māṉiṭam (p. 352) --மானுடம்--மானுஷம் --மானுஷியம், s. Humanity, manliness, that which relates to mankind, மனுஷிகம். W. p. 659. MANUSHA, MANUSHYA. மானிடசாதி, s. Mankind. மானிடசென்மம், s. Human birth. மானிடச்சட்டை, s. The human form as assumed by deity. மானிடத்தன்மன், s. An epithet of Kuvêra as having a human nature, குபேரன். (சது.) மானிடர்--மானுடர், s. [sing. மானி டன்.] Men, human beings, மனிதர். 20) *

māṉuṣam (p. 352) --மானுஷியம்--மானு ஷிகம், s. Human kind. See மானிடம். மானுஷன், s. A man, as மனுஷன். மானுஷியமில்லாதவன்மனுஷப்பதர். One without urbanity is human chaff. 25) *