alku (p. 27) s. The blade of a weapon or instrument, the top or head of an arrow, ஆயுதத்தினலகு. 2. Weapon, arms in general, ஆயுதப்பொது. 3. Glow worm, மின் மினி. 4. A bird's beak, பறவைமூக்கு. 5. An ear of rice or other grain, பயிர்க்கதிர். 6. Number, calculation, எண். 7. Poetic numbers of feet or syllables, செய்யுளலகு. 8. Cowries, small shells used as signs of numbers in reckoning, பலகறை. 9. Seeds of மகிழ் tree, மகிழம்விதை, Mimusops elengi, L. 1. Grains of paddy, நென்மணி. 11. A broom, a besom, துடைப்பம். (p.) 12. (c.) The mandibles, jaws, கொடிறு. 13. [prov.] Breadth, extension, விசாலம். 14. A weaver's stay or staff to adjust a warp, நெசவுநூற் பாவினலகு. அரணை அலகுதிறக்கிறதில்லை. The eft does not bite, (lit.) does not open its jaws. அலகிட, inf. To reckon, compute, number, கணக்குப்பார்க்க. 2. To measure verse, scan, செய்யுட்கோசையூட்டும்பொருட்ட லகிட. 3. To sweep the sacred precincts of a temple as one of the duties of the சரிதைக்காரன், or religionist of the lowest degree in the Siva system, கோயிலலகிட. அலகுகட்ட, inf. To bind (charm) the mouth of a serpent, a dog, &c. 2. To charm a weapon to prevent its cutting, &c. 3. To settle an account. அலகுகழிக்க, inf. To subtract or deduct a number in reckoning with kernels, seeds, &c. அலகுகிட்டுகை, v. noun. Having the lock-jaw. அலகுகூடை, s. A basket made of twigs closely twisted together, used to draw water. அலகுநிலை, s. The result of a reckoning, as the sum in addition, product in multiplication, &c. அலகுநிறுத்தல், v. noun. Placing a sword upright. This is a ceremony performed in the pagoda of துரோபதை, before the festival in honor to her is commenced. A sword is set up--the point downwards-- on the side of a vessel filled with water, and if it does not move, they think that the ceremony will be attended with success. This is also done in private houses. அலகுபருப்பு, s. A kind of pea. அலகுபனை, s. The long, flat leaved palmyra, Borassus flabelliformis, L. அலகுபாக்கு, s. Betel-nut sliced thin and boiled in water in which its husk has been boiled, giving it a reddish hue. அலகுபோட, inf. To perform a penance, in which the tongue is pierced with an iron wire, strings are drawn through the sides of the loins, or the breast cut with a knife. (c.) அலகுப்பூட்டு, v. noun. Closing the mouth in penance. அலகுவிறைப்பு, v. noun. Becoming cold and stiff as the jaws in childbirth, fits, hunger, &c. வேப்பலகு, s. The rib or small stalk of the leaves of the margosa tree. திருவலகு, s. A broom used in pagodas. சோற்றலகு, s. A sort of rice strainer, made of ribs of palm leaves. 23)

iṟaicci (p. 57) s. Flesh, meat, மாமிசம். 2. One of the seven constituent parts of the body. See தாது. இறைச்சிகுத்தி, s. A spit. இறைச்சிப்பொருள், s. The properties, productions derived from the கருப்பொருள் of a soil. (See அகப்பொருள்.) 2. [in rhetoric.] A figurative mode of speech by which a country is described in relation to the productions or properties derived from its கருப்பொருள்--as குறிஞ்சிப்பூக்கொண்டு பெருந்தேனிழைக்குநாடு, a country enriched with the sweetest honey extracted from its mountainflowers. (இலக்கண விளக்கம், அகத்திணையியல், 7th rule.) ஆட்டிறைச்சி, s. Mutton. சூட்டிறைச்சி, s. Warm meat. மாட்டிறைச்சி, s. Beef. பன்றியிறைச்சி, s. Pork. சுட்டவிறைச்சி, s. Roasted meat. 34)

ōṭu (p. 84) கிறேன், ஓடினேன், வேன், ஓட, v. n. To run, flee, flee away, pass quickly, விரைந்துசெல்ல. 2. [used with the impers. terminations.] To grow long, extend, be long, go far, நீள. 3. To divide, split, crack, வெடிக்க. ஓடவுமாட்டான் பிடியுங்கொடான். He will neither run, nor suffer himself to be caught. அவனுக்குஎழுத்துநடையோடாது. He cannot read freely. ஊரோடுகையிலொக்கவோடு. Run when your fellow-countrymen do; i. e. do as others do. வேரோடுகிறது. The root runs (into the ground). கப்பலோடுகிறது. The ship is sailing, is under sail. ஓடவைத்தல், v. noun. Refining metals, புடம்வைத்தல். இழிவினோடொன்றிநின்றவாடகத்தையோடவைக் குமாறுபோல். As refining gold spoiled by mixture with the same metal of inferior quality. (பார.) ஓடவைத்தபொன், s. Refined gold. ஓடாணி, s. [in jewelry.] A pin or bolt passed into an ornament as a fastening, ஆபரணக்கடைப்பூட்டு. ஓடித்திரிய, inf. To run about. 2. To assume airs. 3. To take great pains, &c., to attain an object. ஓடிப்படர, inf. To run and spread as a creeper. ஓடிப்பிடிக்க, inf. To overtake in running. ஓடிப்போக, inf. To run away. ஓடியாடிப்பார்க்க, inf. To go about, to endeavor. அவன்ஒருஉத்தியோகத்திற்கோடியாடிப்பார்க்கிறா ன். He goes about in pursuit of a situation. ஓடியுறைய, inf. To congeal gradually, இறுக--chiefly used in the past. கஷாயமெல்லாமோடியுறைந்தது. The decoction is all congealed. ஓடிவர, inf. To approach at a running pace. ஓடிவிறைக்க, inf. To extend--as stiffness over the body through cold, முழுதும்விறைக்க. ஓடிவெளிக்க, inf. [prov.] To be dispelled--as clouds; to clear--as the sky, முகில்பரந்தொழிய. 2. To be discovered--as fraud, theft, &c., களவுவெளிப்பட. அவர்வஞ்சகமெல்லாமோடிவெளித்துப்போயிற்று. He has discovered the imposition, &c. மழையோடிவெளித்துப்போயிற்று. The appearance of rain is past away, the sky is become clear. ஓடுதாவடி, s. Bustle and confusion in preparing--as for a journey, &c., going abroad--as for business, &c., in a time of bustle, &c., கலக்கம். ஓடுதாவடிப்படுதல், v. noun. Being in a bustle--as in preparing for a journey, &c. ஓடுபந்தல், s. [prov.] A moveable canopy supported on cords, &c., நடைக் காவணம். ஓடுவிப்புருதி, s. A running cancer, ஓர்புண். ஓட்டம், v. noun. Running, flight, galloping, speeding, ஓடுமோட்டம். 2. Current, flowing, course, pace, drift, நீரோட் டம். 3. Defeat, rout, retreat, flight, தோல்வி. அங்கேநானெடுத்தஓட்டமிங்கேவந்தோய்ந்தது... I ran all the way hither. அவனுக்கெழுத்தோட்டமில்லை. He does not read fluently. ஓரோட்டமாய்வா. Come at once, come without halting, do not stay on the way. ஓட்டங்காட்ட, inf. To lead the way, to precede inducing others to follow. ஓட்டமாகவோட, inf. To run with great speed. ஓட்டமெடுக்க-ஓட்டம்பிடிக்க, inf. To set out running, start out with speed, to flee; to begin to run. நீரோட்டம், s. A current, a stream. 78)

kūtl (p. 133) s. [prop. கூதிர். in Madras, ஊதல்.] Cold as felt--the effect in distinction from its cause, குளிர். 2. Chills before an intermittent fever, காய்ச்சற்குளிர். அறநனைந்தவருக்குக்கூதலென்ன. No cold to them that are completely wet; i. e. no fear or shame to the desperately wicked. கூதல்விறைக்க, inf. To stiffen with cold--hyperbolically, for very cold. கூதற்காய, inf. To warm one's self. 32)

kaiviṟaittl (p. 144) v. noun. Stiffness of the hands by writing or other exercise, or by disease. 4)

koti (p. 146) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To boil, bubble up from heat; to effervesce; to ferment, பொங்க. 2. To feel hot to the touch, to feel hot in the body, சுட. 3. To have a slight fever in the system; to burn with fever, சுரங்காய. 4. To have slight diarrh&oe;a from heat or cold, வயிறுநழுக்க. 5. To throb with pain, கடுக்க. 6. To be inflamed with anger; to be offended. கோபிக்க. 7. To yearn, to be moved with pity, sorrow, &c., பரிதபிக்க. 8. To burn, to be affected with pain--as the heart, மனநோக. 9. To be heated--as the ground, fruits, &c., by a slight shower after a dry weather, நிலமுதலியகொதிக்க. என்மனங்கொதிக்கிறது. My heart burns; I am grieved, I feel jealous. கொதிகஞ்சி, s. Heated conjee. கொதிகருப்பநீர், s. [prov.] Heated sweet toddy. கொதிதண்ணீர், s. Seething water with rice. 2. Boiling water, வெந்நீர். கொதிக்கவைக்க, inf. To set to boil. 2. To boil slightly and hastily. 2. To cook curry, &c., in small quantities, showing the haste or poverty of the person. கொதிகொதிக்க, inf. To bubble up--as boiling rice. கொதிகொதியென, inf. [impr. கொது கொதென.] To throb. கொதிப்பு--கொதியல், v. noun. Boiling, bubbling up, effervescence, பொங்குகை. 2. Raging, angry feeling, மூர்க்கம். 3. Throbbing, துடிப்பு. 4. Heat of fever, காய்ச்சல். 5. Heat, சூடு. கொதிப்பெடுக்க, inf. To begin to bubble. கொதிப்பிக்க, inf. (Causative of கொதி.) To cause to boil, to boil, கொதிக்கப்பண்ண. 2. To cook hastily and slightly, விறைவிற் சமைக்க. 58)

cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

timir (p. 238) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be benumbed, as a limb, to be paralyzed. விறைக்க. 2. To grow stiff, as persons, from obesity, கொழுப்பினால்முரணுற. 3. To be stupified , to have the faculties suspended by consternation, &c., மரக்க. (c.) 4. [local.] To loath food, &c., அருக்களிக்க. என்கால்திமிர்த்தது. My foot is numb from want of circulation of the blood. திமிர்த்துவைக்க, inf. [local.] To shake and fill a measure, தணித்துவைக்க. திமிர்ப்பு--திமிர்ச்சி, v. noun. Numbness, stiffness, rigidness, விறைப்பு. 92)

tēṟu (p. 260) கிறேன், தேறினேன், வேன், தேற, v. n. To recover strength, vigor, &c.,-as persons, beasts, plants, to grow well-as vegetation; to thrive, improve, செழிக்க. 2. To recover from swooning, intoxication, drooping, தெளிய. 3. To be comforted, consoled, solaced, soothed; to recover from fear, to cheer up, take courage, தைரியங்கொள்ள. 4. To make proficiency, arrive at perfection in a lesson, or in an art, &c., அதிகரிக்க. 5. To be through, accomplished, celebrated, perfect, mature, clear as the mind, to come to perfection, maturity, முதிர. 6. To prove, to result, to amount to--as profit, to turn out clear, பலிக்க. (c.) 7. To become stiff, hard, &c.,as boiled rice, fruits, &c., when cole, சோறு முதலியவிறைக்க. 8. To stay, abide, தங்க. (சது.) 9. v. a. To form as opinion, to ascertain, to arrive at certainty, நிச்சயிக்க. 1. To confide, trust in, நம்ப. ஒருமுழந்தேறும். There will be one cubit clear. தேறலர்--தேறலார், s. Foes, enemies, பகைவர். 2. Ignorant persons, அறியாதார். தேறவிசாரிக்க, inf. [also தீரவிசாரிக்க.] To Investigate throughly so as to be certain. தேறாமை, v. noun. (neg.) Uncertainty, unfruitfulness, unsteadiness. தேறார், appel. n. An தேறலர். தேறின எழுத்து, s. A finished handwriting. See under எழுத்து. தேறினகட்டை, s. (fig. in cant.) an experienced person. தேறினகாய், s. A nearly ripe fruit. தேறினபயிர், s. Thriving vegetation. தேறினபுத்தி, s. Improved intellect. 2. Good parts. தேறினவன், appel. n. A man well versed in an art, a man of experience. தேறுகடை, s. Settlement, finishing, தீர்மானம். தேறுகடைபண்ண, inf. To make a settlement, come to a decision. தேறுசூடு, s. [prov.] Branding cattle to promote their fattening, தெளிவுசூடு. 2. Brand on cattle. தேறுதலை, s. [vul.] Courage, தைரியம். 2. Comfort, ஆறுதல். தேறுநர், s. The learned, கற்றோர். 2. Trust-worthy persons, நம்பத்தக்கவர். (p.) படிப்பிலேதேற, inf. To make great proficiency in learning, to excel in study. மனந்தேற, inf. To be comforted, consoled, &c. 2. To become sure, certain. தேறல்--தேறுதல், v. noun. Certainty, நிச்சயம். 2. Determination, finishing of a business, துணிவு. 3. Staying, standing, தங்கல். (சது.) 4. Relief from sickness, குணமாதல். 5. Comfort, consolation, solace, ஆறுதல். தேறுதல்சொல்ல, inf. To comfort, console, cheer. (c.) தேற்றம், v. noun. Certainty, assurance, &c., as தேறல், 1, 2. (சது.) 2. Clearness, தெளிவு. 3. [in gram.] An empatic, ஏ, or மன்ற, as expressive of certainty, emphasis, &c., தேற்றக்குறிப்பு. 4. Recovery from sorrow, &c., as தேற்றரவு. 5. Comfort, as தேறல். 6. Thriving, firmness, good growth, செழிப்பு. ஆள்தேற்றமாயிருக்கிறான். The person has gained strength, flesh, &c. தேற்றக்குறிப்பு--தேற்றப்பொருள், s. See தேற்றல். தேற்றங்கொடுக்க, inf. To comfort, console, encourage. 2. To gain or recover strength, grow stout and firm, to thrive as persons, beasts, &c. 3. To recover from dejection, to be cheerful as தெளிவுகொடுக்க. தேற்றஞ்செய்ய, தேற்றம்பண்ண, inf. To comfort, console, encourage. தேற்றமாய்ப்பேச, inf. To speak comfortably. தேற்றமானபயிர், s. A reviving and thriving crop. See தேறினபயிர். தேற்றமானவன், appel. n. A courageous person. 2. One gaining strength, after weakness. 7)

pccai (p. 289) adj. Green, tender, young, unripe, raw, cool; intense; [ex பசுமை.] பச்சைக்கயர்-பச்சைக்கைப்பு, s. [prov.] Extremely astringent, exceedingly bitter. பச்சைக்கருப்பூரம், s. A greenish kind of drug. See கருப்பூரம். பச்சைக்கல், s. Unburnt brick, சுடாத செங்கல். 2. See கல். பச்சைக்கள்ளன், s. [prov.] A desperate thief, cheat, rogue; a villain. பச்சைக்காய், s. Green fruit, fruit unripe or uncooked. பச்சைக்காய்ச்சி, appel. n. [prov.] A tree with green fruit. பச்சைக்கிளி, s. Green parrot. 2. Green grasshopper. பச்சைக்குங்கிலியம், s. Green resin. பச்சைக்குழந்தை, s. A tender new born infant. பச்சைக்கூடு, s. [prov.] The living body, ஸ்தூலதேகம். பச்சைக்கூட்டோடேகயிலாயஞ்சேர்வாய். You will attain kylaya, the lowest leaven (of Siva.) alive, with vigorous health. பச்சைக்கொல்லன், s. [prov, in burles.] A clumsy blacksmith; i. e. beating cold iron. பச்சைச்சடையன், appel. n. An epithet of B'hairave, a form of Siva. பச்சைத்தடி, s. Green sticks, used in making a bier. விறைத்துப்பச்சைத்தடியாய்ப்போயிற்று. He is grown cold and stiff as a stick; said of one in a fit, &c. பச்சைத்தண்ணீர், s. Cold water, unboiled water. பச்சைத்தாள், s. Green stalks, showing immaturity in the corn. பச்சைத்தோல், s. A raw, untanned skin, a felt. 2. New skin formed on a healing sore. பச்சைநஞ்சு, s. Strong poison. 2. [prov.] An atrocious villain, தீயன். பச்சைநாடன்பழம், s. A kind of plantain with greenish streaks (Beschi.) பச்சைநாபி, s. A strong, vegetable poison. See வச்சநாபி under நாபி. பச்சைபழுக்காஅடைத்தல், v. noun. Painting green and yellow. பச்சைபசேரெனல், v. noun. Being very green, all green, verdant, flourishing, மிகுபசுமையாயிருத்தல். மரகதம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது.....The emerald is very green. தோட்டம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது. The garden is all verdant. பச்சைப்பட்டி, s. [prov.] Raw or undried manure, put on land shortly before sowing, எரு. பச்சைப்பதம், s. Immaturity of grain, &c. 2. The state of not being well boiled. பச்சைப்பயறு, s. A kind of pulse for taking the oil from the head. பச்சைப்பாக்கு, s. Unripe or undried areca-nut. பச்சைப்பாம்பு, s. A kind of green snake. பச்சைப்பாலகன்--பச்சைப்பாலன்-பச்சைப்பிள்ளை. s. A new-born infant. பச்சைப்பால், s. Raw milk. பச்சைப்பானை, s. An earthen pot not burnt. பச்சைப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman immediately after child-birth. பச்சைப்புண், s. A raw sore. 2. Sore as the body through pain, hard labor in child-birth, &c. சரீரமெல்லாம்பச்சைப்புண். My body is sore all over. பச்சைப்புல், s. Green grass as plucked for cattle. பச்சைப்புழு, s. Green caterpillars, the palmer worm. பச்சைப்புளுகன், s. A great boaster. 2. A notorious liar. பச்சைப்புளி, s. Exceeding sourness. பச்சைப்புறா, s. A green pigeon, or dove. பச்சைப்பெருமாள், s. A kind of paddy that comes to perfection in three months, ஓர்நெல். 2. Vishnu, விஷ்ணு. பச்சைப்பொட்டு, s. A green spot on the forehead, made with a needle and colouring matter. 2. A green spot on the forehead, to which medical properties are ascribed. 3. [fig prov.]A false show; pretension to wealth, learning, piety, &c., பகட்டு. பச்சைப்பொய், s. A downright lie. பச்சைமண், s. Most earth. 2. Tempered clay, as in unburnt pots-opps. to சுட்டமண். See ஒட்டு, (c.) பச்சைமரம், s. A green or living tree. 2. Unseasoned timber. பச்சைமரம்படப்பார்ப்பான். His look would blight even a green tree. பச்சைமா, s. Flour not well prepared for paste, &c. 2. Raw dough, paste. பச்சையிரும்பு, s. Mere iron. 2. Untempered iron. 3. Cold iron. பச்சையீரம், s. Great dampness, as of soiled clothes, &c., அதிகாரம். பச்சையுடம்பு--பச்சையுடல், s. The tender body of an infant, or a woman after-child birth, மெல்லியஉடல். 2. The body of a person recovering from small pox or other disease that fills it with raw sores, புண்ணானஉடல். பச்சையுப்பு, s. Unmixed salt. பச்சையெண்ணெய், s. Oil not heat.... பச்சைவன்னம், s. Green color, green paint. பச்சைவில், s. The rain-bow. பச்சைவிறகு, s. Green or undried firewood. பச்சைவெட்டு, s. Medicinal minerals used raw, not calcined, எரிபடாமருந்து. பச்சைவெண்ணெய், s. Butter churned from unboiled milk.

mrm (p. 344) s. A tree, shrub, plant, any growing vegetable, விருட்சம். 2. Wood, timber, வெட்டுமரம்.--Note. There are three divisions of tree, ஆண்மரம், பெண்மரம், அலி மரம், which see. (c.) மரத்துப்பழம்மரத்தடியிலேவிழும். The fruit of a tree falls near its roots; i. e. sin follows the sinner. மரக்கணு, s. A knot in a tree. மரக்கலம், s. A ship, vessel, bark, boat, நாவாய். மரக்கலமோடுதல், v. noun. [transi. மரக் கலமோட்டுதல்.] Sailing of a ship. See மீகாமன். மரக்கலன், s. A ship-master. (சது.) மரக்கறி, s. Vegetable curries. (c.) மரக்கன்று, s. A young tree. See கன்று. மரக்கா, s. A flower-garden, பூஞ்சோலை; [ex கா.] (சது.) மரக்காரை, s. A kind of tree, ஓர்மரம். மரக்காளான், s. A hard fungus growing on trees. மரக்கோல், s. A blunt arrow, மொட் டம்பு. (p.) 2. A boat-man's pole, தோணித் துடுப்பு. மரங்கசிதல், v. noun. Water dropping from a tree--as from a banyan, &c. மரங்கொத்தி, appel. n. A wood-pecker, ஓர்புள். மரச்செப்பு, s. A wooden box, பரணி. மரச்செறிவு, s. A grove, சோலை. 2. A tree in general, மரப்பொது. (சது.) மரத்துக்கிடக்க, inf. To be paralyzed, stiffened. மரத்துப்போக, inf. To become numb, insensible, hard--like wood, விறைக்க. 2. To be amazed, to be panic-struck, பிரமிக்க; [from Sa. Mru, to die.] (c.) மரத்தோல்--மரப்பட்டை, s. The rind or bark of a tree. மரநா--மரநாக்கு, s. The wooden clapper of a bell. மரநாய், s. The pole-cat, or fitchet. மரப்பத்தல், s. A wooden trough. மரப்புண், s. An open and bad sore, பெரும்புண். (R.) மரப்பெட்டி, s. A wooden box. மரப்பொந்து, s. A hole in a tree. மரமஞ்சள், s. Tree-turmeric, a bitter root, ஓர்மஞ்சள். மரமரிவாள், s. [com. இரம்பம்.] A saw. மரவட்டணம்--மரவட்டம், s. A wooden shield, நெடும்பரிசை. மரவட்டணை, s. A wooden tray, தட்டு. மரவட்டை, s. A wood-leech, a milleped. See ஆயிரக்காலி; [ex அட்டை.] மரவணில், s. A large species of squirrel living in trees--different from மலையணில்; [ex அணில்.] மரவண்டு, s. A kind of boring beetle in trees. மரவள்ளி, s. Tapioca plant, Janipha Manihot. மரவாரை, s. A joist, beam or sleeper. 2. A staff, or pole for carrying any thing by suspension. மரவாணி, s. A wooden pin. See ஆணி. மரவிடை, s. Ground encumbered by trees. See மாவிடை. [Govt. usage.] மரவினைஞர்--மரவினையாளர், s. [pl.] Carpenters, தச்சர். (p.) மரவுப்பு, s. Potash, Potasa impura. மரவுரி, s. The bark of a tree, as சீரம். See உரி. 2. Cloth made from the bark, நார்ச்சீலை. (சது.) மரவெண்ணெய், s. A kind of gum obtained from the தில்லை tree. 2. See under எள். மரவை, s. A wooden vessel, மரப்பாத் திரம். (R.) மரவொதுக்கு, s. The shelter by a tree from the sun, wind, rain or dew; [ex ஒதுக்கு.] 29)

viruvirukk (p. 398) --விருவிரென, inf. To feel as a limb recovering from numbness, to tingle, கடுப்புக்குறிப்பு. (c.) முசிறுகடித்தால்விருவிரென்றிருக்கும். The bite of a red ant will cause a tingling. விருவிருப்பு, v. noun. Tingling after numbness, விறைப்பு. 2. Haste connected with anger, &c., கோபத்தின்விரைவு. 3. Tingling from the poison of a venomous reptile, நஞ்சுமுதலியவேறுங்குறிப்பு 30)

viṟai (p. 398) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To become stiff with cold; to become numb--as a limb; to be amazed, to be overcome by surprize or fear; to be paralyzed, மரத்துப்போக.--In பிங்கலந்தை, used for கோபிக்க. விறைப்பு, v. noun. Numbness, caused by cold; stupor. விறைய, inf. [vul. for விறைக்க.] To grow stiff from cold, குளிர. 163)