angki (p. 5) s. A clock, long garment, gown, surplice, நெடுஞ்சட்டை. (c.) 2. (p.) A person, one with a body, அங்கத்தையுடை யவன், ex அங்கம், 3. p. The third lunar asterism of the Hindus, கார்த்திகை. 4. The thirteenth lunar asterism, அத்தநரள். 5. Fire, அக்கினி. 6. The god of fire, அக்கினி தேவன். அங்கி வழிபாடுகளியற்றுவன், I perform all rites due to fire, (பாரதம்). அங்கிதாரணை, s. The principle of fire as operative in the body. அங்கிநாள், s. The third lunar asterism. 2. The thirteenth lunar asterism, the day on which the god of fire was born. 26)

acuṇmā (p. 6) --அசுணம், s. A species of bird which is said to be charmed by music, and while under the charm, to die, கேகயப்புள். (p.) அசுணமாச் செவிப்பறையடுத்ததுபோலும், (Ram.) As the sound of a drum to the bird அசுணம். 33) *

aṭai (p. 8) s. Resort, attaining to, அ டுத்தல். 2. A kind of cake, wafer, ஓர்பணிகா ரம். 3. Cake or bread in general அப்பவருக் கம். 4. Incubation, அவயம். 5. A leaf, இலை. 6. Gravity, weight, கனம். 7. A slight support or prop, தாங்கி. 8. [in grammar.] A prefix, qualifying word, or clause, adjunct, accompaniment, அடைமொழி. In this meaning it includes உரிச்சொல் or adjectives and adverbs. (p.) 9. A pledge, கொதுவை. 1. Tribute, the king's proportion of the produce of the land whether one-sixth or one-tenth, or otherwise, நிலவிறை. (c.) அடைகாக்க--அடைகிடக்க, inf. To sit on eggs, incubate. அடைகாய், s. Betel and areca nut. அடைகொடுக்க, inf. To render the kings's share of the produce. அடைகோழி, s. A hen that sits on eggs. அடைக்காய், s. Areca nut. அடைக்குத்தகை, s. [prov.] Revenue from grain as farmed out by government. அடைச்சீட்டு, s. [prov.] Receipt for the payment of tithe or tax. அடைப்பை, s. A betel pouch, வெற் றிலைப்பை. அடைப்பைக்காரன், s. The servant who carries the betel pouch, &c. of a great person. அடையடுத்தவாகுபெயர், s. A species of metonymy, as, மருக்கொழுந்துநட் டான், he planted a twig of the absinthium, that is, the plant itself. 19)

atiru (p. 11) --அதிர், கிறேன், அதிர்ந் தேன், வேன், அதிர, v. n. To shake, quake, as by an earthquake, he fall of a tree, or the rolling of chariots, கம்பிக்க. 2. To be startled, alarmed as by the sound of a cannon, the report of thieves, the prevalence of an epidemic, &c., thrill, நடுங்க. 3. To resound attended with a shock, as by thunder, by an earthquake; to sound as a drum, &c., reverberate, vibrate, roar as beasts, tinckle as bells or ornaments, ஆர வாரிக்க. பூமியதிரநடவாதபுண்ணியவான். A good man, one who is careful not to give offence. அதிர்குரல்முரசம். The loud sounding drum. பூமியதிரல், v. noun. An earthquake, trembling of the earth. அதிர், v. noun. Commotion, shaking, trembling, fear, நடுக்கம், 2. s. Sound, ஒலி. அதிர்வெடி--அதிர்வேட்டு, s. The explosion or report of small cannons, &c., to excite alarm. 2. (prov.) The cannon itself. அதிர்ச்சி, v. noun. Quaking, shaking, trembling as of the earth by an earthquake, thunder, or the fall of a tree &c., அசைவு. 2. Resonance, repercussion, concussion, reverberation, எதிரொலி. 3. Agitation, stir, நடுக்கம். 4. A great noise, a loud report, an explosion, பேரொலி. அதிர்ப்பு, v. noun. A shock, concussion, &c., attended with noise, தாக்கி யொலிக்கை. 2. Clamor, shouting, vociferation, ஆரவாரம், 3. Tremor, trembling, நடுக்கம். 4. Fear, alarm, அச்சம். 28) *

attvāḷm (p. 12) s. An upper garment falling down loose to the waist behind and held up by the arms in front, போர் வைச்சீலை. 2. A jungle, காடு. 3. Pleasantness, gaiety, foppishness, உல்லாசம். (p.) 27)

ayir (p. 22) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To suspect, surmise, conjecture, suppose, doubt, ஐயப்பட. 2. To infer, incline to an opinion, have doubt partly removed, perceive or ascertain indistinctly, அனுமானிக்க. (p.) அலைவாள்யவனர்க்கயிராதுபுக்கு. Entering unsuspected by the sword armed Moorish guards. அயிர்ப்பு, v. noun. Suspicion, surmising, conjecture, ஐயம். 26)

aluvīkm (p. 28) s. The Bilba tree, வில் வமரம், &AE;gle marmelos, L. 38) *

āṭai (p. 38) s. Cream, scum, thick concretion on the surface of liquids, ஏடு. (c.) 2. Cloth, clothing, dress, garment, சீலை. 3. A thin film or spot on the eye, நேத்திரப் படலம். 4. The fourteenth lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) 5. [prov.] inner skin of edible palmyra roots, பணங்கிழங்கினுட்டோல். ஆடையாபரணம், s. Clothes and jewels, attire. ஆடையொட்டி, s. An amaranth, பேய்ப்புல், Desmoch&ae;ta atropurpurea. 2. Lice in clothes, சீலைப்பேன். பட்டாடை, s. A garment of silk. பாவாடை, s. A petticoat. நடைபாவாடை, s. Cloths spread in the road at a great solemnity. உள்ளாடை, s. A woman's undergarment, a shift. சிற்றாடை, s. A cloth or garment for a little girl. 12) *

āparaṇam (p. 38) s. Ornament, decoration--as jewels, &c., அணிகலம். Wils. p. 115. AB'HARAN'A. 2. (சது.) Clothes, garments, சீலை. ஆபரணச்செப்பு, s. A casket, jewel-box. ஆபரணாதிகள், s. Jewels and other ornaments--as clothes. 104) *

āyutam (p. 40) s. A weapon, arms in general, படைக்கலம். Wils. p. 118. AYUD'HA. 2. (c.) A tool, implement, instrument கருவி. 3. (p.) Dancing place, கூத் துப்பயிலிடம். ஆயுதசாலை, s. An armory, arsenal. ஆயுதந்தரிக்க, inf. To bear arms, to be armed. ஆயுதபரிக்கை--ஆயுதபரிட்சை-ஆயுதப்பயிற்சி, s. Military exercise, the art of fencing, &c. ஆயுதபாணி, s. An armed man, one under arms. (p.) ஆயுதபூசை, s. An annual festival in September, when worship for nine days is offered to different kinds of weapons, tools, books, &c.--as a personification of Durga, Lukshmi and Sarasvati, the goddesses of war, wealth and learning; there days being appropriated to each, and no learning, or special exercise attended to, during this time, நவராத்திரி. ஆயுதவகை, s. The two kinds of weapons; viz.: 1. missiles, அத்திரம். 2. Those held in the hand, சத்திரம். ஆயுதவருக்கம், s. Armor in general, different kinds of arms, panoply. 7) *

ār (p. 41) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To fill, நிறைக்க. 2. To bind, tie, கட்ட, 3. To put on clothes, jewels, &c., அணிய. 4. To cause to join, unite, knit, பொருத்த. 5. To give food, ஊட்ட. 6. To war, fight, join battle, பொர. 7. v. n. To sound, resound, roar as the sea, as thunder, to cry aloud, ஒலிக்க. (p.) ஆர்த்துக்குதித்துவிழ. To fall eagerly on an object of desire. ஆர்த்துவிரைந்துபோக. To go in great eagerness, anxiety, with shouts of joy, victory, &c. தேசார்க்கும்வேலான். One armed with a dart emitting splendid rays. அடிச்சிலம்பார்ப்பச்சென்றாள். She passed on, her ankle rings resounding. பகிரண்டம்வெடிக்கவார்த்தான். He shouted so loud as to burst even the surrounding globes. (இராமா.) ஆர்த்தல், v. noun. Dressing, அணி தல். 2. Sounding, ஒலித்தல். 3. Binding, கட்டல். 4. Fighting, பொருதல். ஆர்ப்பு, v. noun. A loud noise, roaring, clamor, பேரொலி. 2. Laughter, hearty laughing, neighing, சிரிப்பு. 3. A battle, போர். 4. A tie, bandage, கட்டு. (p.) 5. [prov.] A small particle of a broken thorn, &c. found in ulcers, முண்முதலியமுரிந்ததுகள். குதிரையினார்ப்பு. The neighing of horses. 55)

āllm (p. 42) s. A garment given by the bride-groom, to the bride, at the time of marriage, கூறை. (p.) 9)

āvaraṇam (p. 43) s. A shelter, screen, covering, மறைப்பு. 2. A fort, கோட்டை. 3. A wall, மதில். 4. A cloth or garment, சீலை. 5. A shield, கேடகம்; [ex ஆ, et விரு, to screen.] Wils. p. 122. AVARAN'A. (p.) ஆவரணசத்தி, s. The power of illusion--that which veils the real nature of things. Wils. p. 122. AVARAN'ASHAKTI. 16)

iylpūti (p. 48) s. The வில்வம் tree, Ogle marmelos, L. 2. The நாய்வேளை plant, Polanisia icosandra. 12)

uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)