vkkṇm (p. 374) s. Address of a letter, as வக்கணை, 2. (prov.] Taunt, a twitting accusation, நிந்தை. வக்கணப்பேச்சு, s. Accusation, invective. 6)

vkkṇātti (p. 374) s. A shrub, Symphoresma involucrata, ஓர்செடி. 7)

vkkṇai (p. 374) s. The address, of a letter, வர்ணனை. 2. [fig.] Esteem, politeness. வெகுவக்கணையாய்ப்பேசுகிறான்.....He speaks very politely; sometimes used in irony. அவனுக்கெப்படிவக்கணையெழுத. How must I address him? 8)

vcai (p. 374) s. A fault, defect, குற்றம். 2. Reproach, censure, (நீதி); blame, stigma, இ கழ்ச்சிச்சொல்; [corrup. of Sa. Vachalu, fault.] (சது.) வசையொழியவாழ்வாரேவாழ்வாரிசையொழியவாழ் வாரேவாழாதவர். The good alone truly prosper, those who thrive by wrong do not thrive. (குறள்.) வசைகவி, s. Satire, a lampoon, commonly அரம். 2. A Satirist. வசைபேச, inf. [prov. வசைவக்கணம் பேச.] To speak reproachfully. வசைவினை, s. Improper conduct. (p.) 56)

vḷrttu (p. 379) கிறேன், வளர்த்தினேன், வேன், வளர்த்த, v. a. [causat.] To lay down, to cause to lie prostrate; sometimes, to put to sleep கிடத்த. 2. To cause to grow, to make larger, அதிகரிக்கச்செய்ய. தீவளர்த்த, inf. [also தீவளர்க்க.] To keep the fire burning. பொன்னின்தகடுகளைவளர்த்த, inf. To beat gold into thin plates. (R.) வளர்த்திப்பேசுதல்--வளர்த்துப்பேசுதல். Circumlocution in speaking. வளர்ப்பு, v. noun. Bringing up, fostering; increase, fertilizing, வளர்க்கை. 2. [fig.] One brought up in the house, a servile dependant; also a foster-child, வளர்ப்புப்பிள்ளை. வளர்ப்புவக்கணையறியாது. A dependant will not understand politeness. 50)