oẕi (p. 84) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To cease, desist, cease from actions, dispense with, to intermit, cease--as trees from bearing for the season or entirely; to discontinue a course of actions good or bad, ஓய. 2. To be over--as a market, an assembly, &c., கலைய. 3. To be excepted, be empty, தவிர. 4. To go off, forsake, quit, evacuate, leave, நீங்க. 5. To fail, decline, be extinct, become annihilated, கெட. 6. To die, perish, சாவ. 7. To be finished, terminated, ended, செய்தொழிய. 8. To clear off, be cleared off, removed by little and little, தீர. 9. v. a. To omit, to except, விட. ஒழிந்தவர்களெங்கே. Where are the rest? பட்டொழிந்தோரொழிந்தோர்கள். All but those who fell in battle-- (பார.) கூட்டமொழிந்தது. The meeting is over. கருமமொழியாதியற்றல். Performing rites without intermission. சண்டையொழிந்தது. The quarrel has ceased. வேலையொழிந்தது. The business is over, the affair is ended. ஒழிகடை, s. The state of being almost exhausted--as stores, &c., almost ended, nearly over. ஒழிந்தவேளை, s. Leisure. ஒழியிசை, s. [in grammar.] A kind of ellipsis. ஒழிய, inf. [used as an exceptive particle.] Except, besides, unless, without. நீரொழியப்பாலுண்குருகிற்றெரிந்து. Discriminating as nicely as the swan which extracts milk from water. அவன்வந்தாலொழியப்போகேன். Unless he come I will not go. ஒன்றொழியநானூறு, s. One less than four-hundred. அவனொழியவனைவரையுமழைத்தார்கள். They invited all but him. வழங்காதொழிய, inf. To grow into disuse, to become obsolete. உடம்பொழிய. The body failing-- (பழ மொழி.) துயிலொழிய, inf. To cease sleeping, to wake. ஒழிபு, s. Remainder, ஒழிகை. ஒழிபியல், s. Supplement, appendix, sequel, ஒழிந்தவற்றைக்கூறுமியல். ஒழியாமை, neg. v. noun. Being incessant, continual, unceasing, நீங்காமை. ஒழியாவொழுக்கம், s. Perseverance in virtuous actions. ஒழிவு, v. noun. Ceasing, forsaking, intermission, cessation, omission, ஒழிகை. 2. [in logic.] Inference by implication, omission or exception of the person or thing in question, in the conversation. 3. Want, defect, deficiency, இன்மை. ஒழிவிக்க, inf. To remove by another, to cause to cease, நீக்குவிக்க. 2. To take away by little and little--as by theft, &c., தொலைவிக்க. 3. To clear out a room, house, &c., களைவிக்க. 4. To cause to be destroyed, ruined or killed, கொல் விக்க. 6)

kuẕūu (p. 129) s. [a poetic form of குழு.] Class; company; flock, கூட்டம். குழூஉக்குறி--குழூஉக்குறிச்சொல், s. A cant or conventional term, peculiar to a class or body of men, ஒவ்வொருகூட் டத்தார்தம்மில்வழங்குஞ்சொல். குழூஉப்பெயர், s. [in gram.] A noun of multitude. 2. A noun denoting a particular class--as அமண்; also, a derivative from such a noun--as அமணர். 10)

kaikālvẕngkātvṉ (p. 143) appel. n. One who is unable to use hand or foot. 52)

caka (p. 153) A prefix in words of Sanscrit origin signifying with, together with--as சகோ தரன், an own brother, W. p. 913. SAHA. சககமனம், s. [vul. சாகமனம்.] Sutti, the burning of a wife with her husband's corpse--as அனுமரணம், உடன்கட்டை யேறல்; [ex சக, et கமனம், going.] சகசம், s. That which is inherent, cognate, innate, இயற்கை. 2. Reality, truth, genuineness, உண்மை. W. p. 913. SAHAJA. 3. [in philos.] The natural inherency of the principle of malam, மலம், in the soul, tainting its operations, and subjecting it to transmigrations, மலசகிதம். 4. (சது.) A change of Chashaka. W. p. 321. A cup, a charger --as சடகம், வட்டில். 5. [loc.] Familiarity, liberty, இஷ்டம். ஆத்துமாவுடனேமலஞ்சகசமானது. Impurity, (மலம்,) is innate to the soul. செம்பிற்களிம்புசகசமாயுள்ளது. Verdigris is inherent in copper. உலகத்தில்இதுசகசமாய்வழங்கிவருகிறது. This is in common use in the world. சகசமாய்ச்சொல்ல, inf. To speak the truth. (c.) சகசன், s. A brother, as சகோதரன். W. p. 913. SAHAJA. சகசரன், s. A companion, an associate, a mate, உடன்றிரிதோழன். W. p. 913. SAHACHARA. சகசை, s. (fem. of சகசன்.) An own sister, உடன்பிறந்தாள். சகபாடி, s. [loc.] A school mate, உடன்படிப்போன். 2. [vul.] The husband of a wife's sister, commonly சகலப்பாடி. சகவாசம், s. Familiarity, intercourse, friendship, association, consorting with, cohabitation, சங்காத்தம். சகளன், s. [com. சகலன்.] As சகலப் பாடி. (R.) சகன், s. A companion--as in மருச்ச கன், தோழன். W. p. 879. SAKHA. சகி, s. (fem. of சகன்.) A lady's maid or female companion, தோழி. W. p. 879. SAKHEE. சகோதரத்துவம், s. Brotherly or sisterly union, சகோதரசம்பந்தம். 2. Brotherhood, sisterhood, உடன்பிறப்பு. ச் சகோதரநேசம்--சகோதரபட்சம், s. Brotherly or sisterly love. சகோதரர், s. Brothers, உடன்பிறந்தோர். W. p. 914. SAHODARA. 2. [in usage.] First cousins whose fathers are brothers, or whose mothers are sisters; among these marriage is forbidden, but not between the children of a brother and a sister, உடன்பிறவாச்சகோதரர். ஒன்றைவிட்டசகோதரம், s. A cousin being the child of a paternal uncle or a maternal aunt. கூடப்பிறந்தசகோதரன், s. An own brother. சகோதரி, s. A sister, உடன்பிறந்தாள். 2. [usage.] The mother's sister's, or father's brother's daughter. 6) *

crkm (p. 166) s. [prov.] Region, district, place, quarter, தேசப்பிரிவு. (Used in the south.) அந்தச்சரத்திலே இதுவழங்குகிறதா. In this word used in those parts? 23) *

cātāraṇam (p. 176) s. Belonging to all the individuals of a species, or all the species of a genus; the quality of being common, general, universal, public, &c., பொது. 2. Vulgarity, meanness, கீழ்மை. 3. The quality of being natural, customary, easy, accessible, free from impediment, &c., எளிது. (c.) சாதாரணப்பட்டிருக்கிறது. It is become common. அதுஎனக்குச்சாதாரணமாயிருக்கிறது. It is easy for me. சாதாரணவழக்கம், s. Popular, colloquial, common usage, எங்கும்வழங்கியது. சாதாரணமானதயவு, s. Customary goodness. (R.) 2) *

nṭ (p. 267) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To walk, go, pass, proceed; to go on foot, செல்ல. 2. To happen, to occur, to ensue, to take place as actions, to be exercised as the passions or affections, சம்பவிக்க. 3. To prevail as war, to be rife as discuse, to subsist, as influence, to be progressive, to proceed, or go on, வழங்கிவர. 5. To be in progress as performance or a transaction, நிகழ்ந்துகொண்டிருக்க; (c.) [ex. Sa. Nat'a to move slightly.] நடக்கிறதுநடக்கட்டும்தெய்வமிருக்கிறது.....Let happen what will, God exists. அவனுக்குநன்றாய்நடக்கிறது. He has great influence. 2. He is hospitably entertained. எங்கும்அப்படிநடந்துவருகிறது. It is so every where. நடந்துஅடிபட்டிருக்கவேணும். We must be practised in any thing. நடக்கிறகாலம், s. Time of prosperity or influence, செல்காலம். நடந்தகாரியம்-நடந்தசமாசாரம்-நடந்த செய்தி, s. [sometimes நடந்தகதை.] Events, facts, transactions, authentic accounts. நடந்தநடக்கை, s. Proceedings. 2. Deportment. நடந்துகொள்ள, inf. To behave well or ill, commenly toward a superior. நடந்துவர, inf. To come walking. 2. To occur at all times. நடந்தேற, inf. To be accomplished, executed, performed, to come walking. 2. To occur at all times. நடந்தேறப்பண்ண, inf. To manage a thng for its success. நடபடி, s. [sometimes நடைபடி.] Act, conduct. நடப்பன, appel. n. (plu.) Those which walk, all moveable things--oppos. to நிற்பன, immoveable objects. (p.) நடக்கை, v. noun. Walk, behaviour, conduct, deportment, manners, செய்கை. 2. Course, career, ஒழுக்கம். (c.) நல்லார்பொல்லாரைநடக்கையாலறியலாம். The good and may be known by their conduct. நடத்தல், v. noun. Walking, behaving, &c. நடப்பு, v. noun. Going and coming, போக்குவரவு. 2. Behaviour, conduct, demeanour, நடக்கை. (c.) 3. [prov.] Influence, prosperity, செல்வாக்கு. 4. (loc.) Taking the badge of marriage from a widow, திருவாங்குகை. அவனவன்நடப்பதுக்குத்தக்கதுநடக்கும். Each one will get the fruit of his doings. நடப்பானகாலம், s. Time of prosperity. நடப்பானவழி, s. A frequented way. (c.) நடப்புக்காரன், s. [prov.] A man of influence or prosperity. 2. A customer. நடவாதகாரியம், s. An unusual thing. 2. An impossibility. (c.) நடவாதநடத்தை, s. Unprecedented conduct, action, folly, &c. 2. Immoral conduct.

nṭvai (p. 268) s. Path, road, way, வழி, 2. Turnstile, as கடவை, (சது.) 3. The extent of country, where a language prevails, வழங்குமிடம்; [ex நட.] 4. A transplanted tree, plant, grain, நடப்பட்டது; [ex நடு.] 5. A tree, தணக்குமரம், Gyrocarpus jacquine. 13) *

nantaṉ (p. 270) s. Nanda, foster father of Krishna, கண்ணன்தந்தை. 2. A son of மகா நந்தி, a prince, ஓரரசன். W. p. 453. NANDA. 3. The name of a shoe-maker who is reputed to have reigned as a king for three hours, and to have issued leather coin, அரசாண்டஓர்சக்கிலியன். நந்தன்தோற்காசுவழங்குகிறது. The leather coin of நந்தன் is current; said when a bad custom prevails. என்காரியமெல்லாம்நந்தன்படைவீடாய்ப்போயிற்று. My affairs are [ruined] like Nanda's camp. 6) *

nāṭu (p. 273) s. [Gen. நாட்டின்.] Country, kingdom, state, realm, இராச்சியம். 2. Rural or agricultural country, as distinguished from city, மருதநிலம். 3. Populated country or district, as distinguished from forest tracts, தேசம். (c.) 4. (சது.) Place, room, space, area, பரப்பு. 5. Locality, situation, இடம். 6. Earth, land, as distinguished from sea, பூமி. 7. The world, உலகம். 8. Side, region, quarter, பக்கம். --Note. The five principal countries of SouthernIndia, are: 1. தொண்டவளநாடு, Tonda; 2. சோழவளநாடு. Chola; 3. பாண்டிவளநாடு; Pandia; 4. கொங்குவளநாடு. Kongu; 5. மலைநாடு, Malyalam. Of districts are தொட்டியநாடு, Dottiya; நாஞ்சிநாடு, in Malyalam, and மறவ வாடு, the Marava province. நாடெங்கும்வாழக்கேடொன்றுமில்லை. When a country prospers, there is no insurrection. (Avv.) திருநாடு, s. A name of Vaikuntha the paradise of Vishnu. நாடுசார்நிலம், s. Ground adapted to the growth of rice. நாடுபடிதல், v. noun. Obeying, submitting as a country to its rulers, நாட் டார்வசப்படுதல். நாடுபடுதிரவியம், s. Country productions. See திரவியம். நாடோடி, appel. n. A vagrant, a vagabond, a stroller, நிலையற்றவன்; also நாடோடி யாய்த்திரிகிறவன். 2. [in comb.] Common to the country. நாடோடியாய்வழங்குகிறது. It is common. நாடோடிச்சொல்--நாடோடிப்பேச்சு, s. Words common in the country, provincial dialect, வழக்கச்சொல். நாடோடிப்பாஷை, s. The vernacular tongue, நாகரீகமற்றபாஷை. நாட்டமைதி, s. The settled state of a country, தேசத்தினமைவு. 2. Things promoting the prosperity of a state, in six particulars: 1. செல்வம், wealth; 2. விளை நிலம், corn-fields; 3. செங்கோல், a good government; 4. நோயின்மை, freedom from epidemics; 5. வளம், fruitfulness; 6. குறும் பின்மை, exemption from crime. (சது.) நாட்டவத்தனம், s. [prov.] Clownishness, rusticity, நாட்டுப்பாங்கு. நாட்டவன்--நாட்டான், s. A countryman, a clown. நாட்டாண்மை, s. [vul. நாட்டாமை.] Chieftaincy of a country, ஊராளுந்தன்மை. நாட்டாண்மைக்காரன், s. Chief of a country or village; a Natamagar. நாட்டாண்மைக்காரி, s. Wife of a Natamagar. 2. A proud forward woman. நாட்டாண்மைப்பண்ண, inf. To manage the office of a Natamagar. நாட்டார், s. [sing. நாட்டான்.] People of a country, தேய்த்தார். 2. Countrymen, rustics, நாட்டுப்புறத்தார். 3. Chief persons among the Vellala caste. நாட்டாள், s. [com. காட்டாள்.] A laborer, வேலைசெய்வோன். நாட்டாளுக்கொருநீட்டாளோ. Must a day laborer have a servent? நாட்டுக்கணக்கன், s. A village accountant. நாட்டுக்குற்றம், s. Things injurious to a country, pests, scourges, ஊருக்குள்ள தீங்கு.--One class is seven-fold: 1. தொட்டி யர், strolling jugglers, wizards, witches; 2. திருடர், thieves, robbers; 3. யானை, wild elephants; 4. பன்றி, wild hogs; 5. விட் டில், insects; 6. கிள்ளை, parrots; 7. பெரு மழை, excessive rain.--Another class is eight, fold: 1. விட்டில், locusts and insects; 2. தன்னரசு, anarchy; 3. வேற்ற ரசு, invasion by a foreign power; 4. யானை, elephants; 5. மிகுமழை, excessive rain; 6. மிகுகாற்று, high winds, tempests. 7. கிள்ளை, parrots; 8. நட்டம், dissipation or dancing. (சது.) நாட்டுச்சந்தம்--நாட்டுப்பாங்கு, s. Slovenly or rustic habits of dress, behavior or talk. நாட்டுச்சார்பு, s. Agricultural tracts, மருதநிலம். நாட்டுச்சிறப்பு, s. The excellencies, natural or artificial of a country, ஊர் வளம். நாட்டுப்புறம், s. Country parts. நாட்டுப்புறத்தார், s. [pl.] Rustics, unpolished persons. நாட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law, மருமகள். (Tanjore usage.) நாட்டுப்போங்கு--நாட்டுவழக்கம், s. The style, fashion, and manners of a country, ஊர்க்கடுத்தவிதம். 2. Rusticity, coarseness, அவிவேகவாடிக்கை. நாட்டுமட்டம், s. A country pony not from Pegu. நாட்டுவர்த்தமானம், s. The news of the Mofussil. நாட்டுவளப்பம்--நாட்டுவளம், s. Fertility of country, நாட்டின்சீர். 2. Good order of a country, as to its inhabitants, the animals, &c. நாட்டுவெள்ளரி, s. The wild Cucumber, of native or spontaneous growth. 66)

nīrmai (p. 277) s. State, condition, நிலைமை. 2. Nature, property, inherent quality, குணம். 3. Observance of proper-rules, or established customs, ஒப்புரவு. (p.) ஒருசொன்நீர்மையாய் வழங்குதல், v. noun. Being in use as one word. 268)

pẕmai (p. 302) s. Oldness, ancientness, antiquity, பூருவம். 2. What is antiquated, obsolete, old fashioned, வழங்காதொழிந்தது. 3. Staleness, vapidness, insipidness, சாரமின் மை. 4. An old saying, a proverb, முதுமொழி, 5. Old acquaintance, long established intimacy, வெகுநாட்பழக்கம். 6. Decay from age, சிதைவு. 7. Ancient history of a family, chronicle, பழங்கதை. 8. Long established usage or custom,மரபுபற்றிவருகை. (c.) பழங்கஞ்சி, s. Congy kept over night. பழங்கணக்கு, s. An old account, an account previously settled. 2. A thing out of use, obsolete, forgotten. பழங்கதை, s. An ancient story 2. A thing long passed by, disregarded, forgotten. பழங்கந்தை, s. Old rags, tatters. பழங்கலம், s. An old cup or plate. பழங்காடி, s. Liquids soured by keeping as ஆறுமாதக்காடி. பழங்காய்ச்சல்--பழஞ்சுரம், s. A chronic fever. பழங்கிடையன், s. [prov.] Old commodities. See கட்டுக்கிடை. பழஞ்சாதம்--பழஞ்சோறு, s. [also பழை யசாதம், பழையது. Boiled rice kept till next morning. பழஞ்சீலை--பழந்துணி, s. An old or worn out garment. பழஞ்சொல், s. As பழமொழி, 1. பழந்தரை s. Land long cultivated and worn out. பழநிலுவை, s. Balance of a former account. பழநெல், s. Old rice of the previous year. பழமலம், s. [com. பழையமலம்.] Excrement lodged too long in the bowels. பழமலை, s. A celebrated hill sacred to Siva, விருத்தாசலம். பழமனை, s. An old decayed house, பழையவீடு. 2. The site or ruins of a decayed house, இடித்தகட்டம். பழமைபாராட்ட, inf. To expatiate on former greatness and prosperity. 2. To extol one's ancestors. பழமைபேச, inf. To talk of things, customs, usages, &c., of one's ancestry, to the disparagement of others; used also in irony. பழமொழி, s. A old saying, a proverb, a maxim. 2. A law, ஓர்நீதிநூல். பழம்பகை, s. Old or hereditary hatred as நெடுநாட்பகை. 2. Cherished enmity. as தொந்தப்பகை. 3. Inveterate, natural hatred, as between the kite and the snake, இயற்கைப்பகை. பழம்பஞ்சாரம், s. That which is very old, as a bullock, horse, or garment. See பஞ்சாரம் 2. [in contempt.] A very old man or woman, மிகமுதியோர். பழம்பஞ்சுரம், s. A class of tunes, as பஞ்சுரம். பழம்பாடம்--பழையபாடம், s. An old lesson. 2. [fig.] Old lesson-day or the fourteenth of the month. பழம்புகையிலை, s. Old tobacco improved by keeping. பழம்புண், s. An old ulcer. பழம்புண்ணாளி, s. An old patient. 2. [fig.] An experienced man. பழம்பொருள், s. An old thing. 2. [fig.] The External, கடவுள். பழம்போக்கு--பழையபோக்கு, v. noun. An ancient or antiquated style. பழவடியார், s. Devotees of long standing 2. Persons of an ancient family. 3. Freed slaves; [ex அடியார்.] பழவினை, s. Long cherished malice, as பழம்பகை. 2. Deeds of former births, ஊழ்வினை. பழவேற்காடு, s. The name of a town, Pulicat, from வேல், a tree, ஓரூர். 73)

muẕm (p. 358) s. A cubit-measure, containing two spans, இருசாண்கொண்டது. (c.) இந்தப்புடவைமுழமில்லை. This cloth is not long. முழக்கட்டை, s. A short cloth; anything wanting the full measure. முழக்கோல், s. A land-measurer's rod of eight cubits. 2. A cubit-measure. 3. A mason's rule of two cubits, தச்சர் வழங்குங்கோல். முழங்கால், s. Knee-joint. முழங்காலைமுடக்கு. Bow the knees. முழங்காற்சில்--முழங்காற்சிப்பி, s. Cap of the knee, the knee-pan. முழங்காற்படியிட, inf. To kneel, to kneel down. முழங்கை, s. Elbow. முழத்தடி, s. A stick of a cubit's length. See பறையன். முழந்தாள்--முழந்து, s. Knee. (சது.) முழந்தாள்களையுமுள்ளங்கைகளையுமூன்றிக்கொண்டு நடக்கிறது. Creeping upon the hands and knees. முழந்தாட்கச்சு, s. A garter, 2. [prov.] A sort of half jacket, half pantaloons. முழமிட--முழம்போட, inf. to measure cloth, &c., with the arm. வெறுங்கைமுழம்போடாது. The arm alone does not measure out a cubit; a subject or instrument is necessary, so, cause and effect. 23)

moy (p. 367) s. A company, an assembly, a crowd, கூட்டம். 2. Pride, பெருமை. 3. A fight, war, battle, போர். 4. A field of battle, போர்க்களம். 5. A press, a throng, a swarm, மொய்ப்பு. 6. An elephant, யானை. 7.A beetle, வண்டு. (சது.) 8. Money given or subscribed in small sums, as to a new married couple, மணமுதலியவற்றில்வழங்குமொய். அவனுக்கதைமொய்யெழுதிவிட்டேன். I have lost that money; given it in vain. மொய்த்தாய், s. A mother, தாய். (சது.) மொய்ப்பணம், s. Money given in small sums, as மொய். மொய்யெழுத, inf. To subscribe small sums in charity. 31)

mōṭcam (p. 369) s. End; liberation. See மோக்கம். மோட்சகாலம்--மோட்சநாடி, s. Time when an eclipse ends. கிரகணம்விடுங்காலம். மோட்சசத்துரு, s. Obstacles of foes in the way to heaven, as given in the Agamas. மோட்சசத்துரு, 13. The thirteen hinderances to bliss. They are: 1. இராகம், passion; 2. துவேஷம், hatred; 3. காமம், lust, sexual desire; 4. குரோதம், malice; 5. உலோபம், avarice; 6. மோகம், licentiousness; 7. மதம், presumption; 8. மாத்சரி யம், envy; 9. ஈரிஷை, impatience; 1. அசூயை, calumny; 11. டம்பம்,pomposity; 12. தற்பம், self-importance; 13. அகங்காரம், pride, individuality. மோட்சசாம்பிராச்சியம், s. As மோட் சானந்தம். (Beschi.) மோட்சஞ்சேர--மோட்சமடைய, inf. To go to heaven, to gain heaven. மோட்சதீபம், s. Lights with attendant ceremonies for the dead, among the Lingavites, லிங்கதாரிகளுக்குள்வழங்குந்தீபம். மோட்சமண்டலம்--மோட்சலோகம், s. [Chris. usage.] The heavens. மோட்சமித்துரு, s. Aids to heaven. They are, சிரத்தை, devotion; 2. பத்தி, piety. மோட்சவாசம், s. Dwelling in heaven. மோட்சவாசிகள், s. Beatified souls. மோட்சவிளக்கு, s. [R. C. usage.] Lamps lighted for the dead; (lit.) the light of glorification. மோட்சவிளக்குக்காட்டுதல், v. noun. Setting a light for eight days, when a வீரசைவன், or a Pandaram (Who are not burned), is buried in a sitting posture. 2. Carrying a lamp or flambeau before a corpse, when taken out to be burnt. மோட்சானந்தம், s. Heavenly felicity. மோட்சோபாயம், s. Means for obtaining bliss; [ex உபாயம்.] மத்தியமோட்சம், s. Mean end of an eclipse. சுத்தமோட்சம், s. True end of an eclipse. 16) *