cāmīṉ (p. 177) --ஜாமீன், s. (Arab.) Security, பிணை. (c.) சாமீனிருக்க, inf. To become a surety. சாமீன்கொடுக்க, inf. To give security, a surety. சாமீன்கத்து, s. A bond of security, பிணைமுறி. சாமீன்தார், s. A responsible person; a surety, a bail; [ex தார், an affix.] சாமீன்வாங்க, inf. To take security, bail, &c. சாமீன்வைக்க, inf. To deposit security. ரொக்கச்சாமீன், s. Security of money. நபர்சாமீன், s. Security of person. 47) *