umi (p. 62) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To become chaff, பதராக. 2. To become insipid, to spoiled as food, சாரமற. 3. To decay as flesh, dead bodies, the timbers of a house, &c., அழிய. This word is used chiefly in the past tense. வாழைப்பழமுமித்துப்போயிற்று. The plantains are become tasteless. வீட்டுவலிச்சலெல்லாமுக்கியுமித்துப்போயிற்று.... The house is totally decayed. இந்தமீனுப்புப்போடாதிருந்தாலுமித்துநாறிப்போம். If you do not salt this fish, it will become tainted. சோறுமித்துப்போயிற்று. The boiled rice is become insipid. 78)

ktli (p. 90) s. The plantain tree, வாழை, Musa paradisiaca. 2. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை. 3. (p.) A banner, a flag of distinction granted by authority, விருதுக்கொ டி. Wils. p. 185. KADALEE. 4. A plaything turned by the wind, a paper kite, காற்றாடி. 5. The தேற்றா tree. கதலிக்கிழங்கு, s. A plantain root. கதலிப்பூ, s. The flower of plantains, வாழைப்பூ. 2. (M. Dic.) Crude camphor, பச்சைக்கருப்பூரம். காட்டுக்கதலி, s. A kind of bitter wild plantains. கப்பற்கதலி, s. A kind of plantain. 35) *

cevvāẕai (p. 205) s. A red kind of plantain--oppos. to கருவாழை. (c.) செவ்வாழைப்பழம் s. The red plantain. 60)

toṭai (p. 262) s. The thigh, in which sense, for butcher's meat, are, பெருந்தொடை, the upper part of the thigh; பின்னந்தொடை, a hind-quarter; முன்னந்தொடை, a fore-quarter of a sheep, &c. 2. Flower-garland. பூமாலை. 3. Bow-string, நாண். 4. Arrow, அம்பு. 5. Surrounding wall, bulwark, fortification, மதிற்சுற்று. 6. Block projecting from a wall to support a beam, சுவர்ப்புறத்து நீண்டவுத்திரம். 7. A bunch of flowers, பூங் கொத்து. 8. Verse, poetry, பாட்டு. 9. A series, train, connexion, succession, tissue, composition, commonly poetic, தொடர்ச்சி. 1. Rhyme in poetry, செய்யுளுறுப்பினொன் று, [ex தொடு. (v.)--There are five classes of rhyme, each containing eight verieties, and three single ones making fortythree in all. The five classes are: 1. மோ னை, மோனைத்தொடை, the rhyming of the initial letter of the line or foot through the stanza. The varieties of this class are: 1. அடிமோனை, முதன்மோனை, rhyming of the initial in the foot of each line. 2. இணைமோனை, of the first two feet in each line. 3. பொழிப்புமோனை, of every other foot. 4. ஓரூஉமோனை, of the first and fourth foot. 5. கூழைமோனை, of all the feet in the line but the last. 6. மேற்கதுவாய்மோனை, in every foot bu the second. 7. கீழ்க்கதுவாய்மோனை, of all the feet but the penultimate. 8. முற்றுமோ னை, in every foot. II. இயைபு, இயைபுத்தொ டை, the rhyming of the last feet or letters in the lines. The varieties are: 1. அடிஇயைபு, முதலியைபு, rhyming of the last letter of the first foot in each line. 2. இணையியைபு, of the last letter of the first two feet. 3. பொழிப்பியைபு, of the last letter of every other foot. 4. ஓரூஉவியைபு, of the last letter in the first and fourth. 5. கூழை யியைபு, of the last letter in each foot except the last. 6. மேற்கதுவாயியைபு, in the last letter of every foot but the second. 7. கிழ்க்கதுவாயியைபு, of the last letter in every foot but the penultimate. 8. முற்றிழைபு, of the last letter in all the feet. III. எதுகை, எதுகைத்தொடை, rhyming of the second letter of every line in the stanza, comprising, 1. அடியெதுகை, முதலெதுகை, rhyming of the second letter of the first foot in each line. 2. இணையெதுகை, in the second letter of the two feet. 3. பொழிப்பெதுகை. that of every other foot. 4. ஓரூஉவேதுகை, that of the first fourth. 5. கூழையெது கை, that of all but the last. 6. மேற்கதுவா யெதுகை, that of all but the second. 7. கீழ்க்கதுவாயெதுகை, that of all but the penultimate. 8. முற்றெதுகை, in the second letter of all the feet. IV. முரண், முரண்டொ டை, a kind of poetry consisting of words taken in contrast, or by antithesis, as இருள்பரந்தன்னமாநீர்மருங்கின், நிலவுகுவிந்தன்னவெண் மணலொருசிறை, by the side of the waters, dark as the wide spread nocturnal gloom, the white sand appeared, as if the moonlight had formed itself into heaps. Of this there are eight varieties, as 1. அடிமுரண்,முதன் முரண், contrast in the first foot of the lines, with one another. 2. இணைமுரண், that in the first two feet of the lines. 3. பொ ழிப்புமுரண், that in every other foot of the lines. 4. ஓரூஉமுரண், that in the first and fourth. 5. கூழைமுரண், contrast in all but the last. 6. மேற்கதுவாய்முரண், in all but the second. 7. கீழ்க்கதுவாய்முரண், in all but the penultimate. 8. முற்றுமுரண், in all the feet. V. அளபெடைத்தொடை, rhyme formed by அளபெடை, or lengthening a letter for a verse, which are of eight varieties, as 1. அடி யளபெடை, முதலளபெடை, forming rhyme by அளபெடை, in the first of each line. 2. இணையளபெடை, in the first two feet. 3. பொ ழிப்பளபெடை in every other foot. 4. ஓரூஉவள பெடை, in the first and fourth. 5. கூழையள பெடை, in all but the last. 6. மேற்கதுவாயள பெடை, in all but the second. 7. கீழ்க்கது வாயளபெடை, in all but the penultimate. 8. முற்றளபெடை, in all the feet. VI. அந்தாதி, அந்தாதித்தொடை, rhyme by the occurrence of the last syllable, word or words in the stanza as the first of the sacceeding. VII. இரட்டைத்தொடை, by the repetition of the same in every foot through the line. VIII. செந்தொடை, poetry of numbers without rhyme, a kind of blank verse. For further particulars, see these in their respective places. தொடைமுறியஅடிக்க, inf. To break one's thigh in beating him. தொடைமேல்தொடைபோட, inf. To sit with one thigh on the other (deemed impolite.) தொடைதட்டிவெள்ளாழர், s. [in burlesque.] Barbers. தொடையகராதி, s. A division of சது ரகராதி, which see. தொடையிலேதட்ட, inf. To strike the thigh in token of bravery, defiance, admiration, surprize, &c. தொடையைநிமிண்ட, inf. To pinch the thigh as a punishment of a school boy, &c. தொடைவாழை, s. A tumor on the thigh near the groin. 2. [prov.] A shrub whose leaves are used to cure the tumor. தொடைவாழைப்புறப்பட்டுக்கிடக்கிறான். He lies sick of the thigh-tumor. தொடைவிகற்பம், s. The different species or varieties of rhyme. 46)

neṟi (p. 281) s. Swelling of the kernels, under the chin, or in the arm pits, &c., சுளுக்கு. 2. Temples, கண்மண்டைக்குழி. 3. Way, road, path, வழி. 4. Moral way, way of virtue, or religion, நீதிமார்க்கம். 5. Rectitude, propriety, morality, honesty, truth, chastity, யதார்த்தம். 6. Justice, equity, righteousness, நீதி. 7. Method, means, expedient, manner, விதம். 8. Rule, system, செவ்வை. 9. Row, order, line, series, வரிசை. 1. State of mind, spirit, temper, குணம். 11. [prov.] Commencement of each coat of the plantain trunk from the bottom, வாழைப்பட்டை யினடி. (c.) நெறியிலேபட்டுவிட்டது. It hit him on his temples, or on a glandular swelling. அவன்ஒருநெறியிலேநிற்கிறதில்லை. He is an unprincipled man. நெறிகட்ட--நெறியேற, inf. To swell as the glands or kernels of the neck, arm pits, &c.; sometimes நெறியிட. (c.) குட்டிச்சுவருக்குதேள்கொட்டக்கட்டுத்தறிக்கு நெறிகட்டுமா. If a scorpion stings a wall, will there be a swelling on the cow-post? i. e. irrelevant causes sould not be alleged. நெறிகுலைக்க, inf. To vitiate one's morals, &c. See குலை, v. நெறிகெட்டவன்--நெறிகேடன்--நெறி யில்லாதவன். appel. n. An unjust or immoral man. 2. One regardless of religious ceremonies, &c., நெறிகேடு, v. noun. Injustice, immorality. நெறிக்கோரை, s. A kind of grass, ஓர் கோரை. See நெறிநெட்டிக்கோரை. நெறிதப்ப--நெறிதவற, inf. To deviate from propriety, equity, or religious rule. நெறிநிற்க, inf. To adhere to the path of virtue or religion. (p.) நெறிநின்றார்நீடுவாழ்வார். The upright will prosper. (குறள்.) நெறிப்பட, inf. To be but in order. 2. To be established in a good, moral, or religious course. நெறிப்படி, adv. In order, according to method, custom, rule. நெறிப்படுத்த, inf. To put in order, &c., as the active of நெறிப்பட. நெறிமான், s. As நெறியுள்ளவன். (R.) நெறிமுறைமை, s. Rules of propriety, rectitude, equity. நெறியிலார், s. [pl.] The vulgar, the mean, the base, the lawless, கீழோர். நெறியுள்ளவன், appel. n. A man of integrity, a just man. 12)

noḷnoḷ (p. 283) --நொளுநொளு, க்கிற து, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [also நளுநொளு.] To be soft, slippery, as a snake, a leeth, a ripe fruit, &c., மிருதுவாக. 2. To be mashy, குழைய. (c.) நொளுநொளுத்தவாழைப்பழம். A plantain over-ripe. பாம்புநொளுநொளென்றிருக்கிறது. The snake is very soft and slippery. நொளுநொளுத்தபேச்சு. Wavering speech, shuffling talk. நொளுநொளெனல், v. noun. Being soft, lubricous, குழகுழவெனல். 29)

pcumai (p. 289) s. Greenness, verdure, rawness, பச்சை. 2. Coolness, moistness, freshness, செழுமை. 3. Elegance, beauty, pleasentness, குளிர்ச்சி. 4. Essence, substance, essential part of a thing, சாரம். 5. A greenish yellow, as distinguishing one of the two kinds of gold, பொன்னிறம். 6. A Cashmere shawl, also பசுமைச்சால்வை. 7. (சது.) Reality, truth, honesty, உண்மை. 8. (fig.) Easy circumstances, prosperity, செல்வம். (c.) உள்ளபசுமைசொல்லு. Speak to the point, declare the substance. பசுங்கதிர், s. The moon as cool rayed, சந்திரன்கதிர். 2. See கதிர். பசுங்கதிர்த்தே. The moon, or the cool rayed deity. (சது.) பசுங்கரந்தை, s. A plant. See கரந்தை. பசுங்காய், s. Rice or other grain in the ear but not quite ripe. 2. An unripe fruit. பசுங்காய்ப்பதம், s. A stage in the ripening of grain. பசுங்கிளி, s. As பைங்கிளி, under பசு. பசுங்குடி, s. A family of good extraction, of respectability. 2. See குடி. பசுங்கொற்றான், s. A creeper. பசுங்கோரை, s. A kind of grass. பசுந்தரை, s. Grassy ground, verdant filed, &c. பசுமையுள்ளவன்--பசையுள்ளவன், appel. n. A man in good circumstances. பசும்பயறு, s. [com. பாசிப்பயறு.] A kind of lentils, as பச்சைப்பயறு. பசும்பிடி, s. A species of ever-green, the பச்சிலை tree. See தமாலம். (சது.) பசும்புல், s. Green grass, green sward. 2. (சது.) Growing corn, விளைபயிர். பசும்புற்றரை, s. As பசுந்தரை. பசும்பொன், s. Fine gold. 2. Gold of a greenish yellow, as distinguished from செம்பொன். பச்சடி, s. A kind of seasoning for food, like pickles, ஓர்கறி. [Tel.] 2. [prov.] Prosperity, command of money, பாக்கி யம்; [ex பசுமை.]--Of பச்சடி, are பாகற்காய்ப் பச்சடி, pickle of பாகல் fruit; மாங்காய்ப்பச் சடி, mango pickle; வாழைப்பூப்பச்சடி, pickle of plantain flowers. பச்சடிகண்டால்ஒட்டடிமகளே. My daughter, if you see [your lover.] prosperous, thing to him. [spoken by a time-server.] பச்சடியன், s. [prov.] A white and black bull or cow. பச்சரிசி, s. Rice hulled without boiling; for flour, &c. See புழுங்கலரிசி. பச்சிலை, s. A kind of ever-green, the தமாலம். Xanthocymus pictorious. 2. A green fresh leaf, பச்சையிலை. 3. A medicament consisting of leaves, பசுமருந்து. பச்சிலைகிச்சிலிக்கிழங்கு. The medicament, and கிச்சிலி, an aromatic root. பச்சிலைச்சாறுபோலே. Hue of leaf-juice, a leaf juice green. பச்சிலைப்பாம்பு, s. [com. பச்சைப்பாம் பு.] A kind of green snake. பச்சிலைமருந்து, s. Leaves used medicinally. பச்சிலையோணான், s. [prov. for பச்சோ ணான், which see.] The chameleon. பச்சிறைச்சி, s. Raw meat, flesh, &c. 2. A raw sore, பச்சைப்புண். பச்சுடம்பு, s. The tender body of an infant, or of a woman after child-birth. 2. One still sore from small pox, &c. பச்செனல், v. noun. Being green, verdant, tender, or beautiful. பச்சென்றஉடம்பு. A tender and beautiful body--said of the female sex. பச்செனவு, v. noun. Greenness, verdure. பச்சை. 2. Moistness, dampness, sap, juice, ஈரம். 3. Plumpness, fulness, பொலிவு. பச்செனவானமரம். A verdant tree. உடம்பிலேசற்றும்பச்செனவில்லை. There is no flesh, no plumpness on him. பச்சோணான்--பச்சோந்தி, s. The green lizard, the chameleon; of which the desh is used in magic as a philter, &c. பச்சோலை, s. Green olas; also பச்சை யோலை. 47)

pṭṭai (p. 291) s. Bark of a tree, மரத்தோல். (சது.) 2. Coats forming the stalk of the plantain tree, வாழைப்பட்டை. 3. Gold or silver fringe, சரிகைப்பட்டை. 4. A stripe of streak, in general rather broad, பட் டைக்கோடு. 5. [in combin.] A flat part of the body, the shoulderblade. See. கைப்பட்டை, and தோட்பட்டை. 6. A thick fillet, web, &c., of gold thread, பொற்சரிகைப்பட்டி. 7. A collar of a shirt or cloak, a cape, கழுத் துப்பட்டை. 8. A palmyra timber, பனம் பட்டை. 9. [probably a change of பூட்டை.] A well-basket, இறைகூடை. 1. [in architecture.] A frieze, போதிகை. (Beschi.) 11. A rhomb, in gems, மணியிற்றீரும்பட்டை. 12. A broad folded seam, பட்டைத்தையல். 13. A small casket made of bark--as பொடிப்பட்டை. The compounds relating to a well-basket are of Jaffna. பட்டைக்கோலுதல், v. noun. [prov.] Making a well-basket of palmyra leaf. பட்டைக்காறை, s. An ornament for the neck, ஓர்கழுத்தணி. See காறை. பட்டைக்கிடங்கு--பட்டைக்குழி, s. A cavity at the bottom of a well. See. குழி. பட்டைசீவ--பட்டைதட்ட--பட்டையு ரிக்க. inf. The scrape off bark. பட்டைச்சாதம், s. Boiled rice moulded in a metal cup. See சாதம். பட்டைச்சாராயம், s. Arrack extracted from a bark. See சாராயம். பட்டைதீர, inf. [also பட்டையடிக்க.] To mark stripes of red and white on the walls of a Brahman's house and trees around. 2. See தீர், v. பட்டைத்தையல், s. As பட்டை, 12. பட்டைநாமம், s. A wide mark on the forehead. see நாமம். பட்டைமுட்டு, s. [prov.] Striking of the well-basket on the bottom from shallowness of water. பட்டையரைஞாண், s. A broad waistring. See அரைஞாண். பட்டைவிட்டுப்போதல், v. noun. The bark becoming loose. யோகப்பட்டை, s. A narrow stout web, used by a devotee to tie his knees in a sitting posture while he is engaged in meditation. 150) *

potti (p. 336) s. A garment of fibres, நார் மட்டி. 2. Cloth, சீலை. 3. [prov.] The unblown flower of the plantain, மடல்விரியாவாழைப்பூ. 4. The ear or cob of maize in the sheath, சோளப்பொத்தி. 5. An ear of corn in a sheath, தானியப்பொத்தி. 6. The young tender palmyra root, with the membrane about it, தோலுரியாதபனங்கிழங்கு. 7. [vul. also பொத்தித்தானம்.] Scrotum. 8. [for பொது.] Generality. பொத்தித்தோவத்தி, s. A garment of fibres, worn in making oblations; as பொத்தி, 1.

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *

vāẕai (p. 386) s. Plantain tree, Musa paradisiaca--Note. Of வாழை are different varieties, இரசதாளிவாழை or commonly ரஸ்தாளி, that producing fruit of a sweet flavor; கதலிவாழை, another variety; கருவாழை, a black kind; கொட்டைவாழை, a plantain having seeds; செவ்வாழை, a red kind; பே யன்வாழை, an inferior kind, but medicinal; மொந்தன்வாழை, a large variety, ஆனைவாழை, உதிரிவாழை, மருத்துவவாழை, &c., are other varieties; பூவாழை and கானாவாழை are different plants, which see. வாழைக்கட்டை, s. The large bulbous root of the plantain tree. வாழைக்காய், s. An unripe plantain. வாழைக்குலை, s. An entire cluster of plantains. வாழைச்சீப்பு, s. A comb of plantains. வாழைத்தண்டு, s. Spadix of the plantain. See தண்டு. வாழைத்தாறு, s. A cluster of plantains. வாழைத்தோட்டம், s. A plantain-garden. வாழைநார், s. Fibres in the stem of the tree. வாழைப்பழம், s. Plantains. வாழைப்பூ, s. A flower of the plantain-tree, used for curry. வாழைமடல், s. [sometimes வாழைப் பட்டை.] s. The rind of the plantain stem. வாழைமரம், s. As வாழை. வாழையடிவாழை..... Plantains from one plantain-root--so a family. வாழையிலை, s. Plantain leaves used as an eating vessel. தொடைவாழை, s. A tumor on the thigh. See தொடை. 26)