kāttiyāyaṉar (p. 104) s. The name of a celebrated lawgiver and divine sage, ஓர் முனிவன். 2. An appellation of the poet Vararuchi, வரருசி. Wils. p. 29. KATYAYANA. 29) *

cavarar (p. 171) s. [plu.] Barbarians, hunters in mountainous districts, wearing peacock's feathers and other wild decorations. (lit.) carcass-eaters, வேடர், புளிஞர். (நிக.) W. p. 834. SAVARA. (p.) 16) *

cīvarar (p. 191) s. Buddhist priests or mendicants; [ex சீவரம்.] 23)

cuvr (p. 197) s. [improp. செவர்.] A wall. 2. The shell of the mundane egg surrounding the universe. அண்டச்சுவர்.--Note. There are உட்சுவர், புறச்சுவர், கற்சுவர், கைபி டிசுவர், குட்டிச்சுவர், மண்சுவர், சோற்றாலெடுத்தசு வர், &c., which see severally.--The word sometimes changes to சுவத்து and செவத்து in its compounds. சுவரிருந்தாலல்லோசித்திரமெழுதலாம். If the wall remain you may draw pictures on it; i. e. if your body be in health, you may accomplish much. சுவர்க்கால், s. The bottom of a wall, சுவரருகு. சுவரெறிபந்து, s. [prop.] A ball tossed against a wall--spoken of things that admit of no settlement. சுவரகழ்கருவி, s. [com. கன்னக்கோல்.] A robber's instrument for breaking through walls. (p.) சுவரறை, s. An opening for a shelf in a wall. சுவரெழுப்ப, inf. To raise a wall. சுவரெடுக்க, inf. To put up a wall. சுவரொட்டி, s. A kind of plant growing on walls, சுவர்முள்ளங்கி, Prenanthes sonchifolia, L. (M. Dic.) 2. [prov.] the liver of a sheep, stuck to a wall as a charm. (c.) 3. A buttress, அணைசுவர். சுவர்தீற்ற, inf. To polish a wall. சுவர்பூச, inf. To plaster a wall. சுவர்போட, inf. To put up a wall, as சுவரெடுக்க. சுவர்த்தலம், s. A wall--as சுவர். சுவர்த்தாங்கி-சுவர்தாங்கி, s. A buttress, அணைசுவர். சுவர்நாகம், s. A kind of venomous serpent, ஓர்பாம்பு. சுவர்ப்பலகை, s. The upright boards of a box, wardrobe, &c. சுவர்மட்டம், s. The level of the wall. சுவர்மாடம், s. A square cavity in the inside wall of a house. சுவர்முள்ளங்கி, s. [vul. சுவத்துமுள் ளங்கி.] A plant--as சுவரொட்டி. சுவர்விரியன், s. A kind of poisonous snake. See விரியன். சுவர்வைக்க, inf. To build a wall. 32) *

varam (p. 376) s. Boon, gift, privilege, or endowment by a deity or some superior, கொடை. 2. Favor, help, அநுக்கிரகம். 3. Excellency, eminence, மேன்மை. W. p. 735. VARA. 4. One of the nine kinds of treasures, நவநிதியிலொன்று. (சது.) வரகவி, s. A natural poet, a poetic genius. வரங்கொடுக்க--வரமளிக்க, inf. To bless as a deity, to endow with supernatural gifts one who has performed rigit austerities. வரதம், s. Bestowing a gift, granting a boon, ஈதல். (Sa. Var. da.) வரதன், s. One granting a boon, a benefactor, ஈகையாளன். 2. An epithet of Siva, Vishnu and Argha. (சது.) வரநதி, s. The river Ganges, கங்கை, (சது.) வரப்பிரசாதம், s. [appel. வரப்பிரசாதி.] Divine grace, spiritual gifts. (local.) வரம்பெற்றவன், appel. n. A man who has a particular gift or talent. வரர், s. [pl.] Sages, மேலோர். 2. Celestials, வானோர். (சது.) வரன், s. A husband, புருடன். 2. An epithet of Siva and Brahma--as granting boons. 3. An elder brother, தமையன். வராங்கம், s. The head, தலை. (சது.) 2. An elegant form, அழகியஉருவம். 3. A celestial body, முத்தியர்மெய்; [ex அங்கம்.] வரேந்திரன், s. One richly gifted. வரோதயன், s. One born by special favor of a god, வரத்தினாற்பிறந்தவன். 108)

varar (p. 376) s. Sages. See வரம். 110)