tivvu (p. 241) s. Frets of a guitar, or places where the wires are struck with the fingers, வீணைவலிக்கட்டு. 2. Steps made for ascending a mountain, படிக்கட்டு. 38)

nākku (p. 273) s. Tongue, &c., as நா, which see. 2. [prov.] Ear of corn, தானியக்கதிர். 3.(Beschi.) Blade of an oar, படகுவலிக்குந் துடுப்பு. For some of the compounds, see நா. நாக்குஅழியப்படாது. One's word should never fail. நாக்குப்புறப்படச்சுமந்தான். He carried a very heavy load; (lit.) so to cause him to thrust out his tongue. நாக்கைப்பிடுங்கிக்கொண்டுசெத்துப்போவேன். I will pluck out my tongue and die. நாக்கையறுத்துப்பாவாடம்போட்டுக்கொண்டான்..... He cut off his tongue, and laid it and himself before a temple--a very solemn and determined vow; often performed at Pulney festival; also used in love or affection. அடநாக்குவிழுவான். You, whose tongue should fall down, being cut off; used in cursing by women. நான்உம்முடையநாக்குக்குநனைந்தஆளோ. Am I one to be insulted by you? நாக்கிலேசுட, inf. To burn the tongue, for purification, or as a punishment. நாக்குத்தடித்தல், v. noun. The tongue growing thick, and stiff. See தடி, v. நாக்குத்தட்டுதல், v. noun. Stammering, stuttering. 2. Derangement of the bolt of a lock. நாக்குத்தப்ப--நாக்குப்புரள, inf. To fail in a promise, பேச்சுத்தவற. 2. To speak falsely, பொய்சொல்ல. நாக்குத்திருந்துதல், v. noun. The tongue becoming trained to speak. See திருந்து, v. நாக்குத்தெறிக்கப்பேச, inf. To insult a superior. நாக்குநீட்ட, inf. To stretch out the tongue. நாக்குப்புரள, inf. To fail in one's word. See நாக்குத்தப்ப. நாக்குப்புறப்படல்--நாக்குத்தள்ளல், v. noun. The tongue being thrust out. நாக்குப்புற்று, s. A kind of disease on the tongue. See நாப்புற்று. நாக்குவழித்தல், v. noun. Scraping the tongue. நாக்குவாங்கிப்போதல், v. noun. [prov.] Drawing in the tongue, to express amazement, as when asked an exhorbitant price, &c. 2. Being dry and parched in the tongue, through thirst. (c.) 36)

vli (p. 377) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To have pain, உளைய. 2. க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க. To pine, droop, languish, ஏங்க. 3. To agree, to concur, உடன்பட. 4. To become stout, நிணக்க. 5. v. a. To draw, attract, pull, இழுக்க. 6. To take forcibly, to compel, கடினமாய்வாங்க. 7. To row a boat, as தண்டுவலிக்க. 8. To hoist the sails of a vessel, பாய்தூக்க. 9. To emphasize words. பலமாயுச்சரிக்க. 1. [in gram.] To substitute a hard for a soft consonant, மெலியைவ லியாக்க. 11. To interpret a passage by far-fetched words, அருங்கருத்துக்கொள்ள. 12. To bend, incurvate, வளைக்க. 13 To make efforts for effecting an object, பிரயத்தனஞ் செய்ய. 14. To dry, scorch, parch, வறட்ட, 15. To imagine, think, நினைக்க. படகைவலித்துக்கொண்டுபோ. Go on rowing the boat. காந்தக்கல்இரும்பைவலிக்கிறது. The load-stone attracts iron. எனக்குத்தலைவலிக்கிறது. My head aches. வலித்திரும்பு, s. A load-stone, as காந் தம். வலிமாந்தம், s. Convulsions, See மாந் தம். வலிமுகம்--வலீமுகம், s. A monkey, குரங்கு, as taking a [human] face. (சது.) வலித்தல், v. noun. Consenting; becoming stout. 2. Substituting a hard consonant for a soft. வலிப்பு. Convulsions, fits, இழுப்பு. 2. Paining, நோதல். 3. Rowing, தண்டுவ லிக்கை. 4. Attraction, கிரகிப்பு.--Of convulsions are, உள்வலிப்பு. inward; புறவ லிப்பு. outward; முயல்வலிப்பு, a trembling convulsion. A Comprehensive Tamil and English dictionary of high and low Tamil Previous Page [377]Page 378Next Page [379]Show page in romutfdef 1)

vicai (p. 390) s. Spring, elasticity, force, impulse, impetus. 2. Haste, speed, swiftness, துரிதம். 3. A spring-trap, பொறி. 4. Any mechanical instrument--as a lever, மிண்டி. 5. Bend, distention, வலிக்கை. 6. Change, turn, தரம். 7. A stay, a prop. விசைதப்பிப்போயிற்று. The contrivance miscarried. விசையாய்ப்போனான். He went away in haste. எத்தனைவிசை. How many times, how often? ஒருவிசை. Once. விசைமெத்தஇந்தக்கயிறறுந்துபோம். The rope will break, the distention is so great. விசைகொள்ள, inf. To be elastic, வலிக்க. 2. To make haste, வேகமுற. விசைக்காற்று, s. Wind or air in motion from a person walking swiftly. விசைத்தடி, s. A weaver's instrument. நெய்வார்கருவியினொன்று. 2. A part of a trap. விசையேற்ற, inf. To set up a spring or trap, to cock a gun, or to bend a bow. அவன்வில்லைவிசையேற்றினான். He strained the bow. விசையைத்தட்டுதல், v. noun. Springing a trap. 2. [fig.] Falling into difficulty. விசையைவைத்துத்தூக்கல், s. Raising with a lever. 15)

vīṇai (p. 398) s. The Vina or Indian lute, usually of seven strings and two octaves. 2. One of the sixty-four கலைஞானம். A knowledge of a stringed instruments. W. p. 797. VEEN'A. நாரதவீணை. The lute of Narada, the supposed inventor of the Vina. உருத்திரவீணை. The Vina of Siva. வீணாகானம், s. A song with a luteaccompaniment. (ராமா.) வீணாகானம்பண்ணுகிறது. Playing the lute. வீணாதண்டு, s. A straight bone, as that of the spine, முதுகெலும்பு. 2. The neck of a guitar, வீணைக்காம்பு. வீணைவலிக்கட்டு, s. See திவவு. வீணைவல்லோர், s. Lute-players. 2. Celestial choristers, கந்தருவர். (சது.) வீணைவாசிக்க, inf. To play the Vina. 216)