niṣṭāparaṉ (p. 276) --நிட்டாபரன்--நி ஷ்டாவரன்--நிட்டாவரன், s. An eminent person, strict in the performance of religious duties, நிஷ்டைதவறாதவன்; [ex நிஷ்டை.] 81) *

niṣṭūram (p. 276) --நிட்டூரம், s. Harshness, cruelty, inhumanity, கொடுமை. 2. Calumny, aspersion, இடையூறு. (c.) நிஷ்டூரக்காரன், s. A cruel man. நிஷ்டூரம்பண்ண, inf. To act with severity. நிஷ்டூரம்பேச, inf. To calumniate. நிஷ்டூரன்--நிட்டூரன், s. [fem. நிஷ்டூரி, நிட்டூரி.] A cruel man, கொடியவன். 82) *

niṣṭai (p. 276) -நிட்டை, s. Religious practice, attention to personal religious rites or austerities, &c., தியானம். 2. Fixedness of mind as in ascetic worship, அசையாமை. W. p. 481. NISHT'A. நிஷ்டைக்காரன், s. A person strict in religious duties. நிஷ்டைபண்ண, inf. To perform religious duties, &c.