oẕi (p. 84) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to cease, to make an end of, to finish, முடிக்க. 2. To put away, divest, cast off, remove, dismiss, expel, banish, repudiate. divorce, exclude, explode, displace, dislodge, தள்ள. 3. To except, exempt, avoid, omit, தவிர்க்க. 4. To clear out make empty, vacate, exhaust, தீர்க்க. 5. To ruin property, circumstances, &c., அழிக்க. 6. To kill, destroy, கொல்ல. 7. To renounce, relinquish, dispense with, துறக்க. (p.) கோதாட்டொழி. Relinquish sinful amusements. (ஔவை.) ஒழித்துப்போட, inf. To turn out, to remove. என்னையொழித்துப்போட்டான். He has ruined me. பாரமொழிக்க, inf. To disburden. உணவொழிக்க, inf. To dispense with food--as in fasting. ஒழிப்பு, v. noun. Removing, divesting, expulsion, emission, ஒழிக்கை. 7)

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

tvir (p. 228) --தவிரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், தவிர, v. n. and v. a. To abstain, refrain from, நீங்க. 2. To shun, avoid, decline, renounce, அகல. 3. To be omitted, excepted, dispensed with, கழிய. 4. To leave, forsake, relinguish, விலக. 5. To cease, to become extinct, ஒழிய. 6. To be hindered, prevented, impeded, frustrated, தடைபட. 7. To subside, abate, தணிய. 8. To desist, forbear, omit, discontinue, விட. பாவத்தைத்தவிர்க்க, inf. To abstain from vice. தவிர, inf. Except, unless, but, besides, exclusive of, நீங்க. ஒன்றுதவிரஎல்லாங்கொண்டுவா. Bring all but one. அதுதவிர--அதைத்தவிர. Except that. அதுவுந்தவிர. Besides that, moreover, futhermore. தவிராக்கவலை, s. Unceasing anxiety, sorrow. தவிர்வு, v. noun. Abstaining from, shunning, avoiding, நீங்குதல்,. 2. Exception, omission, exemption, விலக்குகை. 3. Relinquishment, விடல். 4. Cessation, ஒழிதல். 5. Excluding, secluding, dispelling, removing, அகற்றல். (p.) 15)

tvir (p. 228) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put away, remove, dispel, to chase away, to expel, to exclude, நீக்க. 2. To clear off, to discontinue, விட்டுவிட. 3. To check, hinder, interrupt, prevent, frustrate, தடைசெய்ய. 4. To bring to an end, to terminate, முடிக்க. 5. To remit, liquidate, கடன்தீர்க்க. 6. To omit, to dispense with, to free from, கழிக்க. (c.) செய்காரியந்தவிர்காரியம்அறியவேண்டும். It is necessary to know what should be done, and what left undone. குறும்பைத்தவிர்க்குங்குடிதாங்கி. They king, who can put an end to one's poverty. (p.) பொல்லாங்கென்பவையெல்லாந்தவிர். Avoid all that is wrong. (Avv.) சாப்பாட்டைத்தவிர்க்க, inf. To omit a meal. தவிர்காரியம், s. That which is to be omitted. 2. That which is left undone. தவிர்ப்பு, v. noun. Putting away rejecting, excluding, omitting, prevention, relinquishment &c. 16)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

pāvam (p. 313) s. [St. பாபம்.] Sin, vice, evil, crime, தீமை. 2. Demerit, accumulated results of evil actions attaching to the soul, தீவினை. 3. Misfortune, as the result of former actions, but often spoken in burlesque, அதிஷ்டவீனம். (c.) பாவகாரி, s. (St.) A sinner, பாவி. பாவங்கட்டுப்படுதல், v. noun. The accumulation of sin. பாவசங்கீர்த்தனம்-பாவசங்கீர்த்தனை, s. [R. Cath. use.] Confession of sin. பாவசென்மம், s. As பாவயோனி. பாவசேடம், s. Remains of sin attaching to holy persons, பாவத்தின்மீதி. 2. Remaining demerit of souls at the close of a term of existence, to be expiated afterwards, ஊழின்மீதி. பாவச்சடம்--பாவசரீரம், s. Bodies assumed as the effect of former actions. பாவச்சுமை, s. The burden of sin; accumulated evil to be expiated by suffering. பாவஞ்சுமக்க, inf. To contract sin. See சும, v. பாவஞ்செய்ய, inf. To sin, to do evil. பாவஞ்செய்தகுடி. A distressed family --(lit.) who suffer the consequences of former sins. பாவட்சயம்--பாவக்ஷயம், s. Destruction of the accumulated demerit of sin attaching to the soul; [ex க்ஷயம்.] பாவநாசம், s. Removal or expiation of sin. 2. As பாவவிநாசம். பாவந்தவிர்க்க, inf. [also பாவத்தைத்த விர்க்க.] To abstain from vice. பாவந்தீர்க்க, inf. To remove, sin, to expiate evil attached to the soul. பாவந்தீர்தல், v. noun. Expiating the evil attached to souls, commonly by suffering. பாவநிவாரணம்--பாவநிவிர்த்தி, s. As பாவநாசம். பாவம்பலிக்க, inf. To end in suffering --as sin. பாவபுண்ணியம், s. Vice and virtue. பாவபுண்ணியவழக்கம், 3, s. Three adjuncts of sin: 1. Doing, செய்தல். 2. Inciting, செய்வித்தல். 3. Consenting, உட ன்படல். பாவமன்னிப்பு, v. noun. [Chris. usage.] Pardon of sin. பாவமூர்த்திகள், s. The vile, the base; they whose very shape is the effect of sin, பாவத்திலுற்பவித்தோர். 2. The hunters, they who live by the chase, வேடர். பாவம்பழி, s. Sin and guilt. பாவயோனி, s. A sinful birth, பாவப் பிறப்பு. பாவவாளி, s. A sinner, பாவி. (Colloq.) பாவவிநாசம், s. Expiation of sin, பா வமன்னிப்பு. 2. A sacred bathing place, ஓர்தீர்த்தம். 3. A sacred place, ஓர்ஸ்தலம். பாவாத்துமா, s. A sinful soul, the result of the evils of former births. 2. A sinner, one given to evil practices. பாவி, s. [mas. and fem.] A sinner, a perpetrator of evil deeds. 2. One suffering for the evils of former births, தீவினையனுபவிப்போன். 3. See பாவம், nature. 25) *

vilkku (p. 398) கிறேன், விலக்கினேன், வேன், க்க, v. a. To turn aside, to divert, to avert; to cause to leave, அகலச்செய்ய. 2. To eschew, to discard, தவிர்க்க. (நீதி.) 3. [fig.] To forbid, prohibit; to check, retard, obstruct. (Ell. 263.) 4. To repudiate; to endeavor to prevent by arguments, irony, &c., மறிக்க. நான்அவர்களிரண்டுபேரையும்விலக்கிவிட்டேன். I separated them when quarrelling. விலக்கணி, s. A rhetorical embellishment. விலக்கு, v. noun. Prohibition, exception, hinderance, மறிப்பு.--oppos. to விதி. 2. Error, fault, வழு. (நன்.) 48)