irttutl (p. 49) v. noun. Clamoring, பேசலாலெழுமொலி. (சது.) 22) *

uḷai (p. 67) s. The mane of a horse, lion or other animal, குதிரைமுதலியவற்றின்கழுத்துமயிர். 2. A man's tuft. or lock of hair, ஆண்மயிர். 3. The hair of the body, புறமயிர். 4. Sound. noise, ஒலி. 5. Articulate sounds, பேசலா லெழுமொலி. (p.) 6. Mud, mire, சேறு. 48)

krai (p. 96) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. to dissolve, melt solubles, by water, damp, &c., to reduce to a liquid or slimy state, to macerate, liquify, dilute, உருக்க. 2. To wash away by water, கரையச்செய்ய. 3. To reduce a tumor, &c., by drawing it, கட்டியைக்கரைக்க. 4. To melt the heart, cause commiseration, மனதையுருக்க. கூட்டுக்கரைக்க, inf. To dissolve a lump of ground spices for curry. புளிக்கரைக்க, inf. To dissolve tamarind fruit for curry. கரைத்தல், v. noun. Indistinct or inarticulate sound, a buzzing, எழுத்தில் லாவோசை. 2. Sound, சொல்லாலெழுமொலி. 177)

klukkuppilukku (p. 96) s. [com.] Attractive and tinkling sounds, made by a woman or children decked with ornaments, tinkling, clinking, ஆபரணத்தாலெழுமொலி. கலுக்குப்பிலுக்குப்பண்ண, inf. To make ornaments tinkle by design, as is done by dramatic personages. 262) *

kl (p. 96) --கல்லு, கிறேன், கல்லினேன், கல்லுவேன், கல்ல, v. a. To work away earth, pebbles, &c., gradually, அகழ. 2. To dig out by little and little--as a hole, a tank, &c., to hollow, தோண்ட. 3. To scoop out --as a nut, துருவ. 4. To wash away earth, &c., by little and little-- as following water, நீர்கல்ல. 5. To eat away--as caustic, அரிக்க. 6. [prov.] To catch and tear up the fibre in an ola when writing--as a style by being too sharp. எழுத்தாணிக்கூர்கல்ல. இக்காரங்கல்லிக்கல்லியெடுத்துப்போடும். This caustic will eat away (the proud flesh). மலைகல்லியெலிபிடிக்க. To excavate a mountain to catch a rat; i. e. to take great pains or be at great expense for little profit. கல்லிக்கல்லிப்பாய, inf. To wash away in flowing. கல்லல், v. noun. The act of digging, தோண்டல். 2. s. The noise issuing from a crowd, பேசலாலெழுமொலி. 277)

kvl (p. 98) கிறேன், கவன்றேன், வேன், க வல, v. n. To be anxious, concerned, distressed, to be in anguish, கவலைப்பட. 2. To regret, sorrow, lament, mourn deeply --as for a near relative or dear friend; to bemoan, புலம்ப. 3. To be afflicted either bodily or mentally, துன்பப்பட. 4. To sound indistinctly, பேசலாலொலியெழ. (p.) கவலல், s. Concern, a noise issuing from a crowd, பேசலாலெழுமொலி. கவறல், v. noun. Sorrowing, grieving, வருந்துதல். கவற்சி, v. noun. Concern, deep care, anxiety, grief, sorrow, anguish வரு த்தம். 5)

kurumi (p. 126) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To call, to sound, ஒலிக்க. (Sans. Kura.) குருமித்தல், v. noun. Clamoring, soundding inarticulately, பேசலாலெழுமொலி. (சது.) 16)

kōlākalam (p. 151) s. Noise, clamor, பே ரொலி. 2. Bustle, parade, martial bravery, festivity, hilarity, dissipation, சம்பிரமம். (c.) 3. Scream, roar, howl, &c., of animals, விலங்கினாலெழுமொலி. W. p. 252. KÓLA'HALA. கோலாகலப்பிரியன், s. A man fond of pomp, parade, &c., also a fashionable person. கோலாகலமாயிருக்க, inf. To make a parade; to live in dissipation. கோலாகலம்பண்ண, inf. To be strenuous, strong, brave. 2. To be disorderly. 3. To live in dissipation. 26) *

pitṟṟu (p. 315) s. Foolish talk, chatter, babble, விடாதுபேசுகை. 2. Incoherent talk, as of a mad man, a demoniac, or one in delirium. மயக்கவார்த்தை. 3. Indistinct, constant talking of a multitude, பேசலாலெழுமொலி. 38)

mruḷ (p. 345) --மருளு, கிறேன், மருண்டேன், வேன், மருள, v. n. To be confused, bewildered, deluded, மயங்க. 2. To fear, to be timid, பயப்பட.--Note. The infinitive is used as a particle of comparison. மருளல், v. noun. Fearing, அஞ்சல். 2. Being infatuated, மயங்கல். 3. Inarticulate sounds, எழுத்திலாவொலி. 4. Murmur of voices, பேசலாலெழுமொலி. (சது.) 4)

miẕṟṟu (p. 355) கிறேன், மிழற்றினேன், வேன், மி ழற்ற, v. a. To speak softly, to prattle as a child, மென்மையாய்ச்சொல்ல; [from Sa. Mlaksha, to speak incorrectly.] (p.) மிழற்றல், v. noun. Defective speech, நிரம்பாமென்சொல். 2. Speaking, சொல்லல். 3. Inarticulate sound in speech, பேசலா லெழுமொலி. (சது.) 5)

murlu (p. 357) --முரல், கிறேன், முரன்றேன், வே ன், முரல, v. n. To sound, ஒலிக்க. (p.) முரலல்--முரலுதல், v. noun. Sounding. 2. A confused union of sounds, பேசலா லெழுமொலி. (சது.) முரல்வு, v. noun. A sound within a thing or body, உள்ளோசை. (சது.) 61)