akaṭam (p. 1) s. [priv. அ et கடம், justice.] Injustice, அநீதி. 2. A wile, trick, விகடம். (c.) அகடவிகடம், s. Chicanery, stratagem, treachery, circumlocution, தட்டு மாற்று. *அகடன், s. An unjust, deceitful, treacherous man. 21) *

akṭvikṭm (p. 387) s. Chicanery. See அக டம். 26)

ettu (p. 73) கிறேன், எத்தினேன், வேன், எத்த, v. a. To inveigle, cheat, seduce, entrap, defraud, entangle by specious appearances, வஞ்சிக்க. 2. To coax, wheedle a child, &c., இதஞ்சொல்ல. என்னையெத்தியதைவாங்கிக்கொண்டான். Having deceived me, he obtained the thing. எத்தப்பார்க்க, inf. To intend deceiving. எத்திப்பறிக்க, inf. To obtain by deceit. எத்து, v. noun. Inveigling, seduction, cheating, deception by fair appearances, circumvention, வஞ்சகம். எத்துக்குட்பட்டவன், s. One who has been deceived. எத்தன், s. [vul.] An inveigler, a cheat, an impostor, வஞ்சகன். எத்துப்புத்தி, s. Deceptive advice, suggestions, &c. எத்துவாதம், s. Contradiction, அகடவிகடம். எத்துவாதம்பண்ண, inf. To contradict. எத்துவார்த்தை, s. Enticing words. 58)

kēli (p. 139) s. [vul.] Fun, jesting, joking, pleasantry, பரிகாசம். 2. Buffoonery, mimicry, விகடம். 3. Ridicule, derision, mockery, நிந்தை. (Sans. Keli.) கேலிக்கதை, s. An amusing story, a piece of fun. 2. Ridicule, derision. 3. Low ribaldry; foul language. கேலிக்காரன், s. A jester, a buffoon, a mimic. 2. A derider, a mocker. கேலிபண்ண, inf. To deride, to mock, to redicule. 2. To joke, to jest. 3. To play the baffoon, to mimic. 4. To confound, shame, baffle, asperse, defame. கேலித்தனம், s. Meanness of character of conduct, ridiculousness, censoriousness; jesting. 59)

pkṭi (p. 286) s. Mockery, sport, பரிகாசம். 2. Jest, witty repartee, விகடம். 3. A jester, a buffoon, அகசியக்காரன். See பகிடி. 9)

pakiṭi (p. 287) s. [also பகடி.] Jest, joke, wit, pun, repartee, விகடம். 2. Mockery, derision, scoffing, பரிகாசம். 2. A buffoon, a jester, a punster, பகடிக்காரன். [For the compounds, see கேலி.] See B'had'i. W. p. 611. பகிடியைப் பாம்புகடித்தாற்போலிருக்கிறது. It is like a jester bitten by a snake. பகடிக்கதை, s. A story told to excite laughter. 10) *

vikaṭam (p. 387) s. Diversity, obstruction, hinderance, வேறுபாடு. 2. That which is வானோர்கோமான், s. King of the celestials; an epithet of Indra, இந்திரன். வானோர்மாற்றலர், s. [pl.] Asuras, an enemies of the Suras, அசுரர். 2. Giants, இராக்ஷதர். (சது.) வானோர்வரம், 4. The four endowments of celestials: 1. இலகு, lightness; 2. சூக்கு மம், subtility; 3. அட்சயம், incorruptibility; 4. பிரகாசம், splendor. 18) *