añcli (p. 7) s. A shrub, வறட்சுண்டி. Mimosa, L. 2. A bat, வௌவால். 3. A tree, மாவிலங்கை. 4. A shrub, சங்கங்குப்பி. 5. A creeper. See ஆடுதின்னாப்பாளை. 35)

aticāram (p. 11) s. Diarrh&oe;a, dysentery, உஷ்ணபேதி. Wils. p. 18. ATISARA. 2. The passage of a planet from a sign before the expiration of its proper period, to which it will return by retrogression, கிரகநடை. அதிசாரத்திரவியங்கள், s. Different kinds of medicine used for the disease, viz.: 1. வெட்பாலையரிசி. 2. அதிவிடயம். 3. வட்டத்திருப்பி. 4. வறட்சுண்டி. 5. சுக் கு.. 6. கீழ்காய்நெல்லி. 7. இலவம்பிசின். 8. ஓமம். 9. கஞ்சா. 1. மாம்பருப்பு. 11. திப்பிலி. 12. சிறுகாய்ஞ்சொறி. 13. இருபூலா, i. e. வறட் பூலா and நீர்ப்பூலா. 14. சாதிக்காய். 15. நீர் முள்ளிவிதை. 16. முத்தக்காசு. 17. குங்கிலியம். 18. காட்டாத்திப்பூ. 19. கிராம்பு. 2. கருங்கா லிப்பிசின். 21. ஆவிரை. 22. புளியம்வேர். 23. வாழை. 24. வெள்ளிலோத்திரம். 25. மா துளம்பிஞ்சு. 26. கருவேல். 27. தேன். 28. புளியங்கொட்டைத்தோல். 29. தென்னம்பாளை. அதிசாரபேதி, s. A kind of dysentery united with fever. அதிசாரவக்கிரம், s. The passage and retrogression of a planet. See அதிக ரித்துவக்கிரிக்க. 7)

uṟṭṭu (p. 67) கிறது, உறட்டினது, ம், உறட்ட, v. a. To dry, wither, reduce, emaciate, வறட்ட. உறட்டல், v. noun. Making thin, withered, dried, உலர்த்தல். உறட்டலன், s. A thin, lank person, உலர்ந்துபோனவன். உறட்டல்மண், s. Dry, ungenial soil. உறட்டற்களி, s. Sterile, clayey soil. உறட்டற்சரீரம், s. A withered constitution. உறட்டு, s. [prov.] Rugged, uneven ground--as dried mud which hurts the feet, கரட்டுநிலம். 67)

eru (p. 73) s. Manure of cows, sheep, &c., வயலுக்கிடுமெரு. 2. Cowdung, சாணி. எருக்கட்ட, inf. To fold sheep, or the cows on land by night, for manure, கிடைவைக்க. 2. (Rott.) To collect dung. எருக்கட்டு, v. noun. The folding of sheep, or tying of cows for manure, கிடைவைக்கை. 2. s. A spot of land thus manured, கிடைவைத்தகொல்லை. எருக்களம், s. The site of a dunghill, எருவிருக்குமிடம். எருச்சாட்டி, s. A land not manured for the present year, having been manured previously, எருவிட்டநிலம். எருப்போட--எருவிட, inf. To manure land, வயலுக்கெருப்பெய்ய. 2. To pass excrement--as cows, &c., சாணியிட. எருமணம், s. The smell of dung, சாணிநாற்றம். எருமுட்டை, s. Cowdung dried in the sun and used for fuel, வறட்டி. காட்டெருமுட்டை, s. Cowdung found dry in pasture grounds. எருமுட்டைப்பீநாறி, s. A plant, வெதுப்படக்கி. எருவடைக்க, inf. To fold sheep, or tie cows for manure, எருப்பெய்ய. எருவறட்டி, s. Cowdung made in cakes and stuck against a wall to dry, or as found dry in jungles--used as fuel, எருமுட்டை. எருவாரம், s. Share of the produce assigned to those who furnish manure for the land, எருவுக்குக்கொடுக்கும்வாரம். எருவிடுவாயில், s. The anus, குதம். 92)

kācirōrttm (p. 103) s. A plant, வறட் சுண்டி, Mimosa. L. 53)

kāmālai (p. 104) --காமாளை, s. A disease characterized by bloatedness of the system, paleness of the skin, general languor, and loss of appetite; jaundice, of which there are several varieties-as ஊது-பித்த-மஞ்சள்வறட் காமாலை; which see. காமாலை பிடித்தவன், s. One who has the jaundice. 70)

kāyccl (p. 104) v. noun. [substantively.] Heat, warmth, dryness, காய்கை. 2. Fever, inflammatory state of the system, சுரம். 3. Enmity, hatred, rancor, பகைமை. (c.) காய்ச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To have a fever, to be ill of fever. காய்ச்சலாய்விழ, inf. To fall ill of a fever. காய்ச்சற்கட்டி, s. Enlargement of the spleen, after a chronic fever, சுரக்கட்டி. காய்ச்சற்காரன், s. A person with fever, சுரநோயுடையவன். அகோரக்காய்ச்சல், s. A violent fever. அச்சரக்காய்ச்சல், s. Fever arising from or accompanying the thrush, Aphtha, Febris aphthosa, (M. Dic.). அஸ்திக்காய்ச்சல், s. Fever affecting the bones. உட்காய்ச்சல், s. An internal fever, Febris leipyrias or intestinali. கணக்காய்ச்சல், s. A symptomatic fever, connected with a disease in children called கணம். காமக்காய்ச்சல், s. A venereal fever, Febris alba, chlorosis. குளிர்காய்ச்சல், s. A ague. சிலேஷ்மக்காய்ச்சல், s. Phlegmatic fever. சுரக்காய்ச்சல், s. A burning fever. தோஷக்காய்ச்சல், s. A malignant fever. நாவறட்சிக்காய்ச்சல், s. A fever which parches the tongue. பித்தக்காய்ச்சல், s. Bilious fever, Febris autumnalis, or biliosa. பெருவாரிக்காய்ச்சல், s. Pestilential fever. மந்தக்காய்ச்சல், s. Fever form indigestion. முறைக்காய்ச்சல்--மாறற்காய்ச்சல் s. A tertian ague, Febris intermittens tertiana, returning after an interval of about forty-eight hours . வறைக்காய்ச்சல், s. Fever attended with great dryness and thirst. வாதக்காய்ச்சல், s. Fever arising from rheumatism. விடுங்காய்ச்சல், s. An intermittent fever, Febris intermittens. விஷக்காய்ச்சல், s. A Malignant, dangerous fever. வைசூரிக்காய்ச்சல், s. A variolous or small-pox fever, Febris variolosa. 93)

camangkai (p. 160) s. A species of sensitive plant, வறட்சுண்டி. W. p. 893. SAMANGA. 2. The plant, ஆடுதின்னாப்பாலை. (M. Dic.) 51) *

cuṭkam (p. 193) --சுஷ்கம், s. Dryness, வறட்சி. W. p. 853. SUSHKA. (p.) சுட்கதர்க்கம், s. Dry disputation, cavilling, unprofitable wrangling, வீண்தர்க் கம். (Colloq.) 36)

cuṇṭi (p. 193) s. Sensitive plants of several species, நீர்ச்சுண்டி. 2. W. p. 851. SUNT'HEE. Dry ginger, சுக்கு. 3. W. p. 851. S'UND'A. Toddy, fermented liquor, கள்.--Note. Of the sensitive plants, two are commonly known, as நீர்ச்சுண்டி and வறட்சுண்டி. சுண்டியுண்டை, s. A compound ball used to produce fermentation in rice and other food, composed of the bark from the roots of the சதுரக்கள்ளி and the சித்திரகம் plants, of the கொஞ்சி shrub, and the seed of சீரகம். 59) *

cumngkai (p. 194) s. The வறட்சுண்டி plant. 2. (M. Dic.) A plant, ஆடுதின்னாப்பாலை. 43)

cēmpu (p. 208) --சேம்பை, s. A kind of garden plant with esculent leaves and roots, ஓர்செடி, Caladium nymph&ae;ifolium, L. சேப்பங்கிழங்கு, s. The root of the சேம்பு. சேப்பங்கீரை, s. The large leaves of the சேம்பு. சேப்பந்தண்டு--சேப்பமட்டை, s. The stalk of சேம்பு. (M. Dic.) கல்லடிச்சேம்பு, s. An edible vegetable, an inferior kind of சேம்பு. நீர்ச்சேம்பு, s. A water plant, Sagittaria obtusifolia, L. வறட்சேம்பு, s. A garden plant, the dry சேம்பு. 20)

cōṣai (p. 212) s. Dryness, வறட்சி; [ex Sa. Susha.] 2. Fainting, சோர்வு. See சோடை. 41) *

tiṭl (p. 237) --திடர், s. Rising ground, high land; any little rise or elevation, as a heap or bank in a path, way or passage, &c., மேடு. 2. (சது.) A mount, hill, or hillock, மலை. 3. A sand bank, rising above water, or not; a flat shoal, dry place in a river, மணற்குன்று. 4. Prominence, protuberance, புடைப்பு. (c.) திட்டுந்திடலுமானவழி. A rough, rugged, uneven road. திடர்ச்சுண்டி--திடற்சுண்டி, s. A shrub or plant, வறட்சுண்டி, Mimosa triquetra, L. (R.) 37) *

nmkkāri (p. 270) s. A plant, ஆடுதின்னாப்பாலை. 2. A plant, வறட்சுண்டி. 28)