ilai (p. 55) s. A vegetable leaf, foliage, அடை. 2. (p.) Miserly character, உலோ பத்தனம். 3. Betel-leaf, வெற்றிலை. இலைகிள்ள, inf. To cut or nip leaves in different figures with the nails --an amusement of women. See கைத் தொழில். இலைக்கதவு, s. [vul.] A venetian door, or window. இலைக்கலம், s. Leaves stitched together and used as plates. (p.) இலைக்கள்ளி, s. A medicinal plant, Euphorbia neriifolia, L. See கள்ளி. இலைக்கறி, s. Herbs or leaves fit for food, அடகு. இலைக்காம்பு, s. Stalk of a leaf. இலைக்கிளி, s. A grasshopper with leaf-like wings. See கிளி. இலைக்குறடு, s. A goldsmith's tongs. See குறடு. இலைக்கொடி, s. The betel-creeper, வெற்றிலைக்கொடி, Piper betel. இலைக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of thin pastry like a leaf. See கொழுக் கட்டை. இலைதைக்க, inf. To stitch leaves together to be used instead of plates. இலைத்திரி, s. A roll of leaf inserted in the perforation of the ear to cure the sore occasioned by piercing. இலைநரம்பு, s. The fibre of a leaf. இலைபறிக்க, inf. To pluck off leaves. இலைப்பாசி, s. A kind of plant. See பாசி. இலைப்பொல்லம், s. [prov.] Sewing leaves together, இலைதைக்கை. 2. A piece of leaf, commonly plantain, to eat from, வாழையிலைத்துண்டு. இலைமூக்கரிகத்தி, s. A kind of knife for cutting the stem of the betelleaf, வெற்றிலைக்காம்பரிகத்தி. இலையறுக்க, inf. To cut off leaves. இலையுதிர்வு, s. The fall of leaves, இலைவிழுகை. 2. An ancient forest, முது காடு. இலைவாணிகம்--இலைவாணிபம், s. Cultivation of, and trade in vegetables. இலைவாணிபர், s. Sellers of betelleaf, vegetables, &c.--one of the eighteen குடிமக்கள். இலைத்தல்--இலையிலைத்தல், v. noun. [prov.] Being tasteless--as unseasoned food, or as vegetable curry, by being kept too long, சுவைகுறைதல். 2. Losing its taste--as the mouth in sickness, வாய் அரோசித்தல். 3. Growing green, பச்சை நிறமாதல். 18) *

koẕuntu (p. 146) s. Tender twigs, leaves, shoots, sprouts, இளந்தளிர். 2. Flame, சுவாலை. 3. [prov.] The betel-plant, வெற்றிலைக்கொடி. 4. Cuttings or slips planted or growth, நடுகொழுந்து. 5. A tender, cartilaginous part of the body, மெல்லியது--as in மூக்காங் கொழுந்து, நெஞ்சாங்கொழுந்து, &c. கொழுந்திலை, s. A tender leaf. கொழுந்துக்கால், s. Sticks, stakes, &c., set to support betel-runners, கொடிக்கால். கொழுந்துகிள்ள, inf. To nip or cut off the shoots of plants, when too rank, to make them productive; also, to in jure or destroy them. 2. (p.) To destroy the young heir of a family. கொழுந்துநட, inf. To plant betel, and other cuttings. கொழுந்துபதிக்க, inf. To insert pumpkin creepers, &c., in the earth, that they may strike new roots, &c. கொழுந்துவிட்டெரிய, inf. burn in a flame, to flame up. உலக்கைக்கொழுந்து, s. See உலக்கை. குலக்கொழுந்து, s. See under குலம். பிறைக்கொழுந்து, s. The crescent moon. (p.) மருக்கொழுந்து, s. Southern-wood. See மரு. மூக்காங்கொழுந்து, s. See மூக்கு. 133)

tāmpūlam (p. 234) s. Betel leaf, வெற்றிலை. W. p. 372. TAMBOOLA. 2. Betel leaf enclosing areca nut and lime, prepared for chewing, வீடிகை. (c.) தாம்பூலந்தரிக்க--தாம்பூலம்போட, inf. To chew betel with ingredients. See தரி, v. தாம்பூலவல்லி--தாம்பூலி, s. The betel plant, வெற்றிலைக்கொடி. (சது.) 15) *

nākam (p. 273) s. The cobra-de-capella of hooded snake, நல்லபாம்பு; 2. A naga, or demigod, having a human face, with the tail of a serpent, and the expanded neck of the cobra. The race is said to inhabit a region called Patala or நாகலோகம், under the earth. 3. Lead, நயம். 4. Black lead, காரியம். 5. The black monkey, கருங்குரங்கு. 6. Monkey in general, குரங்கின்பொது. 7. An elephant, யானை. 8. A tree. See புன்னை. 9. Fragrant herb, as ஞாழல். 1. A medicinal tree, ஓர் மருந்துமரம். 11. An astrological karna, ஓர் கரணம். W. p. 458. NAGA. 12. (Sa Naka.) The visible heavens, ether, sky, atmosphere, ஆகாயம். 13. Swerga or the Indian paradise, சுவர்க்கம். 14. A kind of prepared arsenic, நாகபாஷாணம். 15. A kind of precious stone, நாகப்பச்சை. 16. A mountain, மலை. See நாகு. 17. Fine cloth, நற்றூசு.--Note. Of the நாகம் snakes there are said to be of different castes as among men; being four chief, and one inferior caste; which differ in form, motion, food and habits. அஷ்டநாகம், s. The eight famed serpents of the nether world employed at the eight cardinal points to support the earth are: 1. வாசுகி. 2. அனந்தன். 3. தக்ஷ கன். 4. சங்கபாலன். 5. குளிகன். 6. பதுமன். 7. மகாபதுமன். 8. கார்க்கோடன். To these the thousand headed ஆதிசேக்ஷன், king of the race, supporting the earth at the centre is sometimes numbered as a ninth. நாககள்ளி, s. A kind of recumbent shrub, ஓர்கள்ளி. நாககன்னி--நாககன்னிகை, s. Female of the naga race, especially a wife of Arjuna. நாகசாபம், s. Curse of the cobra. inflicted on a person for killing it. See நாகப்பிரிதஷ்டை. நாகசின்னம்--நாகசுரம்--நாகஸ்வரம். s. [com. நாகசரம்.] A kind of pipe or clarionet, one of the chief musical instruments, ஓர்துளைக்கருவி. நாகதத்துவம், s. One of the qualities of women ஸ்திரீகுணத்தொன்று. நாகதம்பிரான்--நாகதேவன், s. [prov.] the cobra snake regarded as a god, properly applied to ஆதிசேஷன், the chief of the nether world. See நல்லதம்பிரான். நாகதாளி, s. A species of தாளி, the root of which is used by snake dancers-the snake drawing back its head, and retiring when it is presended; also deemed an antidote to snake bites, Cacumis anguinus, L. நாகதாளிகள்ளி, s. A plant fed on by the silvestre or cochineal insect. Oblong Indian fig. (Ains.) நாகதிசை, s. West point, மேற்கு. நாகதீபம், s. A lamp in the form of a five headed cobra, ஐந்தலைவிளக்கு. நாகதேவி--நாகம்மா, s. The cobra, as a goddess. நாகநாதன்--நாகநாயகன், s. Indra, இந்திரன். 2. As நாகதேவன். நாகபடம், s. The spread and figured neck of the cobra, பாம்பின்படம். 2. [com. நாகவடம்.] An ear ornament in imitation of the spread neck of the cobra, ஓர்கா தணி. நாகபட்டணம், s. The town of Negapatam, ஓரூர். நாகபந்தம், s. One of the சித்திரகவி or curious kind of poems. நாகபாசம், s. [in mythol.] A kind of snake-like rope, with a noose or knot, and having life. It is obtained of the gods by austerities; and in war sent to entwine itself about the foe, பாம்புருவமான படைக்கலம். நாகப்பச்சை, s. A precious stone. See ஆற்றுப்பச்சை. நாகப்பற்று--நாகவாடை, s. Alloy of zine in silver, துத்துநாகப்பிடிப்பு. நாகப்பாம்பு, s. The cobra. நாகப்பிரதிஷ்டை, s. The making of a five headed cobra and worshipping it, to expiate the sin of killing a cobra by the person or his ancestors, which it is supposed prevents offspring. நாகப்பிரம்பு, s. A kind of rod in the shpe of a snake, ஓர்பிரம்பு. நாகப்பூ--நாகம்பூ, s. The flowers of the நாகம் tree, used medicinally; also called சிறுநாகப்பூ. நாகப்பூச்சி, s. A worm, an earth-worm, also called பூநாகம், by native doctors, who make of it several preparations. நாகமணல், s. Sand containing lead. நாகமணி--நாகரத்தினம், s. The gem supposed to be found in the head of the cobra. See ஐந்தலைநாகம். நாகமரம், s. A kind of red tree. நாகமல்லி--நாகமல்லிகை, s. A medicinal species of the மல்லிகை, used for dying black. The root forms a drug, White flowered justicia, Justicia nasuta, L. நாகமோடி, s. [with வேஷ்டி or சேலை.] A cloth with serpentine stripes, ஓர்பு டவை. நாகம்பூ, s. See நாகப்பூ. நாகராசா, s. The chief of the nagas, ஆதிசேடன். நாகலோகம், s. Swerga, தேவலோகம். 2. The world or region of the nagas under the earth, கீழுலகத்தொன்று. நாகவடம், s. See நாகபடம். நாகவராளி, s. A kind of tune, ஓரிரா கம். நாகவல்லி--நாகவள்ளி, s. A betel plant, வெற்றிலைக்கொடி. 2. [also நாகவல்லி முகூர்த்தம்.] The finishing ceremony of a marriage on the fifth day, கல்யாணச்ச டங்கிலொன்று. நாகவாடை, s. In gold coin, a slight alloy, supposed to be contracted from the metal of the mould, செம்பூறல். நாகவாய், s. An instrument used by turners, ஓர்கடைச்சற்கருவி. நாகாசனன், s. The Brahmany-kite, whose food is snakes; [ex அசனம், food.] நாகாத்திரம்--நாகாஸ்திரம், s. A dart, as நாகபாசம். நாகாந்தகன், s. Garuda, as the devourer of snakes, the vehicle of Vishnu, கருடன்; [ex அந்தகன்.] நாகாபரணம், s. An ornament in form of a cobra, worn by Siva, சிவனணியி னொன்று. நாகாபரணன், appel. n. Siva. சிவன். நாகாலயம், s. The inferior world or abode of the nagas. நாகேந்திரன், s. The cobra--as a deity. பைந்நாகம், s. A cobra. See பை. பறவைநாகம், s. A winged serpent, a flying dragon. 20) *

paṉṉam (p. 304) s. (St. பர்ணம்.) A leaf, இலை, ஓலை. 2. Braiding with olas or straw, platting, ஓலைபின்னுகை. W. p. 516. PARN'A. பன்னகாரன்--பன்னக்காரன், s. [prov.] A braider or worker in leaves, olas or straw, ஓலைவேலைசெய்கிறவன். பன்னசாலை--பன்னகசாலை, s. An ola or straw hut, a hermitage. பன்னச்சத்தகம், s. A braider's curved knife. See சத்தகம். பன்னநரன், s. [prov.] A human figure of leaves made for certain funeral rites, தழையாற்செய்தமனிதவடிவு. பன்னபோசனம், s. Food of leaves. பன்னமிருகம், s. A leaf eating animal, இலையுண்ணும்விலங்கு. பன்னலதை--பன்னவல்லி, s. The betel creeper, வெற்றிலைக்கொடி; [ex இலதை.] பன்னவேலை, s. Braiding olas, &c. பன்னாசனம், s. A grass mat used as a seat for religious exercises. 35)