antaram (p. 14) s. Open space, வெளி. 2. Intermediate space, இடை. 3. Ether, as the vehicle of light and sound--supposed to pervade all things and to extend through the universe, பஞ்சபூதத்திலொன்று. 4. The sky, atmosphere, ஆகாயம். Wils. (p.) 37. ANTARA. 5. Temple, தேவர்கோயில். 6. Singleness, loneliness, solitariness, தனி மை. 7. Disaster, mishap, dilemma, தீமை. (பஞ். 49.) 8. End, taken distributively, end of each, முடிவு. 9. Difference, dissension, பேதம். 1. Measure, அளவு. 11. Remainder after subtraction, difference, சேஷம். 12. Period of time, காலம். (சது.) 13. Darkness, இருள். 14. Crowd, கூட்டம். (p.)--Note. All the meanings may be referred to the idea of within and without. (S. Dic.) In combination some variety of meaning is found, as, தேசாந்தரம், a foreign country; வருஷாந்தரம், every year; மாதாந்தரம், every month; முகாந்தரம், on account of; தீவரந்தரம், the remotest isle, &c. அந்தரஆண்டு, s. The time between any given points. [அந்தரம். 2.] அந்தரகாமி, s. A horse which goes above the earth, through the air, ஆகாய மார்க்கமாய்ச்செல்லும்பரி. [அந்தரம். 4.] அந்தரசைவம், s. One of the divisions of the Saiva religion, ஓர்சைவம். அந்தரச்சிந்து, s. One of the thirtytwo kinds of arsenic in its natural state, கற்பாஷாணம். அந்தரதிசை, s. A nine-fold subdivision of the period of a planet's influence on a person's life, கிரகநிலை. [அந் தரம். 2.] அந்தரத்தாமரை, s. A species of lotus whose roots float in the water, not adhering to the soil, ஆகாயத்தாமரை. [அந்தரம். 4.] அந்தரத்திலேநிற்க, inf. To be forsaken by all, be abandoned. [அந்தரம். 1.] என்னையந்தரத்திலேவிட்டான். He has forsaken me. அந்தரபவனி, s. Motion through the air, ஆகாயகமனம். 2. (fig.) Very great swiftness, மிகுவேகம். 3. [prov.] Any thing that goes swiftly, வேகமாய்ச்செல் லுவது. [அந்தரம். 4.] அந்தரப்பிசாசுகள், s. The evil spirits of the air. [அந்தரம். 4.] அந்தரமத்திமபுத்தி, s. Difference between the mean and true daily motion of the sun, or of a planet. [அந் தரம். 4.] அந்தரவல்லி, s. A medicinal creeper, கொல்லன்கோவை. [அந்தரம். 4.] அந்தரவனம், s. An uninhabited desert land. [அந்தரம், 1.] அந்தரவாசம், v. noun. Dwelling in the air, ஆகாயத்தில்வசிக்கை. 2. (s.) A medicinal shrub, ஓர்மருந்துப்பூடு. [அந்தரம். 4.] அந்தரவாயு, s. Hydrocele, வீம பீசம், [அந்தரம் 2.] அந்தரவீச்சு, v. noun. Beating the air. அந்தரவீச்சுக்காரன், s. One who beats the air, a cheat, a fraudulent man. [அந்தரம். 4.] அந்தராயம், s. Disaster, obstacle, mishap, dilemma, exigency, impediment தீமை. (p.) Wils. p. 38. ANTARAYA. [அந்தரம். 7.] அந்தராளம், s. Middle, intermediate space, நடு, Wils. p. 38. ANTARALA. (p.) See கர்ப்பகிரகம். [அந்தரம். 2.] அந்தராளன், s. The son of an அனுலோம father, and பிரதிலோம mother, அனுலோமத்தந்தைக்கும் பிரதிலோமத்தாய்க்கும்பிறந் தபிள்ளை. அந்தரி, s. A goddess as inhabiting the &ae;rial regions, ஆகாயவாணி. 2. Durga, துர்க்கை. 3. Parvati, பார்வதி. (p.) [அந்தரம். 4.] 57)

pṟ (p. 303) க்கிறது, ந்தது, க்கும், க்க, v. n. To fly, hover, flutter or float in the air as light bodies, சிறகாற்பறக்க. 2. To move with celerity or velocity, to hasten or scamper away, வேகமாய்ச்செல்ல 3. To be scattered, to disperse, disappear, சிதற. 4. To be in a hurry, to be over-hasty, அவசரப்பட, (c.) 5. [vul.] To suffer, வருந்த. பறக்கப்பார்க்கிறார். He is aspiring to things above him. ஏன்பறக்கிறாய். Why are you in a hurry? Why are you over-anxious? அடித்தஅடியில்பிள்ளைபறந்துவிட்டது. The child suffered much by beating. பறக்கடிக்க, inf. [com. for பறக்கஅடி க்க.] To cause to fly, to scatter. see சிதறடிக்க. பறக்கவிட, inf. To let fly, as a bird, or a paper kite. 2. To defeat, to ruin. 3. To tease one by incessant importunity. பறக்கிறதூள், s. Flying dust, a cloud of dust. பறந்தடிக்க, inf. [prov.] To be too busy, too much hurried, full of eares, &c. பறந்தலைய--பறந்துதிரிய, inf. To go about rapidly being greedy as birds or prey for food, &c., or an avaricious person. பறந்துபோக, inf. To go quickly. 2. To be dispersed, to be utterly gone, as property disease or sin. பறந்துவிழ, inf. To fall on with avidity, in taking food. பறப்பன, appel. n. Flying, darting, flight; haste, hurry, quickness, speed, as the verb. 2. Anxiety, care, concern, business, கவ்வை. பறப்பன், s. A hasty person. (R.) பறப்பிலேதிரிய, inf. To go about seeking one's living. 2. To go about full of care. பறப்புப்பார்க்க, inf. To attend to one's daily avocations or personal concerns; also வயிற்றுப்பறப்பிலேதிரிய. 32)