tūy (p. 254) adj. Clean, pure, chaste. This is commonly contracted, as துய்ய. (p.) தூயசேறு, s. Pure or sweet ointment. தூயது--தூய்து, s. That which is pure, clean, unsullied, immaculate, holy, சுத்தம். தூயவர், s. (plu.) Ascetics, recluses; (lit.) the pure, holy, virtuous, முனிவர். தூயவுடம்பினனாதல், v. noun. Being immaculate, as a divine attribute, இறை வனெண்குணத்தொன்று. தூயவுள்ளம், s. A pure mind. தூயன்--தூயவன், s. A pure man. தூயாள், s. Sarasvati, wife of Brahma; (lit.) the white, சரஸ்வதி. தூய்தன்மை, s. Impurity, uncleanness, அசுத்தம்; [ex துய்து et அன்மை. தூய்தாக்க, inf. To clean, purify, sweep, சுத்தஞ்செய்ய. 21)