iruttai (p. 50) s. The fourth of the five days six revolutions of which compose a lunar month; i. e. the fourth, ninth and fourteenth days of each half moon. (See பக்கம்.) 2. An Indian hour of twenty-four minutes. (See நாழிகை.) 3. An hour-vessel for measuring time, நாழி கைவட்டில். (p.) 4. The nut of the Semicarpus anacardium, சேங்கொட்டை. 75)

kṉṉl (p. 102) s. Sugar-cane, கரும்பு. 2. Sugar-candy, jaggary, sugar, &c., சருக் கரை. 3. A water-pot with a spout, கரகம். 4. An Indian hour of twenty-four minutes நாழிகை. 5. A perforated hour-vessel that fills and sinks at the expiration of the hour, நாழிகைவட்டில். (p.) கன்னற்கட்டி, s. Sugar-candy, கற் கண்டு. 76) *

karakam (p. 96) s. An ewer, a water-pot to drink from, கமண்டலம். 2. A brass plate for eating. வட்டில். 3. Hail, ஆலாங்கட்டி. (p.) 4. An oil-pot with a spout, கண்டிகை. Wils. p. 191. KARAKA. கரகமூக்கு, s, The spout of a pitcher. 56)

kvṭu (p. 97) s. A branch of a tree, மரக் கிளை. 2. A forked branch, கவர்க்கோடு, 3. A rope for the neck of beasts, a halter, கழுத்திடுகயிறு. 4. An elephant rope,யானை கட்டுங்கயிறு. (p.) 5. [prov.] The opening of the thighs whether extended or not, தொ டைச்சந்து. 6. [vul.] Fraud, deceit, கபடம். 7. A stride, the length of a step, a pace, இடப்படி. அவன்கவட்டிலேநுழைந்தான். He passed between the extended legs of the other; i. e. he has submitted to him. கவடுவிட, inf. To grow forked as a branch. கவடுவைக்க, inf. [prov.] To pace, straddle, stride. கவடுள்ளமனம், s. A cunning, deceitful mind. கவட்டடி, s. [prov.] A stride, a pace. கவட்டுக்காலன், s. A bandy-legged person, a straddler, விரிந்தகாலன். கவட்டுநெஞ்சன், s. A cunning, artful, sly, designing person, கபடன். 6)

kiṭṭi (p. 109) s. An instrument of torture for the hand, consisting of two sticks forming a kind of vise, and used in trials by ordeal; also a similar instrument for castrating bullocks, and pressing out medicinal oils, இறுக்குகோல். 2. Sticks that confine the bullock's head to the beam in drawing, நுகக்கிட்டி. 3. The larger of a pair of sticks used by boys in play; a round bat, சிறுவர் விளையாட்டுக்கருவியிலொன்று. 4. A cymbal, கைத் தாளம். 5. An hour-basin, நாழிகைவட்டில். 6. A plant, சின்னி, Isoetes, L. கிட்டிகட்ட, inf. To torture with the கிட்டி. கிட்டிகட்டிக்கேட்க, inf. To examine by torture with the கிட்டி. 2. To press intolerably--as a debtor. கிட்டிக்கலப்பை, s. A small kind of plough; commonly a plough worn out by use and age, சிறுகலப்பை. கிட்டிக்கிழங்கு, s. The root of the plant கிட்டி, சின்னிக்கிழங்கு. கிட்டிக்கோல்--கிட்டிப்பந்து--கிட்டித் தடி, s. The கிட்டி--as in the first two meanings. கிட்டிபுள்ளு--கிட்டியும்புள்ளும், s. The two sticks used in boy's play. கிட்டிப்பூட்ட, inf. To torture with கிட்டி. 2. To fix the yoke on the bullock's neck. கிட்டிபோட்டிறுக்க, inf. To use the கிட்டி torture. 2. To press with the கிட்டி instrument. கிட்டியடிக்க, inf. To play with கிட்டி புள்ளு sticks, the புள்ளு being struck by the கிட்டி. 28) *

kiṇṇm (p. 109) s. A small metal basin, bowl, saucer, சிறுவட்டில். 2. A time-piece--being a brass bowl with a hole in the bottom, placed in water so as in a given time to fill and sink, நாழிகைவட்டில், (சது.) கிண்ணம்வார்க்க, inf. To mould or cast a brazen charger. வெள்ளிக்கிண்ணம், s. A silver bowl. 49)

kuṇṭu (p. 119) s. A ball of stone, wood or metal; anything globular and heavy, திரண் டவடிவு. 2. A cannon-ball, a bullet, &c., பீரங்கிக்குண்டு. 3. A bolus of bang or other narcotic drug, கஞ்சாமுதலியவற்றிற்செய்த திரளை. 4. Depth; deep water, ஆழம். 5. A sinking in, a hollow; lowness, தாழ்வு. 6. A stone, or the testicles of beasts, விதை. 7. A stallion, குண்டுக்குதிரை. 8. [prov.] A small field or lot--as குண்டில், சிறுச்செய். குண்டாய்த்திரட்ட, inf. To make globular, or round as a ball. குண்டடித்தல், v. noun. Playing with cannon-balls; a play among young men. 2. Taking bang. குண்டுபட, inf. To be wounded with a ball. குண்டுக்காயம், s. A gun-shot wound. குண்டுபோட, inf. To fire a ball from a cannon. 2. To fire a cannon. குண்டுபோட்டுச்சுட, inf. To fire with a ball. பீரங்கிக்குண்டு, s. Cannon-ball. விடிகுண்டு, s. Morning-gun. வெடிகுண்டு, s. A bomb. குண்டுக்குழல்--குண்டுக்குழாய், s. A small cannon. 2. A kind of blunder-buss, a gun for bullets, a fusee. குண்டுக்கிராமம், s. A village within gun-shot. குண்டுப்போலீஸ், s. Town-police, whose authority extends to places within gunshot. குண்டுங்குழியுமாயிருக்க, inf. To be uneven. குண்டுமருந்து, s. Bullet and gun-powder. குண்டுச்சம்பா--குண்டைச்சம்பா, s. A kind of round paddy, சொரிகுரும்பை நெல். குண்டுரோசனை--குண்டோசனை, s. An odoriferous root, growing in circular masses used as a drug, ஓர்மருந்துக்கிழங்கு. குண்டுச்சுழி, s. The crescent-like prefix, ெ, used in certain compound characters --as in கெ, கொ. குண்டூசி, s. A pin; lit. needle with a round head. குண்டெழுத்து, s. A full, round hand. குண்டெழுத்தாணி, s. A style with a knob at the top, as a weight to assist the writer. குண்டுக்கட்டு, v. noun. Binding one's neck and heels like a ball. குண்டுப்பிணையல், v. noun. [prov.] A kind of hinge. குண்டுக்குதிரை, s. A stallion--as குண்டு. குண்டுக்கழுதை, s. A he-ass. குண்டுக்காளை, s. [local.] A fat, stone bullock. குண்டுச்சட்டி, s. A deep, earthen vessel for the kitchen. 2. A kind of chatty-pan. குண்டுவட்டில், s. A deep dish of brass, tin, &c. குண்டடியன், s. A male panther; a leopard. குண்டேறு, s. A kind of fish, ஓர்மீன். 6) *

kuvṭu (p. 127) s. Roundness, rotundity; any thing round--as குலவு, திரட்சி. 2. A mountain or hill, மலை. 3. A mound, a hillock, குன்று. 4. The top of a hill, a peak, மலை யுச்சி. 5. (சது.) A branch--as கவடு, மரக்கொப்பு. 6. A kind of arsenic, சங்கபாஷாணம். (M. Dic.) குவட்டுக்கல், s. Bezoar, found in sheep, feeding upon mountains, ஆட்டுரோசனை. குவட்டிலுதித்தோன்--குவட்டுநுண்மு லைச்சி, s. A mineral by which gold is dissolved, சொர்ணபேதி. குவட்டிற்புளிதம், s. A kind of arsenic, சங்கபாஷாணம். குவட்டினீயம், s. Sulphuret of antimony, நீலாஞ்சனக்கல். குவட்டுக்கூர்மை, s. A kind of native arsenic, தொட்டிப்பாஷாணம். 64)

kōrakam (p. 150) s. A young flower bud. இளம்பூவரும்பு. W. p. 251. KORAKA. 2. A brass plate--as கோரம், வட்டில். 88) *

caka (p. 153) A prefix in words of Sanscrit origin signifying with, together with--as சகோ தரன், an own brother, W. p. 913. SAHA. சககமனம், s. [vul. சாகமனம்.] Sutti, the burning of a wife with her husband's corpse--as அனுமரணம், உடன்கட்டை யேறல்; [ex சக, et கமனம், going.] சகசம், s. That which is inherent, cognate, innate, இயற்கை. 2. Reality, truth, genuineness, உண்மை. W. p. 913. SAHAJA. 3. [in philos.] The natural inherency of the principle of malam, மலம், in the soul, tainting its operations, and subjecting it to transmigrations, மலசகிதம். 4. (சது.) A change of Chashaka. W. p. 321. A cup, a charger --as சடகம், வட்டில். 5. [loc.] Familiarity, liberty, இஷ்டம். ஆத்துமாவுடனேமலஞ்சகசமானது. Impurity, (மலம்,) is innate to the soul. செம்பிற்களிம்புசகசமாயுள்ளது. Verdigris is inherent in copper. உலகத்தில்இதுசகசமாய்வழங்கிவருகிறது. This is in common use in the world. சகசமாய்ச்சொல்ல, inf. To speak the truth. (c.) சகசன், s. A brother, as சகோதரன். W. p. 913. SAHAJA. சகசரன், s. A companion, an associate, a mate, உடன்றிரிதோழன். W. p. 913. SAHACHARA. சகசை, s. (fem. of சகசன்.) An own sister, உடன்பிறந்தாள். சகபாடி, s. [loc.] A school mate, உடன்படிப்போன். 2. [vul.] The husband of a wife's sister, commonly சகலப்பாடி. சகவாசம், s. Familiarity, intercourse, friendship, association, consorting with, cohabitation, சங்காத்தம். சகளன், s. [com. சகலன்.] As சகலப் பாடி. (R.) சகன், s. A companion--as in மருச்ச கன், தோழன். W. p. 879. SAKHA. சகி, s. (fem. of சகன்.) A lady's maid or female companion, தோழி. W. p. 879. SAKHEE. சகோதரத்துவம், s. Brotherly or sisterly union, சகோதரசம்பந்தம். 2. Brotherhood, sisterhood, உடன்பிறப்பு. ச் சகோதரநேசம்--சகோதரபட்சம், s. Brotherly or sisterly love. சகோதரர், s. Brothers, உடன்பிறந்தோர். W. p. 914. SAHODARA. 2. [in usage.] First cousins whose fathers are brothers, or whose mothers are sisters; among these marriage is forbidden, but not between the children of a brother and a sister, உடன்பிறவாச்சகோதரர். ஒன்றைவிட்டசகோதரம், s. A cousin being the child of a paternal uncle or a maternal aunt. கூடப்பிறந்தசகோதரன், s. An own brother. சகோதரி, s. A sister, உடன்பிறந்தாள். 2. [usage.] The mother's sister's, or father's brother's daughter. 6) *

cakaṭam (p. 153) s. A cart, a chariot, a wheeled conveyance drawn by cattle, a carriage, பண்டி. 2. W. p. 823. S'AHAT'A. A titan or demon, despatched against young Krishna, by his maternal uncle and enemy Kansa, சகடாசுரன், (பார.) 3. A cart, and a team of bullocks, a bullock cart, பாண்டில் பூண்டவூர்தி. (பார.) 4. (சது.) The lunar asterism, represented by a cart. (See உரோகிணி.) 5. [in astrol.] Ill-luck resulting from the situation of the moon in the 6th, 8th or 12th sign from Jupiter, சகடபலம். 6. (A change of Chataka.) W. p. 314. A sparrow, ஊர்க்குருவி. 7. (A change of Chashaka.) W. p. 321. A kind of plate or cup--as சகசம், வட்டில். 8. A tree, தமரத்தை. A verrhoa, L. சகடக்கால், s. A carriage-wheel, a cartwheel, தேருருள். செல்வஞ்சகடக்கால்போலவரும். Prosperity is like a cart wheel. (நாலடி.) சகடபாதை, s. A cart-road, a road for wheel carriages, a high-way. (p.) சகடயூகம், s. The array of an army in the shape of a car; [ex யூகம்.] W. p. 821. VYOOKA. சகடயோகம், s. [in astrol.] Fortune resulting from the situation of the moon in the 6th, 8th, or 12th sign from Jupiter; [in common use.] occasional prosperity; transient prosperity and adversity, ஓர்யோகம். 13) *

caṭakam (p. 157) s. A sparrow, ஊர்க்குருவி. W. p. 314. CHAT'AKA. 2. A cup, a drinking vessel, வட்டில். (நிக.) W. p. 321. CHASHAKA. 23)

carākai (p. 166) s. A kind of brass plate, a cup, a drinking vessel, வட்டில். (சது.) W. p. 96. SARAKA. 62)

cākai (p. 174) s. Branch of a tree, மரக்கொ ப்பு. 2. Leaf, இலை. 3. A branch, or subdivision, especially of the Vedas; being collections from the Sanhitas or prayers in each Veda, varying as received in different schools, வேதசாகை. W. p. 836. S'AKHA. 4. A brass-plate, வட்டில். (சது.) 5. (c.) (Hind.) A rest-house, a caravansary, தங்குமிடம். 6. [vul.] A house, இல்லம். சாகாமிருகம், s. A monkey, an ape, a squirrel--as living on trees, குரங்கு, அ ணில்; [ex சாகா for சாகை, branch.] W. p. 836. S'AK'HAMRUGA. சாகைபண்ண, inf. To put up in one's house, to lodge. தங்கியிருக்க. 34)

cikaram (p. 181) s. The peak, summit or ridge of a mountain, மலையுச்சி. W. p. 842. S'IKHARA. 2. The tapering top of a car, chariot, tower, lamp, &c., head, தலை. 3. Turret of a building, கோபுரசிகரம். (c.) 4. The crown of the head, உச்சி. 5. A mountain, மலை. 6. Height, உயர்ச்சி. 7. House, வீடு. 8. (Compare சீகரம்.) Wave, billow, திரை. 9. A dish, brass plate or bowl to eat from, வட்டில். (சது.) 1. A crow, காக்கை. 11. Dry ginger, சுக்கு. (M. Dic.) 12. The name of the letter, சி. (p.) சிகரக்கொடிமுடி, s. The steeple knob, or ball, on which a vane is placed. (R.) சிகரம்வைக்க, inf. To put the knob upon a steeple, &c. 2. To form towering knobs to some ornaments worn in the ears of women. (c.) சிகரபந்தி, s. Peaks or turrets in rows. 14) *