āviyr (p. 43) s. Hunters, வேடர். 2. Agriculturists, வேளாளர். (p.) 37)

kḷkkr (p. 99) s. Inferiors, புலையர். 2. Hunters, a caste living by the chase, வேடர். (p.) 13)

kirātar (p. 109) s. Savages, barbarous tribes, foresters; those who live by the chase, வேடர். 2. Mountaineers, குறவர். Wils. p. 222. KIRATA. 93) *

kuṉṟm (p. 132) s. A hill, a mountain, மலை. குன்றவர்--குன்றவாணர், s. Mountaineers, குறிஞ்சிநிலமாக்கள். 2. Huntsmen, foresters, வேடர்; [ex வாணர், வாழ்நர்.] குற்றவில்லி, s. Siva, who made mount Meru his bow, சிவன் 70)

kolai (p. 146) s. Killing, slaying, slaughter, murder, assassination, butchery, உயிர்வதை. 2. (fig) The guilt of killing, கொலைக்குற்றம்; [ex கொல், kill.] கொலைகாரன்--கொலையாளன், s. A murderer, an assassin. 2. An executioner. 3. A killer, slaughterer, butcher. கொலைக்களம், s. A place of public execution. கொலைசூழ--கொலைசுற்ற, inf. To contrive or compass one's death. (p.) 2. To find out the guilt of murder. கொலைசெய்ய, inf. To kill, slay; to commit murder, take away life, to butcher. கொலைஞர், s. Assassins, murderers, killers, butchers, கொலைபாதகர். 2. Hunters; those who live by the chase, வேடர். (p.) கொலைபாதகம், s. The crime or guilt of murder; taking away life, human or other--chiefly of men or cows; one of the five heinous sins. See பாதகம். கொலைபாதகன், s. A heinous killer, or murderer. கொலைப்பழி, s. The blame or guilt of murder. கொலைமறுத்தல், v. noun. Denouncing all killing. This is scrupulously done by Jainas under all circumstances. கொலையுண்ண, inf. To be killed. 109)

cavarar (p. 171) s. [plu.] Barbarians, hunters in mountainous districts, wearing peacock's feathers and other wild decorations. (lit.) carcass-eaters, வேடர், புளிஞர். (நிக.) W. p. 834. SAVARA. (p.) 16) *

cilvr (p. 186) s. Hunters, those who live by the chase, வேடர். (சது.) 32)

cillr (p. 186) s. Hunters, those who live by the chase, வேடர். (சது.) 86)

tiṇṇm (p. 238) s. Vigor, strength, solidity, firmness, வலி. 2. (c.) Truth, verity, certainty, மெய்மை. (சது.) திண்ணன், s. A strong, robust, powerful man, பலாஷ்டிகன். 2. One of the வேடர் tribe, a hunter. (Beschi.) 51)

tī (p. 242) adj. Evil, wicked, sinful. தீக்குணம், s. Evil disposition or practice; vice, evil, துர்க்குணம். Vices are of three classes, of மனம், வாக்கு, and காயம். 1. மனத்தீக்குணம், sins of the mind, as (a) கொலைநினைக்கை, murderous intention; (b) காமப்பற்று, libidinous desire; (c) ஆசை, avarice, ambition. 2. வாக்கின்தீக்குணம், sins of the mouth--as (a) பொய்சொல்லல், lying; (b) கோள்சொல்லல், tale-bearing; (c) கோபித்துச்சொல்லல், angry speaking; (d) பயனில்சொல்லல், trifling or vain discourse. 3. காயத்தீக்குணம், sins of the body--as (a) களவாடப்போதல், thievish practices; (b) வறிதேதொழில்செயல், idleness; (c) கொலை செயல், killing, murder. தீக்குணர், s. (plu.) The vile, the wicked. 2. The base, the low, (p.) தீக்குறி--தீச்சகுனம், s. A bad sign, symptom or omen, துன்னிமித்தம். தீக்கோள், s. A malignant planet, an evil portent, துர்க்கிரகம். See கோள். தீச்சொல்--தீமொழி, s. Slander, evil speaking, பழிச்சொல். (சது.) 2. Inauspicious or evil words; as curse, சாபம். தீத்தொழில், s. Evil practice, evil deeds. (நாலடி.) தீயது, appel. n. A bad or evil thing. தீயர், s. (Malayalim.) A low caste or tribe--oppos. to நாயர், high caste. தீயொழுக்கம், s. Evil conduct, a vicious course of life--oppos. to நல்லொ ழுக்கம். தீயோர்--தீயர், s. (plu.) The base, the vulgar, கீழ்மக்கள். 2. Savages, barbarians, மூடர். 3. Hunters those that live by the chase, வேடர். தீவினை, s. Evil deeds, vile conduct. wickedness, பாவம்; [ex வினை.] 4)

pakkaṇam (p. 287) s. A village or street of hunters, வேடர்வீதி. W. p. 49. PAKKAN'A. 2. Town, village, ஊர். (சது.) 31) *

pālai (p. 313) s. The iron-wood tree, Mimusops hexandrus, ஓர்மரம். 2. Arid, desert tracts, one of the five species of land. See திணை. 3. [in love poetry.] Temporary separation of lovers. See திணை. 4. A kind of poem. See பிரபந்தம். 5. Sea, ocean, கடல். 6. The fifth lunar asterism, மிருகசீரிடம். 7. The seventh lunar asterism, புநர்பூசம். 8. Air, tune, melody, in music. See under இசை. 9. [in combin.] A class of plants. 1. As பாலைக்கு ருவி-- Note. The principal பாலை plants, and trees, are ஊசிப்பாலை, a plant, Periploca esculenta; 2. ஏழிலைம்பாலை. ஏழிலைப்பாலை, a tree, Echites scholaris, of which the Tamil and Sanscrit names are derived, from its having seven leaves around the stem; 3. காக்காய்ப் பாலை, a tree, Gelonium bifarium; 4. குட சப்பாலை--கொடிப்பாலை--கறிப்பாலை, a creeping plant, Asclepias volubilis; 5.வெட்பாலை, a plant, Nerium antidysentericum; also ஆடுதின்னாப்பாலை, திருநாமப்பாலை, நிலப்பாலை, பூப் பாலை, விழுப்பாலை, which see in their places. --The seven classes of airs are: செம்பாலை, படுமலைப்பாலை, செவ்வழிப்பாலை, அரும்பாலை, கொ டிப்பாலை, விளரிப்பாலை, மேற்செம்பாலை, which see. பாலைக்கருப்பொருள், s. Men, beasts, things, &c., the adjuncts of arid tracts. They are. 1. பாலைத்தெய்வம், the goddess, Durga, துர்க்கை. 2. பாலைக்குடிமகன், inhabitants, the வேடர், or hunter caste; 3. பாலைத்தலைவன் the chief, as காளை, 4. பா லைநிலத்தூர், the village, as குறும்பு; 5. பாலைநீர், well-water; 6. பாலைப்பண், the melody, as பஞ்சுரம்; 7. பாலைப்பறை, a small drum as துடி; 8. பாலைப்புள், the birds, as the dove, புறா; kite பருந்து; and eagle, கழுகு; 9. பாலைப்பூ, the flowers, as of பூளை, பாலை, and கள்ளி plants; 1. பாலைமரம், the trees as குரா, and மரா; 11. பாலைநிலமாக்கள் தொழில், occupation of the inhabitants-mostly plundering. கொள்ளையாடல்; 12. பாலைமாக்களூண், the food, plunder--on which they principally subsist; 13. பாலைவிலங்கு, the animals, a wild dog that chases tigers; 14. பாலையாழ், a lute of desert tracts. பாலைக்காடு, s. Paulghat district. பாலைக்காட்டுச்சோனை, s. An incessant rain, of four months in Paulghat. See சோனை. பாலைக்கிழத்தி, s. Durga. துர்க்கை. பாலைக்குருவி, s. A species of bird. பாலைநிலம்--பாலைவனம், s. A barren soil as பாலை, 2. பாலைப்பழம், s. The fruit of the பாலை tree. பாலைப்பாணி, s. Sweet juice of the பாலை fruit. 16) *

pāvam (p. 313) s. [St. பாபம்.] Sin, vice, evil, crime, தீமை. 2. Demerit, accumulated results of evil actions attaching to the soul, தீவினை. 3. Misfortune, as the result of former actions, but often spoken in burlesque, அதிஷ்டவீனம். (c.) பாவகாரி, s. (St.) A sinner, பாவி. பாவங்கட்டுப்படுதல், v. noun. The accumulation of sin. பாவசங்கீர்த்தனம்-பாவசங்கீர்த்தனை, s. [R. Cath. use.] Confession of sin. பாவசென்மம், s. As பாவயோனி. பாவசேடம், s. Remains of sin attaching to holy persons, பாவத்தின்மீதி. 2. Remaining demerit of souls at the close of a term of existence, to be expiated afterwards, ஊழின்மீதி. பாவச்சடம்--பாவசரீரம், s. Bodies assumed as the effect of former actions. பாவச்சுமை, s. The burden of sin; accumulated evil to be expiated by suffering. பாவஞ்சுமக்க, inf. To contract sin. See சும, v. பாவஞ்செய்ய, inf. To sin, to do evil. பாவஞ்செய்தகுடி. A distressed family --(lit.) who suffer the consequences of former sins. பாவட்சயம்--பாவக்ஷயம், s. Destruction of the accumulated demerit of sin attaching to the soul; [ex க்ஷயம்.] பாவநாசம், s. Removal or expiation of sin. 2. As பாவவிநாசம். பாவந்தவிர்க்க, inf. [also பாவத்தைத்த விர்க்க.] To abstain from vice. பாவந்தீர்க்க, inf. To remove, sin, to expiate evil attached to the soul. பாவந்தீர்தல், v. noun. Expiating the evil attached to souls, commonly by suffering. பாவநிவாரணம்--பாவநிவிர்த்தி, s. As பாவநாசம். பாவம்பலிக்க, inf. To end in suffering --as sin. பாவபுண்ணியம், s. Vice and virtue. பாவபுண்ணியவழக்கம், 3, s. Three adjuncts of sin: 1. Doing, செய்தல். 2. Inciting, செய்வித்தல். 3. Consenting, உட ன்படல். பாவமன்னிப்பு, v. noun. [Chris. usage.] Pardon of sin. பாவமூர்த்திகள், s. The vile, the base; they whose very shape is the effect of sin, பாவத்திலுற்பவித்தோர். 2. The hunters, they who live by the chase, வேடர். பாவம்பழி, s. Sin and guilt. பாவயோனி, s. A sinful birth, பாவப் பிறப்பு. பாவவாளி, s. A sinner, பாவி. (Colloq.) பாவவிநாசம், s. Expiation of sin, பா வமன்னிப்பு. 2. A sacred bathing place, ஓர்தீர்த்தம். 3. A sacred place, ஓர்ஸ்தலம். பாவாத்துமா, s. A sinful soul, the result of the evils of former births. 2. A sinner, one given to evil practices. பாவி, s. [mas. and fem.] A sinner, a perpetrator of evil deeds. 2. One suffering for the evils of former births, தீவினையனுபவிப்போன். 3. See பாவம், nature. 25) *

pulm (p. 326) s. Arable land, rice field, வயல். (c.) 2. A sense, power or faculty of any of the organs of sense. See புலன். 3. Sensation, consciousness, perception by the senses. See ஐம்புலன். 4. Knowledge, wisdom, learning, அறிவு. 5. [prov.] High arable land, for dry grain, மேட்டுநிலம். 6. Place, location, இடம். 7. Region, quarter, tract of country, point of the compass, திக்கு. 8. Sharpness of mind, wit, நுண்மை. புலக்காணி--புலத்தரை, s. High land. புலங்கொளி, appel. n. An organ of sense, ஐம்பொறி. (p.) புலங்கொள்ள, inf. To be understood. புலச்சாமை, s. A kind of சாமை grain. புலச்சாய்வு--புலச்சார்வு, s. Fields, or parts adjacent to fields. புலச்செய்கை, s. Agriculture, husbandry, tillage. புலத்தார், s. [pl.] Inhabitants. புலவேடர், s. The senses, metaphorically regarded as uncivilized. (p.) 22)

pul (p. 327) s. A grass, any gramineous plant, as புல்லு. (c.) 2. Small in quantity, number, or value, அற்பம். 3. Meanness, lowness, baseness, இழிவு. 4. A tiger, புலி. 5. A palmyra tree, பனை. 6. The seventeenth lunar asterism, அனுடநாள். (சது.)--Note. The different kinds of grass are: அளத் துப்புல்; அறுகம்புல் or அறுகு; இரத்தக்கோமாரிப் புல், Panicum stagninum; இலைப்புல், Panicum Marginatum; உப்பறுகம்புல், as அறுகு, Agrostis; ஊர்ப்புல், Cyperus Pongorei; ஒட் டுப்புல், or கணைப்புல், கச்சற்புல்; கடுக்கன்புல், Isch&oe;mum cibare; கதிர்ப்புல், கமரிப்புல், Poa Malabarica; கம்பம்புல், Panicum grossarium; கர்ப்பூரப்புல், கழிப்புல், கழிமுட்டான்புல், காவட்டம் புல் or மாந்தப்புல், Andropogan sch&oe;nanthus; குசைப்புல், குச்சுப்புல் or குஞ்சப்புல்; குடை ப்புல், கோரைப்புல், கோழிக்காற்புல், Panicum ramosum; சடைப்புல், Poa bifaria; சீலைப்புல், சுக் குநாறிப்புல், செப்பப்புல் or நாணற்புல், சோனைப் புல், தண்டையம்புல், Panicum Ischomodies; பிரப்பங்காய்ப்புல், Scirpus calamoides; பீசைப் புல், Panicum antidotale; மத்தங்காய்ப்புல், Cynosurus Egyptius; மருக்குறாப்புல், Panicum stagninum; முசுறுப்புல், Pommercullia; முயற் புல் as அறுகு, Agrostis linearis; மூங்கிற்புல், Panicum Burmanni; விசுவாமித்திரப்புல் as நா ணற்புல், all which see in their places if the botanical name be not found here. புல்லங்குழல், s. [also பில்லாங்குழல்.] A red-pipe. புல்லணர், s. The beard, தாடி. (p.) புல்லணை, s. A layer or bed of grass. புல்லரி, s. A handful of grass. புல்லரிசி, s. A kind of wild rice, the seed of a grass, eaten in time of scarcity, Cynosurus Egyptius. புல்லர், s. [pl.] The low, the base, கீழ் மக்கள். 2. Tribes that live by the chase, savages, வேடர். (சது.) புல்லறிவாண்மை, s. Stupidity, doltishness, மூடத்தனம். 2. Ignorance, destitution of moral cultivation, அறிவின்மை. புல்லறிவாளர், s. The ignorant, illiterate, the immoral, the vicious, அறி வீனர். (நாலடி.) புல்லறிவு, s. Ignorance, stupidity, மட மை. 2. Illiterateness, want of caltivation, அறிவின்மை. 3. Bad principle, perverted intellect, viciousness, தீமையான அறிவு. புல்லறுக்க, inf. To cut grass. புல்லன், s. An ignorant, base or vile man, அறிவீனன். 2. An incapable, useless man, பயன்படாதவன். 3. An unmannerly, uncleanly, clownish man, ஒழுக்கமில்லான். புல்லாங்கழி--புல்லாங்குழல்--புள்ளாங் குழல், s. A reed-pipe, as புல்லங்குழல். புல்லாமணக்கு, s. A plant, Melanthium Indicum. See ஆமணக்கு. புல்லாமொய்ச்சி, s. [vul. பில்லாம்பிச்சி.] A grassy place. புல்லுருவி--புல்லூரி, s. A parasitic plant. Loranthus pentandrus. புல்லுருவிபாய்கிறது. The parasite is spreading over the tree; i. e. injury is being done to families by hangers on. புல்லுருவிபடர்தல், v. noun. The spreading or running of the above. See under ஆல். புல்வாய், s. A kind of deer, கலைமான். (சது.) புல்விரியன், s. A grass-adder. புல்வீடு, s. A thatched house. புற்கட்டி, s. Pieces of turf or sod. புற்கட்டு, s. A bundle of hay. புற்கட்டை, s. A short grass, good for cattle. புற்குருவி, s. A kind of quail. (R.) புற்கை, s. A pap, of grass-seed meal, or a slender meal. 2. A kind of ricepap. 3. Boiled rice offered to idols. புற்கோரை, s. A grass, Cyperus juncifolius, ஓர்கோரை. புற்சாமை, s. A species of சாமை, grain. புற்பதி, s. The palmyra-tree, as the prince of the புல், tribes, பனை; [ex பதி.] புற்பறி, s. A grass-basket, ஓர்கூடை. புற்பாய், s. Mat made of grass of rushes, புல்லினாற்செய்தபாய். புற்பொழி, s. A turf, a sod, புற்பற்றை. புற்றாளி, s. The palmyra tree, பனை மரம். 2. The seventeenth lunar asterism. புற்றிரள், s. Tuft of grass, புற்கற்றை. புன்னகை, s. A smile. See புன். 18)