taṉañceyaṉ (p. 231) --தனஞ்சயன், s. A name of அருச்சுனன். 2. Fire, அக்கினி. 3. One of the ten vital airs, supposed to remain after death, causing the body to swell, and on the third day parting the sutures of the skull, and thus leaving உடலைவீங்கச்செய்து தலையைக்கிழித்தகலும்வாயு. W. p. 436. DHANANJAYA. 17) *

vīkku (p. 398) கிறேன், வீக்கினேன், வேன், வீக்க, v. a. To tie up, to bind, கட்ட. 2. To destroy, to annihilate, அழிக்க. 3. To cause to swell, வீங்கச்செய்ய. (p.) 187)