iyl (p. 48) s. Nature, natural property or quality, குணம். 2. Good conduct, conduct appropriate to a person's caste, rank, office, &c., ஒழுக்கம். 3. Order, course, rule, method, ஒழுங்கு. 4. Aspect, appearance, shape, likeness, சாயல். 5. Melody, musical harmony, இசை. 6. A chapter, section treating of a series of subjects or things in order, ஓத்து. 7. Natural and plain Tamil. (See இயற்றமிழ்.) 8. Destiny, appointment, assignation, decree, allotment, விதி. 9. Grammar, இலக்கணம். (p.) கோவியலோம்புறுகொள்கையன். One disposed to maintain a course of conduct proper for a king. இயலுவமம், s. [in rhetoric.] A comparison of the properties of different things, பண்புவமை. இயற்சீர், s. The ஆசிரியவுரிச்சீர், verse--a metrical foot of four அசை. See சீர். இயற்சீர்வெண்டளை, s. Combination of two simple or ஆசிரியம் feet, or connection of an ஆசிரியம் foot, ending with a compound அசை, with another beginning with a simple one, or vice versa, மாமுன்னிரையும்விளமுன்னேருமொன்றிவருவது. இயற்சொல், s. A word in common use--in distinction from திரிசொல்-exclusively poetic usage--words understood both by the learned and unlearned. இயற்பெயர், s. Proper or arbitrary names, titles, terms of office, &c., இயல் பாயிடப்பட்டபெயர்; also names of things indicating a whole--as distinguished from parts. 2. Simple or original names --as distinguished from ஆகுபெயர் or derived names, செம்பொருளையுணர்த்தும்பெயர். இயற்றமிழ், s. Natural Tamil, whether common or poetic--as distinguished from இசைத்தமிழ், or Tamil adapted to music, and நாடகத்தமிழ் or dramatic Tamil, in both of which various changes occur in combination, construction, &c., முத்தமிழினொன்று. இயற்றளை, s. Connection of ஆசிரி யம் verse--as ஆசிரியத்தளை. See தளை. இயனூல், s. A system of grammatical rules. இயன்மொழிவாழ்த்து, s. A poem instructing children by the good disposition and behavior of their forefathers, ஓர்பிரபந்தம். 8)

ēntu (p. 79) கிறேன், ஏந்தினேன், வேன், ஏந்த, v. a. To sustain, support, hold up, to carry in the hand--as a weapon, &c., to endure, to sustain a character, reputation, &c.; to support--as a beam, pillars, &c., தாங்க. 2. To raise or spread out hands --as a beggar; to raise a thing with the hands spread, கையேந்த. 3. To catch or receive in the hands or arms, to receive as flowing water, rain, &c., with the hands or with a vessel in the hands, பாத்திரமுதலி யவற்றையேந்த. 4. To hand up with extended arms, கையிலேந்திக்கொடுக்க. 5. v. n. To be elevated, exalted, உயர. ஏந்தியகொள்கையார். Persons of exalted character. (குறள். அதி. 9.) கையேந்திநிற்க. To stand begging with the arms extended. முன்றானையேந்தியிரத்தல். Spreading a corner of the cloth and begging. ஏந்திக்கொள்ள, inf. To hold up any thing. 2. To give a helping hand. ஏந்திசை, s. [in pros.] One of the three varieties of harmony in a verse consequent on a peculiar combination of metrical feet. ஏந்திசைச்செப்பல், s. The harmony of sounds peculiar to வெண்பா verses composed of வெண்சீர் வெண்டளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்துள்ளல், s. The harmony of sounds peculiar to கலி verses of கலித் தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்தூங்கல், s. The harmony of sounds peculiar to வஞ்சி verses of ஒன்றியவஞ்சித்தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசையகவல், s. The harmony of sounds peculiar to அகவல் verses of நேர்நேரியற்றளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திழையார், s. Women, the adorned, பெண்கள். (p.) ஏந்துகொம்பு, s. The tusks of an elephant, curved upward and terminating horizontally, யானைக்கொம்பு. 2. A curved palankeen pole, or pole for carrying a load, தாங்குகொம்பு. ஏந்தெழில், s. Surpassing beauty. பிள்ளையேந்த, inf. To take a child from another. 2. To carry a child in the arms. ஏந்தல், v. noun. Holding up, raising, &c., one of the three harmonies. ஏந்தல்வண்ணம், s. A poem in which the same words are repeated for the purposes of clearness and strength, ஓர்சந்தம். ஏந்தானம், s. [prop. ஏந்துதானம்.] A hanging shelf, a rack, grate, shelf to set things on, தூக்கங்கள். 2. The hands, or arms extended forward or locked with another's, to carry a child, a thing, &c., கையிலேந்துகை. ஏந்தானத்திலேகொண்டுபோகிறது. To carry on the hands so extended. ஏந்தி, s. A bearer, supporter, one invested with, கையேந்துபவன்--used in combination only. 23)

oẕuku (p. 84) கிறது, ஒழுகினது, ம், ஒழுக, v. n. To flow, நீர்முதலியவோட. 2. To go, pass, walk, செல்ல. 3. To act, behave, maintain a course of conduct, act according to rule, to behave well, நெறிப்படிநடக்க. 4. To be long, நீள. (p.) 5. To leak, drop as water, fall by drops, trickle down, drip, drop through, to be shed, தொளைவழி யாயொழுக. ஒழுகுபொற்கொடிமூக்கு. The nose of the damsel who resembles a beautiful long creeper. (நைட.) ஒழுகொளிவிரிக்குங்கதிர்மணி. The radiant gem which diffuses flowing light. கூற்றமேயில்லத்திருந்தொழுகாப்பெண். But an unfaithful wife is to the household as death. பன்மார்புசேர்ந்தொழுகுவார். Those who habituate themselves to the embraces of many-- (நாலடி.) அதிரசமொழுகுங்கனிகள். Fruits flowing with much honey. குடமொழுகுகிறது. The vessel leaks. ஒழுகிசை, s. A flowing kind of melody in poetry in which nothing discordant occurs, பாவினோசையுளொன்று. ஒழுகிசைச்செப்பல், s. A poem consisting of வெண்சீர்வெண்டளை and இய ற்சீர்வெண்டளை. ஒழுகிசையகவல், s. A kind of அகவல் verse composed of நேரொன்றாசிரிய த்தளை and நிரையொன்றாசிரியத்தளை. ஒழுகுவண்ணம், s. A cadence which flows in an easy and pleasing style, ஓர்சந்தம். ஒழுகல், v. noun. Flowing. 2. Leaking, dropping, a leak. 3. Behavior. 4. Length. 5. Height. ஒழுகலான், appel. n. He who does not conduct himself virtuously (நீதிநெறி.) வாய்நீரொழுகல், v. noun. Drivelling. ஒழுக்கு, v. noun. Leaking, dropping, dripping, ஒழுகுகை. 2. Flowing, flow, நீர்முதலியவோடுகை. 3. The passing of urine in drops. ஒழுக்குக்குவைத்தசட்டிபோல். Like a vessel set to catch the water from a leak-spoken of one supported at the expense and pleasure of another. ஒழுக்குமாற்ற, inf. [prov.] To stop leak. ஒழுக்குவிழ, inf. To drop as water from a leak, to leak. ஒழுக்கெறும்பு, s. A species of large black ants which follow one another in a train. 8)

tḷai (p. 229) s. A tie, fastening, bandage, கட்டு. 2. Fetter, shackles for the legs, கால்விலங்கு. (c.) 3. Enclosure of an unblown flower, மல ர்க்கட்டு. 4. Imprisonment, immuring, சிறை. 5. The காற்கொலுசு, ankle-rings. 6. A foot trinket, காற்சிலம்பு. 7. Men's locks of hair, ஆண்மயிர். 8. [prov.] A partition, division, in rice fields. வயலின்பிரிவு. (c.) 9. A tie, a bond, (met.) a bond of union, பந்துகட்டு. 1. [prov.] The office of an உடையார். 11. The metrical connection of the last syllable of any foot with the first of the succeeding, one of the six செய்யுளுறுப்பு, வரு ஞ்சீரின் முதலசை யொன்றியுமொன்றாமலுங்கூடிநிற்பது. --Note. The poetic தளை are of seven kinds embracing four classes. I. ஆசிரி யத்தளை. connexion of ஆசிரியம் verse of two species. 1. நேரொன்றாசிரீயத்தளை, combination of simple syllables in the ஆசிரியம் connexion, or of one simple ஆசிரியம் foot, with another. 2. நிரையொன்றாசிரியத்தளை, combination of compound syllables, or the connexion of one compound ஆசிரியம் foot, with another. II. வெண்டளை, connexion of வெண் பா verse, also of two species. 1. வெண்சீர் வெண்டளை, combination of genuine வெண்சீர் foot, or of one வெண்சீர் foot with another foot, biginning with a simple syllable 2. இயற்சீர்வெண்டளை, combination of simple, or ஆசிரியம் feet, or connexion of an ஆசிரியம் foot ending with a compound syllable with another foot beginning with a simple syllable, or vice versa. III. கலித்தளை, connexion of the கலிப்பா verse, being single, viz.; that of வெண்சீர் foot ending with a syllable with another foot beginning with a compound syllable. IV. வஞ்சித்தளை, connexion of வஞ்சி verse of two species. 1. ஒன்றியவஞ்சித்தளை, combination of compound syllables, or of one வஞ்சி foot with another foot beginning with a compound syllable. 2. ஒன்றாதவஞ்சித்தளை, combination of a compound with a simple syllable, or of one வஞ்சி foot with another beginning with a simple syllable. For syllables and feet and their different species, see அசை and சீர். வளைபட்டகைமாதொடு மக்களெனுந் தளைபட்டழியத் தகுமோதகுமோ. Should I perish by being bound with my bracelet-adorned wife and children. தளைகழற்றிவிட, inf. To unloose or take off fetters. தளைத்தட்ட, inf. To fail or be defective, as a connection in verse, தளைதவற. தளைநார், s. [prov.] A foot brace for a tree-climber. தளைபட--தளைப்பட, inf. To be imprisoned, to be taken captive, சிறைப்பட. 2. To be bound, confined, restrained, கட்டுப்பட. தளைப்பூட்ட--தளைபோட, inf. To fetter, to shackle. தளைப்பொருத்தம், s. Harmonious combination of the தளை, in verse, தளையினிணக்கம். தளையவிழ, inf. To blossom as a flower, பூமலர. 2. To be unbound, to be unrestrained, கட்டவிழ. தளைவைக்க, inf. [prov.] To invest one with the office of உடையார். தளைவார், s. A thong of leather to hamper the feet of an animal when grazing. 2. As தளைநார். 53)

pā (p. 305) s. Web or warp of a weaver, நெச வுபா. See பாவு. 2. Verse, poetry, poesy as பாட்டு, கவி, யாப்பு. &c. 3. A class of verse embracing five varieties, compared to the four castes, and formerly appropriated to them respectively, and one of a mixed form. 1. வெண்பா, the best, or sacerdotal verse, composed of வெண்சீர் or இயற்சீர் feet, or of both arranged in the வெண்டளை mode. See வெண்பா. also Bab. Gram. p. 79. 2. அகவற்பா or ஆசிரியப்பா, the princely or royal verse formed chiefly of இயற்சீர், and the connexion called ஆசிரி யத்தளை. See ஆசிரியம். 3. கலிப்பா, the mercantile or chetty verse, admitting the வெண்சீர் feet, also two of the இயற்சீர், and two வஞ்சிச்சீர். See கலிப்பா. 4. வஞ்சிப்பா, the agricultural, of வஞ்சிச்சீர் but admitting all the others. 5. மருட்பா, in which வெண்பா and ஆசிரியப்பா are intermingled. The stanza begins with two lines of வெண்பா, and the remainder, not limited, is of the ஆசிரியப்பா.-Note. The first four of the above have each three subdivisions, (called பாலினம்.) viz: தாழிசை, துறை and விருத்தம், to the names of which respectively, the general term, or a contraction, is prefixed, thus. I. வெண்டா ழிசை or வெள்ளொத்தாழிசை. 2. வெண்டுறை. 3. வெளிவிருத்தம். II. அகவற்றாழிசை or ஆசிரியத்தாழி சை. 2. அகவற்றுறை or ஆசிரியத்துறை. 3. அகவ ல்விருத்தம் or ஆசிரியவிருத்தம். III. கலித்தாழிசை. 2. கலித்துறை. 3. கலிவிருத்தம். IV. வஞ்சித்தாழி சை. 2.வஞ்சித்துறை. 3. வஞ்சிவிருத்தம். பாக்கட்ட, inf. To tie the broken threads of the warp. பாக்காநூல், s. Surplus threads in a weaver's chain, in putting it into the loom. பாச்சுருட்ட, inf. To roll up the warp. பாச்சுருட்டி--பாச்சுற்றி, appel. n. A weaver's beam, தறிமரம். பாத்தோய்க்க, inf. To stiffen. [lit. dip.] the warp. பாப்பிணைக்க, inf. To fasten the warp to the thrum. பாமகள்--பாமடந்தை--பாமுதல்வி, s. Sarasvati; as the goddess of poetry and learning, சரஸ்வதி. (p.) பாமாலை, s. An encomium, in poetry, of some personage, கவிமாலை. (p.) பாவலர்--பாவாணர், s. Poets, bards, புலவர். 2. The learned, the literati, கற்றோர். பாவார்க்க--பாவிழைக்க, inf. To warp or wind yarn. பாவாற்றி, appel. n. A weaver's brush. பாவிலேவார்க்க, inf. To varieties or subdivisions of verse. See பா. பாவோட, inf. To run the weaver's warp. 3)

veṇ (p. 399) adj. White, pure, bright; [ex வெண்மை.] வெண்கடம்பு, s. See கடம்பு. வெண்கடுகு, s. White mustard. See கடுகு. வெண்கண், s. A fish. See வெங்கண். வெண்கதிரோன்--வெண்சுடர், s. Moon, the silver-beamed, சந்திரன். (p.) வெண்கலி--வெண்கலிப்பா, s. A kind of verse. See கலிப்பா. வெண்கல், s. Marble, (lit.) white stone. வெண்காந்தள், s. The white காந்தள் flower. வெண்காயம், s. Onion, as வெங்காயம். வெண்காயப்பல், s. The tooth-like bulb in the onion. வெண்காரம், s. [com. வெங்காரம்.] Borax. வெண்கிடை--வெண்கிடைச்சி, s. White cork tree, a shrub which grows in water. See கிடை. வெண்குட்டம், s. White leprosy. வெண்குன்றி, s. The wild licorice, resembling Glycyrrhiza glabra. See அதி மதுரம். 2. See குன்றி. வெண்கூதாளம், s. A species of கூதா ளம் shrub. வெண்கோஷ்டம், s. The white கோஷ் டம் plant. வெண்சலசமுற்றாள்--வெண்டாமரை யாள், appel. n. Sarasvati, as sitting upon the white lotus, சரஸ்வதி. (சது.) வெண்சாமரம்--வெண்சாமரை, s. [improp. வெண்சாய்மரை.] A whisk, chowrah. See சாமரம். வெண்சீர், s. A metrical foot. See சீர். வெண்சுக்கான்கல், s. One of the onehundred and twenty kinds of natural bodies, ஓர்உபாசம். வெண்டகரை, s. The white flowered cassia. See தகரை. வெண்டலை, s. Scull, தலையோடு. (சது.) வெண்டளை, s. Connexion of வெண்பா verse. See தளை. வெண்டாது, s. Silver, வெள்ளி; [ex தாது. (சது.) வெண்டாமரை, s. A white lotus. See தாமரை. வெண்டாழிசை, s. A kind of verse. See தாழிசை. வெண்டாழை, s. A variety of Pandanus odoratissimus with white flowers; [ex தாழை.] வெண்டுகில், s. A white cloth. (p.) வெண்டுறை, s. One of the divisions of verse. See பா. வெண்டேர், s. Mirage. See கானல். வெண்டோன்றி, s. The white தோன்றி flower. வெண்ணாயுருவி, s. A species of நாயு ருவி plant. வெண்ணாரை, s. A white cormorant. See நாரை. வெண்ணிலம், s. Bare ground. வெண்ணிலவு--வெண்டிங்கள்--வெண் மதி, s. The moon, as வெண்கதிரோன். வெண்ணிலை--வெண்ணிலைக்கடன், s. A debt without security. வெண்ணிலைப்பத்திரம், s. Note of hand without security. வெண்ணெய், s. [vul. வெண்ணை.] Butter, (lit.) white ghee. வெண்ணெய்ச்சுறா, s. A species of சுறா fish. வெண்ணெய்தல், s. A white waterflower. See நெய்தல். வெண்ணெய்நல்லூர், s. A town near Madura, where வெண்ணைநல்லூர்ச்சடை யன், patron of கம்பன், lived வெண்ணெய்யெடுக்க, inf. To make butter. வெண்ணொச்சி, s. A species of நொச்சி plant. வெண்ணோ, s. [com. வெக்கடுப்பு.] Sore-eyes unattended with inflammation. வெண்ணோக்காடு, s. False labor-pains. வெண்பதம், s. Underboiled, &c., இளம்பதம். வெண்பலி, s. Ashes, சாம்பல். (சது.) வெண்பா, s. A species of verse of different kinds. See பா.--The most important are குறள்வெண்பா, சிந்தியல்வெ ண்பா, நேரிசைவெண்பா, இன்னிசைவெண்பா, பஃறொடைவெண்பா. வெண்பாப்புலி, s. The name of a distinguished poet, ஓர்புலவர். வெண்புணர்ச்சிமாலை, s. A poem of three-hundred stanzas of the வெண்பா versification. வெண்புழுக்கல், s. [prov.] Underboiling, இனம்புழுக்கல். வெண்பொன், s. Silver. (சது.) வெண்மட்டம், s. Shallowness, superficialness, மேலெழுந்தவாரி. வெண்மட்டக்கருத்து, s. Superficial judgment. வெண்மட்டவேலை, s. Indifferent work. வெண்மணல், s. White sand. வெண்மணி, s. Pearl, முத்து. (p.) 2. [prov.] One of the three circles about the pupil of the eye. வெண்மயிர், s. Gray hairs, நரைமயிர். 2. (சது.) Chowrah, as சாமரம். வெண்மலை, s. The feigned residence of Siva, (lit.) the silver mountain. See கைலை. (சது.) வெண்மொந்தன், s. A kind of plantain, ஓர்வாழை. 37)