kāṉam (p. 107) s. Singing, song, இசைப்பா ட்டு. 2. Music, tune, இராகம். Wils. p. 287. GANA. 3. Sky-lark, வானம்பாடி. (p.) 4. Forest, wood, grove, வனம் (from Sans. KANANA.) 5. Mountainous district, desert. குறிஞ்சிநிலம். 6. Forest tract, wood-land, முல்லைநிலம். கானக்கல், s. A kind of stone--as கானகக்கல். கானக்குதிரை, s. An elk, மரை. (சது.) 2. (Rott.) Wild horse, காட்டுக்குதிரை. கானக்குறத்திமுலைப்பால், s. Honey, தேன். கானத்தேறு, s. Turmeric, மஞ்சள். கானநாடன், s. A ruler of forest tracts, முல்லைத்தலைவன். (நிக.) கானப்பலா, s. A wild jack tree, காட் டுப்பலா. கானமயில், s. A wild peacock. கானமா, s. A wild hog, காட்டுப்பன்றி. கானம்பாட, inf. To sing. கானயூகம், s. A wild monkey, கருங் குரங்கு. கானவர், s. Mountaineers, the inhabitants of mountainous districts, குறிஞ்சி நிலமாக்கள். 2. Hunters, a tribe that live by the chase, புளிஞர்.--Note. They are considered savages, forming a class of the aborigines of Southern India. 3. Foresters, முல்லைநிலமாக்கள். (சது.) கானவன், s. A hunter, வேடன். 2. A monkey, குரங்கு. கானவிருக்கம், s. A tree, பாதிரிமரம், Bignonia. L. (M. Dic.) வீணாகானம், s. A song with a lute accompaniment. 6)

kirātaṉ (p. 109) s. A savage, hunter, வேடன். 2. A mountaineer, குறவன். 3. Siva, as a mountaineer to test the virtue of the austerity and penance of Arjuna, சிவன். Wils. p. 222. KIRATA. 94)

puḷintaṉ (p. 328) s. A barbarian, a savage or mountaineer, வேடன். W. p. 545. PULINDA. 7)

mātangkaṉ (p. 349) s. A mongrel--the mother being of the Rajput caste, and the father of the hunter's tribe, அரசமாதுக்கும் வேடனுக் கும் பிறந்துசெருப்புத்தைப்போன். 2. A low caste man, கீழ்மகன். 3. A hunter, a fowler, வே டன். (Sa. Matanga.) (p.) மாதங்கர், s. [pl.] The wicked; base, or vile people, chandalas, சண்டாளர். மாதங்கி, s. [also மதங்கி.] Kali, காளி. 2. Durga, துர்க்கை. (சது.) 26) *

viyātaṉ (p. 396) s. Vyasa, as வியாசன், 2. A famous hunter, ஓர்வேடன். W. p. 818. VYAD'HA. 26) *

vēṭṉ (p. 401) s. [fem. வேடச்சி. pl வேடர்.] A hunter, forester, fowler, வேட்டுவன். (c.)-Note This name is given to any wild people, as the hill-tribes who seem to be the aborigines of India. வேடர்சேரி, s. A village of hunters. 76)

vēṭu (p. 401) s. A cloth for filtrating, வடிகட் டுசீலை. 2. Cover to the mouth of a vessel, மூடுசீலை. 3. (R.) Hunting, or the chase. 4. A tribe of wild people. வேடுகட்ட, inf. To tie a cloth over a pot for cooking with steam. 2. To tie a covering on a pot to keep its contents from spilling. வேடுவன், s. A hunter, as வேடன். 78)

vēṭṭuvṉ (p. 402) s. A kind of hornet, குளவி. 2. The tenth lunar mansion, மகநாள். 3. A hunter, வேடன். (சது.) 9)