ulvm (p. 66) s. [prop. உலோபம்.] Reluctance, bashfulness, diffidence, &c., in eating with a stranger or in receiving favors. See உலவி for other meanings. கடன்கேட்கவுலவமாயிருக்கிறது. To be diffident in asking a loan. உலவக்காரன், s. [prop. உலோபக் காரன்.] A guest who is backward in eating, &c., பிறனில்லிற்கொஞ்சமாயுண்பவன். 7)

karvam (p. 96) --கருவம், s. Insolence, haughtiness, arrogance, pride, செருக்கு. Wils. p. 285. GARUVA. (c.) 2. A number, one billion, இலட்சங்கோடி 3. One of KUVERA'S. treasures, குபேரனுடையநிதியிலொன்று. Wils. p. 272. GARVVA. கர்வநடை, s. Arrogant behavior, over-bearing conduct. கர்வமாயிருக்க, inf. To be proud, arrogant. கர்விக்க, inf. To be insolent. கர்விதன், s. An arrogant fellow. 193)

cupāvam (p. 194) s. W. p. 962. SVAB'HA'VA. Nature, natural state, inherent property, or disposition, இயல்பு. 2. Instinet, இயற் கையுணர்வு. 3. Genuineness, reality, உண் மை. 4. Unaffectedness, சுபாவீகம். 5. Sincerity, simplicity, honesty, as oppos. to guile, வஞ்சகமின்மை. 6. Sanity, soberness, as oppos. to derangement, intoxication, மய க்கமின்மை. 7. Good temper or disposition, நற்குணம். (c.) 8. One of the Upanishads, உபநிடதத்தொன்று. இவன்சுத்தஞ்சுபாவமவனைப்போலே. He is like him in every thing. சுபாவமாய்வாங்கினேன். I have really taken. சுபாவகுணம், s. Natural temper, or disposition. சுபாவங்காட்ட, inf. To appear as it is, in its true nature, to show itself. 2. To betray low descent by low actions. (in reproach.) 3. To affect sobriety, &c. to assume or act a character. (c.) சுபாவக்காரன், s. An honest or sincere person--commonly in combination with good. See சுபாவி. சுபாவசுரூபம், s. An image like the original. (p.) சுபாவப்பிரமாணம், s. [in log.] Natural inference, இயற்கையனுமானம். சுபாவப்பேச்சு, s. Simple language, without guile or art. (c.) சுபாவமாயிருக்க, inf. To be natural, artless. சுபாவமானநடக்கை, s. Upright conduct. சுபாவமாய்ப்போக, inf. To become habituated to a thing or action. (c.) சுபாவமாய்ப்பேச, inf. To speak sincerely, soberly, seriously, not in jest. 2. To speak the simple truth without coloring. (c.) சுபாவமுத்தி, s. Absolute bliss, complete salvation, perfect liberation from births and all their attendant evils, as attainable by the ஞானி, or religionist of the highest degree, and as differing from the inferior states of bliss attained by the other three orders, those not being lasting. See சிவபூசையியல்பு. (p.) சுபாவமேரை, s. Moderation, usual manner, way, order, &c, உள்ளபடி. சுபாவவாதம், s. A certain systems of religion, ஓர்சமயநூல். சுபாவி, s. [improp. சுவாகி.] An honest minded, harmless, good natured person; one who speaks and acts sincerely, a simpleton, a weak minded person, சுபாவ குணமுள்ளோன். (c.) 23) *

cerukku (p. 204) கிறேன், செருக்கினேன், வேன், செருக்க, v. n. To be dizzy, giddy; to be stupified, faint, or to have nausea, from taking strong areca-nuts, &c., தலைகிறுகிறுக்க. 2. To be choked by a bone, or a piece of areca-nut, stopped in the throat, பாக்கடை க்க. 3. To be proud, vain, self-conceited, அகங்கரிக்க. 4. To be wilful, wanton, presumptuous, rash, கர்வமாயிருக்க. 5. To be infatuated, to have the mental powers deluded, or the reason under the dominion of the senses, மயக்கமுற. 6. To believe in selfaction, and be insensible to the agency of the deity in one's operations, ஆணவமுற. (c.) மாடுசெருக்குகிறது. The ox chokes (from something stuck in its throat.) செருக்கிக்கிடக்க, inf. To be dizzy from taking strong areca-nuts, or from eating strong வரகு grain. செருக்கல், v. noun Dizziness, stupor, nausea, incipient or slight inebriation, from the use of some kinds of arecanuts, &c., அருக்களிப்பு. 2. Elated feelings, either in a bad or good sense, மிகமகிழ்கை. செருக்கல்வரகு, s. [prov.] A kind of வரகு, or millet, that causes dizziness, stupor, &c. செருக்கற்பாக்கு--செருக்குபாக்கு, s. [prov.] Stupifying areca-nuts. மதஞ்செருக்க, inf. To be mad with lust. செல்வச்செருக்க, inf. To be intoxicated with prosperity. 67)

cellm (p. 205) s. (a change of செல்வம்.) Felicity, opulence, prosperity, ஐசுவரியம். 2. Amusement, pastime. வினோதம். 3. Soft prattling as of a female, a child, &c., மழலை ப்பேச்சு. (c.) செல்லஞ்செருக்குகிறது வாசற்படிவழுக்குகிறது.... Wealth inflates, and the door steps are the occasions of one's sliding. இந்தச்செல்லமெல்லாமிங்கேநடவாது. Your soft prattlings and delicate talk won't do here. 2. I can't leave you unpunished. செல்லங்காட்ட, inf. To caress or fondle a child. செல்லங்சொஞ்ச-செல்லம்பண்ண, inf. To prattle, use gestures, &c., as a humored child, or female. 2. To fondle, dally with a woman. செல்லச்சிரிப்பு, v. noun. A delicate, tender smile. செல்லங்கொடுக்க, inf. To be indulgent to a child. செல்லச்செருக்கு, s. As செல்வச்செ ருக்கு. செல்லச்சோறு, s. Rice given in small quantities, and great varieties, dainties. செல்லத்தனம், s. [prov.] As செல்லம். செல்லத்தொந்தி--செல்லத்தொப்பை, s. A premature paunch-belly through high living. செல்லநடை, v. noun. A gentle, graceful pace--as of children, of persons walking at leisure, &c. 2. A slow, loitering walk--as of a lazy person; sauntering. செல்லநரை, s. [prov.] Premature gray hairs, supposed to result from dainty living, and being too much within doors, &c. செல்லப்பசி, s. Frequent hunger, as in children. செல்லப்பிள்ளை, s. A child brought up delicately, a pet. 2. A gentleman of leisure. 3. The second character in comedy, supposed to have been originally a representation of Skanda. செல்லப்பிள்ளைவிளையாட்டு, v. noun. The play, gestures, and humors of an indulged child. 2. The conduct of a man of pleasure, who is careless, and extravagant. செல்லப்பிள்ளைவேஷ்டி--செல்லப்பிள் ளைத்தோவத்தி, s. A child's cloth. செல்லப்பேச்சு, v. noun. A child's prattle, especially of one fondled. 2. Soft, delicate talk of a female. செல்லமடி, s. [prov.] A premature, large udder of a heifer. செல்லமாய்வளர்க்க, inf. To bring up delicately. செல்லம்பொழிய, inf. To pay very merrily, be frolicsome, jovial. 2. To live prosperously and luxuriously, செல் வமாயிருக்க. (c.) செல்லவண்டி--செல்லவயிறு, s. [prov.] Corpulence from high living--as செல் வத்தொந்தி. செல்லன், s. [prov. செல்வன். fem. செ ல்வி.] A child or person delicately brought up. 2. A wealthy person free from care--as செல்லப்பிள்ளை. 19)