ir (p. 48) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To beg alms, solicit aid, seek support by begging--as religious mendicants, பிச்சைகேட்க. 2. To pray, beseech, entreat, solicit, வேண்டிக்கொள்ள. இரந்தும்பரந்தவர்க்கீந்தவர். Those who give to beggars although they themselves have to ask alms. இரந்துணி--இரந்துண்ணி, s. A beggar, இரப்போன். (c.) இரப்பு, v. noun. Begging, asking alms, seeking relief, யாசிப்பு. 2. (p.) Poverty, தரித்திரம். 3. (fig.) Alms, பிச்சை. இரப்பன்-இரப்பாளன், s. A beggar, one who lives by begging, பிச் சைக்காரன். (p.) இரவு, v. noun. Begging, mendicity, the begging or religious mendicants, பிச்சைகேட்கை. 2. Entreating, soliciting, imploring, குறையிரக்கை. 3. Mean or cringing entreaty, praying or urging for favor, இரக்கத்தையாசிக்கை. 4. s. (fig.) Alms, பிச்சை. 5. Poverty, வறுமை. (p.) இரவச்சம், s. Shame and fear of begging. (குறள்.) இரவலர்--இரவோர், s. Beggars, religious mendicants. (p.) 33) *

cepam (p. 203) s. The silent repetition of incantations in worship according to prescribed forms, and with accompanying ceremonies, as counting the beads of a rosary, the joints of the fingers, &c., செபிக் குஞ்செபம். 2. The inaudible repetition of charms, magical incantation, &c., இதழசை யாமற்செபிக்குஞ்செபம். W. p. 34. JAPA. 3. [Christ. usage.] Prayer, வேண்டிக்கொள்ளல் (probably brought into use by the Romanists, with whose practice it accords). (c.) என்செபம்ஒன்றும்ஓடவில்லை. My prayer avails nothing. செபஞ்செய்வோன், appel. n. A praying person. செபதபம், s. Prayer and worship. (c.) செபஞ்சொல்ல--செபஞ்செய்ய, inf. [in Christ. usage.] To repeat prayers. செபவேளை, s. Time of prayer. செபாலயம், s. [in Christ. usage.] A prayer-house, church, synagogue. செபத்தியானம், s. Repetition of incantations and contemplation of the image of a deity in the mind, as the two forms of daily worship, for the சரிதைக்கா ரன், and கிரியைக்காரன். (c.) செபமந்திரம், s. Charms, incantations, &c., consisting chiefly of the names. and appellations of the deities addressed. செபமாலை, s. A rosary, used to determine the number of repetitions of a prayer or incantation. 2. A string of golden beads, worn by women, மாதரணிக லம். (c.) செபமுருவேற, inf. [prov.] See உரு வேற. செபம்பண்ண, inf. To repeat incantations inaudibly in worship, magic, medical practice, &c., 2. [in Christ. usage.] To pray. 32)

vēṇṭu (p. 402) கிறேன், வேண்டினேன், வேன், வேண்ட, v. a. To beg, entreat, beseech, மன்றாட. 2. To approve, to like, விரும்ப. 3. To want, to need--Note. In this latter sense it is principally a defective or impersonal verb. It is conjugated, as வேண் டுகிறது. it is necessary; வேண்டிற்று, was necessary; வேண்டும், com. வேணும், will be necessary; negative, வேண்டாம், com. வே ணாம்; rela. part. வேண்டுகிற, வேண்டிய, வே ண்டின. எனக்கதுவேணும். I want it. நீசீக்கிரமாய்வரவேணும். You must come in haste. உனக்கென்னவேண்டும். What do you want? அவன்உனக்கென்னவேணும். What relation does he bear to you? வேண்டாது--வேண்டாதே--வேண்டா மல். Not wanting. வேண்டாதுபோனான். He went away displeased. வேண்டாத்தலையன், s. An abrupt man. வேண்டாமை, s. Aversion, dislike. வேண்டார், appel. n. Foes, பகைவர். வேண்டாவெறுப்பு, v. noun. Unwillingness, indifference. வேண்டி, v. part. Being wanted. 2. [as a prepos.] With, for the sake of. வேண்டியிருக்கிறது. It is wanted. வேண்டியதாயிருக்கவில்லை. Is it not required. என்னத்தைவேண்டி. With what object? என்னைவேண்டி. For my sake. வேண்டிக்கொள்ள, inf. To solicit, to pray. வேண்டியகாரியம், s. Needful things. வேண்டியசகாயம், s. All needed help. வேண்டியழைக்க, inf. To invite with desire. வேண்டியமட்டும். As much as is wanted. வேண்டுமானபோது. Whenever you want. வேண்டல்--வேண்டுதல், v. noun. Desiring, supplicating, begging. 20) *