aramiyam (p. 23) s. A palace, a mansion, அரமனை. Wils. p. 971. HARMYA. 2. A terrace on the top of a house for a walk by moonlight, வீட்டின்மேலுலாவும்வெளி; [ex ரம்ய, pleasing.] 3. The பிரமி plant, (p.) 23)

aḷintam (p. 33) s. A terrace before a house, கோபுரவாயிற்றிண்ணை. 2. A verandah at the gate of a tower or at the outside of the entrance to a pagoda, வீட்டின்வெளிச் சாலை. Wils. p. 74. ALINDA. (p.) 34)

koṭungkai (p. 146) s. The inside of the bent arm. (See கை.) 2. A knob-like bend at the abutments of an arched ornament of a car, &c. 3. The over-hanging border cornices of projections on the sides, or front of a house, &c, வீட்டின்கொடுங்கை. 4. [prov. little used.] Severity, cruelty, harshness, குரூரம்; [ex கொடுமை.] 8)

cūkai (p. 198) s. A kind of emmet, சூகை யெறும்பு. (c.) 2. [loc.] The back part of a house, வீட்டின்பின்புறம். 3. (சது.) An elephant, யானை. 4. [prov.] Swimming of the head, dizziness, தலைசுற்றல். என் குகையோரத்திலே வந்தகிடந்தது தெரியாதா? Do you not know that you have lived upon my bounty? சூகைக்கண், s. [prov.] A kind of near sightedness, causing one to keep the eyes nearly shut. சூகையாட, inf. [prov.] To be dizzy. சூகைமொய்க்க, inf. To swarm as the சூகை ants. சூகையொண்டிக்கேட்டல், v. noun. Listening at the back of the house, as an eaves-dropper. 124) *

neṟṟi (p. 281) s. Forehead, front, brow, நுதல்; vulgarly, நெத்தி. 2. End or extremity of a board, a timber, &c., தண்டிகையின்தலைப்பு. 3. The upright, front, or prominent part of a building, a fort, &c.; a gable, வீட்டின்மு கடு, (c.) 4. Front of an army, முன்னணி. 5. Brow of a hill, மலையுச்சி. 6. Upper part of the stem of a tree, where it branches off, மரத்தினுளி. 7. Rank or file of an army, படைவகுப்பு. நெற்றிக்கண்-நுதற்கண், s. Frontal eye, as of Siva. நெற்றிக்கண்ணன், appel. n. Siva, சிவன். நெற்றிக்குநேரே. Over against one, fronting one. நெற்றிக்கை, s. As நெற்றிமுட்டு, 2. நெற்றிச்சுட்டி, s. An ornament for the forehead of a female or a child. 2. As சுட்டி, which see. நெற்றிச்சுழி, s. A kind of curve on the forehead. நெற்றித்திலகம்--நெற்றிப்போட்டு, s. A spot of sandal, &c., on the forehead. See திலகம். நெற்றிப்பட்டம், s. A plate for a man's forehead, as a badge of distinction. See பட்டம். நெற்றிமாலை, s. A chain, or garland for the forehead. நெற்றிமுட்டு, s. A short and direct course, or way, across, சரிநேர். 2. A slanting timber in a bungalow roof, as எதிர்கைமரம். 3. The end of a board, &c., lower end of a rafter, கைமரத்தினடி. 4. Sudden meeting of one at a corner, முட் டுச்சந்து. நே நேசம்வைக்க, inf. To love, to exercise love. நேசன், s. [fem. நேசி.] A dearly beloved friend, a favorite, சிநேகன். 2. A votary, a devotee, பத்தன். 20)

piṉ (p. 320) . [adv. and prepo.] After, afterward பிற்காலம். 2. Behind, hinderpart, backward, பின்னிடம். 3. (சது.) Succeeding, following, subsequent, கடை.--oppos. to முன். (c.) 4. [poetice.] A form of the seventh case, as கண், or இடத்தில், ஏழனுருபிலொன்று; thus காதலிபின்சென்றதம்ம. 5. s. Cause, source, கார ணம். 6. Greatness, eminence, பெருமை. 7. Way, road, வழி. அவன்போனபின். After he had gone. பிற்காரியம், s. That which is to come. பிற்காலம், s. After-times, பிற்படுசமயம். 2. Succeeding times, after one's decease. வருங்காலம். பிற்கூறு, s. The latter part or stage of any process or act, பின்பங்கு. பிற்கொழுங்கோல், s. The twenty-sixth lunar asterism, உத்திரட்டாதி. (சது.) பிற்சாமம், s. The fourth or last watch of the night, நான்காஞ்சாமம். பிற்பகல், s. Afternoon. பிற்பக்கம், s. The back side, as பின் பக்கம். பிற்படுதல், v. noun. Getting behind, commonly in time, sometimes in place. பிற்படை, s. Rear of an army, as பின் படை. பிற்பாடு, adv. After, afterwards, பிறகு. பின்கட்டு, s. The hands pinioned behind, also பின்கட்டுமாறாய்க்கட்டுதல். 2. The second or back apartment of a house, வீட்டின்பின்புறம். See கட்டு. பின்கட்டுதல்--பின்கொடுத்தல், v. noun. Turning the back going away--sometimes in displeasure, புறங்காட்டல். 2. Turning the back to a foe; yielding in games of competition, in dispute, &c., தோற்றுப்போகுதல். பின்கூரை, s. The hinder part of a roof, வீட்டின்பின்பக்கத்துமேற்புறம். பின்கொக்கி, s. A clasp for the neck fastened behind. பின்கொம்பு, s. The hinder pole of a palankeen, தண்டிகையின்பிற்புறத்துக்கொம்பு. பின்சந்ததி, s. Posterity. பின்சந்து, s. Back part of the hips, இடுப்புச்சந்து. 2. The hinder part of rump of a beast. 3. The back street. பின்சரிவு, s. Afternoon, decline of the sun, பின்னேரம். பின்செல்ல, inf. To follow another. 2. To be obedient, submissive, வழிபட. 3. To entreat, to supplicate in a cringing manner. கெஞ்ச. பின்தட்டு--பின்றட்டு, s. Short beams across the stern of a dhoney. 2. Stern of a vessel. 3. Back strap of a harness. பின்தலை--பின்றலை--பிற்றலை, s. The stern of a ship. பின்தளை--பின்றளை, s. Fetters for the hind legs of a cow when milking. பின்பக்கம்--பிற்பக்கம், s. The back side, the rear. 2. Period of the decreasing moon. அபரபக்ஷம். 3. Latter part, latter stage, கடைப்புறம். பின்பத்தி, s. The latter row. See பத்தி. பின்பற்றுதல், v. noun. Following one. 2. Imitating. 3. As பின்றொடர்தல். பின்பனி--பின்பனிக்காலம், s. The latter dewy season, in February and March. See பருவம். பின்பிறந்தாள், appel. n. A younger brother, தம்பி. பின்புத்தி, s. Want of wisdom, folly, indiscretion. 2. After-thought, recollection when it is too late. See பிராமணன். பின்புறணி, s. Slander, speaking ill of a person in his absence. பின்புறம், s. Hinder side, the rear, back part. பின்போடுதல், v. noun. Putting off, postponing, deferring, தாமதித்தல். பின்மடி, s. The hinder part of an udder, ஆவின்பின்மடி. 2. Any thing tied or folded in the cloth behind, உண்மடி. பின்மழை--பின்மாரி, s. Latter rains; latter part of the rainy season. பின்முடிச்சு, s. Any thing tied up in the corner of the cloth, and tucked in behind. பின்முடுகுவெண்பா, s. A வெண்பா, which has a quick measure in the last two feet. See முடுகு. பின்வரி, s. The next line. பின்வருகிறது, appel. n. That which will happen in after-times. 2. That which follows. பின்வருநிலை, s. A figure of speech, ஓரலங்காரம். பின்வருவிளக்கணி, s. A figure of speech, ஓரலங்காரம். பின்வாங்கல்--பின்வாங்குதல், v. noun. Receding, drawing back, retiring, பின் போதல். 2. Retreating in battle, giving way in a contest, declining as a competitor, flinching, தோற்குதல். 3. Declining a bargain, engagement or enterprize, பின்னிடுதல். 4. [Chris. usage.] Backsliding, ஒழுக்கங்குன்றல். பின்வைத்தல், v. noun. Leaving behind --as a widow or orphans, விட்டுவிடல். 2. Deferring, postponing, delaying, தாமதப்படுத்தல். 3. Excluding, excepting, omiting in giving invitations; deserting. தள்ளல். பின்றொடரி, appel. n. A thorny shrub. See தொடரி. பின்றொடர்தல், v. noun. Following, pursuing, as பின்பற்றுதல். பின்றோன்றல், s. A young brother, தம்பி; [ex தோன்றல்.] (சது.) பின்னங்கால், s. The hind leg, or foot, of a beast. 2. The hinder part of the foot. பின்னடி, s. Latter part--as of a book, a season, time or a thing; that which is subsequent, கடைசி. 2. Future time, futurity, வருங்காலம். [com. பின்னாடி.] 3. Posterity, சந்ததி. பின்னடிக்குத்தெரியும். You will see hereafter. பின்னடியார், s. Descendants, posterity. பின்னடைப்பன், appel. n. Obstruction of urine in cattle, பசுவினோயினொன்று. பின்னணி, s. Rear. See அணி. பின்னணியம், s. The hinder part or the stern of a ship or vessel, தோணியின் பின்புறம். பின்னணை, s. The back-yard house. 2. (c.) The child next after the eldest. See முன்னணை. பின்னதுநிறுத்தல், v. noun. [in literary works.] One of the thirty-two rules of criticism, முப்பத்திரண்டுத்தியினொன்று. பின்னந்தலை, s. Back of the head. பின்னந்தொடை, s. Hinder part of the thing; hind quarter of mutton, &c. பின்னரை, s. The latter half of the stars in a sign of the Zodiac; [ex அரை.] பின்னர், adv. After, afterward, subsequently, பின்பு. (p.) பின்னர், s. As பின்னவர். பின்னவர், s. [pl.] Those who come after. 2. The caste of Sudras, சூத்திரர். (சது.) பின்னவன், s. A younger brother, தம்பி. (சது.) பின்னவையகத்திணை, s. The rule for foretelling consequences See அகப்பாட் டுறுப்பு. பின்னனை, s. One's mother's sister, or a step-mother, சிறியதாய்; [ex அனை.] பின்னாக--பின்னாலே, adv. Afterwards. 2. Moreover. 3. And again. பின்னாலே ஆகட்டும். Let it be done afterwards. பின்னிட, inf. To retire, to go back. 2. To retreat. 3. To get behind. 4. To yield, to be defeated. 5. To be reluctant. 6. To recoil, rebound. 7. To be past, to be too late. பின்னிடைய, inf. To flinch, to fall back, to retreat; to yield. பின்னிரக்கம், s. Relenting from previous anger, &c. பின்னிருட்டு--பின்னிருட்டுக்காலம், s. Dark only in the latter part of the night. See இருட்டு. பின்னிலவு, s. The moon in its decrease. பின்னிளவல், s. A younger brother, தம்பி--as இளவல். (சது.) பின்னிற்றல், v. noun. Standing back, being reluctant to give, or to contend, பிறகிடல். 2. Begging humbly and cringing, கெஞ்சல். 3. Yielding, submitting, தாழ்தல். பின்னுக்குவருதல். Coming after, or late. பின்னும், adv. Afterwards. 2. Moreover. 3. Again, as இன்னும். பின்னே, adv. After, afterward; behind in time or place, பிறகே. பின்னேரம், s. Afternoon, சாயங்காலம். பின்னை, s. A younger sister, தங்கை. 2. Lukshmi as younger sister, இலக்குமி. 3. A younger brother, இளையவன். (சது.) 4. adv. Moreover, besides, furthermore. consequently. 5. After, afterward, பிறகு. பின்னையென்ன. What further? பின்னைகேள்வன்--பின்னைபிரான், s. Vishnu as husband of Lukshmi, விஷ்ணு. பின்னைநாள், s. The next day. பின்னையும், adv. Moreover. பின்னோடே, adv. Presently, afterwards. 2. Behind. பின்னோக்குதல், v. noun. Looking or turning back; retreating. பின்பார்த்தல். பின்னோன், s. [pl. பின்னோர்.] A younger brother, தம்பி. (சது.) 2. One of the Sudra caste. 3. (நன்.) A close imitator of an original work, வழிநூல்செய்வோன். 7)

mukṭu (p. 356) s. [gen. முகட்டின்.] The top of a hill or mountain, மலையினுச்சி. (சது.) 2. (c.) The ridge of a house, tவீட்டினுச்சி. 3. A long cross-beam of a house, விட்டம். 4. The zenith, உச்சி. அண்டமுகடு, s. See அண்டம். முகடுகட்ட--முகடுதெற்ற--முகடுமூட, inf. [sometimes முகடுமுறிக்க.] To construct the ridge of an ola-roof, கூரைவீட்டின் முகடுதொடுக்க. முகடுந்தல், v. noun. Overcoming, excelling, மேற்கொள்ளல். (இராமா.) முகடோடி, appel. n. [prov.] A long ridge-beam of a house, to which the rafters are fastened. முகட்டுப்பூச்சி, s. A bug, மூட்டைப் பூச்சி. முகட்டுவளை, s. [also மோட்டுவளை.] A beam as a cross-tie for rafters to keep them at a proper distance. முகட்டோடு, s. A ridge-tile. 6)

vṭṭārm (p. 375) s. A circuit, a surrounding region, வட்டகை. 2. The court-yard of a house, வீட்டின்சுற்றுப்புறம். 3. A house, வீடு. 4. A place in the house where grain is kept, தானியக்களஞ்சியம்; [ex வட்டம்.] வட்டாரமெல்லாம்போயிருக்கிறது. The whole house is decayed. (R.) 32) *

vīṭu (p. 398) s. [gen. வீட்டின்.] A house, habitation, abode, மனை. 2. Emancipation from births, separation, heavenly felicity. மோட் சம்; [ex வீடு, v.] 3. [in astrol.] A constellation, or house of a planet, கிரகவீடு. 4. (p.) Leaving, விடல். வீடுபோவென்கிறது. The house -life says go thou; see under காடு. வீடாவழி--வீட்டுக்குவீடு, s. From house to house. வீடுகுடிபுக, inf. To engage a house, &c. See குடிபுக. வீடுங்கூடமும், s. The main and side rooms of a Hindu house. வீடுதூங்கி, appel. n. A hanger on, a sponger. வீடுபெயர--வீடுபெயர்க்க, inf. To remove one's residence or abode. வீடுபேறு, v. noun. Obtaining heaven, as முத்திப்பேறு. (p.) வீடும்விளக்குமாய்வைக்க, inf. To provide one a living. See under விளக்கு. வீடெடுக்க, inf. To lay the foundation of a building. வீடேறிவர, inf. To come to one's house, as an unwelcome visitor. வீட்டார்--வீட்டுமனுஷர், s. Domestics, people living in a house. வீட்டாள், s. A servant in the house, as distinct from காட்டாள்; [ex ஆள்.] வீட்டிறப்பு, s. The eaves of a house. வீட்டுக்காரி, s. [masc. வீட்டுக்காரன்.] A female owner of a house. 2. [fig.] The wife. வீட்டுக்கிரியை, s. Funeral rites for a deceased parent. See ஏகோதிட்டம். வீட்டுக்குடையவன், appel. n. The owner of a house. 2. The head of a family. 3. The land-lord. வீட்டுக்குட்சாட்சி, s. Domestic evidence. வீட்டுக்குத்தூரம்--வீட்டுவிலக்கம்--வீடு விலக்கம், s. Removal outside of the house, --as of a menstruous woman. வீட்டுக்குளிர்ச்சி, s. [prov.] Offering fruits, &c., in a house to ferocious deities. வீட்டுச்சீட்டு, s. The deeds and bills of sale of a house. வீட்டுப்பண்டம்--வீட்டுப்பொருள், s. Household-utensils. வீட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law. See நாட்டுப்பெண். வீட்டுப்பெண்சாதி, s. One's own wife. வீட்டுப்பெண்சாதிவேம்புங்பாட்டுப்பெண்சாதிக ரும்பும். His own wife is a Margosa, a strange woman sugar-cane. [prov.] வீட்டுமணியம்--வீட்டுவிசாரணை, s. Stewardship; business of a house, or family. வீட்டுமுன்கட்டு, s. The front part of a house. வீட்டுவாடகை, s. [loc. குடிக்கூலி.] Rent of a house. வீட்டுள்ளார், appel. n. Householders. (குறள்.) 2. One of the four religious orders. வீட்டுவீட்டுக்கு, s.From house to house. 2. To each house. வீட்டேபோ--வீட்டுக்குப்போ. Go to your house. 210)

vīṭṭu (p. 398) கிறேன், வீட்டினேன், வேன், வீட்ட, v. a. To kill, கொல்ல. (சது.) 213) *