cāram (p. 178) s. The sap of vegetables, juice, இரசம். 2. Savor, flavor, relish, sweetness, tastefulness, palatableness, இனிமை. 3. Essence, essential or vital part of a discourse, book, &c., கருத்து. 4. Strength, vigor, fertility in discourse; engagingness, interestingness, solidity, fulness of meaning, பயன். 5. The hard or solid part of a tree, மர வைரம். W. p. 92. SARA. 6. Metallic cement, நவச்சாரம். (சது.) 7. Washerman's lye, வண்ணான்காரம். 8. Ashes for lye, &c., காரச்சாம்பல். W. p. 263. KSHARA.. 9. Scaffolding for a building; sticks tied to the smaller branches of flower trees, serving as a scaffold for a person to stand on and gather flowers, சாரமரம். (c.) 1. (Sa. Chara, Sara.) Going, motion, course, progress in general, நடை. 11. [mostly in combination.] Motion or passage of the planets, கிரகசாரம். 12. (in combin.) Going into an immoral course of conduct, as in விபசாரம், அபசாரம், &c. 13. (in combin.) Passing, voiding, evacuating--as in அதிசா ரம். 14. Elevation, eminence, rising, high ground, மேடு. 15. The நிலாமுகி bird; (சது.) (perhaps from the நிகண்டு 'சாரமாம் நிலாமுகிப்பே ர்சகோரம்.') 16. The wild olive, இலுப்பை. 17. The Cashew-nut-tree, கொட்டைமுந்திரிகை. 18. The French honey-suckle, பாலடை. Hedysarum, L. சாரமில்லாதபேச்சு. Vain and empty discourse. சாரமெடுக்க, inf. To extract juice or virtue from herbs, &c. 2. To take the substance of a composition, discourse, &c. சாரமிறக்க, inf. To take down a scaffolding. 2. To express juice. 3. To swallow the juice of any thing chewed or dissolved in the mouth. சாரபூமி, s. Rich, fertile land. (Rare.) சாரமேற்ற, inf. To communicate or infuse virtue, savor, force, vigor, &c. சாரமற்ற, adj. Insipid, unsavory, unrelishable. 2. [in discourse.] Powerless, vapid, uninteresting, not sound, profound, forcible or impressive, &c., உருசி யற்ற. சாரமற்றவன், s. One without knowledge, learning, strength, vigor, property, merit of austerities, &c. சாரஞ்சுட, inf. To burn the milkhedge, prickly pear shrub, &c., to get their ashes for making lye. சாரத்தண்ணீர், s. Lye, காரத்தண்ணீர். சாரந்தெளிக்க, inf. To sprinkle lye on clothes to whiten them. சாரத்தின்சத்துரு, s. An egg, from its neutralizing qualities, முட்டை. சாரக்கட்டை, s. A temporary wall, made use of in turning an arch. (R.) சாரத்துளை, s. Scaffold-holes in a building. சாரம்போட--சாரங்கட்ட, inf. To erect a scaffolding. (c.) சாரஸ்திரி, s. [Com. சோரஸ்திரி.] A vicious woman, an adulteress, விபசாரி. (p.) சாரத்துவம், s. Adultery, விபசாரம். சாரவறுதி--சாரவிறுதி, v. noun. [prov.] Lightness, slightness--as of a blow, a fall, &c.; [ex சாரம், strength, et அறுதி or இறுதி, wanting.] சாரவறுதியாய்ப்பட்டது. It hit him but slightly. சாரவாக்கியம், s. [in astron.] A table or any tabular number in it for counting the progress of the planets.--Note. The letters of the alphabet are substituted for numbers with a view to assist the memory and secure correctness in the tables. Compare சாவாக்கியம். நீதிசாரம், s. A treatise on equity. ஓர் நூல். பாதசாரம், s. The progress of the planets, reckoned, by quartering the signs. குருசாரம், s. The progress of Jupiter in his orbit, வியாழனடை. 38) *

ciṟai (p. 189) s. A captive, a slave, அடிமை யானவள். 2. Captivity, slavery, bondage, incarceration, அடிமைத்தனம். 3. Guard, defence, safe-guard, watch, காவல். 4. Confinement, restraint, binding, தடை. 5. A beautiful but loose woman, விபசாரி. (c.) 6. Prison, jail, place of confinement, சிறைச்சா லை. (சது.) 7. Place, location, situation, இடம். 8. Fence, hedge, a surrounding wall, &c., மதில். 9. Wing, feather, plumage, இறகு. 1. Side, பக்கம். 11. A dam, a bank, நீர்க்கரை. அவளொருநல்லசிறை. She has meretricious beauty. ஒருசிறைசார்ந்தான். He inclined to one side. (p.) சிறைகொள்ளவந்தான். He came to buy slaves. சிறைக்களம்--சிறைக்கூடம்--சிறைச் சாலை, s. A place of captivity. 2. A prison. சிறைக்கோலம், s. State of captivity. சிறைசெய்ய, inf. To imprison, to confine; to limit the powers of the soul. 2. To capture men or animals. 3. To dam up water. (p.) சிறைச்சோறு, s. Food given to prisoners, or captives, in charity; one of the thirty-two அறம், acts of charity. சிறைத்தீர்வை, s. A tax on slaves. (R.) சிறைபோக, inf. To be exposed to plunder. (R.) சிறைபோனவர்கள். People led into captivity. சிறைபிடிக்க, inf. To take captive, to enslave. 2. To hold in slavery. சிறைப்பட, inf. To be enslaved, to be taken captive; to be ensnared--as animals, &c., 2. To be imprisoned or impounded as stolen, or strayed cattle, &c., 3. [prov.] To be laid up, to be mislaid, or forgotten. சிறைப்படுத்த--சிறைபடுத்த, inf. To enslave, to take captive. 2. To confine, to impound. 3. To take or encage birds, wild animals, &c. to ensnare. 4. To imprison, incarcerate. சிறைப்பாடு, v. noun. [prov.] Captivity, slavery, bondage, &c., as சிறை, 2, 4. 2. Being dropped, and lying untouched; as a thing lost. சிறைப்புறம், s. The outside of a fence, or wall, for secret prying, spying, &c. (p.) சிறைமீட்க, inf. To redeem from slavery or captivity, to ransom. சிறைமீட்பு, v. noun. Redemption from slavery, enfranchisement. சிறைமீள, inf. v. n. To go free as a slave by purchase, or otherwise. 2. v. a. [prov.] To ransom, சிறைமீட்க. சிறைமுறிய, inf. To burst--as a dam, banks, &c. (p.) சிறையாக்க, inf. To take captive; to captivate, enslave. சிறையிருந்துநோக, inf. To be in distress (imprisoned)--said of a woman longing for her absent husband. (c.) சிறையிருப்பு, v. noun. Captivity, slavery. 2. Imprisonment, incarceration. சிறையெடுக்க, inf. To take a woman for wife or concubine by force, or without the consent of her friends. 2. To purchase the freedom of a slave. சிறைவிட--சிறைவிடுக்க--சிறைநீக்க, inf. To release from captivity, slavery, or confinement, to enfranchise. சிறைவைக்க, inf. To imprison, to keep in prison. 2. To place captives in custody, &c. 58) *

curṇṭu (p. 195) கிறேன், சுரண்டினேன், வேன், சுரண்ட, v. a. (improp. சுறண்டு.) To scratch off, abrade, scrape off with a finger-nail, or an instrument; to erase, நகமுதலியவற்றினாற் சுரண்ட. 2. (fig.) To drain one's property away; to crave, solicit meanly, கவர. 3. To scratch or draw the tip of the finger lightly over one as a token or notice, சீ ண்ட. 4. To instigate, excite, தூண்ட. 5. To pick a quarrel, சண்டையுண்டாக்க. 6. (in burlesque.) To commit adultery, விபசாரஞ் செய்ய. (c.) சுரண்டித்தேய்க்க, inf. TO give a good rubbing to furniture, to scratch off the rough parts on a surface, to polish. சுரண்டியெழுத, inf. To write again, scraping off letters wrongly made. சுரண்டி, s. [prov.] A scraper. (Colloq.) சுரண்டிக்கொண்டுபோக, inf. To take away property by stratagem, importunity, &c. சுரண்டிவிட, inf. To excite. சுரண்டிச்சுரண்டிவர, inf. To pick quarrels. சுரண்டல்--சுரண்டுதல், v. noun. Scratching, scraping out, &c. 18)

cōram (p. 212) s. Stealing, pilfering, embezzling, theft; purloining, கனவு. W. p. 332. CHORA. 2. Unlawfulness, dishonesty, traud, வஞ்சனை. 3. Adultery, விபசா ரம். (c.) சோரகவி, s. A plagiarist who brings to his patron and hero an ode or poem of another as his own. 2. The poem of such a plagiarist. சோரங்கொடுக்க, inf. [prov.] To be suffering. 2. To be robbed of a wife's chastity. 3. To be cheated in a bargain. சோரஞ்செய்ய, inf. To steal, pilfer. 2. To be unfaithful to the marriage bed--on the part of a wife. சோரத்தனம்--சோரத்துவம், s. Thievishness. 2. Fraud, dishonesty. 3. Unfaithfulness of a wife. சொரநாயகன்--சோரபுருஷன், s. A married woman's paramour. (c.) சோரத்திரவியம், s. Stolen property, or wealth obtained by unfair means. சோரன்திரி, s. An unfaithful wife. சோரநாசம், s. (Almanac usage.) Destruction of thieves. சோரபயம்--சோரபஞ்சகம், s. Dread of thieves; danger of thieves, ascertained by astrological calculations showing it unsafe to set out on a journey at the given hour, கள்ளரைப்பற்றியசோசியம். சோரபுத்திரன், s. An illegitimate son. சோரப்பார்வை, s. Libidinous glance. சோரமள்ள, inf. [prov.] To take away by stealth, from a heap of grain, &c. சோரமார்க்கம், s. Unlawful conduct of a wife. (c.) சோரமார்க்கமாய்த்திரிய, inf. To be habitually lewd. சோரம்பண்ண--சோரமிட, inf. To abstract property by stealth. 2. To be unfaithful, as a goldsmith, who exchanges gold for inferior metal; to make counterfeit work. (c.) சோரம்போக, inf. To be abstracted, as property, by stealth. 2. To yield to paramours, as a married woman. (c.) சோரன், s. (plu. சோரர்.) A thief, pilferer, swindler, embezzler, கள்வன். 114)

pāratārikaṉ (p. 311) s. Adulterer, விபசாரன்; [ex பர et தாரம்.] W. p. 528. PARADARIKA.

piṟ (p. 318) adj. Outer, foreign, other மற்ற. பிறதாரம், s. Another's wife. பிறதேசம், s. A foreign country. See பிரதேசம். பிறபாஷை, s. A foreign language, அ ன்னியபாஷை. பிறநீங்கல், See புறநீங்கல். பிறநூன்முடிந்ததுதானுடன்படுதல், v. n. One of the thirty-two rules of criticism. See உத்தி. பிறமுகம், s. A strange face. பிறமுகம்பார்த்தல், v. noun. Committing adultery, விபசாரஞ்செய்தல். பிறவிடுதி, s. [prov.] Lodging near home, as one who leaves for a journey at an auspicious hour, and stops near to finish some business. பிறவினை, s. Lust, desire, காமம். 2. Sin--oppos. to அறம், பாவம். 3. A transitive verb--oppos. to தன்வினை, intransitive.--It includes the passive voice by reflex action, but தன்வினை has of course no passive. 18)

mārkkam (p. 351) s. A road, path, way, orbit, வழி. 2. Conduct, behavior, course of duty, religion, ஒழுக்கம். 3. The month of December, மார்கழி. W. p. 658. MARGA. 4. A street; a long street, நெடுந்தெரு. (சது.) 5. A kind of dance, ஓர்கூத்து. 6. A mode of beating time. See தாளப்பிரமாணம். எந்தமார்க்கமாய்ப்பிழைக்கிறான். How does he support himself? அதற்கொருமார்க்கம்பண்ணவேண்டும். You must find some way for it. அவன் அந்தமார்க்கமாய்ப்போய்விட்டான். He took that road. ஒருமார்க்கமாய்க்கிரகித்துக்கொண்டான். He has some what understood it, i. e. imperfectly. கிரகங்கள்தத்தம்மார்க்கங்களில் செல்லுகின்றன. The planets revolve in their orbits. அதொருமார்க்கமாய்ப்போயிற்று. The difficulty was in a manner settled. அவர்கள்வெகுமார்க்கமாய்ப்பேசிக்கொள்ளுகிறார்கள். They speak to one another very politely. அமார்க்கம், s. Irreligion. கிறிஸ்துமார்க்கம், s. Christianity, the christian religion. சன்னியாசமார்க்கம், s. Celibacy. சமுசாரமார்க்கம், s. Conjugal life. சன்மார்க்கம், s. Morality. துன்மார்க்கம், s. A wicked course. விபசாரமார்க்கம், s. Adultery. மார்க்கசகாயதேவர், s. A distinguished poet called வரகவி. Of his compositions, only பிள்ளைத்தமிழ் on the childhood of Skanda, remains. மார்க்கந்தப்பினவன், appel. n. An unprincipled man, one out of the right way. மார்க்கப்படுத்த--மார்க்கம்பண்ண, inf. To seek means. 2. To set in order. மார்க்கமாய், adv. Orderly, in the right way. மார்க்கமாய்ப்போகிறது. Going in the right path. 2. [in contempt.] Acting hypocritically. 28) *

vipacāram (p. 394) s. (contrac. of வியபிசாரம்.] Incontinence, unchastity, fornication, adultery, வேசித்தனம். (c.) விபசாரக்கள்ளன்--விபசாரன், s. An adulterer. விபசாரம்பண்ண, inf. To commit adultery. விபசாரி, s. [fem.] An adulteress. 60) *

viypicārm (p. 396) s. [com. விபசாரம்.] Doing what is prohibited, hence adultery, fornication. W. p. 815. VYAB'HICHARA. வியபிசாரி, s. A prostitute, as விபசாரி. (பஞ்.) 2)