vḷru (p. 379) --வளர், கிறேன், வளர்ந்தேன், வேன், வளர, v. n. To grow enlarge, increase; to wax as the moon, விர்த்தியாக. (c.) 2. [sometimes.] To lie asleep, நித்திரைகொள்ள. அவன்வளர்ந்துவிட்டான். He has grown tall. கண்வளர்தல். Sleeping. (பஞ். 89.) வளர்முலைப்பாரங்கண்டு. Seeing the weight of her swelling breasts. (p.) வளரறம், s. Increase in virtue. (p.) வளர்ந்தஆள், s. A tall person. வளர்பிறை, s. The crescent moon; oppos. to தேய்பிறை. வளர்ச்சி, v. noun. Growth, thriftiness, increase, விர்த்தி. (Ell. 146.) வளர்த்தி, v. noun. Increase, growth; stature, tallness. வளர்த்திபோதாது. It is not high enough. வளர்த்தியானவன். A tall man. வளர்வு, v. noun. Spontaneous increase, or growth. 48)

vḷr (p. 379) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cherish, to foster, to bring up; to attend to while growing, whether a child, an animal or a vegetable, பரிபாலிக்க. 2. To cultivate, to rear, to train, ஆக்க. 3. To place or lay down, as an infant, to sleep, as வளர்த்து. வளர்த்தகடாகையிலேபாய்ந்ததுபோலே........The house bred ram butted the [fostering] hand which nourished it. என்னோடேசண்டைவளர்க்கிறான். He nurses a quarrel with me. தீவளர்க்கிறார்கள். They are keeping the fire burning. ஏன்வளர்த்துப்பேசுகிறாய். Why do you lengthen the discourse? வளர்கடா--வளர்கிடாய், s. [vul. வள கடா.] A ram reared in the house. வளர்த்ததகப்பன், s. A foster-father. வளர்த்தபிள்ளை, s. A foster-child. வளர்த்தாள், appel. n. A wet nurse; foster-mother, ஊட்டுந்தாய். 2. A female servant that brings up a child, கைத்தாய். பெற்றாட்கும்வளர்த்தாட்கும்வித்தியாசமில்லையா.... Is there not a difference between an own mother and a foster-mother? வளர்மயிர், s. A tuft, a knot of hair, மயிர்க்குழற்சி. (சது.) 49)

vḷrttu (p. 379) கிறேன், வளர்த்தினேன், வேன், வளர்த்த, v. a. [causat.] To lay down, to cause to lie prostrate; sometimes, to put to sleep கிடத்த. 2. To cause to grow, to make larger, அதிகரிக்கச்செய்ய. தீவளர்த்த, inf. [also தீவளர்க்க.] To keep the fire burning. பொன்னின்தகடுகளைவளர்த்த, inf. To beat gold into thin plates. (R.) வளர்த்திப்பேசுதல்--வளர்த்துப்பேசுதல். Circumlocution in speaking. வளர்ப்பு, v. noun. Bringing up, fostering; increase, fertilizing, வளர்க்கை. 2. [fig.] One brought up in the house, a servile dependant; also a foster-child, வளர்ப்புப்பிள்ளை. வளர்ப்புவக்கணையறியாது. A dependant will not understand politeness. 50)