vcai (p. 374) s. A fault, defect, குற்றம். 2. Reproach, censure, (நீதி); blame, stigma, இ கழ்ச்சிச்சொல்; [corrup. of Sa. Vachalu, fault.] (சது.) வசையொழியவாழ்வாரேவாழ்வாரிசையொழியவாழ் வாரேவாழாதவர். The good alone truly prosper, those who thrive by wrong do not thrive. (குறள்.) வசைகவி, s. Satire, a lampoon, commonly அரம். 2. A Satirist. வசைபேச, inf. [prov. வசைவக்கணம் பேச.] To speak reproachfully. வசைவினை, s. Improper conduct. (p.) 56)