mūḷai (p. 361) s. Brains, marrow, medullary substance as a constituent part of the body. See தாது. (c.) மூளைசிதறஅடிக்க, inf. To dash out another's brains. மூளைவறண்டவன், appel. n. An eccentric man, (lit.) one whose brains have become dry. 81)

vṟṭu (p. 380) s. [gen. வறட்டின்.] Dryness, meagerness, வறண்டது. 2. (met.) Barrenness, sterility, மலடு; [ex வறள்.] வறடன், s. [fem. வறடி.] A very lean man. 2. An impotent man, as மலடன். வறட்டு, adj. Barren; sterile. வறட்டாடு. A barren sheep. வறட்டுமாடு. A barren cow. 12)

vṟṇṭu (p. 380) கிறேன், வறண்டினேன், வேன், வ றண்ட, v. a. [sometimes விறாண்டு.] To scratch, with the finger-nails, or with the talons of a cat, as பறண்ட. (Beschi.) வறண்டி, appel. n. A rake, a harrow, குப்பைவாரி. 2. A kind of spatula, வழிக் குங்கருவி. 15)

vṟḷu (p. 380) --வறள், கிறேன், வறண்டேன், வேன், வறள, v. n. [sometimes வறல்.] To grow dry, to grow very lean, வறக்க. (c.) அவனுக்குநாவறண்டுபோயிற்று. He has dryness of the tongue. வறட்காமாலை, s. A kind of jaundice. வறட்காய்ச்சல், s. Burning fever. வறட்சி, v. noun. [improp. வரட்சி.] Drought, dryness, heat of the body. வறட்சியெடுத்தது. The body is covered with eruptions. (R.) வறட்சுண்டி, s. A species of sensitive plant, Mimosa triquetra. வறட்பூலா--வறட்பூல், s. A shrub. See பூலா. வறண்டநிலம், s. A dry field. வறளாரை, s. A plant. See ஆரை. வறளி, s. Dry cow-dung for fuel, as வறட்டி. வறள்முள்ளி, s. [com. வறமுள்ளி.] A medicinal thorn-bush. See முள்ளி. 16)