nipiṭam (p. 277) --நிபிடாயம், s. (Tel. நிிமு.) Closenss, thickness, as of men in a crowd, or leaves on a tree, நெருக்கம்; also நிபிடிகரம். நிபிடாயமாய்வந்துநெருங்கினார்கள். They came and crowded closely together. 43)