āvlm (p. 43) s. Noise mae with the mouth in defiance, வாயாலார்த்தல். 2. An enclosed garden, கொல்லை. (சது.) (p.) ஆவலங்கொட்ட, inf. To make a noise with the mouth, patting it at the same time with the hand--a sign of triumph, or defiance feigned to have been the practice of demons, and considered disgraceful to other races, and inauspicious, வாயாலார்த்தாட. (p.) 19)

iṭngkai (p. 144) s. The left-hand caste-opposite to வலங்கை, the right-hand caste. The two parties often quarrel. 11)

ēktēcvuruvkm (p. 76) s. [in rhetoric.] A mixed metaphor, in which the figure applies only in part, உருவகவலங்காரத்தி லொன்று--as பாவக்கடலைக்கடவுள்திருவடியைப் பற்றிக்கொண்டுகடக்கவேண்டும், We ought to cross the sea of sin taking fast hold of the feet of God--here the word sin is compared to the sea; the feet of God are not however compared to a ship. (p.) 13)

cāti (p. 176) s. Sex, tribe, caste--as Hindu castes, குலம். 2. Lineage, race, family, மரபு. 3. Kind, class, sort, species, இனம். 4. Nutmeg, the tree, சாதிக்காய்மரம். 5. The right kind or best of the class, &c., சாதியி லுயர்ந்தது. (c.) 6. One of the ten modes of beating time, தாளப்பிரமாணம்பத்தினொன்று. W. p. 347. JATI. 7. (சது.) A tree in general, மரப்பொது.--Note. Hindu caste in the time of Menu. according to the சூடாமணிநிகண்டு was as follows 1. பிராமணர், Brahmans, the sacerdotal caste--reputed to have sprung from the face of the god Brahma; 2. சத்திரியர் or க்ஷத்திரியர், the royal or military caste--said to have sprung from his shoulders; 3. வைசியர், Vaisya caste as sprung from his thighs. This class is threefold; (a) கோவைசியர், herdsmen. (b) தனவைசியர், the mercantile caste including செட்டிகள். (c.) பூவைசியர், the agriculturalists embracing வேளாளர். 4. சூத்தி ரர், Sudra caste, embracing artificers and other servile tribes, supposed to have sprung from Brahma's feet. Of these eighteen are named, but the number is much greater. See குடிமை.--Note. 2. All the Tamil authorities, except the Nighandu, make the கோவைசியர் and பூவைசியர் including the வேளாளர் as the fourth or சூத் திரர் caste, and all inferior to these as சங்கர சாதி or mixed caste.--Note. 3. Brahmans call the கோவைசியர் and the பூவைசியர், சற்சூத்தி ரர் or superior Sudras, and the சூத்திரர் they call தற்சூத்திரர் or real Sudras. எந்தச்சாதியாடுவேணும். What kind of sheep do you want? நான்குபதினெட்டுச்சாதி. A mixture of the castes, high and low, (lit.) the four and eighteen castes intermixed, in contempt. சாதிக்குத்தக்கபுத்தி. The different degrees of intellect that characterize the respective castes; commonly spoken of inferiors. சாதியந்தப்புத்திகுலமந்த ஆசாரம். Every caste, has its degree of intellect, and every tribe its peculiar habits, usages, &c.-spoken when one of low caste does wrong. சாதிகுலம், s. [prov.] High caste. 2. Caste. சாதிகெட்டவன், s. One of low caste. 2. One degraded from caste. சாதிக்கட்டு, s. Customs of caste. See கட்டு. சாதிக்கலப்பு, v. noun. A mixed caste. 2. See கல. v. a. சாதிக்கலாபம், s. Caste disturbance, commonly, the quarrel between இடங்கை and வலங்கை; the right and left hand castes. சாதிக்காரன், s. A person of good caste, of unmixed descent. 2. A genuine European, or one of pure European descent. அன்னியசாதி, s. Foreigners, low castes, tribes, &c. 2. (அள.) Foreign species, not of its own species, பிறவினம். கீழ்சாதி, s. Low caste. மேல்சாதி, s. High caste. ஈனசாதி, s. Degraded caste. See ஈ னம். தீண்டாச்சாதி, s. A degraded low caste person, not to be touched. தின்னாச்சாதி, s. Castes in whose houses, one of a better caste will not eat. பலபட்டடைச்சாதி, s. Mixed caste, mixed multitude of low castes. மிருகசாதி, s. The brute creation. 2. Stupid tribes, அறிவிலார். மடையசாதி--மடைச்சாதி, s. Ignorant people. 2. Low and ignorant tribes. சாதிகம்--சாதீகம், s. Customs peculiar to a tribe or caste. (p.) சாதிக்குணம், s. Habits, characters, disposition, &c., peculiar to a caste. சாதிசனம், s. Tribe and kindred. (c.) சாதிசாங்கரியம், s. Mixture of caste by marriage, சாதிக்கலப்பு. (p.) சாதிதருமம், s. Peculiar and prescribed duties, practices, employments, &c., of the respective castes, &c. See தருமம். சாதித்தலைமை, s. The chieftaincy over the tribe. 2. The chief, chieftain, &c. சாதிக்காரை, s. [prov.] Worthiness, competency, fitness, &c., in a disciple for a high degree of the illuminating தீட்சை of the Guru. (Limited.) சாதிப்பிரஞ்சகரம், s. Breaking caste, departure from caste-rules--one of the nine sins for which atonement is to be made; [ex பிரஞ்சம், injury.] (p.) சாதிபேதம்--சாதிவித்தியாசம்--சாதிவேற் றுமை, s. Diversity of castes, difference of caste. 2. The different castes. 3. Different kind, sorts, classes. சாதிப்பகை, s. Rancor or implacable hatred between different tribes, parties, &c. சாதிப்பண்பு, s. Traits, characteristics of a caste--commonly in a bad sense. சாதிப்பிரஷ்டத்துவம், s. Declension from the rules of caste--as சாதிப்பிரஞ்ச கரம், சாதிமுறைதப்பல். (p.) சாதிப்பிரஷ்டன், s. One of mixed caste, an out-caste, சாதியீனன். சாதிமார்க்கம்--சாதிசுபாவம், s. The manners of a tribe or nation. (R.) சாதிமானம், s. Regard for one's own caste, sympathy among those of the same caste; [ex மானம்.] சாதிமுறை--சாதிமுறைமை, s. The laws, usages, rules, &c., of a caste. சாதிமான், s. One of a superior caste. சாதியாசாரம், s. Habits, customs, manners, professions, &c., of the caste. சாதியீனன், s. One of low caste, an out-caste. சாதியையிழுக்க, inf. To expatiate or dwell upon the low parentage of another. சாதியைவிட, inf. To break caste. சாதிவருணாச்சிரமம், s. [com. சாதிவ ருணாச்சிரம்.] The caste, class, religious order, &c.,--Note. This word is sometimes used as synonymous with சாதியா சாரம். சாதிநீலம், s. A genuine sapphire.-Note. All the gems, metals, &c., are in like manner distinguished. சாதிக்குதிரை, s. A horse of fine breed. சாதிக்காய், s. Nutmeg, (lit.) the nut of the சாதி tree. சாதிக்காய்த்தயிலம், s. Oil of nutmeg. சாதிச்சரக்கு, s. Good commodities. See சரக்கு. சாதிப்பூ, s. Mace, சாதிக்காய்ப்பூ. சாதிமணி, s. A genuine gem. (p.) சாதிமரம், s. The nutmeg tree, as சாதி. சாதிமல்லிகை, s. An excellent kind of Jasmine. Jasminum grandiflorum, L. சாதிவெள்ளைக்காரன், s. A pure European. 9) *

ceṟi (p. 206) கிறது, ந்தது, செறியும், செறிய, v. n. To be or become thick, as foliage, hair, &c., to be close, dense, crowded, நெருங்க. 2. To be compact, well joined, firm, fast, to be thick-set--as a person; be close--as the teeth; to be thickly beset, இணைய. 3. To be copious, abundant, plentiful, மிக. 4. To be intense, excessive, surpassing, expanded, diffused, இறுக. 5. To accrue, accumulate, சேர. 6. To bathe. be immersed, குளிக்க. 7. To join, unite with, belong to, பொருந்த. 8. To become diffused; to mix, insinuate itself, அளாவ. 9. To live in close union, as a family, &c., இளைய. (p.) கன்மத்தாற்செறியப்பட்டவுடம்பிலே. In bodies formed by the influence of former deeds. செறிந்தாற்போல. Near together and in regular order--as a grove of trees. செறிந்தகாடு, s. A thick forest. செறிந்தபகல், s. Broad day light. செறிந்தவெட்டு, v. noun. Close cutting. செறிமயிர், s. Thick hair. (நை.) செறி, v. noun. Closeness, denseness. செறிவு, v. noun. Thickness, closeness, நெருக்கம். 2. Abundance, fulness, மிகுதி. 3. Diffusion, insinuation, permeation, expansion, கலப்பு. 4. Union, mixture, பொருந்துகை. 5. [in rhet.] One of the ten குணவலங்காரம். 6. A hole or hollow in a tree, மரப்பொந்து. (சது.) மரச்செறிவுக்குள்ளே சூரியன்பெரிதாய்த்தோன்றுகி றது. The sun appears large through the cluster of trees. 16)

cēvl (p. 208) s. The cock or male of the gallinaceous species, கோழியினாண். 2. Male of birds and fowls in general (in ancient usage, the peacock and the ஏழால் bird are not included), மயிலொழிந்தபறவையினாண். (See சாவல்.) 3. Watching corn, காவல். சேவலாள், s. A watchman of the field. சேவற்கொடியோன்--சேவலங்கொடி யோன், s. Skanda, whose banner is a cock, முருகன். சேவற்பண்ணை, s. A flower plant. See சாவற்பண்ணை. 66)

mṟṟu (p. 346) . An expletive, அசைநிலை, as அது மற்றவலங்கொள்ளாது, that allows no grief. 2. A disjunctive particle, as கெடுப்பதுமற்றெ டுப்பதுமழை, rain is both destructive and restorative; 3. adv. Otherwise, else; as இனிமற்றொன்றுரை, speak again. மற்ற, adj. The other, another, as மற்றை. மற்றது, appel. n. That which is remaining, the other. மற்றதுகள், s. [com. for மற்றவை.] Other things. மற்றப்படி--மற்றைப்படி, adv. [Jaff. மற்றும்படி.] Else, otherwise. மற்றவர்--மற்றவர்கள், s. Other persons. மற்றவன், s. [fem. மற்றவள்.] Another man. மற்றவை--மற்றவைகள், s. As மற்றதுகள். மற்றுண்டாகிய--மற்றுமுண்டாகிய--மற் றையுண்டான. Other, not this. மற்றும். And so on, பிறவும். மற்றுந்தேவையானகாரியங்கள். These and other things needful. மற்றொன்று, s. Another thing. or matter. மற்றொன்றும்--மற்றியாதொன்றும். Any thing besides. மற்றொன்றுவிரித்தல். Digression from the subject. See நூற்குற்றம், under குற்றம். 88)

vlngkmttār (p. 376) See வலம், Tamil. 184) *

valangkam (p. 376) s. A large family, many relations, பாரிசமுசாரம்; [ex வலம், Sa.] வலங்கமுடையான். One who has many relatives.

vlngkārm (p. 377) s. The side of a drum which is glued. 2)

vlngkai (p. 377) s. The right hand, For other similar compounds, see வலம். Tam. 3)

vlm (p. 377) s. [adjectively, வல.] The side, இடம். 2. The upper side, over, or upon, மேல். 3. The right hand or dexter side, as வலக்கை, வலப்பக்கம், &c. 4. A form of the seventh case, or local ablative, ஏழனுருபு. கைவலத்தியாழ்வரைநின்றது. A lute was in his hand. (p.) வலக்கை, s. The right-hand. வலக்கைகொடுக்கிறது.To pledge, giving the right-hand. வலங்கமத்தார்-வலங்குலத்தார், s. [prop. வலங்கையுற்றார்.] An honorific appellation of Pariahs. வலங்கை, s. The right-hand, as வலக் கை. 2. The right-hand class. வலங்கையான், s. [pl. வலங்கையார், sometimes வலங்கையுற்றான்.] One of the right-hand class. வலசாரி, s. Turning, wheeling to the right-as in dancing, amp;c. வலஞ்சுழி, s. A curl to the right; a curl of hair on a horse's forehead to the right, as a good mark. திருவலஞ்சுழி. The name of a town on the Kâvery, from a whirlpool in the river; the subject of a legend. வலது, appel. n. That which is on the right; oppos. to இடது. 2. See வலம், Sa. வலதுகை, s. The right-hand. வலதுகைப்பாரிசம்--வலதுபாரிசம், s. The right-side. வலத்துமாடு--வலத்தெருது, s. The right-hand, ox, when yoked. வலத்தே. To the right-side, emphatic. வலப்பக்கம்--வலப்புறம்--வலதுகைப் பக்கம்--வலதுகைப்பாரிசம், s. The right-side. வலம்புரி, s. That which is turned to the right. 2. A chank turning to the right, being of great value, commonly வலம்புரிச்சங்கு. 3. The circumgyration of a temple, &c., to the right, பிரதட்சிணம். 4. A shrub, Helicteres Isora, L., ஒரு செடி. வலம்்புரிக்காய், s. The fruit of the above shrub, used medicinally. வலம்புரிப்புல், s. A grass, Andropogon contortum. 9) *