kīccu (p. 113) s. The chirping of birds, புள் ளொலி. 2. The whining of infants, கீச்சழுகை. கீச்சிட, inf. to chirp--as birds, lizards, monkeys; to twitter; to speak or call with a shrill sound; to squeak, to cry-as an infant, to scream, கீச்சென்றுகத்த. கீச்சுக்குரல், s. A shrill voice, a feminine or childish voice, மெல்லியகுரல். கீச்சுக்குரலாய்ப்பேச, inf. To squeak, to speak in a shrill voice. 9)

puḷ (p. 328) s. A bird in general, பறவைப் பொது. 2. The twenty-third lunar asterism, அவிட்டம். 3. A trap-stick used by children in play, ஓர்விளையாட்டுக்கருவி. 4. A class of birds of the gull-genus, நீர்வாழ் பறவை. 5. A beetle, வண்டு. 6. An instrument of torture. See கிட்டி. புள்ளடி, s. A bird's foot, or foot-step, புள்ளின்பாதம். 2. A cross or mark like a bird's foot-step +; used, like the caret to indicate the addition of something omitted in the writing, also புள்ளடிவடிவு. 3. A touch-stone, உரைகல். 4. A plant, Hedysarum gangeticum, ஓர்செடி. புள்ளடிபோட, inf. To put a cross, or caret as above. புள்ளரசு, s. Garuda, the vehicle of Vishnu, கருடன். 2. The large kite, king of birds, Falco Pondicherianus. புள்ளீட்டம், s. A flock of birds, பற வைக்கூட்டம். (p.) புள்ளொலி, s. Noise of birds, பறவை யினொலி. புள்ளோச்சல், v. noun. Driving away birds or other winged creatures, பறவை துரத்தல். 2. [in love poet.] The lover's touching the body of his mistress, under pretence of driving beetles from the flowers on her locks. புள்ளோப்பல். Guarding against birds, பறவைகளினின்றுகாத்தல். (p.) 13)