணற்கூகை, s. [fig.] A frog, தவளை. மணற்குன்று--மணற்றிட்டை, s. Sandheap, sand-bank. மணற்கை, s. [prov.] Sandy tract of land; [ex கை, place.] மணற்சோறு, s. Sand regarded as rice by children in play. மணற்சோற்றிலேகல்லாராய்கிறது..... Picking stones from rice, as children at play; acting foolishly; see ஆய், v. மணற்பாக்கு, s. [prov.] Areca-nuts buried in sand to keep them fresh. மணற்பாடு, s. [prov.] Sandy soil, unfit for cultivation. மணற்றவளை, s. A kind of frog. மணற்றரை, s. Sandy soil. மணற்றாரா, s. A species of a wild duck or teal; [ex தாரா.] 18)

mṟṟu (p. 346) . An expletive, அசைநிலை, as அது மற்றவலங்கொள்ளாது, that allows no grief. 2. A disjunctive particle, as கெடுப்பதுமற்றெ டுப்பதுமழை, rain is both destructive and restorative; 3. adv. Otherwise, else; as இனிமற்றொன்றுரை, speak again. மற்ற, adj. The other, another, as மற்றை. மற்றது, appel. n. That which is remaining, the other. மற்றதுகள், s. [com. for மற்றவை.] Other things. மற்றப்படி--மற்றைப்படி, adv. [Jaff. மற்றும்படி.] Else, otherwise. மற்றவர்--மற்றவர்கள், s. Other persons. மற்றவன், s. [fem. மற்றவள்.] Another man. மற்றவை--மற்றவைகள், s. As மற்றதுகள். மற்றுண்டாகிய--மற்றுமுண்டாகிய--மற் றையுண்டான. Other, not this. மற்றும். And so on, பிறவும். மற்றுந்தேவையானகாரியங்கள். These and other things needful. மற்றொன்று, s. Another thing. or matter. மற்றொன்றும்--மற்றியாதொன்றும். Any thing besides. மற்றொன்றுவிரித்தல். Digression from the subject. See நூற்குற்றம், under குற்றம். 88)

māṟṟvḷ (p. 351) s. A female rival. (p.)

vilkkm (p. 398) s. Prohibition, மறிப்பு. 2. Separation, பிரிப்பு. 3. Seditions, desertion of a place, தேசத்தைவிடுகை. 4. Separation, of a menstruous woman, இல்விலக்கம். குடிகள்விலக்கமாயிருக்கிறார்கள். The inhabitants have seditiously left the place. வீட்டுக்குவிலக்கமாயிருக்கிறவள். A separated menstruous woman. விலக்கம்பண்ண, inf. To excommunicate, to expel from fellowship. என்னைக்கலியாணத்துக்குவிலக்கம்பண்ணினார்கள். They have excluded me from attending the marriage. 47)