taṇṭu (p. 223) s. Stick, cudgel, bludgeon, staff of an ascetic, சன்னியாசித்தடி. 2. A club, as the weapon of Yama, and others, தண்டா யுதம். 3. Oar, paddle; also a setting pole, சவளமரம் (c.) 4. The Indian lute, வீணை. 5. Gemini of the Zodiac, மிதுனராசி. 6. A tube, or any thing tubular, துணையுடைப்பொ ருள். 7. Bambu, மூங்கில். 8. Palankeen. தண் டிகை. 9. Chamelion, பச்சோந்தி. 1. Weapons, ஆயுதப்பொது. 11. (c.) Army, troops, train, சேனை. 12. Petal of a flower, பூவிதழ். 13. Ridge, embankment in fields, causeway, வரம்பு. 14. (c.) The small gristly protuberance of the ear, the right being, ஆண்தண்டு, the left, பெண்தண்டு, செவித்தண்டு. 15. Stalk, stem, தாள். 16. [in combin.] Stands of a lamp, candlestick, விளக்குத்தண்டு. 17. The bridge, or bone of the nose, மூக்குத் தண்டு. 18. A frame for carrying images on men's shoulders, வாகனத்தண்டு. 19. Membrum virile, ஆண்குறி. (indecent.) தண்டிலேபோனால் ரண்டிலேஒன்று. Enlisting in the army is a doubtful step. தண்டாகாரம், s. [in Hindu astron.] The arranging of sea-shells (which are used for numbers) in a line beginning with units up to tens, hundreds, &c., or numbers placed one after another according to their local value-oppos. to சர்ப்பாகாரம். தண்டாயுதம், s. A club-weapon, தண்டு. தண்டாயுதன், s. The god Bhairava, as club-armed, வயிரவன்; also Ayanar, ஐயனார்; and Bhima, வீமன். தண்ாடயுதபாணி, s. An epithet of Subramanyan, as worshipped at Palaney. தண்டுகட்ட, inf. [prov.] To deprive one of the powers of virility by magic. தண்டுக்கீரை, s. A large sized herb. See கீரை. தண்டுக்கோல், s. [prov.] An oar, or setting pole. தண்டுப்பிளவை, s. A kind of scirrhous formation in the penis. தண்டுப்புற்று, s. An eating venereal ulcer, on the point of the penis. தண்டுப்பாதை, s. A military road. தண்டுவலிக்க--தண்டுபோட, inf. To row, to paddle. தண்டெடுத்துப்போக, inf. To conduct forth an army. (c.) தண்டெலும்பு, s. The spine, as முள்ள ந்தண்டு. தண்டொட்டி, appel. n. (com. தண்டட்டி.) A kind of female ear-ornament, மாதர்கா தணி; [ex தண்டு, et ஒட்டி] கீரைத்தண்டு, s. See under கீரை. மூக்கந்தண்டு, s. The bridge of the nose. வாழைத்தண்டு, s. Internal spadix of a plantain tree. விளக்குத்தண்டு, s. A candlestick. முன்தண்டு, s. The van-guard. பின்தண்டு, s. The rear. 2)

vāẕai (p. 386) s. Plantain tree, Musa paradisiaca--Note. Of வாழை are different varieties, இரசதாளிவாழை or commonly ரஸ்தாளி, that producing fruit of a sweet flavor; கதலிவாழை, another variety; கருவாழை, a black kind; கொட்டைவாழை, a plantain having seeds; செவ்வாழை, a red kind; பே யன்வாழை, an inferior kind, but medicinal; மொந்தன்வாழை, a large variety, ஆனைவாழை, உதிரிவாழை, மருத்துவவாழை, &c., are other varieties; பூவாழை and கானாவாழை are different plants, which see. வாழைக்கட்டை, s. The large bulbous root of the plantain tree. வாழைக்காய், s. An unripe plantain. வாழைக்குலை, s. An entire cluster of plantains. வாழைச்சீப்பு, s. A comb of plantains. வாழைத்தண்டு, s. Spadix of the plantain. See தண்டு. வாழைத்தாறு, s. A cluster of plantains. வாழைத்தோட்டம், s. A plantain-garden. வாழைநார், s. Fibres in the stem of the tree. வாழைப்பழம், s. Plantains. வாழைப்பூ, s. A flower of the plantain-tree, used for curry. வாழைமடல், s. [sometimes வாழைப் பட்டை.] s. The rind of the plantain stem. வாழைமரம், s. As வாழை. வாழையடிவாழை..... Plantains from one plantain-root--so a family. வாழையிலை, s. Plantain leaves used as an eating vessel. தொடைவாழை, s. A tumor on the thigh. See தொடை. 26)