āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

panti (p. 294) s. Row, line, order, series, rank, ஒழுங்கு. See பத்தி. 2. Row of guests as seated to eat, விருந்தினர்பந்தி. (c.) W. p. 491. PANGTI. 3. Arrangement or row of horses or elephants in a stand, stable, stall or stand, for horses, or elephants, லா யம்.--Of பந்தி, row of guests, are உட்பந்தி, the chief row; புறப்பந்தி, separate row; கடைப் பந்தி, the lower and தலைப்பந்தி, the head row. பந்திகலைதல்-பந்திகுலைதல், v. noun. Disturbing of guests so that they refuse to eat. பந்திநடத்த, inf. To treat guests, supplying them with food. பந்திபந்தியாய்நிற்க, inf. To stand in a row. பந்திபரிமாற, inf. To distribute food at the feast. பந்திபேதம், s. Causing the guests to eat in different parties. பந்திபோசனம், s. Meal of a company. பந்திப்பாய், s. A long narrow mat for seating guests. பந்திப்பாவாடை, s. Cloth for a row of guests to sit on. பந்தியிருக்க--பந்தியிலிருக்க, inf. To sit in a row at table. பந்தியிலிருந்துதள்ள, inf. To exclude one from the social meal, for disgracing himself. பந்தியேற்ற, inf. To raise one in rank by attending his marriage festival, eating with him as an equal. பந்தியைவிட்டெழுந்திருக்குதல், v. noun. Rising up from a company of guests before all have done eating; considered in insult. பந்திவஞ்சனை, s. Partiality in dealing out food to guests. பந்திவிசாரணை, s. Supplying the guests and superintending them. பந்திவைக்க-பந்தியமர்த்த-பந்தியிருத்த, inf. To seat guests at a feast. இடுகிறவன்தன்னாளானால் தலைப்பந்தியிலிருந்தா லென்ன, கடைப்பந்தியிலிருந்தாலென்ன. If the giver of the feast be a friend, no matter whether the place at table be higher or lower. 92)

putiy (p. 324) adj. New; [ex புதுமை.] புதியது, s. Any thing new, or modern, புதிது. 2. Fresh boiled rice as distinguished from that boiled over night, fresh food--oppos. to பழையது, பகலுணவு. புதியமனிதன்--புதியவன், s. A novice, a beginner, a stranger; one new in office, &c. புதியர்--புதியோர், s. [pl.] Guests, visitors- either strangers, or persons, having long been absent, விருந்தினர். புதியவர், s. [pl.] New comers. 2. Guests, visitors, விருந்தினர். புதியவரைக்கண்டுபழையவரைக்கைவிடுகிறதா... Should old friends be forsaken for new? புதியனபுகுதல், v. noun. Adopting or introducing new forms of speech, new fashions, customs, &c., புதியவற்றைப்பயிலல். 11)

viruntu (p. 398) s. A feast, a banquet, அதிதியர்க் கிடுமுணவு. 2. A guest, அதிதி. (c.) 3. A novelty, புதுமை. (சது.) 4. One of the eight beauties of composition. See வனப்பு. என்வீட்டுக்குவந்தவிருந்தைஅயல்வீட்டுக்குப்போவெ ன்னலாமா. Is it to send a guest to a neighbour's house? விருந்தர்--விருந்தினர், s. New comers, புதியர். (சது.) 2. Guests, அதிதியர். (p.) விருந்தாட--விருந்துண்ண, inf. To feast. விருந்தாடி--விருந்தாளி, s. A guest. விருந்திட--விருந்துவைக்க, inf. [poet. விருந்தோம்ப,.] To give a feast, to show hospitability. விருந்துசொல்ல--விருந்துக்கழைக்க, inf. To invite to a feast. விருந்துபுறந்தர, inf. To feel indisposed to be hospitable to guests. (p.) விருந்தோம்பல், v. noun. Hospitality. (குறள்.) 25) *