vḷai (p. 379) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To bend, to inflect, மடக்க. 2. To tie, to bind, கட்ட. 3. To hinder, தடுக்க. 4. To carry off, to sweep away, to steal, வார. 5. To environ, surround, encircle, encompass, besiege, சுற்றிக்கோல. கள்ளர்அவனைவளைத்துக்கொண்டார்கள். Thieves surrounded him. வளைத்துவளைத்துக்கட்டுகிறான். He is making additions to his house round about. வளைப்பு, v. noun. A bend, flexure, fold; crookedness, வளைவு. 2. The end of a field where the oxen turn in ploughing, உழவுசால். வளைப்புக்கிலக்குப்பார்க்கிறது. Making a plan for a vault. 64) *