muṉṉiṭ (p. 361) inf. To put before; to advance, to go foremost, முந்த. 2. To succeed, be successful, அனுகூலமாக. 3. To meet one, எதிர்ப்பட. 4. To let another go first. 5. To be prompt, ready, forward, in a good sense, தலைப்பட. 6. To invoke, through one's intercession, துணை க்கொள்ள. உனக்குக்காரியமுன்னிடும். Your affair will succeed. நான்புறப்படவும்அவன்வந்துமுன்னிட்டான். He met me as I set out. வாசலிலவனைமுன்னிட்டுப்போனான். At the door, he let him go in first. (Beschi.) சுவாமிமுன்னிட்டுதவும். Lord! be present and help. ஒருவரைமுன்னிட்டுப்போகிறது. Going to one in the name of another. 2. Following behind one who goes in front. சுவாமியைமுன்னிட்டுக்கொண்டுபோ. May the Lord go before you! 2)