eru (p. 73) s. Manure of cows, sheep, &c., வயலுக்கிடுமெரு. 2. Cowdung, சாணி. எருக்கட்ட, inf. To fold sheep, or the cows on land by night, for manure, கிடைவைக்க. 2. (Rott.) To collect dung. எருக்கட்டு, v. noun. The folding of sheep, or tying of cows for manure, கிடைவைக்கை. 2. s. A spot of land thus manured, கிடைவைத்தகொல்லை. எருக்களம், s. The site of a dunghill, எருவிருக்குமிடம். எருச்சாட்டி, s. A land not manured for the present year, having been manured previously, எருவிட்டநிலம். எருப்போட--எருவிட, inf. To manure land, வயலுக்கெருப்பெய்ய. 2. To pass excrement--as cows, &c., சாணியிட. எருமணம், s. The smell of dung, சாணிநாற்றம். எருமுட்டை, s. Cowdung dried in the sun and used for fuel, வறட்டி. காட்டெருமுட்டை, s. Cowdung found dry in pasture grounds. எருமுட்டைப்பீநாறி, s. A plant, வெதுப்படக்கி. எருவடைக்க, inf. To fold sheep, or tie cows for manure, எருப்பெய்ய. எருவறட்டி, s. Cowdung made in cakes and stuck against a wall to dry, or as found dry in jungles--used as fuel, எருமுட்டை. எருவாரம், s. Share of the produce assigned to those who furnish manure for the land, எருவுக்குக்கொடுக்கும்வாரம். எருவிடுவாயில், s. The anus, குதம். 92)

ēṉkkōṭu (p. 79) s. The வெதுப்படக்கி plant, Bollata, L. 88)

cuṭu (p. 193) கிறேன், சுட்டேன், வேன், சுட, v. a. To warm, heat, scald, burn, ignite, தகிக்க. 2. To roast, toast, bake, அப்பமுதலியனசுட. 3. To cauterize, brand, scar, சூட்டுக்கோலாற்சுட. 4. To burn up, consume, எரிக்க. 5. To burn as bricks, chunam, tiles or earthern wares in a kiln, காளவாயிற்சுட. 6. To imbrown by heat, வெதுப்ப. 7. To fire a gun, canon, &c., வெடிசுட. 8. (fig.) To mortify scorch the feelings--by sarcasm, reproach, &c., நிந்திக்க. 9. To blight with the eye, கண்ணூ றுபடுத்த. 1. To blight with the tongue, நாவூறுபடுத்த. 11. To sublimate medicines, நீற்ற. அவனைச்சுட்டுப்போட்டான். He has shot him. நல்லோரைத்தீயோர்சொற்சுடுகிறது. The conversation of the wicked gives pain to (burns) the good. நாவினாற்சுட்டவடு. The wound produced by caustic language. (குற.) சுடுகலம், s. An earthen vessel, குயக் கலம். (சது.) சுடுகண், s. A fiery eye. See கொள் ளிக்கண். சுடுகாடு--சுடுநிலம், s. A place of cremation. 2. (fig.) A desert, a place where victuals cannot be got. (c.) சுடுகாட்டுமணிபொறுக்கி, s. A bird. See under காடு. சுடுகோல், s. A rod for stirring the fire in burning a corpse. 2. A brand, an iron rod, சூட்டுக்கோல். சுடுசுண்ணம், s. Burnt lime. சுடுமருந்து, s. A chemical preparation, more commonly, எரிமருந்து. சுடுவனம், s. A place for cremation. சுடுகாடு. சுட்டுக்கொட்டைப்பரப்ப, inf. To devastate a town, and sow ot with seed. (Colloq.) சுட்டசாந்து, s. As சுடுசுண்ணம். சுட்டெரிக்க, inf. To consume by burning. சுட்டசெங்கல், s. Burnt bricks, opposite to பச்சைச்செங்கல். sun-burnt-bricks. சுட்டவிறைச்சி, s. See இறைச்சி. பழுக்கச்சுட, inf. To give a bright yellow color to gold ornaments, by immersing them in a boiling solution of sulphur, saltpetre, culinary salt, and turmeric. See பழு. v. சாடுவெட்டிச்சுட, inf. To clear and burn forest land. நாவிலேசுட, inf. To brand the tongue in restoring one to caste. நாவாலேசுட, inf. To blight with the tongue, &c. சுட்டுப்போட, inf. To consume by fire; to shoot; to blight. பிள்ளையைக்கண்ணாற்சுட்டுப் போட்டார்கள்.... They have blighted (lit. burnt) the child, with their eyes; incduced sickness. விரகங்கொண்டவரைச்சந்திரன்சுடுகிறது. The moon's rays inflame the lascivious. அவன் ஊரைச்சுட்டுப்போடுவான். He will burn the country, i. e. devastate it, &c. 31)

tṇl (p. 222) s. Fire coals, embers, cinders, நெருப்பத்தணல். (c.) See தழல். காய்ச்சல்தணலாயெரிக்கிறது. The fever burns. தணல்விழுங்கி--தழல்விழுங்கி, appel. n. (com. தீக்குருவி.) The ostrich, said to eat burning coals. (Modern.) தணல்விழ, inf. To fall in compact embers, as some kinds of wood in burning. தணலிலேவாட்ட-தணலிலேவெதுப்பதணலிலேவைக்க, inf. To broil, or dress, by laying upon hot embers. 43)

pocukku (p. 336) கிறேன், பொசுக்கினேன், வேன், பொசுக்க, v. a. To singe, to toast, to scorch, to bake slightly, தீய்க்க. 2. [fig.] To scorch, as the sun a child, &c., வெதுப்ப. 3. To burn hair, paper and other combustibles, பொசுங்கச்செய்ய. 4. [in burlesque.] To break wind. (c.) 79)

vetuppm (p. 400) --வெதுப்பு, s. Warmth, a gentle heat, வெப்பம். 2. A sickness, a frothy diarrh&oe;a, ஓர்நோய்; [ex வெதும்பு.] வெதுப்படக்கி, appel. n. A plant, Ballota disticha, ஓர்பூண்டு. 5)

vetuppu (p. 400) கிறேன், வெதுப்பினேன், வே ன், வெதுப்ப, v. a. To warm, to heat to a gentle degree, வாட்ட. (c.) வெதுப்பிக்கொள்ள, inf. To warm for one's self. வெதுப்பல், v. noun. Heating, as a leaf for a medical application. 6)

vetuvetukk (p. 400) inf. To be partially withered--as fruits, சற்றுவாட. 2. To be partially boiled, to be parboiled, half cooked, கொஞ்சங்காய. (c.) தண்ணீர்கொஞ்சம்வெதுவெதென்றிருக்கட்டும். Let the water be a little hot. வெதுவெதுப்பு, v. noun. A lukewarm state, இளஞ்சூடு. வெதுவெதுப்பானகுணம், s. Lukewarmness, indecision. 8)