vicēṣakam (p. 390) --விசேடகம், s. Relation; narrative; anything special. [Sa Viseshaka.] விசேஷகன், s. One who brings tidings, a narrator, as சுவிசேஷகன். 10) *

vicēṣaṇam (p. 390) --விசேடணம், s. A qualifying term, epithet, attribute; one of the five specialities of grammatical construction. See அன்னுவயவிலக்கணம். 11) *

vicēṣam (p. 390) --விசேடம், s. Speciality, peculiarity, a particular thing or matter. See அன்னுவயம். 2. A figure of rhetoric. See அலங்காரம். 3. Difference, distinction, விகற்பம். 4. Excellence, சிறப்பு. W. p. 787. VISESHA. 5. A narrative, a word, சொல். 6. (Beschi.) Remainder, as சேஷம். ஏதும்விசேஷமுண்டா. Is there any thing in particular? வாய்விசேஷமாய். By word of mouth. எழுத்துவிசேஷமாய். By letter. விசேஷக்கால், s. That which inadvertently occurs in conversation. (R.) விசேஷதினம், s. A feast-day. விசேஷதீட்சை, s. A special rite by a guru to confirm a disciple. See சிவ தீட்சை. Under தீட்சை. விசேஷமாய், s. Especially, principally. விசேஷாலங்காரம், s. As விசேஷம், 2. 12) *

vicēṣi (p. 390) --விசேடி, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make special, to make prominent, சிறப்பிக்க. 2. To excel, to surpass, மேற்பட. விசேஷித்தது, appel. n. That which is excellent or preferable. 14)

vicēṣiyam (p. 390) --விசேடியம், s. The thing qualified. See அன்னுவயவிலக்கணம். [Sa. Viseshya.] 13)