uṭkār (p. 59) --உட்காரு, கிறேன், ந்தே ன், வேன், உட்கார, v. n. [vul.] To sit, sit down, (not classical) also written உளுக்கார. உட்காருவிக்க, inf. To seat, provide with a seat, cause to sit, உளுக்காரச் செய்ய. 106)