cātāẕai (p. 176) s. [prov.] Sea-weeds or the வாட்டாழை, so called when dead, floating or drifted ashore, ஓர்கடற்பூண்டு. 2. (fig.) A person without energy, பலவீனன்; [ex சா, dead, et தாழை.] 5)

vāṭṭāẕai (p. 383) s. A kind of sea-plant yielding an edible fruit; [ex வாள் et தாழை.] 48)